کانن 1300D مناسب ترین انتخاب زیر دو میلیون تومان

کانن 1300D مصداق بارز کالایی باارزش‌تر از قیمت پرداخت‌شده است. حقیقت این است که گاهی ما ایرانی‌ها با مطلق تصور کردن درستی برخی از اصطلاحات رایج مثل “هیچ گرانی بی‌حکمت نیست، هیچ ارزانی بی‌علت” دست به انتخاب‌هایی اشتباه می‌زنیم. مسئله خرید دوربین نیز از این قاعده مستثنا نیست و دوربین‌های DSLR ، حتی ارزان‌ترین DSLRها نیز در اکثر مواقع انتخاب‌های بهتری نسبت به هر دوربین غیر DSLR و یا گران‌تر هستند.

در این مطلب قصد داریم به‌طور مفصل به برتری‌های ارزان‌ترین DSLR یا “دوربین دارای منظره‌یاب بازتابی و قابلیت تعویض لنز” موجود در بازار بپردازیم. همچنین می‌توان گفت تقریباً تمامی برتری‌های ذکرشده در این متن در مورد مقایسه هر دوربین غیر DSLR با یک دوربین DSLR نیز صادق است:

 

  • اندازه سنسور

یکی از رایج‌ترین دلایل خرید DSLR توسط کاربران دوربین‌های عکاسی ابعاد سنسور این دوربین‌هاست. ابعاد سنسور یا حسگر دوربین در کنار مشخصات لنز، یکی از اصلی‌ترین عوامل ثبت عکس با جلوه حرفه‌ای است. در حقیقت مشخصات عالی یک لنز بدون قرارگیری در کنار سنسوری با ابعاد مناسب هرگز منجر به ثبت یک عکس زیبا و حرفه ای نخواهد شد.

بسیاری از سازندگان دوربین‌های کامپکت (یا حتی گوشی‌های موبایل) با درج اعدادی همچون f/1.8 یا f/2.0 در کنار مشخصات لنز، توجه خریداران را به خود جلب می‌کنند. درحالی‌که استفاده از بهترین مشخصات لنز در کنار یک سنسور کوچک نتیجه خاص و چشمگیری درپی نخواهد داشت.

جالب است که بدانید حتی گران‌ترین دوربین‌های کامپکت (دوربین‌های بدون قابلیت تعویض لنز) موجود در بازار که گاهی تا چندین برابر گران‌تر از کانن 1300D هستند هم سنسوری چندین برابر کوچکتر از سنسور کانن 1300D دارند.


نسبت ابعاد سنسور کانن 1300D و دو دوربین پرفروش از رده سوپرزوم و کامپکت پیشرفته‌ی کانن

سنسور کانن 1300Dدرواقع تقریباً هم‌اندازه سنسور دیگر DSLR ها حتی تا چند رده بالاتر است. برای مثال در تصویر زیر مقایسه ابعاد سنسور کانن 1300D و کانن 80D می‌بینید که تقریباً هیچ تفاوتی ازلحاظ ابعاد ندارند:

 

 

  • ساده اما کامل

اگر تصور می‌کنید با خرید یک DSLR ارزان‌قیمت از تنظیمات و قابلیت‌های اصلی یک دوربین حرفه‌ای بی‌بهره خواهید شد، باید به شما بگوییم که کاملاً در اشتباه هستید!

در مورد کانن 1300D باید گفت که یک DSLR با هر قیمتی و هر برندی که خریداری‌شده باشد هم یک DSLR است و آنچه در میان دو  DSLR تفاوت قیمت ایجاد می‌کند، مواردی مانند کیفیت بالاتر تصویر ثبت‌شده در نور کم، ثبت جزئیات بیشتر رنگ و یا دیگر موارد فنی است که شاید هرگز به کار یک کاربر با استفاده روزمره نیاید.

حتی اگر دوربین‌های ارزان‌قیمت DSLR با دوربین‌های DSLR رده متوسط مقایسه شوند، بیشتر از اینکه تفاوت در مشخصات فنی مشاهده شود، تفاوت درزمینهٔ طراحی بدنی و راحتی استفاده از دوربین‌ها مشاهده خواهد شد.

اگر چنین مواردی را در نظر نگیریم، باید بگوییم کانن 1300D هر چیزی که DSLR باید داشته باشد را دارد. از تنظیمات کاملاً دستی تا امکان نصب ریموت شاتر برای عکاسی تایم لپس و همچنین امکان نصب فلاش رودوربینی حرفه‌ای با قابلیت TTL که همه این موارد اطمینان را به کاربر خواهد داد که علاوه بر امکان استفاده حرفه‌ای از این دوربین، یادگیری استفاده از آن مساوی خواهد بود با داشتن مهارت استفاده از بهترین دوربین‌های DSLR از برند کانن و یا هر برند دیگر…


بدنه 5D Mark III در کنار بدنه 1300D

 

  • امکان استفاده از همه‌ی لنزهای کانن

دیگر مسئله‌ای که موجب می‌شود اکثر کاربران DSLR را ترجیح دهند، امکان استفاده از شمار زیادی از لنزهای در دسترس است. البته باید توجه داشت که امکان تعویض لنز برای یک دوربین به‌خودی‌خود یک برتری مطلق نیست!

در حال حاضر بسیاری از دوربین‌های تولیدشده توسط برندهای سازنده دوربین، خصوصاً دوربین‌های بدون آینه دارای این امکان هستند. اما در عمل یا تعداد لنزهای مناسب برای نصب مستقیم روی بدنه این دوربین‌ها بسیار کم است و یا اینکه لنزهای مناسب دارای قیمتی بسیار بالا در مقایسه برای لنزهای رایج کانن و نیکون برای DSLR های ساخته‌شده برای این دو برند است.

رواج دوربین‌های DSLR این دو برند به حدی است که بسیاری از برندهای سازنده لنز غیر از کانن و نیکون نیز لنزهای مناسب برای دوربین‌های ساخته‌شده توسط این دو غول سازنده دوربین تولید می‌کنند!


استفاده از لنز 50mm f/1.8 کانن روی بدنه 1300D

این تنوع بسیار بالا موجب شده کاربران دوربین‌های تولیدشده توسط دیگر سازندگان نیز به دنبال مبدل‌هایی برای نصب لنزهای کانن و نیکون روی دوربین خود باشند. مسئله‌ای که گرچه مشکل کمبود لنز را رفع می‌کند، اما در مقابل هزینه اضافی خرید یک مبدل مناسب را به کاربر تحمیل خواهد کرد.


عکس ثبت شده با دوربین کانن 1300D و لنز 50mm f/1.8

این در حالی است که با خرید ارزان‌ترین دوربین DSLR کانن یعنی 1300D خواهید توانست از تک‌تک لنزهای تولیدشده توسط کانن برای عکاسی استفاده کنید.

جالب است که بدانید کانن با تولید انبوه بیش از دویست‌و‌سی مدل لنز، یکی از رکوردداران ساخت لنز برای دوربین‌های عکاسی است. این تولیدکننده با فروش بیش از نودمیلیون لنز برای دوربین‌های خود از این حیث نیز رکورددار است. جالب‌تر اینکه قیمت کانن 1300D حتی از  قیمت برخی از مبدل‌های ساخته‌شده جهت نصب لنز کانن روی دوربین‌های ساخته‌شده توسط دیگر برندها نیز کمتر است.


Canon بزرگترین تولیدکننده لنز دوربین DSLR در دنیاست

 

  • وجود امکان ارتباطی Wi-Fi داخلی و NFC

قابلیت Wi-Fi در ساده‌ترین شکل به شما این امکان را میدهد که گوشی یا تبلت خود را به ریموت دوربین خود تبدیل کنید و به صورت زنده تصویر مانیتور دوربین را روی صفحه نمایش دیوایس هوشمند خود ببینید. همچنین امکان تخلیه کارت حافظه از طری وای فای نیز وجود خواهد داشت که برای این کار فقط کافیست اپلیکیشن رایگان ارائه شده برای این کار را در اختیار داشته باشید.


استفاده از گوشی موبایل به عنوان ریموت، یکی از ساده‌ترین قابلیت‌های Wi-Fi دوربین کانن 1300D است

کانن علاوه بر استفاده از قابلیت‌های Wi-Fi و NFC حتی در ارزان‌ترین DSLR خود، در تلاش است دیگر لوازم جانبی مورداستفاده عکاسان مانند چاپگر و همچنین هارددیسک اکسترنال خود را مجهز به این قابلیت‌ها کند.

برای مثال پرینتر کانن CP1200 امکان چاپ عکس‌ روی کاغذ مخصوص چاپ عکس در ابعاد 10×15 و به صورت بی‌سیم است.


پرینتر خانگی و قابل حمل کانن CP1200

برای آشنایی با این پرینتر میتوانید مطلب زیر را بخوانید:

با پرینترهای SELPHY عکس‌هایتان را جاودانه کنید

هارد اکسترنال یک ترابایتی CS100 کانن نیز بر اساس ایده تخلیه‌ی کارت حافظه بدون نیاز به کامپیوتر ساخته شده است. کاربران دوربین‌های کانن دارای قابلیت NFC فقط کافی ست دوربین خود را به این هارددیسک نزدیک کنند تا ظرف چند ثانیه محتویات کارت حافظه دوربین تخلیه شود.


هارد اکسترنال کانن CS100 که بدون نیاز به کامپیوتر حافظه دوربین شما را تخلیه می‌کند

پرینتر CP1200 و هارد اکسترنال CS100 از طریق نصب مستقیم کارت حافظه بر روی بدنه دستگاه نیز قابل‌استفاده هستند و کاربران دوربین‌های دیگر و همچنین دوربین‌های بدون قابلیت NFC و Wi-Fi نیز می‌توانند از آن‌ها استفاده کنند.

 

  • کمترین هزینه برای خرید لوازم جانبى

به‌طورکلی وقتی‌که شما هزینه‌ کمتری به خرید لنز و دوربین اختصاص دهید، امکان انجام هزینه بیشتر برای خرید لوازم جانبی خواهید داشت.همچنین هنگامی‌که دوربینی با ابعاد کوچک‌تر می‌خرید، خودبه‌خود بخشی از هزینه‌های شما کاهش می‌یابد. برای مثال وقتی از مجموعه کیف‌های حمل مناسب برای کانن 1300D صحبت می‌کنیم، قاعدتاً محدوده انتخابی وسیع‌تری نسبت به یک دوربین بزرگ‌تر پیش رو داریم.

در مورد سه‌پایه نیز وضع به همین ترتیب است. خرید یک DSLR بزرگ‌تر به معنای نیاز به خرید یک سه‌پایه بزرگ‌تر و با تحمل وزن بیشتر است. کیف و سه‌پایه دو نمونه ساده برای هزینه‌های جانبی هستند، در مورد این مسئله می‌توان نمونه‌هایی در رابطه با خرید کارت حافظه، لنز فیلتر و. . . نیز ذکر کرد.

فراموش نکنید که در بسیاری از مواقع خرید لوازم جانبی می‌تواند نقش مؤثرتری در بروز خلاقیت در عکاسی داشته باشد تا خرید یک دوربین یا لنز قوی‌تری‌تر! بعنوان مثال برای ثبت یک عکس با نوردهی طولانی بیش از اینکه به یک لنز خاص و گران‌قیمت نیاز داشته باشید، به یک سه‌پایه برای تثبیت دوربین نیاز دارید.

 

  • در انتها تعدادی دیگر از عکسهای ثبت شده با دوربین کانن 1300D را می‌بینید که با لنزهای متنوع ثبت شده‌اند:

این عکس با لنز 55-18 همراه دوربین 1300D ثبت شده و ثبت آن بدون در اختیار داشتن سه‌پایه ممکن نیست

عکس ثبت شده با دوربین کانن 1300D و لنز کیت همراه خود دوربین

 


عکس ثبت شده با دوربین کانن 1300D و لنز Canon EF-S 55-250mm

 


عکس ثبت شده با دوربین کانن 1300D و لنز Canon EF-S 10-18mm

 


عکس ثبت شده با دوربین کانن 1300D و لنز تله زوم Tamron SP 150-600mm

رویدادهای عکاسی فردا : افتتاح سه نمایشگاه عکس در سه نقطه‌ی تهران

فردا، جمعه چهارم اسفندماه ۱۳۹۶ سه نمایشگاه عکس که پوستر و اطلاعات مربوط به آن‌ها را در ادامه خواهید خواند، افتتاح خواهند شد:

  • زن بی حس ظن
زن بی حس ظن

“زن بی حس ظن” نام نمایشگاهی است که مجموعه آثار مریم قهرمانی زاده به نمایش درخواهد آمد. این نمایشگاه در گالری بهارک واقع در ده‌ونک، خیابان شهید صابری، کوچه یکم، پلاک یک برپا خواهد شد.

آیین گشایش این نمایشگاه جمعه، چهارم اسفند ساعت ۱۶ برگزار خواهد شد. نمایشگاه “زن بی حس ظن” تا دهم اسفندماه بین ساعت ۱۶ الی ۲۰ پذیرای بازدیدکنندگان است.

 

  • جبر،سکوت و چیزهای دیگر

“جبر، سکوت و چیزهای دیگر” عنوان نمایشگاه آثاری از آرشام رضایی است که در گالری ثالث برگزار می‌شود. گالری ثالث واقع در خیابان کریم‌خان زند بین ایرانشهر و ماهشهر شماره١۴٨ است و افتتاحیه نمایشگاه “جبر، سکوت و چیزهای دیگر” در تاریخ چهارم اسفند، ساعت ۱۶ الی ۲۲ برگزار خواهد شد. علاقه‌مندان می‌تواند برای بازدید از این نمایشگاه تا تاریخ نهم اسفند از ساعت ۱۰ صبح الی ۲۰ به گالری ثالث مراجعه کنند.

پوستر نمایشگاه جبر، سکوت و چیزهای دیگر

مواردی که در ادامه می‌خوانید مربوط می‌شود به دست‌اندرکاران این نمایشگاه:

راوی، کارگردان، نورپردازی و عکاسی: آرشام رضایی
مشاور: سروش میلانی زاده
دستیار کارگردان و برنامه‌ریز: مهسا میرحسینی
طراح لباس: سمانه احمدی مطلق
طراح گریم: سارا ایزدی، تینا بخشی
طراح پوستر: حمیده تیموری
بازیگران به ترتیب الفبا:
پانته آ احمدکان، اسفند بیرامی، محمد معراج جباری، حسین جلیلیان، آرزو کهرم نیا، سالار خمسه، فرید رحمتی، زهرا زاهد زاده، مهشید سالک، شکوفه سلیمانیان مقدم، مریم طاهرمنش، سمانه عشقی، علیرضا عظیمی، امیرحسین علی پور، مریم غریب فرناز قائمی، مصطفی قیدی، مهسا نعمتی.

 

  • نمایشگاه گروهی هنر جدید
پوستر نمایشگاه گروهی هنر جدید

در نمایشگاه گروهی “هنر جدید” علاوه بر عکس آثاری به شکل چیدمان و چندرسانه‌ای نیز به نمایش درخواهد آمد. افتتاحیه این نمایشگاه گروهی جمعه چهارم اسفندماه، رأس ساعت ۱۷ الی ۲۰ برگزار خواهد شد و علاقمندان برای بازدید از آن می‌توانند تا تاریخ دهم اسفند به گالری تم واقع در تهران، خیابان کریم‌خان زند، نجات الهی شمالی، کوچه زبرجد، پلاک ۱۰ مراجعه کنند. ساعت بازدید از این نمایشگاه گروهی ۱۵ الی ۱۹ خواهد بود.

 

 

 

 

 

50mm f/1.2 XP سامیانگ، لنزی برای عکس‌های ۵۰ مگاپیکسلی و ویدئو‌های 4K

سامیانگ به تازگی از جدید‌ترین و یکی از با کیفیت‌ترین لنز‌های خود رونمایی کرده است. لنز 50mm f/1.2 XP که با مانت EF و برای دوربین‌های فول‌فریم کانن طراحی شده دارای سیستم فوکوس دستی می‌باشد و با توجه به کیفیت ساخت و تفکیک‌پذیری بالا برای ثبت تصاویر ۵۰ مگاپیکسلی و ویدئو‌های 4K مناسب است.

لنز جدید 50mm f/1.2 XP سومین عضو خانواده XP سامیانگ به حساب می‌آید.(XP با مخفف Expert و پیشرفته‌ترین لنز‌های سامیانگ است.) لنز‌های قبلی این مجموعه XP 14mm f/2.4 و XP 85mm f.1.2 هستند.

این لنز به صورت اختصاصی برای عکاسی پرتره طراحی شده و به گفته مسئولین سامیانگ در کنفرانسی که داشته‌اند، رنگ پوست را در فضای رنگی جذاب و روشنی بازسازی می‌کند. به علاوه با توجه به حداقل بازشدگی دهانه دیافراگم f1.2 و دیافراگم ۹ تیغه‌ای می‌توان در عمق میدانی کم، به بوکه‌های جذاب و دایره‌ای شکل دست یافت و سوژه را از پس‌زمینه جدا کرد.

لنز 50mm f/1.2 XP از ۱۱ المان اپتیکی در ۸ گروه تشکیل شده و حداقل فاصله کانونی آن چیزی حدود ۴۵ سانتی‌متر می‌باشد. از دیگر ویژگی‌های این لنز می‌توان به وزن ۱۲۰۰ گرمی آن و برخورداری از یک روکش چندلایه اپتیکی بر روی المان‌های درون لنز اشاره کرد. این پوشش بروز Flare و Ghosting را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد.

در زیر می‌توانید چند نمونه عکس که با این لنز گرفته شده را مشاهده کنید.

به گفته مسئولین سامیانگ لنز 50mm f/1.2 XP مارس امسال و با قیمت حدودی ۱۲۰۰ دلار به بازار عرضه خواهد شد.

چگونه هیستوگرام دوربین را بخوانیم! قسمت اول

 

احتمالاً این مشکل برای شما نیز پیش آمده که عکسی را که با نمایشگر دوربین گرفته‌اید و این عکس در نمایشگر دوربین از کنتراست و غلظت رنگی خوبی برخوردار است ولی وقتی آن را چاپ کرده یا با مانیتور کامپیوتر مشاهده می‌کنید، از نوردهی نامناسب و رنگ‌های کم‌رمق آن جا می‌خورید. در این مطلب سعی شده است تا با آموزش خواندن نمودار هیستوگرام در دوربین از پیش آمدن این مشکل جلوگیری کرد.

نمودار هیستوگرام یکی از مواردی است که در عکاسی دیجیتال به عکاس اجازه می‌دهد تا عکسی که گرفته شده است را از طریق صفحه‌نمایش یا ویوفایندر بررسی کند. معمولاً یکی از اشتباهاتی که هنگام کار با دوربین‌های دیجیتال رخ می‌دهد این است که عکاس روشنایی و دقت رنگی را با توجه به تصویری که صفحه‌نمایش دوربین نشان می‌دهد می‌سنجند. این در حالی است که نمایشگر و ویوفایندر‌های الکترونیکی، دقیقاً رنگ‌ها و روشنایی را آن طور که در عکس به ثبت رسیده بازنمایی نمی‌کنند. به علاوه نور محیط نیز بر کیفیت تصویری که نمایشگر نشان می‌دهد تأثیرگذار است و تصویری که زیر نور خورشید دیده می‌شود از لحاظ رنگی و روشنایی با تصویری که در محیط‌های داخلی مشاهده می‌شود تفاوت دارد؛ بنابراین نور محیط، میزان روشنایی صفحه‌نمایش و فاکتور‌های دیگر بر کیفیت نمایش عکس تأثیر زیادی می‌گذارند.

اساساً نمایشگر‌ها و منظره‌یاب‌های الکترونیکی نه برای بررسی دقت رنگی و نوردهی، بلکه برای مرور کادربندی، عمق میدان، شارپنس و فاکتور‌هایی از این قبیل به کار گرفته می‌شوند. (هر چند که می‌توان روشنایی تصویر و رنگ‌ها را نیز به صورت حدودی از طریق نمایشگر بررسی کرد، ولی به دلایلی که در بالا به آن اشاره شد، نمایشگر در بازنمایی رنگ‌ها و روشنایی تصویر از دقت و صحت بالایی برخوردار نیست.)

با این تفاسیر چگونه می‌توانیم چگونه می‌توان نوردهی و دقت رنگی یک عکس را توسط یک دوربین بررسی کرد؟ جواب یک کلمه است؛ هیستوگرام. خوشبختانه تمام دوربین‌های دیجیتال نمودار هیستوگرام را به عنوان یک ابزار برای تنظیم نوردهی در اختیار عکاس قرار می‌دهند.

هیستوگرام دوربین

هیستوگرام روشنایی
هیستوگرام رنگی

اغلب دوربین‌های دیجیتال چهار نمودار هیستوگرام را نمایش می‌دهند. اولین نمودار مربوط به هیستوگرام روشنایی (Luminosity) است که روشنایی کلی تصویر را نشان می‌دهد. ای نمودار معمولاً تک رنگ و سفید و سفید است. سه نمودار دیگر مربوط به هیستوگرام رنگی است که مقادیر آبی، سبز و قرمز را در تصویر نشان می‌دهد و هر یک از این سه نمودار دارای رنگی هستند که مقادیر آن نشان می‌دهند.

بهتر است که در هنگام خواندن این مقاله دوربین خود را به همراه داشته باشید تا بتوانید با توجه به منو و فرم نمایش هیستوگرام دوربینتان، مواردی که به آن اشاره خواهد را در دوبین خودتان امتحان کنید. دوربین‌ها با توجه به اینکه چه مدلی هستند و توسط کدام کمپانی تولید شده‌اند دارای منو‌ و نحوه نمایش‌های مختلفی هستند. برای چگونه به نمایش در آوردن هیستوگرام می‌توانید دفترچه راهنمای یا منابع آنلاین را مطالعه کنید.

نمونه‌ای از نوردهی متعادل، به دلیل قسمت تاریک بالای عکس، در چپ نمودار ارتفاع گرفته است. به دلیل نوردهی متعادل بخش زیادی از نمودار در میانه محور افقی قرار گرفته است.

نحوه خواندن هیستوگرام

هر چند که معادلات ریاضی و مباحث فنی زیادی به کار گرفته می‌شود تا یک نمودار هیستوگرام ب نمایش درآید ولی در ادامه تنها به مباحث کاربردی و نحوه خواندن آن اشاره می‌شود. اگر قصد دارید مورد جنبه ریاضی این نمودار اطلاعات بیشتری پیدا کنید، در بخش نظرات می‌توانید سؤال خود را با ما در میان بگذارید.

نمودار هیستوگرام دارای ۲ محور است. محور افقی معرف روشنایی عکس از سیاه خالص، سایه‌ها تا های‌لایت‌ها و سفید خالص است و ارتفاع نمودار در هر بخش نشان‌دهنده میزان مقادیر (سیاه، سایه، میدتون، های‌لایت و سفید) است. به عنوان مثال یک عکس را در حالی که در پوش بر روی لنز قرار دارد، بگیرید. با توجه به اینکه تمام عکس سیاه خاص است و نمودار کاملاً به سمت لبه چپی کشیده می‌شود و مانند شکل زیر می‌شود. (تمام پیکسل‌ها سیاه خالص را ثبت کرده‌اند و تنها در قسمت سیاه سمت چپ نمودار ارتفاع گرفته است.) در طرف مقابل به همین صورت اگر عکسی به با سرعت شاتر کم و با چند استاپ دیافراگم بازتر از یک صحنه روشن بگیرید، نمودار به سمت راست (بخش سفید و هایلات‌ها) متمایل می‌شود. به همین ترتیب قسمت میانی هیستوگرام مربوط به مید‌تون‌ها است، میدتون همان خاکستری بین سیاه و سفید است. هیستوگرام یک عکس با نوردهی متعادل، معمولاً بیشترین ارتفاع را در مرکز دارد و هر چه به سیمت چپ (سایه‌ها و سیاه) و سمت راست (های‌لایت‌ها و سفید) نزدیک می‌شویم، ارتفاع نمودار کمتر می‌شود و به صفر می‌رسد. اگر در لبه‌های انتهایی سمت چپ و راست، نمدار ارتفاع داشته باشد می‌توان به یقین گفت که عکس در بخش‌هایی بیشتر یا کمتر از حد نوردهی (آندر اکسپوز مربوط به لبه سمت چپ یا اور اکسپوز، مربوط به لبه سمت راست) شده است.

در یک عکس با توجه به عمق بیتی که دارد، مقدار روشنایی، تحت عنوان درجات خاکستری، عددگذاری می‌شود. در ‌یک عکس با عمق بیت ۸، این درجات در دامنه‌ای از ۰ تا ۲۵۵ عدد گذاری می‌شوند. اگر بخواهیم محور افقی هیستوگرام را مدرج کنیم، محور از چپ به راست، از صفر (سیاه) شروع می‌شود و تا ۲۵۵ (سفید) ادامه خواهد داشت و ۲۵۶ درجه خاکستری خواهیم داشت.

برای استفاده بهینه از نمودار هیستوگرام باید موارد زیر در نظر گرفته شود:

۱. چگونه یک نمودار هیستوگرام خوانده می‌شود (که تا حدودی در بالا به آن اشاره شد)

۲. شرایط صحنه‌ای که از آن عکاسی می‌شود؛ برای ثبت یک عکس باید از روشنایی، تیزگی و کنتراست صحنه آگاهی داشت

۳. تصویری از صحنه که می‌خواهید به آن دست یابید؛ نوردهی مناسب همیشه یک نوردهی متعادل نیست. خیلی از اوقات عکاس می‌خواهید عکسی با روشنایی کم یا آندراکسپوز بگیرد و آن را در جهت بیان خود استفاده کند.

۱. چگونه بخوانیم؟

به صورت کلی هیستوگرام میزان روشنایی تصویر را نشان می‌دهد. اگر شما از منظره‌ای یک عکس بگیرید که نمودار آن به سمت راست متمایل باشد، تصویری نسبتاً روشن و به اصطلاح High key(های‌کی) خواهید داشت. اگر نمودار با شدت بیشتری به سمت راست متمایل باشد تصویر بیش از نوردهی شده و اُوِراِکسپوز خواهد شد. در طرف مقابل اگر فرم کلی نمودار به سمت چپ متمایل باشد تصویر با روشنایی نسبتاً کم یا Low Key را شاهد هستیم. به همین ترتیب اگر نمودار بیشتر به سمت چپ متمایل شود، عکسی آندر اکسپوز خواهیم داشت. البته همیشه منحنی‌های هیستوگرام دارای فرم قله‌ای نیستند و عکس‌هایی با کنتراست بالا فرم U شکل دارد نمودار با نزدیک شدن به سمت چپ و راست ارتفاع می‌گیرد. به صورت کلی با افزایش کنتراست یک عکس یا صحنه، نیمه سمت راست منحنی به سمت لبه راست (سفید) و نیمه سیمت چپ به حاشیه سمت چپ متمایل می‌شود.

تصویری با روشنایی نسبتا کم و به اصطلاح Low Key، با توجه به این‌که بخش زیادی از تصویر در سایه قرار دارد یا از روشنایی کمی برخوردار است، نمودار هیستوگرام به سمت چپ متمایل شده است.

۲. صحنه

فرم منحنی هیستوگرام تنها تابع پارامتر‌های نوردهی دوربین مثل ایزو، سرعت شاتر و عدد دیافراگم نیست. بلکه به شرایط نوری صحنه نیز وابسته است. به طور مثال در عکاسی از یک منظره در شب، در یک نوردهی متعادل، قاعدتاً در نمودار هیستوگرام، مقادیر بیشتری در سمت چپ قرار می‌گیرند و نمودار متمایل به سمت چپ خواهد بود چرا که بخش زیادی از تصویر را آسمان شب و سایه‌ها تشکیل می‌دهند

۳. نوردهی مناسب و تصویری که می‌خواهیم به آن برسیم:

در خیلی از مطالبی که در مورد هیستوگرام نوشته شده، فرم خاصی از هیستوگرام را مناسب برای عکاسی تعریف کرده‌اند؛ مثلاً بعضی اوقات گفته می‌شود که بهترین نوردهی زمانی اتفاق می‌افتد که بیشترین ارتفاع نمودار هیستوگرام در مرکز باشد و با رفتن به کناره‌ها رفته‌رفته، ارتفاع آن کم شود و در لبه‌ها به صفر برسد. هر چند که این یک عکس با چنین هیستوگرامی روشنایی متعادلی دارد ولی برخی مواقع اصلاً یک هیستوگرام مناسب برای یک تصویر به‌حساب نیاید. چرا که خیلی از مواقع ما قصد داریم عکسی تیره یا روشنایی کم با برعکس را ثبت کنیم یا در بخش‌هایی از کارد جزئیات را در سیاهی یا سفیدی مطلق قرار دهیم؛ بنابراین هیستوگرام مناسب، نموداری است که بهترین نوردهی را از عکسی که در نظر دارید به آن برسید، نشان می‌دهد.

نمونه‌از از تصاویر با کنتراست بالا و نمودار U شکل، با توجه به کم‌بودن میدتون در تصویر و اینکه بخش‌های زیادی از عکس، در سایه یا های‌لایت قرار دارند، نمودار هیستوگرام با دو طرف متمیل شده و در وسط نمودار ارتفاع چندانی ندارد. به علاه از آن‌جایی که بخش ّای تیره در تصویر در مقایسه با قسمت‌های روشن، بیشتر است، در سمت چپ تراکم بیشتر داریم.

در قسمت‌های بعدی به توضیح در مورد هیستوگرام‌های رنگی و نحوه بروز پدیده کلیپینگ (Clipping) و خواندن آن از روی نمودار هیستوگرام می‌پردازیم. اگر سؤال یا نقطه نظری در رابطه با هیستوگرام و نحوه خواندن آن دارید، در بخش نظرات با ما در میان بگذارید.

فوجی از پرچم‌دار دوربین‌های خود، X-H1 رونمایی کرد

فوجی‌فیلم به تازگی در کنفرانس خبری رسمی‌ای که در نیویورک داشته از جدید‌ترین دوربین خود رونمایی کرده است. X-H1 جدید‌ترین و در حال حاضر پیشرفته‌ترین دوربین فوجی است و از لحاظ قابلیت‌ها و مشخصات فنی شباهت‌هایی با X-T2 دارد ولی پیشرفت‌های قابل توجهی نیز در آن اتفاق افتاده است. بدنه بزرگ‌تر و ارگونومیک، برخورداری از یک لرزشگیر داخلی ۵ محوره، صفحه نمایش لمسی و بهبود فیلم‌برداری، ویژگی‌های است که این دوربین X-H1 را نسبت به دیگر دوربین‌های حرفه‌ای بدون آینه فوجی یک سر و گردن بالا‌تر قرار می‌دهد.

X-H1 قادر است تا با رزولوشن DCI 4K و حداکثر فریم‌ریت 24fps فیلم‌برداری کند. اضافه‌ برای این برای افزایش فریم‌ریت می‌توان با رزولوشن UHD به فیلم‌برداری پرداخت. برای بهبود کیفیت تصویر تصویر‌برداری نیز می‌توان به صورت داخلی در حالت F-Log فیلم را رکورد کرد. این در حالی است که در دوربین X-T2 رکورد فیلم در حالت F-Log به صورت داخلی انجام نمی‌شود و نیاز به رکورد اکسترنال و خروجی HDMI است. از دیگر ویژگی‌های X-H1 در فیلم‌برداری می‌توان به بیت‌ریت بالای آن اشاره کرد؛ این دوربین می‌تواند با حداکثر بیت‌ریت ۲۰۰ مگابایت بر ثانیه (دو برابر X-T2) تصاویر را بر روی کارت حافظه ذخیره کند.

دوربین X-H1 از یک سنسور ۲۴.۳ مگاپیکسلی سایز APS-C برخوردار است. این سنسور مانند دیگر حسگر‌های فوجی از نوع CMOS است و با تکنولوژی اختصاصی فوجی، X-Trans طراحی شده است. در کنار این سنسور یک پردازنده X-Processor Pro قرار داده شده که به لطف آن می‌توان تا ۱۴ فریم‌برثانیه به صورت پی‌در‌پی عکاسی کرد و حساسیت ایزو را تا ۵۱۲۰۰ افزایش داد.

همان‌طور که اشاره کردیم X-H1 اولین دوربین از سری دوربین‌های سری X فوجی است که به یک لرزشگیر داخلی مجهز است. این سیستم لرزشگیر شامل سه حسگر ژایروسکوپی است که اثرات لرزش دست و دوربین را در هنگام فیلم‌برداری در ۵ جهت و معادل ۵.۵ استاپ سرعت شاتر کاهش می‌دهد. تغییراتی نیز در الگوریتم اتوفوکس و ثبت تصویر در این دوربین انجام شده که نتیجه آن بهبود کیفیت فیلم‌برداری و کاهش پرش تصویر در محیط‌هایی با نور فلوئورسنت و لامپ‌های جیوه‌ای شده است.








در طراحی بدنه X-H2 نیز تغییرات مثبت زیادی به چشم می‌خورد. این دوربین پنل LCD بالای بدنه و منظره‌یاب دوربین مدیوم فرمت فوجی، GFX را قرض گرفته و ابعاد بدنه آن نیز نسبت به دیگر دوربین‌های سری X بزرگ‌تر شده و یک گریپ نیز به آن اضافه شده تا از طراحی ارگونومیک و راحت‌تری برخوردار باشد.

 

طبق گفته مسئولین فوجی دوربین X-H1 در بازار آمریکا و کانادا، اول مارس به بازار عرضه خواهد شد و بدنه آن چیزی در حدود ۲ هزار دلار قیمت خواهد داشت.

چند تمرین برای شروع عکاسی

عکاسی، ثبت ماشینیِ عین به عین واقعیت نیست، بلکه عوامل زیادی مثل ذهنیت عکاس، تکنیک‌ها و مسائل فنی بین عکس نهایی و تصویر واقعی فاصله می‌اندازند. انتخاب فاصله کانونی، عمق میدان، نوردهی و پارامتر‌های دیگر برای یک عکاس مثل انتخاب نوع رگ و قلم‌مو و تاش زدن بر روی بوم برای یک نقاش می‌ماند. عکاسی مانند هر هنر دیگری امکانات زیادی را به عکاس می‌دهد تا بتواند خلاقیت و ذهنیت خود در قالب یک عکس خلق کند. با این تفاسیر مانند هنرهای دیگر، برای عکاس ماهر شدن نیز نیاز به تمرین‌ عکاسی و مشق‌های مستمر است تا بتوان به زیر و بم این هنر تسلط پیدا کرد و امکانات عکاسی را در راستای ذهنیت خود به کار گرفت. در همین راستا در ادامه به چند تمرین یا مشق‌های مختلف عکاسی اشاره شده است که با انجام آن‌ها می‌توان به تسلط بیشتری بر مسائل تکنیکی و فنی عکاسی دست یافت.

۱. یکی از ده‌تا عکاسی انتزاعی از یک سوژه

سعی کنید ۱۰ عکس انتزاعی مختلف از یک سوژه در زاویه‌ها و کادر‌بندی‌های مختلف بگیرید. هر چه سوژه انتخاب شده کوچک‌تر باشد، تمرین سخت‌تری خواهید داشت. اولویت این تمرین انتخاب کادربندی و فرم است و نه خود سوژه‌ای که عکاسی می‌شود. سعی کنید فرم‌های جذابی را از سوژه ثبت کنید که در حالت عادی کمتر به آن توجه می‌شود.

۲. ایجاد محدودیت

برای درک درست‌تر از قابلیت‌های یک دوربین عکاسی می‌توان خیلی از پارامتر‌های عکاسی را محدود کرد و با تأکید بر قابلیت‌‌های دیگر چند مجموعه تمرینی جمع کرد. محدودیت‌ها می‌تواند گزینه‌های زیر باشد:

عکاسی با یک لنز پرایم (فاصله کانونی ثابت)

اوراکسپوز یا آندر اکسپوز عکاسی کردن

عکاسی بر روی عدد دیافراگم ثابت

عکاسی بر روی سرعت شاتر ثابت

عکاسی Low Level با نقطه دید از پایین

عکاسی فقط در حالت سیاه و سفید

و …

عکس اوراکسپوز شده و خارج از فوکوس

در هر یک از تمرین‌های بالا بر روی یکی از امکانات عکاسی تمرکز شده است و با انجام هر یک از آن‌ها به صورت جداگانه می‌توان راحت‌تر بر روی هر یک از این قابلیت‌ها تسلط یافت. در مرحله بعدی می‌توان دو یا سه تا از تمرین‌های بالا را با هم ترکیب کرد و خود را بیشتر به چالش کشید. فقط باید توجه داشت که مجموعه‌ای که در هر یک از این تمرین‌ها جمع می‌شود بهتر است که از انسجام فرمی و موضوعی نیز برخوردار باشد.

عکس از فلفل اثر ادوارد وستون

۳. با فیلم نگاتیو عکاسی کنید:

در عکاسی فیلم (آنالوگ) معمولاً عکاسان دقت بیشتری بر روی تنظیم کادربندی و پارامترهای نوردهی دارند چرا که عکس بعد از ثبت شدن قابل رؤیت نیست و باید در تاریک‌خانه ظاهر شود. همین امر باعث می‌شود که عکاس تسلط بیشتری را بر روی کادربندی و تنظیمات نوردهی داشته باشد. برای رسیدن به چنین تسلطی می‌توان چند حلقه فیلم ۱۳۵ برای دوربین‌های آنالوگ ۳۵ میلی‌متری و فیلم ۱۲۰ برای دوربین‌های فیلمی مدیوم‌فرمت گرفت و مدتی با آن‌ها عکاسی کرد. اگر هم دوربین فیلم (آنالوگ) در اختیار ندارید می‌توانید صفحه نمایش دوربین دیجیتال خود را با چسب یا کاغذ بپوشانید و ۲۴ یا ۳۶ فریم از موضوع مورد علاقه خود عکس بگیرید و بعد آن‌ها را مشاهده کنید. با انجام مستمر این تمرین می‌توان بر روی دوربین خود مسلط شد و نیازی به این نباشد که بعد از گرفتن هر عکس به نمایشگر نگاه کرد و خود را با تنظیمات و کلید‌های دوربین سردرگم کرد.

۴. بررسی و تمرین میزان سن

به یک محل خارجی مناسب بروید و سعی کنید که بر روی یکی از موارد زیر تاکید کنید. در تمرین دوم سعی در این بود که به امکانات و قابلیت‌هایی که یک دوربین عکاسی ارائه می‌دهد مسلط شویم. در این تمرین با استفاده از این قابلیت‌ها (مثل تنظیم ایزو، دیافراگم، سرعت شاتر، عمق میدان و فوکوس، فاصله کانونی و …) بر روی یکی از ویژگی‌های عکاسانه صحنه متمرکز شد. این ویژگی‌ها مانند تئاتر یا سینما میزان سن (Mise en Scene) را تشکیل می‌دهد. ویژگی‌های صحنه می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:

نور و کیفیت آن

سایه

خطوط

شکل و فرم

بافت و اشکال تکرار شونده (Texture)

رنگ

اندازه عمق

و …

در هر تمرین سعی کنید که بر روی یکی از ویژگی‌های بالا تاکید و عکاسی کنید.

آندراکسپوز کردن بخش‌هایی از کادر و ناکید بر روی سایه‌ها
جهت خطوط در عکس‌ها، معنای بصری عکس را می‌تواند تغییر دهد.

تمرین‌‌های بسیار بیشتری را می‌تواند در کتاب‌های عکاسی یا در مجله پیکسل پیدا کنید. ولی داشتن مهارت و خلاقیت در مسائل تکنیکی عکاسی تنها بخشی از ماجرا است. بخش دیگر داشتن خلاقیت در عکاسی کاربردی و دغدغه ذهنی و ایده در عکاسی هنری است. منظور از عکاسی کاربردی، عکاسی تبلیغاتی، صنعتی، مد و از این قبیل است که در آن علاوه بر مهارت باید به خلاقیت و سبکی شخصی دست یافت. در طرف مقابل در عکاسی هنری پای دغدغه هنرمند نیز به میان می‌آید و باید با دست‌یابی به سبکی شخصی، با به کارگیری قابلیت‌های عکاسی، ایده خود را در قالب یک تصویر عکاسانه بازنمایی کند. به عنوان مثال در عکس‌های ناداف کاندار، سبک شخصی این هنرمند (زاویه داد واید، کنتراست نسبتاً کم و ترکیب‌بندی‌هایی نسبتاً یکنواخت) به خدمت بازنمایی دغدغه او در عکس آمده است.

بنابراین تمرین‌های بالا زمانی می‌تواند مفید‌تر واقع شود که با مفهومی که در ذهن دارید، دنبال شوند؛ مثلاً اگر موضوع مورد علاقه شما عکاسی خیابانی است و تناسبات بین مردم و محیط شهری، بهتر است که تمرین‌های بالا را در راستای بیان این مفهوم انجام بدهید.

 





اگر مورد این مطلب سوال یا پیشنهادی دارید در پخش نظرات آن را با در میان بگذارید.

بیوتی دیش چیست؟

تقریبا هر عکاس فشن یا عکس پرتره‌ای در استودیوی خود یک بیوتی دیش دارد یا حداقل باید داشته باشد. این شکل دهنده از لحاظ کیفیت نوری بین سافت‌باکس و کاسه‌های استاندارد ایجاد می‌کند که نوری ایده‌ال برای نورپردازی پرتره به حساب می‌آید.

بیوتی‌دیش‌ها معمولا طراحی متفاوتی با دیگر شکل دهنده‌ها دارند. بیوتی‌دیش‌های فلز از یک کاسه رفلکتور با فرم سهمی تشکیل شده و یک صفحه فلزی مقابل دهانه فلاش قرار دارد تا از مرکز به سمت کنار‌ها تفاوت زیادی از لحاظ روشنایی یا همان هات‌اسپات وجود نداشته  و نوری یکنواخت با کنتراست کم تشکیل شود. بنابراین در صورت استفاده از بیوتی‌دیش نوری متمرکز‌تر از نور سافت‌باکس و نرم‌تر نور کاسه استاندارد خواهیم داشت. به لطف این کیفیت نور گذر از روشنایی به سایه در سوژه خیلی نرم می‌باشد ولی از طرفی نیز نور آن قدر نیز نرم یا سافت نیست که جزئیات با یک نواختی و بدون تاکید روشن شوند. تمامی این ویژگی‌ها باعث شده که بیوتی‌دیش‌ها یکی از محبوب‌ترین شکل‌دهنده‌های نوی در میان عکاسان پرتره و فشن به حساب بیاید.

نحوه فرم‌دهی نور در بیوتی دیش

بررسی که در بالا انجام شد، تنها مروری بر این بود که بیوتی دیش چیست و چه تاثیری بر نورپردازی دارد. برای آشانی بیشتر با این حالت دهنده نوری و استفاده بهینه از آن باید تا حدودی بر اصول نورپردازی و لوازم جانبی این ابزار نیز تسلط پیدا کرد. یکی از مسایلی که در استفاده از بیوتی‌دیش یا هر شکل‌دهنده‌ دیگری باید به توجه داشت، فاصله نور نسبت به سوژه است. با عقب بردن یا جلو آرودن نور نسبت به سوژه می‌توان متوجه تغییر در کیفیت نور‌پردازی شد. با قرار دادن نور نسبت به سوزه نور نرم‌تری خواهیم داشت و روشنایی از مرکز به حاشیه‌ها با افت کمتری تغییر می‌کند. در این حالت شاهد نوری تقریبا مشابه با کیفیت نور سافت باکس با حاشیه‌ سایه‌های نرم ولی با کنتراست بیشتر خواهیم بود. (البته با توجه به اصل یکنواختی، نباید منبع نور را بیش از حد به سوژه نزدیک کرد، چرا که افت روشنایی از سمتی که نور تابیده شده به سمت مخالف بسیار شدید خواهد بود و نور پردازی یکنواختی نخواهیم داشت.) در طرف مقابل با بیشتر کردن فاصله نور بیوتی دیش نسبت به سوژه، نور هارد‌تری با حاشیه سایه‌های تیز‌تر خواهیم داشت. با این تفاسیر با توجه به سوزه و سبک نورپردازی‌ای که در نظر دارید، منبع نور باید در مناسب‌ترین موقعیت خود نسبت به سوژه قرار گیرد. با روشن نگه داشتن نور مدلینگ و عقب یا جلو بردن فلاش می‌توان تغییر کیفیت نور را بر روی سوژه مشاهده کنید.

نور پردازی با بیوتی دیش در خارج از استودیو، در کناره‌ها روشنایی به تدریج افت می‌کند و در مرکز نوری نسبتا نرم خواهیم داشت.

نکته ای که قبل از خرید بیوتی دیش باید به آن توجه کنید، رنگ جداره داخلی بیوتی دیش است. معمولا بیوتی‌دیش‌ها در دو رنگ سفید و نقره‌ای عرضه می‌شوند. بیوتی دیش‌هایی با جداره داخلی سفید رنگ نور سافت‌تری را تشکیل می‌دهد و متقابلا بیوتی دیش‌های نقره‌ای نور را کنتراست بیشتری بازتاب می‌دهند.

بیوتی دیش با جداره داخلی سفید رنگ

معمولا برای کنترل بیشتر بر فرم نور، از لوازم جانبی‌ای مثل گرید و دیفیوزر در کنار بیوتی دیش، استفاده می‌شود. گرید بر روی بیوتی دیش مانند هر شکل‌دهنده دیگری، زاویه بخش نور را کمتر کرده و تابش نور را متمرکز تر می‌کند. بنابراین برای رسیدن به نوری با کنتراست بیشتر و زاویه تابش محدود‌تر می‌توان از آن استفاده کرد. هر چند که بیوتی دیش خودش نور را به میزان مناسبی متمرکز می‌کند و می‌توان کنترل مناسبی را بر روی تابش نور داشت، ولی برای رسیدن به نوری با زاویه تابش کم‌تر،  محدود‌‌ه‌ای کوچک‌تر با سایه‌های تیز‌تر استفاده از گرید الزامی است. در طرف مقابل پرده دیفیوزر بیوتی دیش که معمولا به صورت کشی به دهانه آن متصل می‌شود نور را بخش تر کرده و نوری مشابه سافت باکس ارایه می‌دهد، با این تفاوت که در این حالت در هات اسپات یا محدوده روشنایی مرکزی خبری نیست. فرم دایره‌ای بیوتی‌دیش‌ها باعث می‌شود تا کچ‌لایتی(شکل بازتاب منبع نور بر روی سطوح براق) دایره‌ای داشته باشیم که در عکاسی پرتره بسیار مطلوب است. نکنه دیگر در مورد بیوتی دیش‌ها این است که برخی از آن‌ها از قابلیت تعویض صفحه مرکزی برخوردار هستند و می‌توان برای تغییر کیفیت نور صفحه‌هایی با رنگ‌‌های مختلف را در مرگز بیوتی دیش قرار داد. برای رسیدن به نوری گرم‌تر از صفحه طلایی رنگ، برای تولید نوری با کیفیت نرم‌تر از سفحه سفید و برای رسیدن به نوری با هات اسپات می‌توان از صفحه شفاف استفاده کرد.

بیوتی دیش‌ها معمولا از فلز ساخته می شوند تا در برابر حرارت لامپ مدلینگ از مقاومت بالایی برخوردار باشد. ولی مدل‌های پرتابلی نیز توسط کمپانی مختلف تولید شده از از فابریک ساخته شدند و قابلیت جمع شدن دارند. ابن بیوتی دیش‌ ها در نورپزدازی‌های خارج از استودیو گزینه مناسب‌تری هستند و راحت‌تر می‌توان آن‌ها را در کیف قرار داد و با خود به همراه داشت.

نورپردازی خارج از استودیویی با پیوتی دیش پرتابل OCF Softlight White پروفوتو

مطلب بالا توضیحی اجمالی در مورد بیوتی دیش ها بود که امیدواریم به کمکتان آمده باشد و بعد از مطالعه آن بتوانید با تسلطی بیشتری با این شکل‌دهنده‌ها کار کنید. اگر در مورد بیوتی دیش ها و مدل‌های مختلف آن سوالی دارید، در بخش نظر‌ها با ما در میان بگذارید.

تشخیص دیابت با استفاده از اپل واچ

Cardiogram کمپانی‌ای است که یک اپلیکیشن با همین نام دارد. این برنامه قادر است اطلاعاتی که سنسور تشخیص ضربان قلب اپل واچ دریافت می‌کند را در جهت آنالیز برخی فاکتور‌های سلامتی بکار ببرد. کاردیوگرام امروز نتایج تحقیق جدیدی را منتشر کرده که در آن اعلام میکند از Apple Watch می‌توان برای تشخیص علائم دیابت استفاده کرد. محققان کاردیوگرام طی همکاری با دانشگاه کالیفرنیا و سان فرانسیسکو پی بردند با استفاده از اطلاعاتی که اپل واچ از ضربان قلب دریافت و جمع‌آوری می‌کند می‌توان با دقت ۸۵ درصد میان افراد مبتلا به دیابت و افراد سالم تمایز قائل شد.

برای این پژوهش، کاردیوگرام از ۲۰۰ میلیون اندازه‌گیری که از ۱۴۰۱۱ شرکت‌کننده جمع‌آوری شده بود استفاده کرد. این اطلاعات با استفاده از سنسورهای اپل واچ و ساعت‌های هوشمند اندرویدی که همه آن‌ها از اپلیکیشن Cardiogram استفاده می‌کردند بدست آمده بود. اطلاعات مورد استفاده شامل ضربان قلب، قدم‌شمار و برخی دیتاهای دیگر بوده است.

“پیش‌دیابت” یا مرحله قبل از دیابت حالتی است که اغلب بدون تشخیص و نا محسوس است. علت آن هم این میباشد که روش‌های سنتی تشخیصی نیازمند دستگاه‌های تشخیص گلوکز می‌باشند. اما با استفاده از اپل واچ و الگوریتم هوش مصنوعی کاردیوگرام می‌توان افراد مستعد دیابت را شناسایی کرده و به آن‌ها برای پیگیری روش‌های تشخیصی دقیق‌تر و جدی‌تر هشدار داد. طبق گفته کاردیوگرام این نخستین تحقیق گسترده است که نشان می‌دهد چگونه یک حسگر ضربان قلب معمولی (همانند آنچه در اپل واچ و ساعت‌های اندرویدی وجود دارد) می‌تواند علائم اولیه دیابت را تشخیص دهد. اما شاید این سوال برای شما پیش آمده باشد که چگونه از ضربان قلب می‌توان به وجود دیابت پی برد. به زبان ساده علت آن این است که لوزالمعده از طریق سیستم عصبی به قلب متصل بوده و هنگامی که شخص به دیابت مبتلا شود این اتصال سبب تغییر در ضربان قلب فرد می‌شود.

پیش از این نیز این تیم تحقیقات فراوانی درباره پتانسیل سنسورهای مچی ضربان قلب در جهت تشخیص مشکلات قلبی و سلامتی انجام داده بود. این تحقیقات نشان داده بود که حسگر ضربان قلب Apple Watch‌ قادر به تشخیص مواردی همچون فشار خون، قطع تنفس در خواب و نیز فیبریلاسیون دهلیزی است.

البته باید توجه داشت هنوز راه زیادی تا اثبات رسمی این موضوع که آیا اپل واچ واقعا قادر به تشخیص مشکلات سلامتی میباشد یا خیر باقی است. با این حال Cardiogram قصد دارد تا ویژگی‌های جدید را در اپلیکیشن خود قرار دهد که هنگام تشخیص مشکلات سلامتی به کاربر هشدار دهد.

از سوی دیگر خود کمپانی اپل نیز با همکاری با دانشگاه استنفورد در حال تحقیق بر روی این موضوع است که آیا میتوان از سنسور ضربان قلب قرار گرفته در اپل واچ برای تشخیص ضربان قلب نامنظم و سایر مشکلات قلبی استفاده کرد یا خیر.

این اپلیکیشن را می‌توانید از لینک‌های برای اپل واچ و نیز ساعت‌های هوشمند اندروید دانلود نمایید:

نسخه اپل واچ

نسخه اندروید

 

 

منبع: آیفونچی

لنزی جدید از خانواده آرت، سیگما از لنز F2.8 DG HSM ۱۴-۲۴ میلی‌متری رونمایی کرد

کمپانی سیگما به تازگی در کنفرانس خبری خود از یک لنز زوم واید ۱۴-۲۴ میلی‌متری رونمایی کرده است. لنز 14-24mm F2.8 HSM Art عضو جدید مجموعه لنز‌های سری آرت سیگما است که برای در دو نسخه برای دوربین‌های نیکون و کانن طراحی شده است. به گفته مسئولین سیگما این لنز اولترا واید از سه المان FLD و سه المان SLD مجهز است که شارپنس بالایی برای لنز در پی خواهد داشت. با این تفاسیر مثل دیگر لنز‌های سری آرت، در مورد این محصول جدید نیز باید کیفیت اپتیکی بالایی را انتظار داشته باشیم.

در لنز 14-24 F2.8 HSM Art برای حذف کامل اعوجاج‌ها از یک المان ۸۰ میلی‌متری برخوردار است. این عدسی اپتیکی نقطه قوت لنز جدید سیگما به حساب می‌آید چرا که به صورت یک‌تکه و در پروسه‌ای بسیار دقیق شکل‌دهی شده و تقریباً اعوجاج و دیستورشن را به صفر رسانده است. با این تفاسیر علی رغم این که لنز ۱۴-۲۴ میلی‌متر سیگما یک لنز اولترا واید به حساب می‌آید ولی شاهد اعوجاج و دیستورشن در تصویر نخواهیم بود.

این لنز از یک دیافراگم ۹ پره‌ای با لبه‌های دایره‌ای برخوردار است و کمینه فاصله فوکوس آن نیز تنها ۲۶ میلی‌متر است؛ مانند دیگر لنز‌های سری آرت، بدنه این لنز نیز از فلز ساخته شده است و وزن آن نیز چیزی در حدود ۱.۲ کیلوگرم می‌باشد.

لنز ۱۴-۲۴ میلی‌متر سیگما به همراه یک هود قرار است که عرضه شود. ولی سیگما یک سیستم دیگری نیز برای این لنز طراحی کرده که به دهانه لنز و به جای هود به لنز متصل می‌شود و می‌توان از لنز برای تصویر‌برداری VR استفاده کرد.

این لنز برای دوربین‌های فول‌فریم نیکون و کانن طراحی شده و از تفکیک‌پذیری بالایی برخوردار است به طوری که قادر است تصویری متناسب با یک سنسور ۵۰ مگاپیکسلی را بر بدون افت کیفیت بر روی سنسور تشکیل دهد. نمونه عکس‌های گرفته شده با این لنز را در پایین می‌توانید مشاهده کنید.

 

قیمت تمام شده و تاریخ عرضه لنز 14-24 F2.8 HSM Art هنوز مشخص نشده ولی احتمالاً تا اواسط سال جاری میلادی شاهد حضور این لنز در بازار خواهیم بود.