پاسخ اسکات کلبی به ۵ سؤال منتخب عکاسان

در دنیای عکاسی دیجیتال، آموزش‌ آنلاین محبوبیت زیادی دارد و البته مشهورترین معلم این هنر در فضای مجازی، اسکات کلبی است. او به‌تازگی ۵ سؤال مهم را که عکاسان در یک ماه اخیر از او پرسیده‌اند، پاسخ داده است.

اسکات کلبی متولد ۱۹۶۰ آمریکا است. او از دوران نوجوانی همراه با برادرش به عکاسی علاقه‌مند شد و خیلی زود استودیوی خود را تأسیس کرد. او پس از ازدواج با گرافیک کامپیوتری آشنا شد و از اولین عکاسانی بود که به عنوان استاد رسمی شرکت ادوبی، برای آموزش نرم‌افزار فتوشاپ انتخاب شد. شهرت کلبی، علاوه بر مهارت بالای او در استفاده از تجهیزات عکاسی و نرم‌افزار‌ حرفه‌ای، در آموزش غیر حضوری و چندرسانه‌ای است که از سال ۱۹۹۳ با انتشار DVD شروع شد. او اکنون با وب‌سایت مشهور kelbyone.com و کتاب‌های پرتیراژ آموزشی خود شناخته می‌شود؛ هرچند جوایز عکاسی متعددی نیز در سابقه‌ی هنری خود دارد. در این مطلب، اسکات کلبی به پنج سؤال مهم کاربران وب‌سایت شاترباگ که اخیراً از او پرسیده شده است، پاسخ می‌دهد.

تصمیم به خرید دوربین کنون 5D Mark IV گرفته‌ام. شنیده‌ام که نرم‌افزار ادوبی لایت‌روم از فایل‌های RAW که توسط این دوربین گرفته شده باشد، پشتیبانی نمی‌کند. این شایعه درباره‌ی فتوشاپ و رابط Camera Raw هم وجود دارد. نظر شما در این‌باره چیست؟

در جدیدترین آپدیت نرم‌افزار لایت‌روم و فتوشاپ این مشکل حل شده است و من شخصاً فایل‌های RAW گرفته‌شده با دوربین کنون 5D مارک IV را از طریق آن‌ها ویرایش کرده‌ام؛ اما امکان فرمان دادن به دوربین از طریق کابل USB و نرم‌افزار لایت‌روم (Imagine tethering) هنوز مقدور نیست؛ این مسئله در آپدیت‌های بعدی این نرم‌افزار، برطرف خواهد شد.

آیا نیازی به کالیبره کردن لنز وجود دارد؟ به‌خصوص وقتی که خروجی تصویر مناسب به نظر می‌رسد و مشکلی دیده نمی‌شود. دوربین من کنون 70D Mark II با لنز ۱۸-۱۳۵ میلیمتر است.

شخصاً فقط هنگامی اقدام به کالیبره کردن لنز می‌کنم که مشکلی وجود داشته باشد و شارپنس خوبی از آن دریافت نکنم. ترجیح می‌دهم وقت خود را صرف عکاسی، ویرایش عکس‌ها (post-processing) و کارهایی از این قبیل کنم. کارهای جالب‌تری در مقایسه با کالیبره کردن لنز وجود دارد، به‌خصوص وقتی که نیازی به انجام آن احساس نمی‌شود.

می‌خواهم یک گالری کامل از عکس‌های کودکان را برای والدین آن‌ها بفرستم تا از بین ‌آن‌ها انتخاب کنند. انجام این‌کار از طریق نرم‌افزار لایت‌روم با مشکلاتی همراه است،  مثلاً باید از قسمت مربوط به وب (Web module) استفاده کنم و اطلاعات مربوط به سرور خودم را در آن وارد کنم. آیا راه ساده‌تری برای حل این مشکل وجود دارد؟

البته راه ساده‌تری وجود دارد و من پیشنهاد می‌کنم از ماژول وب در لایت‌روم استفاده نکنید؛ چراکه نه‌تنها نیازمند داشتن سرور شخصی هستید، بلکه وارد کردن جزئیات آن در ماژول هم ضروری خواهد بود. راه ساده‌تر و سریع‌تری وجود دارد و این راه، استفاده از اپلیکیشن مخصوص تلفن همراه و تبلت این نرم‌افزار به نام Lightroom Mobile app است. این اپلیکیشن به‌صورت کاملاً رایگان ارائه می‌شود. پس از نصب اپلیکیشن، به سراغ کامپیوتر بروید و گالری دلخواه‌ خود در لایت‌روم را ایجاد کنید. سپس نرم‌افزار را با اپلیکیشن همگام (sync) کنید تا به گالری، از طریق تلفن همراه دسترسی داشته باشید. حال باید با هر دو رابط نرم‌افزار و اپلیکیشن، به سایت ادوبی و حساب کاربری خود در این سایت وارد شوید. در این حالت، کافی است به نرم‌افزار مراجعه کنید و تیک مربوط به گالری مورد نظر خود را که در باکس کوچک سمت چپ آن قرار دارد، فعال کنید. حالا به سایت lightroom.adobe.com مراجعه کنید و با ورود به حساب کاربری خود از طریق اپلیکیشن، لینک مربوط به اشتراک‌گذاری گالری برای دیگران در شبکه‌های اجتماعی را دریافت کنید و برای کارفرما بفرستید.

در محیط یک کلیسا به عکاسی مراسم پرداخته‌ام، اما تصاویر ثبت‌شده نویز زیادی دارند و قابل‌ارائه به عروس و داماد نیستند. آیا می‌توان آن‌ها را طوری ویرایش کرد تا نویز کمتری داشته باشند؟

البته در نرم‌افزار لایت‌روم و فتوشاپ، امکانات بسیار خوبی برای کاهش نویز در عکس‌ها وجود دارد. در فتوشاپ به سراغ Camera Raw بروید و در قسمت sound rebate به‌راحتی با زیاد کردن Color در Details panel، نویزهای رنگی را به خاکستری تبدیل کنید. توجه داشته باشید که با تنظیم هرکدام از المان‌های sound reduction، مسلماً نویزها کاهش می‌یابند؛ اما در صورت زیاده‌روی در استفاده از آن‌ها، عکس شما حالتی مات و خمیری پیدا خواهد کرد. با زیاد کردن Luminance Noise نیز می‌توانید نقطه‌های باقی‌مانده از نویز‌ها را محو کنید. عملیاتی که توضیح داده شد، عیناً در لایت‌روم هم قابل انجام است.

فراموش نکنید، هیچ شاخص و عدد دقیقی برای کاهش نویز وجود ندارد و شما باید با توجه به نوع عکس و میزان نویز آن، قسمت‌های مختلف sound rebate را طوری تغییر دهید که هم نویز کاهش یابد و هم تصویر، وضوح و شفافیت خود را از دست ندهد. پیشنهاد می‌کنم حتماً عکاسی خود را به‌صورت Raw انجام دهید تا نتیجه‌ی بهتری در ویرایش داشته باشید.

پلاگین نیک (Nik Collection) توسط گوگل ارائه شده و به رایگان قابل دانلود است. پس از نصب این پلاگین، با استفاده از قسمت Define می‌توانید به‌راحتی و تنها با یک کلیک، کاهش نویز خارق‌العاده‌ای در تصویر خود مشاهده کنید.

از دوربین خوب و لنز گران‌قیمتی استفاده می‌کنم، اما عکس‌های من چندان شفاف نیستند و از وضوح (شارپنس) آن‌ها راضی نیستم. آیا لنز یا دوربین من ایرادی دارد؟

به نظر من ایراد در شفافیت یک عکس، معمولاً به تکنیک عکاس مربوط می‌شود. مهم‌ترین عامل در این موضوع، نبود ثبات دوربین در هنگام عکاسی و استفاده نکردن از سه‌پایه، خصوصاً در زمانی‌ است که سرعت شاتر پایین باشد. برای اینکه از سلامت لنز و دوربین اطمینان حاصل کنیم، روشی تجربی را به شما پیشنهاد می‌کنم. دوربین را در محلی ثابت و بدون حرکت، مثل روی میز یا سه‌پایه قرار دهید. سپس سوژه‌ای با جزئیات فراوان مقابل دوربین بگذارید و آن‌ را طوری تنظیم کنید که با سرعت شاتر ۱۰ ثانیه، تصویری با روشنایی مناسب ثبت کند. بعد از گرفتن عکس، آن را به کامپیوتر منتقل کنید و روی تصویر زوم کنید تا جزئیات بهتر دیده شوند. اگر در این حالت هم کیفیت تصویر راضی کننده نیست و شما لنزی دارید که مبلغ زیادی برای آن پرداخته‌اید، باید لنز را به نمایندگی فروش یا مرکز تعمیرات تخصصی تجهیزات عکاسی بفرستید.

فراموش نکنید، هنگامی که بدون سه‌پایه عکاسی می‌کنید، سرعت شاتر بالاتر از ۱/۶۰ ثانیه و درست گرفتن دوربین با کمترین تنش، تأثیر زیادی بر وضوح تصویر خواهد داشت.

دوربین A7s III سونی در مسیر رونمایی

روز به روز اطلاعات بیشتری درباره‌ی نسل جدید دوربین a7S II سونی منتشر می‌شود. پس از معرفی و عرضه‌ی نسل جدیددوربین‌های a7R III و a7 III، حال نوبت به عضو دیگر این خانواده رسیده است. سونی در توسعه‌‌ی سری a7S، همواره تمرکز ویژه‌ای به عملکرد عالی در شرایط نوری کم و قابلیت‌های متنوع فیلمبرداری داشته است و ظاهرا نسل جدید این دوربین نیز همین روند را دنبال خواهد کرد.

در جدیدترین اطلاعات منتشر شده پادشاه شرایط نوری ضعیف (لقب a7S II به دلیل سنسور بزرگ و رزولوشن کم که عملکرد عالی در ایزو‌های بالا را به همراه داشت) دوربین‌های عکاسی در نسل جدید خود قابلیت فوق‌العاده‌ی ضبط کلیپ‌هایی با رزولوشن 4K به همراه HDR تا نرخ ۶۰ فریم بر ثانیه را خواهد داشت.

دوربین فول فریم a7S III مانند سایر برادران خود از مانت E دوربین‌های حرفه‌ای و بدون آینه‌ی سونی بهره می‌برد و سنسور Exmor RS مخصوص سونی نیز وظیفه‌ی ثبت تصاویر را بر عهده خواهد داشت؛ این سنسور نسل جدید نمونه‌های CMOS با حافظه‌ی داخلی خواهد بود.

طبق برخی اخبار منتشر شده، سونی دوربین عکاسی a7S III‌ را در رویداد فتوکینا ۲۰۱۸ به صورت رسمی معرفی خواهد کرد.

برخی از مشخصات فنی منتشر شده‌ی دوربین سونی a7S II به شرح زیر است:

  • سنسور فول‌فریم ۲۴ مگاپیکسلی CMOS بهبود یافته برای شرایط نوری کم
  • نسل جدید پردازنده‌ی BIONZ X سونی
  • سرعت بالاتر انتقال اطلاعات از سنسور
  • سیستم فوکوس خودکار مشابه با دوربین آلفا a9
  • قابلیت فیلمبرداری با رزولوشن سینما 4K
  • پشتیبانی از کدک ۱۰ بیت
  • عمر باتری بهتر
  • فیلمبرداری4HDR  با ترخ ۶۰ فریم بر ثانیه
  • سنسور Exmor RS جدید با حافظه‌ی داخلی
  • قیمت تقریبی ۲۷۰۰ دلار برای بدنه

پس از عرضه‌ی دوربین پاناسونیک GH5S با قابلیت‌های بی‌شمار فیلمبرداری، قیمت رقابتی و توانایی عالی در شرایط نوری کم، اکنون نوبت به سونی رسیده است تا محصول خود را به این رقابت داغ ارسال کند. با توجه به مشخصات فاش شده از a7S III، این دوربین به رقابت مستقیم با پرچمدار پاناسونیک خواهد رفت تا تاج پادشاهی بهترین عملکرد فیلمبرداری را باز پس‌گیرد.

گوپرو موفق به فروش۳۰ میلیون اکشن‌کمرا شده است!

شرکت گوپرو، علی‌رغم چالش‌های مختلفی که در بازار پهپاد داشت، در عرض ۹ سال موفق به فروش بیش از ۳۰ میلیون اکشن کم هیرو شده است.

با وجود چالش‌ها و مسائل مختلفی که طی ماه‌های اخیر شرکت گوپرو با آن مواجه بود و مجبور شد به صورت کامل از بازار فروش پهپاد خارج شود، ولی بر اساس آخرین گزارش منتشر شده از سازنده‌ی موفق دوربین، مشخص شد، گوپرو در بازه‌ی زمانی ۹ سال و از زمانی که اولین دوربین اچ‌دی خود را معرفی کرده است تاکنون، موفق به فروش ۳۰ میلیون اکشن کم هیرو شده است.

در بین دوربین‌های استارتاپ گوپرو، اکشن کم هیرو ۵ بلک (Hero5 Black) محبوب‌ترین و پرفروش‌ترین مدل این شرکت است. اکشن کم هیرو ۵ بلک، با توجه به قیمت مقرون به‌صرفه‌ای که دارد و برای تصویربرداری در محیط بیرون طراحی شده است؛ رکورد فروش ۴ میلیونی را برای خود رقم زده است و تبدیل به پرفروش‌ترین محصول شرکت گوپرو شده است.

به‌رغم آمار خوب فروش، به نظر می‌رسد گوپرو نیاز دارد تا فعالیت‌های خود را توسعه دهد تا با گسترش دامنه‌ی عملکرد خود بتواند در حوزه‌ی فروش دوربین‌های اکشن کم، عملکرد سودآور خود را امتداد دهد. گزارش مالی سه‌ماهه‌ی اول گوپرو خبر از عملکرد بالاتر از انتظارات گوپرو طی زمستان ۲۰۱۸ می‌دهد. گوپرو به‌منظور جبران کاهش فروش خود در تعطیلات سال نو میلادی، درصدد است تا گواهی استفاده از فناوری سنسور و لنزهای دوربین خود را به شرکت Jabil بفروشد و اقداماتی در این زمینه به انجام رسانده است. Jabil Circuit یکی از شرکت‌های متخصص در ارائه راهکارهای تولید محصولات الکترونیکی و از تأمین‌کنندگان قطعات مورد نیاز اپل به شمار می‌رود.

از طرف دیگر گوپرو سال پیش دوربین Hero 6 و Hero Fusion را روانه بازار کرد و استقبال خوبی نیز از آن‌ها شد. گوپرو Hero 6 همان‌طور که سازنده آن ادعا می‌کند، لایق لقب بهترین اکشن کمرای حال حاضر جهان است!

دوربینی با قابلیت‌های گستره فیلم‌برداری و حتی عکاسی که اگر انتظار بیش از یک دوربین اکشن خصوصاً درزمینهٔ فیلم‌برداری از آن نداشته باشید، بهترین انتخاب شما با این قیمت خواهد بود. دوربینی قدرتمند به نسبت قیمت و ابعادش که مقاومت بسیار خوبی در برابر نفوذ آب و گردوغبار حتی بدون قاب محافظ دارد و که تصویری باثبات و باکیفیت حتی در نور کم ثبت می‌کند.

هنگامی که رقبایی با اکش‌کمراهای ارزان قیمت‌تر و محصولاتی ضد آب با رزولوشن 4K و عمر باتری مشابه وارد بازار می‌شوند، شرایط رقابتی و فروش در بازار کمی دشوار خواهد شد. اما GoPro تاکنون توانسته است در مسیر رقابت و مبارزه بازار، با روش‌های انگیزشی مشتریان خود را در حوزه‌ی تجارت، ترغیب کند تا روی خرید اکشن کم این شرکت هزینه کنند.

نمایشگاه «عکس‌های جدید» محمدرضا میرزایی در گالری اُ

نمایشگاه تازه‌ای از عکس‌های محمدرضا میرزایی با عنوان «عکس‌های جدید» روز جمعه ۲۲ تیرماه ۱۳۹۷ به میزبانی گالری اُ در تهران گشایش می‌یابد.

در نمایشگاه «عکس‌های جدید» که تا ۹ مردادماه به طول خواهد انجامید، ۲۱ عکس در ابعاد مختلف به نمایش درخواهند آمد. در توضیحات منتشر شده در مورد این نمایشگاه توسط گالری اُ آمده است:

نکته‎ای که در نگاه نخست عکس‌های سومین نمایشگاه انفرادی محمدرضا میرزایی در گالری اُ را از سایر آثارش جدا می‌کند، تعدادی پرتره است. برخلاف آثار قبلی، اینجا چهره‌ها قابل تشخیص‌اند. گاهی در عین صمیمیت به دوربین زل زده‌اند و حتی می‌خندند و گاهی نقطه دیگری را نگاه می‌کنند؛ اما هنوز نور پر حجم و همیشگی میرزایی میان چیزی که می‌بینیم و خود آن چیز، فاصله می‌اندازد. این نور مدل‌ها و چیزها را برای لحظه‌ای کوتاه، از آنجا که هستند جدا می‌کند و در صحنه‌ای دیگر می‌نشاند.

برای ما هیچ مشخص نیست که عکس‌ها چقدر مستند هستند و چقدر ساختگی‌. میرزایی در عکس‌های دیگر نمایشگاه، آن‌قدر بر نور به عنوان متریال اصلی عکاسی تأکید می‌کند که در عکس‌هایی، نور به جای دیدن، باعث ندیدن ما می‌شود و تصاویر در مواقعی معادلی تصویری برای «شکست» می‌شوند.

این عکس‌ها به ما یادآوری می‌کنند که عکاسی همان‌قدر که در باب ثبت کردن و به دست آوردن است، در باب از دست دادن و باختن نیز هست؛ و البته این، بی شباهت به رابطه‌ی صمیمی یا با تظاهر به صمیمیت عکاس و مدل‌های درون عکس‌ها نیست؛ مانند رابطه‌ی عکاسی با نور، رابطه‌ی ما با انسان‌های دیگر همراه است با وابستگی و آمیخته با احتمال فقدان و شکست.

میشل فوکو در «نظم اشیاء» می‌نویسد: «شاعر کسی است که در زیر تفاوت‌های نام‌گذاری شده و همیشه مورد انتظار، خویشاوندی‌های نهفته‌ی بین اشیاء و شباهت‌های پراکنده آن‌ها را از نو کشف می‌کند. شاعر در زیر نشانه‌های تثبیت شده و به رغم آن‌ها، گفتمانی دیگر و ژرف‌تر را می‌شنود.» شاید اگر کلمه «عکاس» را جایگزین کلمه شاعر کنیم، این نقل‌قول توصیف غیردقیقی از کار میرزایی نباشد.

او هر چند با رسانه‌ای بازنمایاننده و محتاج به اشیاء، مانند عکاسی کار می‌کند، اما کارش مشکل ساز کردن نام‌ها، مکان‌ها و زمان‌ها و البته یافتن خویشاوندی‌های غیرمنتظره میانشان است. مجاورت عناصر مرتبط و بی‌ارتباط و اصرار بر تکرار، بخشی از زبان عکاسی او در جهت یافتن همان گفتمان دیگر است.

تکرار در اینجا، جدا از عنوان نمایشگاه که میرزایی آن را برای بار دوم انتخاب می‌کند، حتی در ارائه‌ی نسبتاً دقیق چند صحنه در عکس‌های متفاوت اتفاق می‌افتد و کارها را به سوی نوعی امبیولنس سوق می‌دهد. این تکرار می‌تواند تمثیلی باشد از عکاسی میرزایی که مانند دری است گشوده به دو سو. کار او قسمت کردن تردید است، در زمانی که نمی‌دانیم چه وقت هست. در مناظری که نمی‌دانیم کجا هستند؛ و در شناختن و باختن دوستانی که نمی‌دانیم که هستند.

محمدرضا میرزایی، متولد ۱۳۶۴ است. او دانشجوی دکترای تاریخ هنر در دانشگاه کالیفرنیا، سانتابارابارا و فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد هنرهای زیبا از دانشگاه پنسیلوانیا است. عکس‌های میرزایی در نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی متعددی به نمایش درآمده‌اند.

همچنین سه کتاب از آثار او به نام‌های «دیالکتیک دیدن»، «اینک خورشید می‌دمد»، «چیزی که ندارم» در آمریکا و ایتالیا به چاپ رسیده‌اند.

لازم به ذکر است محمدرضا میرزایی با سایت عکاسی و آموزشگاه عکاسی حرفه‌ای همکاری دارد و پیش‌تر به عنوان مدرس، کلاس‌هایی با عناوین «کارگاه آزاد عکاسی» و «عکاسی مؤلف» را در این آموزشگاه برگزار کرده است.

برندگان مسابقه عکاسی National Geographic 2018

نشنال جئوگرافیک عکس‌های برتر مسابقه عکس سال ۲۰۱۸ خود را اعلام کرد. در این مسابقه تصویری از ریکو تاکاهاشی از دم یک بچه وال که در زیر آب گرفته شده بود به‌عنوان عکس برتر شناخته شد.

نشنال جئوگرافیک تصاویر برنده مسابقه مشهور خود، بهترین عکس سال، در سال ۲۰۱۸ را اعلام کرد. این مسابقه هر سال در سه دسته‌بندی اصلی طبیعت، شهرها و مردم برگزار و تصاویر برتر انتخاب می‌شوند. جایزه بزرگ این مسابقه، به عکاس ژاپنی، ریکو تاکاهاشی برای عکسی از دم یک بچه وال کوهان‌دار در زیر آب اختصاص یافت.

عکس برنده با عنوان «پری دریایی» از میان ۱۳۰۰۰ عکس در این سال انتخاب شد. عکاس این تصویر درباره داستان گرفتن این عکس گفت:

خوش‌شانس بودم که در روز غواصی در نزدیکی جزیره کومیجیمای ژاپن با یک نهنگ کوهان‌دار و بچه او مواجه شدم. بیش‌تر اوقات، بچه وال نزدیک مادر خود شنا می‌کند اما در یک لحظه، کودک در نزدیکی ما شروع به پریدن و ضربه زدن با دم خود بر آب کرد. بسیار کنجکاو بود و رفتار دوستانه‌ای داشت. بالاخره مادر که در همان نزدیکی مشغول تماشای رفتار کودک بود، جلو آمد و او را با خود برد. من واقعاً شیفته این بچه وال شدم. او بسیار پرانرژی و بزرگ بود و دم بسیار زیبایی داشت.

تاکاهاشی عکاس باسابقه‌ای است که برای دنبال کردن عکس‌برداری زیر آب کار در دفتر را رها کرد و برای عکاسی از وال‌های کوهان‌دار و بچه‌های آن‌ها، به جزیره کومیجیمای ژاپن سفر کرد.

او به نشنال جئوگرافیک گفت: «عکس گرفتن از بچه وال درحالی‌که با شادی در آب‌های آرام به حال خود بود، حس خاصی داشت. واقعاً باور نمی‌کردم رویایی که همیشه در ذهن داشتم به واقعیت تبدیل شود. افتخار می‌کنم که در این موقعیت قرار گرفته‌ام و فکر می‌کنم نیرو و انرژی کارهای آینده‌ام را فراهم خواهد کرد.»

خانم تاکاهاشی مبلغ ۱۰ هزار دلار به‌عنوان جایزه دریافت کرد. سایر عکس‌های برنده امسال را می‌توانید در زیر ببینید.

طبیعت، رتبه دوم

«بلند شدن فلامینگوها» اثر هائو.ج، رتبه دوم مسابقه بهترین عکس سال ۲۰۱۸ نشنال جئوگرافیک را به دست آورد. «فلامینگوها برای گرفتن شتاب لازم برای به هوا بلند شدن، باید برای مدتی با سرعت روی آب حرکت کنند. در لحظه گرفتن عکس، گروه بزرگی از فلامینگوها در حال شتاب گرفتن هستند و پاهای قرمز و بلند آن‌ها انحناهایی مانند موج در آب ایجاد کرده که از بالا شبیه به حرکت گیاهان در داخل آب به نظر می‌رسد. این عکس از داخل هلیکوپتر گرفته شده است.»

طبیعت، رتبه سوم

«مریخ (Mars)»، اثر مارکو گرسی، رتبه سوم مسابقه بهترین عکس سال ۲۰۱۸ نشنال جئوگرافیک را به دست آورد. «این برج‌های ماسه‌ای طبیعی که با سنگ‌هایی بزرگی بر رویشان پوشانده شده‌اند، با نام اهرام زمینی پلاتن (Earth Pyramids of Platten) شناخته می‌شوند. این برج‌ها که در منطقه تایرل جنوبی در شمال ایتالیا قرار گرفته‌اند، قرن‌ها قبل بر اثر طوفان‌ها و رانش‌های متعدد زمین ایجاد شده‌اند و ظاهری شبیه به منظره‌های خارج از کره زمین پیدا کرده‌اند. برج‌ها در طول سال‌هایی که از ایجاد آن‌ها گذشته تغییرات زیادی داشته‌اند و حتی با عوض شدن فصل‌ها در اثر تغییرات جوی هم تغییر می‌کنند. این پدیده طبیعی ناشی از ادامه پیدا کردن دوره‌های باران‌های سیل‌آسا و خشکسالی‌های پیاپی بوده است که باعث فرسایش زمین و شکل‌گیری قله‌هایی نوک‌تیز شده است. با تغییر فصل‌ها دمای هوا از بالاترین به پایین‌ترین حد تغییر می‌کند و طوفان‌ها منطقه را تحت تأثیر قرار می‌دهند و همین باعث می‌شود برج‌ها به تدریج فرسایش یافته و از بین‌ بروند، درحالی‌که برج‌های جدیدی تشکیل می‌شوند.»

شهرها، رتبه اول

«یک روز بارانی دیگر در ناکازاکی» اثر هیرو کوراشینا، رتبه اول مسابقه بهترین عکس نشنال جئوگرافیک در سال ۲۰۱۸ را به خود اختصاص داد. «این تصویر چشم‌اندازی از خیابان اصلی شهر ناکازاکی از داخل یک تراموا در یک روز بارانی را نشان می‌دهد. عکس از داخل یک تراموای قدیمی که به تجهیزات مدرن فروش بلیت مجهز شده گرفته شده است. راهنما (کمک راننده) در تصویر نیست و فقط راننده را می‌توان دید. خیابان خلوت و تضاد آن با مراکز شهری شلوغ ژاپن مانند توکیو و اوزاکا که از داخل تراموا دیده می‌شود توجه مرا به خود جلب کرد. سواری با تراموای قدیمی در یک خیابان نسبتاً خلوت، یکی از تجربه‌های به یاد ماندنی من در سفر یک هفته‌ای به شهر تاریخی ناکازاکی بود.»

شهرها، رتبه دوم

«هندسه خورشید» اثر انریکه پسکانتینی، رتبه دوم مسابقه بهترین عکس نشنال جئوگرافیک در سال ۲۰۱۸ را دریافت کرد. این تصویر از یک شهر باستانی به نام تئوتیهواکان به معنای جایی که خدایان متولد می‌شوند گرفته شده است. هنگامی که بازدیدکنندگان، در خیابان مردگان این شهر باستانی قدم می‌زنند، حس این مکان کاملاً به آن‌ها منتقل می‌شود و انگار که وجود خدایان را احساس می‌کنند. این تصویر را در هنگام طلوع خورشید از هرمی که به خدای خورشید اختصاص یافته بود گرفتم و آنچه توجه مرا به خود جلب کرد این نکته شگفت‌آور بود که در هنگام طلوع خورشید، آفتاب نیمی از هرم را دربر گرفته و نیم دیگر آن در سایه قرار داشت. به خاطر علاقه‌ای که به باستان‌شناسی و تمدن‌های قدیمی داشتم برای جستجو و دیدن بازمانده‌های تمدن پیش کلمبیایی مکزیک به این کشور سفر کردم. برای بازدید از تئوتیهواکان طوری برنامه‌ریزی کردم که در هنگام طلوع خورشید آنجا باشم تا بتوانم از ترکیب نورهای طلایی خورشید، بازی سایه‌ها و جمعیت اندک اطراف آن تصاویری تهیه کنم. برای این که تصویری که در ذهن خود داشتم را شکار کنم با یک هواپیمای شخصی از بالا به تصویربرداری پرداختم و خوشبختانه این تصویر در پایین، منتظر دوربین من بود.

شهرها، رتبه سوم

«انعکاس» اثر گانش پراساد، رتبه سوم مسابقه عکاس سفر سال ۲۰۱۸ نشنال جئوگرافیک در بخش شهر را به خود اختصاص داد. «صبح زود بود و من می‌خواستم از منظره مه در دبی که رویای هر عکاسی در این منطقه از جهان است، عکس‌برداری کنم. بین ماه‌های دسامبر تا ژانویه هنگام صبح مه زیبایی در شهر دوبی به وجود می‌آید که حس و حال شاعرانه‌ای دارد. متأسفانه موفق نشدم که به بالاترین طبقه روی پشت‌بام بروم بنابراین از یک پنجره شیشه‌ای از یک طبقه پایین‌تر نگاه کردم. از دیدن زیبایی شهر و حالتی که مه ایجاد کرده بود بسیار هیجان‌زده بودم که ناگهان بازتاب جاده و ساختمان‌های شهر را روی ساختمانی که در آن بودم مشاهده کردم. پنجره را تا جایی که ممکن بود باز کردم و با دست کشیده از بازتاب شهر در شیشه عکس گرفتم.»

مردم، رتبه اول

«فرهنگ چای» اثر الساندرا منیکونزی، رتبه اول مسابقه عکاس سفر سال ۲۰۱۸ نشنال جئوگرافیک در بخش مردم را به خود اختصاص داد. زمان زیادی بود که با روش شکار منحصر به فرد مغول‌ها که از طریق عقاب‌های طلایی انجام می‌شد آشنا شده بودم و به شدت تحت تأثیر آن قرار گرفته بودم. اوایل سال ۲۰۱۸ یکی از خانواده‌های شکارچی را دنبال کردم و به همراه آن‌ها از اقامتگاه زمستانی به اقامتگاه تابستانی آن‌ها مهاجرت کردم. مغولستان کشور کم‌جمعیتی است ولی مردم آن بسیار مهمان‌نواز و خونگرم هستند. چای در فرهنگ قزاق یکی از نمادهای مهمان‌نوازی است. در این فرهنگ، چای فقط یک نوشیدنی نیست، بلکه ترکیبی از سنت، فرهنگ، آرامش، تشریفات و لذت است. دامل، دختری که در عکس دیده می‌شود، با پوشیدن لباس پشمی و نوشیدن چای، خود را از سرمای شدید غرب مغولستان در زمستان سرد و طاقت‌فرسای این منطقه محافظت می‌کند.

مردم، رتبه دوم

«لیدا و لی‌لی، من شما را بلند خواهم کرد» اثر تاتی ایتات، رتبه دوم مسابقه عکاس سفر سال ۲۰۱۸ نشنال جئوگرافیک در بخش مردم را به خود اختصاص داد. از سال ۲۰۱۶ با مهاجران هائیتی و پناهجویانی که در شهر محل زندگی‌ام، استرلا سکونت داشتند آشنا شدم و کم‌کم ارتباط برقرار کردم. با بسیاری از خانواده‌ها و بخصوص دو خواهر دوقلو، لیدا و لی‌لی دوست شدم. برای آن‌ها زندگی در برزیل مانند زندگی در بهشت و کاملاً با زندگی در کشور خودشان متفاوت بود. آن‌ها در مقابل خانه‌شان بازی می‌کردند و نمایش‌های بداهه‌ای برای پرورش تخیل و خلاقیتشان اجرا می‌کردند. درست مثل این بود که این دو خواهر هنرپیشه و مشغول بازی در یک نمایش هستند. در یک لحظه، لی‌لی با دست خود صورت لیدا را بالا آورد و به او نشان داد به کجا باید نگاه کند. در همین لحظه کوتاه، این عکس را گرفتم.

مردم، رتبه سوم

«سفر پرچالش»، اثر تنویر حسن، رتبه سوم مسابقه عکاس سال ۲۰۱۸ نشنال جئوگرافیک در بخش مردم را به خود اختصاص داد. این عکس ایستگاه قطار فرودگاه داکا در تعطیلات «عید» گرفته شده است. مردم در حال برگشت به روستاهایشان برای گذراندن روزهای تعطیل عید با خانواده‌هایشان هستند. در آخرین لحظات حرکت قطار همه در حال عجله هستند. مردی توجه مرا به خود جلب کرد، او به یک دسته قطار آویزان شده و در حال تلاش برای وارد شدن به قطار بود. در این لحظه، ناگهان باران شروع به باریدن کرد و قطار به آرامی حرکت خود را آغاز کرد. خانواده بلیت‌های خود را در دست داشتند، ولی نتوانستند روی صندلی‌های خود بنشینند. افراد زیادی مانند این خانواده برای کار ناچار به ترک روستا شده و به داکا می‌آیند و تعطیلات فرصت مناسبی برای دیدن خانواده‌هایشان است. آن‌ها به هیچ قیمتی و با هر سختی پیش رو، نمی‌خواهند فرصت گذراندن روزهایی با عزیزانشان را از دست بدهند.

دوربین coolpix P1000، هیولای سوپرزوم نیکون

P1000 که آخرین دوربین سری Coolpix به حساب می‌آید نسخه جدید‌تر دوربین سوپرزوم P900 است و فاصله کنونی معادلی برابر با ۳۰۰۰ میلی‌متر دارد. برای رسیدن به زاویه دید بسته‌تر می‌توان از زوم هوشمند دیجیتال 4x این دوربین نیز بهره برد که البته کمی کیفیت تصویر در این حالت کاهش خواهد یافت. با این تفاسیر کولپیکس پی ۱۰۰۰ بیشترین محدوده زوم را در بین دوربین‌های مختلف دارد و می‌توان به راحتی اجسامی در فاصله‌های بسیار دور مثل ماه را به تصویر کشید.











دوربین P1000 از لحاظ اپتیکی نیز نسبت به نمونه‌های قبلی پیشرفت داشته و لنز آن به لطف برخورداری از المان‌های ED و SuperED تصویری با کیفیت و دقت رنگی بالا ارائه می‌دهد.

مانند P900 این دوربین جدید نیکون نیز از یک حسگر ۱/۲.۳ اینچی با رزولوشن ۱۶ مگاپیکسل برخوردار است و حساسیت ایزو را می‌توان از ۱۰۰ تا ۶۴۰۰ تنظیم کرد.

از دیگر قابلیت‌های دوربین Coolpix P1000 می‌توان به فیلم‌برداری 4K با فریم‌ریت 30، خروجی HDMI، برخورداری از وای‌فای داخلی اشاره کرد.

به گفته مسئولین نیکون این دوربین در سپتامبر سال جاری و قیمت حدودی ۱۰۰۰ دلار روانه بازار خواهد شد.

نمونه عکس‌های گرفته شده با دوربین Coolpix P1000:










کانن در حال طراحی دو دوربین فول‌فریم بدون آینه

تقریباً یک سالی است که خبر‌هایی از ورود دو کمپانی کانن و نیکون به بازار دوربین‌های فول‌فریم بدون‌آینه یا همان mirrorless به گوش می‌رسد. جایی که در حال حاضر سونی بخش بزرگ بازار را در اختیار دارد و دوربین‌های فوق‌العاده سری a7 را تولید می‌کند. به همین علت هم هر دو کمپانی کانن و نیکون زمانی زیادی را برای طراحی روی دوربین‌های فول‌فریم بدون آینه خود صرف کرده‌اند تا بتوانند دوربینی قابل‌رقابت با دوربین‌های پیشرفته سونی را روانه بازار کنند.

طبق اخبار منتشر شده در سایت Canon Rumor که اغلب پیش‌بینی‌هایش درست از آب درمی‌آید کانن تا اواسط سال ۲۰۱۹ از دو دوربین فول‌فریم بدون آینه دو نمایی خواهد کرد. این دو دوربین با دو سنسور متفاوت در رزولوشن‌های مختلف ارائه می‌شود. دوربین با رزولوشن بالاتر‌ پرچم‌دار دوربین‌های بدون‌آینه کانن خواهد بود و دوربین دیگر نسخه‌ای اقتصادی‌تر به حساب می‌آید.

در دوربین اول حسگری با رزولوشن ۳۰.۴ مگاپیکسل و احتمالاً همان حسگر کانن 5D Mark IV به کار خواهد رفت. کانن ماه می امسال نیز گفته بود که می‌خواهد بخشی از فعالیت خود را در دوربین‌های DSLR حذف کرده و به کار بر روی دوربین‌های بدون آینه اختصاص دهد. با یک مرور ساده خبرهایی که از نیکون منتظر شده می‌توان نتیجه گرفت که این کمپانی نیز چنین سیاستی را در پیش‌گرفته است؛ بنابراین می‌توان به یقین حدس زد که آینده دوربین‌های عکاسی را نه در دوربین‌های بزرگ و سنگین DSLR، بلکه باید دو دوربین‌های بدون‌آینه جست‌وجو کرد.

طرح احتمالی دوربین فول‌فریم بدون آینه کانن

طبق گزارش‌ها دوربین دوم کانن با حسگری ۲۴ مگاپیکسلی و بعد از دوربین اول رونمایی خواهد شد. هر دو دوربین با رزولوشن 4K فیلم‌برداری می‌کنند ولی دوربین اول قابلیت‌هایی بیشتری را در فیلم بداری ارائه می‌دهد.

هنوز مشخص نیست که کانن چه مانتی را برای اتصال لنز به بدنه در این دوربین در نظر گرفته ولی گفته می‌شود که با یک طرح خلاقانه که کانن در این دوربین‌ها به کار گرفته می‌توان لنزهای EF کانن را به این دوربین‌های بدون‌آینه متصل کرد. همین امر یک مزیت قابل‌توجه برای دوربین‌های بدون آینه کانن در مقایسه با دوربین‌های سونی به حساب می‌آید چرا که خیلی از عکاسان به خاطر عدم تنوع و گران بودن لنز‌های سونی دوربین دیگری را انتخاب می‌کنند.

بر خلاف نیکون که انتظار می‌رود تا دو ماه آینه دوربین فول‌فریم بدون آینه خود را روانه بازار کند، تاریخ دقیقی برای معرفی دوربین‌های جدید کانن مشخص نشده است. ولی طبق اخبار منتظر شده در سایت کانن رومر و رقابت با نیکون می‌توان حدس زد که این دو دوربین کانن حداکثر تا اواسط سال ۲۰۱۹ رونمایی خواهند شد.

فراخوان سومین نمایشگاه «FOCUS IRAN» در لس‌آنجلس

«بنیاد فرهنگ» در تازه‌ترین برنامه‌ی خود با همکاری موزه‌ی صنایع دستی و هنرهای مردمی لس‌آنجلس (CAFAM) در نظر دارد تا سومین دوره‌ی مسابقه و نمایشگاه «فوکوس ایران» را برگزار کند.

«فوکس ایران» مسابقه و نمایشگاهی دوسالانه از عکس‌ها و ویدئوهای هنری معاصر در ارتباط با فرهنگ و هنر ایران است که توسط هیات داوران منتخب این جشنواره برگزیده می‌شوند. تم فوکوس ایران ۳ «چشم‌انداز فرهنگ جوانان امروز ایران» است و همه‌ی هنرمندان بالای ۱۸ سال از سراسر جهان می‌توانند تا تاریخ ۲ شهریورماه ۱۳۹۷ آثار خود را برای شرکت در این مسابقه ارسال کنند.

پس از داوری آثار، تعدادی بالغ بر ۴۰ عکس و ویدئوی برگزیده از هفتم بهمن‌ماه ۱۳۹۷ تا ۱۵ اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۸ در موزه‌ی CAFAM به معرض نمایش گذاشته خواهد شد. سه برنده‌ی اصلی این رقابت به ترتیب جوایز نقدی پنج، سه و یک هزار دلاری دریافت خواهند کرد و همچنین آثارشان در نشریه‌ی «آرت فورم» به چاپ خواهد رسید.

تنها آثار ارسال شده در قالب دیجیتال واجد شرایط خواهند بود و هر هنرمند می‌تواند فقط یک عکس و یا یک ویدئو به وب‌سایت CallForEntry ارسال کند. آثاری که مستقیماً به بنیاد فرهنگ و یا موزه‌ی CAFAM ارسال شوند مورد بررسی قرار نخواهند گرفت.

بنیاد فرهنگ که بنیادی غیرمذهبی، غیرسیاسی و غیرانتفاعی است و در سال ۲۰۰۸ به منظور بزرگداشت و گسترش فرهنگ و هنر ایرانی در کالیفرنیای جنوبی بنیان گذاری شده است

هیئت داوری «فوکوس ایران ۳» را مهرداد افسری، آریا اقبال، بابک تفرشی، هالی جرگر، مریم زندی، سیف‌الله صمدیان و آماندا ماداکس بر عهده دارند.
برای آگاهی از فهرست کامل شرایط و قوانین شرکت در مسابقه می‌توانید به وبسایت بنیاد فرهنگ مراجعه کنید.

منبع: akkasee.com

چگونه هیستوگرام دوربین را بخوانیم!

 

احتمالاً این مشکل برای شما نیز پیش آمده که عکسی را که با نمایشگر دوربین گرفته‌اید و این عکس در نمایشگر دوربین از کنتراست و غلظت رنگی خوبی برخوردار است ولی وقتی آن را چاپ کرده یا با مانیتور کامپیوتر مشاهده می‌کنید، از نوردهی نامناسب و رنگ‌های کم‌رمق آن جا می‌خورید. در این مطلب سعی شده است تا با آموزش خواندن نمودار هیستوگرام در دوربین از پیش آمدن این مشکل جلوگیری کرد.

نمودار هیستوگرام یکی از مواردی است که در عکاسی دیجیتال به عکاس اجازه می‌دهد تا عکسی که گرفته شده است را از طریق صفحه‌نمایش یا ویوفایندر بررسی کند. معمولاً یکی از اشتباهاتی که هنگام کار با دوربین‌های دیجیتال رخ می‌دهد این است که عکاس روشنایی و دقت رنگی را با توجه به تصویری که صفحه‌نمایش دوربین نشان می‌دهد می‌سنجند. این در حالی است که نمایشگر و ویوفایندر‌های الکترونیکی، دقیقاً رنگ‌ها و روشنایی را آن طور که در عکس به ثبت رسیده بازنمایی نمی‌کنند. به علاوه نور محیط نیز بر کیفیت تصویری که نمایشگر نشان می‌دهد تأثیرگذار است و تصویری که زیر نور خورشید دیده می‌شود از لحاظ رنگی و روشنایی با تصویری که در محیط‌های داخلی مشاهده می‌شود تفاوت دارد؛ بنابراین نور محیط، میزان روشنایی صفحه‌نمایش و فاکتور‌های دیگر بر کیفیت نمایش عکس تأثیر زیادی می‌گذارند.

اساساً نمایشگر‌ها و منظره‌یاب‌های الکترونیکی نه برای بررسی دقت رنگی و نوردهی، بلکه برای مرور کادربندی، عمق میدان، شارپنس و فاکتور‌هایی از این قبیل به کار گرفته می‌شوند. (هر چند که می‌توان روشنایی تصویر و رنگ‌ها را نیز به صورت حدودی از طریق نمایشگر بررسی کرد، ولی به دلایلی که در بالا به آن اشاره شد، نمایشگر در بازنمایی رنگ‌ها و روشنایی تصویر از دقت و صحت بالایی برخوردار نیست.)

با این تفاسیر چگونه می‌توانیم چگونه می‌توان نوردهی و دقت رنگی یک عکس را توسط یک دوربین بررسی کرد؟ جواب یک کلمه است؛ هیستوگرام. خوشبختانه تمام دوربین‌های دیجیتال نمودار هیستوگرام را به عنوان یک ابزار برای تنظیم نوردهی در اختیار عکاس قرار می‌دهند.

هیستوگرام دوربین

هیستوگرام روشنایی
هیستوگرام رنگی

اغلب دوربین‌های دیجیتال چهار نمودار هیستوگرام را نمایش می‌دهند. اولین نمودار مربوط به هیستوگرام روشنایی (Luminosity) است که روشنایی کلی تصویر را نشان می‌دهد. ای نمودار معمولاً تک رنگ و سفید و سفید است. سه نمودار دیگر مربوط به هیستوگرام رنگی است که مقادیر آبی، سبز و قرمز را در تصویر نشان می‌دهد و هر یک از این سه نمودار دارای رنگی هستند که مقادیر آن نشان می‌دهند.

بهتر است که در هنگام خواندن این مقاله دوربین خود را به همراه داشته باشید تا بتوانید با توجه به منو و فرم نمایش هیستوگرام دوربینتان، مواردی که به آن اشاره خواهد را در دوبین خودتان امتحان کنید. دوربین‌ها با توجه به اینکه چه مدلی هستند و توسط کدام کمپانی تولید شده‌اند دارای منو‌ و نحوه نمایش‌های مختلفی هستند. برای چگونه به نمایش در آوردن هیستوگرام می‌توانید دفترچه راهنمای یا منابع آنلاین را مطالعه کنید.

نمونه‌ای از نوردهی متعادل، به دلیل قسمت تاریک بالای عکس، در چپ نمودار ارتفاع گرفته است. به دلیل نوردهی متعادل بخش زیادی از نمودار در میانه محور افقی قرار گرفته است.

نحوه خواندن هیستوگرام

هر چند که معادلات ریاضی و مباحث فنی زیادی به کار گرفته می‌شود تا یک نمودار هیستوگرام ب نمایش درآید ولی در ادامه تنها به مباحث کاربردی و نحوه خواندن آن اشاره می‌شود. اگر قصد دارید مورد جنبه ریاضی این نمودار اطلاعات بیشتری پیدا کنید، در بخش نظرات می‌توانید سؤال خود را با ما در میان بگذارید.

نمودار هیستوگرام دارای ۲ محور است. محور افقی معرف روشنایی عکس از سیاه خالص، سایه‌ها تا های‌لایت‌ها و سفید خالص است و ارتفاع نمودار در هر بخش نشان‌دهنده میزان مقادیر (سیاه، سایه، میدتون، های‌لایت و سفید) است. به عنوان مثال یک عکس را در حالی که در پوش بر روی لنز قرار دارد، بگیرید. با توجه به اینکه تمام عکس سیاه خاص است و نمودار کاملاً به سمت لبه چپی کشیده می‌شود و مانند شکل زیر می‌شود. (تمام پیکسل‌ها سیاه خالص را ثبت کرده‌اند و تنها در قسمت سیاه سمت چپ نمودار ارتفاع گرفته است.) در طرف مقابل به همین صورت اگر عکسی به با سرعت شاتر کم و با چند استاپ دیافراگم بازتر از یک صحنه روشن بگیرید، نمودار به سمت راست (بخش سفید و هایلات‌ها) متمایل می‌شود. به همین ترتیب قسمت میانی هیستوگرام مربوط به مید‌تون‌ها است، میدتون همان خاکستری بین سیاه و سفید است. هیستوگرام یک عکس با نوردهی متعادل، معمولاً بیشترین ارتفاع را در مرکز دارد و هر چه به سیمت چپ (سایه‌ها و سیاه) و سمت راست (های‌لایت‌ها و سفید) نزدیک می‌شویم، ارتفاع نمودار کمتر می‌شود و به صفر می‌رسد. اگر در لبه‌های انتهایی سمت چپ و راست، نمدار ارتفاع داشته باشد می‌توان به یقین گفت که عکس در بخش‌هایی بیشتر یا کمتر از حد نوردهی (آندر اکسپوز مربوط به لبه سمت چپ یا اور اکسپوز، مربوط به لبه سمت راست) شده است.

در یک عکس با توجه به عمق بیتی که دارد، مقدار روشنایی، تحت عنوان درجات خاکستری، عددگذاری می‌شود. در ‌یک عکس با عمق بیت ۸، این درجات در دامنه‌ای از ۰ تا ۲۵۵ عدد گذاری می‌شوند. اگر بخواهیم محور افقی هیستوگرام را مدرج کنیم، محور از چپ به راست، از صفر (سیاه) شروع می‌شود و تا ۲۵۵ (سفید) ادامه خواهد داشت و ۲۵۶ درجه خاکستری خواهیم داشت.

برای استفاده بهینه از نمودار هیستوگرام باید موارد زیر در نظر گرفته شود:

۱. چگونه یک نمودار هیستوگرام خوانده می‌شود (که تا حدودی در بالا به آن اشاره شد)

۲. شرایط صحنه‌ای که از آن عکاسی می‌شود؛ برای ثبت یک عکس باید از روشنایی، تیزگی و کنتراست صحنه آگاهی داشت

۳. تصویری از صحنه که می‌خواهید به آن دست یابید؛ نوردهی مناسب همیشه یک نوردهی متعادل نیست. خیلی از اوقات عکاس می‌خواهید عکسی با روشنایی کم یا آندراکسپوز بگیرد و آن را در جهت بیان خود استفاده کند.

۱. چگونه بخوانیم؟

به صورت کلی هیستوگرام میزان روشنایی تصویر را نشان می‌دهد. اگر شما از منظره‌ای یک عکس بگیرید که نمودار آن به سمت راست متمایل باشد، تصویری نسبتاً روشن و به اصطلاح High key(های‌کی) خواهید داشت. اگر نمودار با شدت بیشتری به سمت راست متمایل باشد تصویر بیش از نوردهی شده و اُوِراِکسپوز خواهد شد. در طرف مقابل اگر فرم کلی نمودار به سمت چپ متمایل باشد تصویر با روشنایی نسبتاً کم یا Low Key را شاهد هستیم. به همین ترتیب اگر نمودار بیشتر به سمت چپ متمایل شود، عکسی آندر اکسپوز خواهیم داشت. البته همیشه منحنی‌های هیستوگرام دارای فرم قله‌ای نیستند و عکس‌هایی با کنتراست بالا فرم U شکل دارد نمودار با نزدیک شدن به سمت چپ و راست ارتفاع می‌گیرد. به صورت کلی با افزایش کنتراست یک عکس یا صحنه، نیمه سمت راست منحنی به سمت لبه راست (سفید) و نیمه سیمت چپ به حاشیه سمت چپ متمایل می‌شود.

تصویری با روشنایی نسبتا کم و به اصطلاح Low Key، با توجه به این‌که بخش زیادی از تصویر در سایه قرار دارد یا از روشنایی کمی برخوردار است، نمودار هیستوگرام به سمت چپ متمایل شده است.

۲. صحنه

فرم منحنی هیستوگرام تنها تابع پارامتر‌های نوردهی دوربین مثل ایزو، سرعت شاتر و عدد دیافراگم نیست. بلکه به شرایط نوری صحنه نیز وابسته است. به طور مثال در عکاسی از یک منظره در شب، در یک نوردهی متعادل، قاعدتاً در نمودار هیستوگرام، مقادیر بیشتری در سمت چپ قرار می‌گیرند و نمودار متمایل به سمت چپ خواهد بود چرا که بخش زیادی از تصویر را آسمان شب و سایه‌ها تشکیل می‌دهند

۳. نوردهی مناسب و تصویری که می‌خواهیم به آن برسیم:

در خیلی از مطالبی که در مورد هیستوگرام نوشته شده، فرم خاصی از هیستوگرام را مناسب برای عکاسی تعریف کرده‌اند؛ مثلاً بعضی اوقات گفته می‌شود که بهترین نوردهی زمانی اتفاق می‌افتد که بیشترین ارتفاع نمودار هیستوگرام در مرکز باشد و با رفتن به کناره‌ها رفته‌رفته، ارتفاع آن کم شود و در لبه‌ها به صفر برسد. هر چند که این یک عکس با چنین هیستوگرامی روشنایی متعادلی دارد ولی برخی مواقع اصلاً یک هیستوگرام مناسب برای یک تصویر به‌حساب نیاید. چرا که خیلی از مواقع ما قصد داریم عکسی تیره یا روشنایی کم با برعکس را ثبت کنیم یا در بخش‌هایی از کارد جزئیات را در سیاهی یا سفیدی مطلق قرار دهیم؛ بنابراین هیستوگرام مناسب، نموداری است که بهترین نوردهی را از عکسی که در نظر دارید به آن برسید، نشان می‌دهد.

نمونه‌از از تصاویر با کنتراست بالا و نمودار U شکل، با توجه به کم‌بودن میدتون در تصویر و اینکه بخش‌های زیادی از عکس، در سایه یا های‌لایت قرار دارند، نمودار هیستوگرام با دو طرف متمیل شده و در وسط نمودار ارتفاع چندانی ندارد. به علاه از آن‌جایی که بخش ّای تیره در تصویر در مقایسه با قسمت‌های روشن، بیشتر است، در سمت چپ تراکم بیشتر داریم.

در قسمت‌های بعدی به توضیح در مورد هیستوگرام‌های رنگی و نحوه بروز پدیده کلیپینگ (Clipping) و خواندن آن از روی نمودار هیستوگرام می‌پردازیم. اگر سؤال یا نقطه نظری در رابطه با هیستوگرام و نحوه خواندن آن دارید، در بخش نظرات با ما در میان بگذارید.

بررسی فوجی GFX 50S یک مدیم‌فرمت کامل

اولین دوربین مدیوم‌فرمت دیجیتال فوجی اواخر فوریه ۲۰۱۷ روانه بازار شد. بخش تجاری خاورمیانه فوجی در امارات نیز طی یک مراسم رسمی در ۱۵ فوریه از این دوربین پرسروصدا رونمایی کرد. این دوربین در مقایسه با دیگر دوربین‌های مدیوم‌فرمت مثل هاسلبلاد و PhaseOne بسیار ارزان و اقتصادی‌تر است در حالی که از یک سنسور مدیوم فرمت برخوردار است. این به معنای به صدا درآمدن زنگ خطر برای تمامی تولیدکنندگان دوربین‌های حرفه‌ای است چراکه GFX 50S از لحاظ قیمت تقریباً هم‌رده Canon 1D x markII و Nikon D5 می‌باشد با این تفاوت که حسگر آن کاملاً بزرگ‌تر است. در ادامه به بررسی فوجی GFX 50S و عکس‌هایی از Adrian Murray که توسط این دوربین به ثبت رسیده، خواهیم پرداخت. با پیکسل همراه باشید.

لنزهای جدید قطع متوسط فوجی

 

همراه GFX 50S لنز‌های جدید ۶۳ میلی‌متر F2.8، ۶۴-۳۲ میلی‌متر F4 و ۱۲۰ میلی‌متر F4 عرضه شده‌اند. GFX 50S که به یک حسگر 43.8×32.9 میلی‌متر مجهز است عکاسی در محیط‌های تاریک و کم‌نور را ممکن کرده به علاوه بدنه ساخته شده از آلیاژ منیزیم آن در برابر رطوبت مقاوم است و حساسیت ایزوی آن را می‌توان از ۱۰۰ تا ۱۲۸۰۰ تنظیم نمود. سیستم فوکوس خودکار این دوربین از ۱۱۷ نقطه فوکوس مجزا برخوردار است. به تمام این ویژگی‌ها باید صفحه‌نمایش LCD ۳.۲ اینچی لمسی و قابل چرخش را نیز اشاره کرد.

 

قبلاً در مورد مزیت‌ دوربین‌های مدیوم‌فرمت نسبت به دوربین‌های فول‌فریم و کراپ بحث شده است که از اینجا می‌توانید آن را بخوانید؛ بنابراین از توضیحات فنی می‌گذریم؛ و در مرد خود GFX 50S بحث خواهیم کرد. اول از همه وزن GFX 50S است که در مقابله با ابعاد آن بسیار کم است و به راحتی می‌توان آن را برای مدت‌ها در دست گرفت. لنز ۶۳ میلی‌متری نیز که با این دوربین معرفی شده است نیز به نظر نسخه ارتقا یافته لنز ۳۵ میلی‌متری F2 فوجی است که برای قطع سنسور مدیوم‌فرمت بهینه شده است و سایز آن برای دوربین‌های قطع متوسط بسیار کوچک و مناسب است.

نمونه عکس گرفته شده با دوربین GFX 50S
نمونه عکس گرفته شده با دوربین GFX 50S

طراحی بدنه در دوربین‌های مدیوم‌فرمت به دلیل سایز بزرگ‌تر آن نسبت به دوربین‌های فول‌فریم همیشه به عنوان یک چالش مطرح است. ولی GFX 50S به گونه‌ای بدنه کاملاً ارگونومیک طراحی شده و بسیار شبیه به بدنه حجیم‌شده X-T2 است. به علاوه دکمه‌ها و تنظیمات دوربین به گونه‌ای طراحی شده‌اند که با یک انگشت بتوان آن‌ها را کنترل کرد.

نمونه عکس گرفته شده با دوربین GFX 50S

از میان قابلیت‌های مثبت GFX 50S می‌توان به امکان تنظیم اتوفوکوس از لمس نمایشگر و کلید جواستیک اشاره کرد؛ بنابراین می‌توان هم از طریق LCD و هم از طریق ویوفایندر نقطه فوکوس را انتخاب کرد و به ثبت تصاویر پرداخت.

نمونه عکس گرفته شده با دوربین GFX 50S
نمونه عکس گرفته شده با دوربین GFX 50S

سرعت فوکوس خودکار GFX 50S نیز به طور خیره‌کننده‌ای بالا است. تنها با لمس ناحیه مورد نظر بر روی نمایشگر در کمترین زمان ممکن، لنز بر روی سوژه فوکوس می‌کند. در مقایسه با دوربین پنتاکس  645z که از حسگری مشابه GFX 50S بهره می‌برد، سرعت فوکوس به طرز معنا‌داری بالاتر است. با توجه با به‌کارگیری ۱۱۷ نقطه فوکوس Contrast Detection می‌توان بر سخت‌ترین سوژه‌ها نیز به صورت خودکار فوکوس کرد. چرا که استفاده از روش تشخیص کنتراست در لبه‌های سوژه برخلاف دوربین‌های معمولی و به علت بزرگ بودن سنسور و وضوح بالای تصویر بسیار سریع و دقیق انجام می‌شود. البته این دوربین برای عکاسی ورزشی و عکاسی از سوژه‌های متحرک مناسب نیست چرا که دوربین‌های فول‌فریم و کراپ بسیار بهتر این کار را انجام می‌دهند.

50S از سنسوری با تفکیک‌پذیری ۵۰ مگاپیکسل برخوردار است. همان رزولوشنی که در Canon 5Ds به کار گرفته شده است. بنابراین رزولوشن دیجیتالی هر دو به یک اندازه است. ولی کیفیت و وضوح GFX 50S بسیار بالا‌تر از Canon 5Ds است و به نوعی با یکدیگر قابل مقایسه نیستند. این در حالی است که هر دو دوربین تقریباً از ابعاد و وزن یکسانی برخوردار هستند.

نمونه عکس گرفته شده با دوربین GFX 50S

البته GFX یک تفاوت عمده با دیگر دوربین‌های مدیوم فرمت دارد و آن هم این است که شاتر این دوربین از نوع پرده‌ای است و نه کانونی.  سیستم شاتر‌های مرکزی که در دوربین‌هایی مثل Phase One و Hasselblad به کار گرفته می‌شه در واقع همان مکانیسمی است که شاتر در دورن لنز قرار داد و نه مقابل سنسور. مزیت این شاتر‌ها امکان سینک شدن آن‌ها با نور فلاش در سرعت‌های بسیار بالا فارغ از سرعت سینک خود فلاش است. از طرف دیگر سرعت شاتر‌های پرده‌ای را می‌توان بر روی سرعت‌های بالاتری تا ۱/۲۰۰۰ (در شاتر‌های مکانیکی) افزایش داد که در محیط‌هایی با نور زیاد می‌تواند عملکرد بهتری داشته باشد.