توصیه‌هایی در باب عکاسی پرتره

خیلی از افراد تصور می‌کنند که چشم عکاسانه ندارند و یا از استعداد لازم برای عکاسی برخوردار نیستد. در حالی که گرفتن یک عکس و یا یک پرتره خیره‌کننده بیش از آن که به استعداد بستگی داشته باشد، به دانستن تکنیک‌ها و اصول عکاسی بستگی دارد که با تمرین مستمر محقق می‌شود. تنها پشت‌کار و انگیزه می‌تواند یک فرد را به استاد عکاسی بدل کند. عکاسی پرتره تنها با چند قانون و تکنیک سروکار دارد. در ادامه با بر شمردن این قواعد سعی شده است تا حدی زیادی از تکنیک‌های عکاسی پرتره آگاهی یافت.

آدری هاپبورن، عکس از فیلیپ هالسمن

 

عکاسی پرتره یکی از معدود ژانر‌های عکاسی است که از زمان اختراع دوربین تا حال حاضر، حضور خیلی پررنگ داشته است. این ژانر در طول تاریخ عکاسی، شاهد تغییر و تحولات بسیار بوده و قوانین آن دائما در حال تغییر هستند؛ چرا که عکاسی همان‌قدر که بر پایه علوم بنا شده به همان اندازه نیز از خلاقیت فردی و هنر تأثیر می‌پذیرد.

حالت مدل

اولین ویژگی که در پرتره همیشه به چشم می‌خورد، حالت چهره است. در پرتره‌ها معمولاً باید با سوژه بسیار راحت و خودمانی رفتار کرد تا او در مقابل دوربین احساس بیگانگی نکند. در واقع باید شرایط را به‌گونه‌ای مدیریت کرد که هم بر سوژه تسلط داشت و هم وی با دوربین احساس راحتی کند. یادتان باشد که برای ترکیب‌بندی و دادن ژست به خصوصی به مدل، هیچ وقت به او دست نزنید و از او بخواهید که خودش تغییر حالت دهد؛ مثلاً اگر که سایه بینی، بر روی لب آمده است، از او بخواهید که سرش را کمی به سمت بالا بیاورد و بهتر است که خود این کار را نکنید. در پرتره‌های رسمی و متداول معمولاً از مدل خواسته می‌شود که کمی لبخند بزند ولی این یک قانون نیست و می‌توان برای خلق کردن پرتره‌ای خاص از او خواست که اخم کند و یا تعیین حالت چهره را به خودش واگذار کرد. خیلی‌ از عکاسان پرتره در چند دقیقه ابتدایی با سوژه صحبت می‌کنند و اصلاً دوربین را در دست نمی‌گیرند تا مدل خود را با شرایط تطبیق دهد. به علاوه باید توجه داشت که خیلی لنز را به صورت مدل نزدیک نکرد چرا که همین امر می‌تواند شخص را آزار دهد.

دیوید لینچ، عکس از ناداف کاندر

 

ترکیب‌بندی

هدف از ترکیب‌بندی، جذاب‌تر به نظر رسیدن المان‌های درون تصویر است. در عکاسی پرتره کلاسیک، معمولاً کادر از اولین دکمه لباس سوژه شروع می‌شود و چشمان او در یک‌سوم بالایی کادر قرار می‌گیرد. ولی این ترکیب‌بندی معمول برای عکس‌های رسمی به کار می‌رود و بسیار کلیشه‌ای شده است. به همین دلیل است که عکاسان بسیاری برای جذاب کردن آثار خود از ترکیب‌بندی‌های نامتعارف‌تری استفاده کرده‌اند. عمق میدان نیز فاکتور بسیار مهمی است. بنا بر عادت، معمولاً سوژه کمی مایل نسبت به دوربین و رو به منبع نور اصلی می‌نشیند، در این حالت از شانه جلو تا شانه عقب باید در فوکوس قرار گیرد. در دوربین‌های فول‌فریم و ۳۵ میلی‌متری، عدد دیافراگم‌های F5.6 و F8 عدد‌های بسیار مناسبی هستند. ولی اگر به دنبال تشکیل بوکه‌ و محوی بیشتری در پس‌زمینه هستید، باید عدد دیافراگم را پایین‌تر آورد و مدل را در موقعیتی قرار داد که کاملاً در فوکوس باشد.

ایگور استراوینسکی، عکس از آرنولد نیومن

نور

یکی از مهم‌ترین و تعیین‌کننده‌ترین پارامترها در عکاسی، وضعیت نور و کنترل آن است. بهترین نور برای عکاسی پرتره نور غیرمستقیم روز است. همان نوری که از پنجره و پرده عبور کرده و بر چهره فرد تابیده می‌شود. رامبراند نقاش معروف هلندی قرن ۱۷ که استاد نقاشی پرتره بود نیز از همین نور برای نورپردازی مدل استفاده می‌کرده است. اغلب در نورپردازی پرتره ۴ نور کی‌لایت، فیل‌لایت، هدلایت و بک‌لایت بسته به نوع نورپردازی به‌کار گرفته می‌شود. نور اصلی یا همان کی‌لایت، معمولاً در کناره و کمی بالا نسبت به سوژه قرار می‌گیرد؛ که یک طرف صورت را روشن و بر طرف دیگر سایه می‌اندازد. می‌توان برای بر طرف کردن سایه یک رفلکتور را در جهت مخالف قرار داد و یا دقیقاً از مقابل سوژه یک نور با نصف شدت نور اصلی را به سوژه تاباند. هد لایت نیز نوری است که دقیقا بالاسر مدل قرار می‌گیرد و صورت و شانه‌های او را روشن می‌کند. این نور می‌تواند آفتاب سر ظهر باشد و یا یک شاخه نور استودیویی که بر روی بوم قرار گرفته است.

اگر به نور روز دسترسی ندارید و یا خارج از استودیو عکاسی می‌کنید، می‌توان نور خورشید را دقیقاً پشت سر به سوژه قرار داد و با فلاش رو دوربینی چهره مدل را روشن کرد و به یک ریم‌لایت(نور در حاشیه سوژه) جذاب رسید. البته این قواعد همگی تغییرپذیر هستند؛ مثلاً تری ریچاردسون، عکاس معروف مد، کاملاً به صورت مستقیم و تنها با یک نور پرکنتراست سوژه را نورپردازی می‌کند و سایه‌ها بسیار تیز و تاریک می‌شوند. در مقابل اگر به دنبال نوری محو و سایه‌های نرم هستید، (که غالبا عکس‌های پرتره با این نورپردازی جذاب‌تر به نظر می‌رسد) باید از سافت باکس یا دیفیوزر استفاده شود و یا اگر از نور‌های استودیویی استفاده می‌کنید، فاصله سوژه از منبع نور بیشتر شود.

عکس از تری ریچاردسون، او به خاطر نورپردازی‌های نامتعارفش شهرت دارد.

 

در مورد لوازم نور‌پردازی استودیویی که در عکاسی پرتره به کار می‌رود، می‌توان به بیوتی‌دیش و چتر و سافت باکس اشاره کرد. استفاده از چتر باعث می‌شود که بازتاب نور درون چشم سوژه بسیار طبیعی و زیبا به نظر برسد. بیوتی دیش نیز نوری پخش و با شدت تقریباً یکسان را بر روی صورت می‌تاباند. البته از کاسه استاندارد می‌توان استفاده کرد ولی سایه‌ها کمی تند خواهند شد که برای هد لایت و نورپردازی پروانه‌ای می‌تواند کار‌آمد باشد. از حباب یا بالب نیز می‌توان به عنوان شکل‌دهنده نور فیل لایت استفاده کرد.

عکس از یوسف کارش، او یکی از بزرگترین نورپردازان در عکاسان حرفه‌ای بود.

 

لنز

لنز‌های زوم نرمال-تله معمولاً برای عکاسی پرتره مناسب هستند. لنز ۷۰ تا ۱۲۰ میلی‌متر مناسب‌ترین پرسپکتیو را در عکاسی چهره در اختیار ما قرار می‌دهند. ولی عکاسانی هستند که برای خلق تصاویری خاص و منحصربه‌فرد از لنزهای دیگری نیز استفاده می‌کنند، به عنوان مثال پرتره‌های مستند اغلب با لنز‌های ۳۵ میلی‌متری به ثبت می‌رسند. ولی باید توجه داشت که عکس‌های پرتره ابداً نباید با لنز‌های ماکرو انداخته شود چرا که این لنز‌ها جزییات بافت صورت را به صورت اغراق‌شده‌ای به ثبت می‌رساند و تصویر نهایی زیاد جالب نخواهد رسید.

جک نیکلسون، عکس از دیوید بیلی

 

رنگ و اصلاح رنگ

حرارت رنگ نور نیز یکی از پارامتر‌های مهمی است که باید هنگام عکاسی آن را رعایت کرد. برای رسیدن به طبیعی‌ترین رنگ پوست باید وایت‌بالانس دوربین را با توجه به شرایط تنظیم نمود و با فرمت RAW عکاسی نمود تا در مرحله ادیت بتوان آن را اصلاح کرد. اغلب دوربین‌‌های DSLR به صورت خودکار می‌توانند حرارت نور محیط را بخوانند و بر اساس آن عکس را به ثبت برسانند.

جرج کلونی، عکس از مارتین شولر

قاعدتاً با پیشرفت برنامه‌های اصلاح عکس، بخش زیادی از کار در عکاسی پرتره در مرحله ادیت قابل انجام است. بسیاری از چین و چروک‌ها را می‌توان از چهره مدل حذف کرد و یا با کم کردن وابیرنس، کمی پوست او را سفید تر نمود.

نکته اساسی در عکاسی پرتره و در هر ژانر دیگری، تمرین و رسیدن به سبک شخصی خود است. برخی از اصول و قواعدی که در بالا به آن اشاره شد، صرفاً راه‌حل‌‌هایی برای گرفتن پرتره‌های کلیشه‌ای است و خلاقیت و به‌کارگیری سبکی نو در عکاسی قطعاً نتایج بهتری را در پی خواهد داشت.

پس از خرید دوربین به چه لوازم دیگری نیاز خواهید داشت؟

اگر دوربین جدیدی خریده‌اید، به شما تبریک می‌گوییم و امیدواریم که بتوانید عکس‌ها و فیلم‌هایی به‌یادماندنی را با آن ثبت کنید. ولی حتماً می‌دانید که تنها خرید دوربین کافی نیست. لوازم جانبی فراوانی برای دوربین‌ها وجود دارند که برخی از آن‌ها جزو ضروریات بوده و برخی دیگر کار عکاسی و فیلم‌برداری را راحت‌تر می‌کنند و برخی دیگر ظاهری حرفه‌ای‌تر به تصاویر شما می‌دهند.

در این مطلب می‌خواهیم راهنمایی کلی را در مورد لوازم جانبی دوربین‌های عکاسی را ارائه کنیم. این راهنما برای کسانی که به‌تازگی وارد دنیای عکاسی شده‌اند و هم برای افرادی که قصد خرید دوربین جدیدی را دارند می‌تواند مفید باشد. پس با پیکسل همراه باشید:

کارت حافظه

اکثر دوربین‌ها دارای حافظه‌ی داخلی نیستند و همراهشان نیز کارت حافظه ارائه نمی‌شود. این روزها بیشتر دوربین‌ها از حافظه‌های SD استفاده می‌کنند، ولی دوربین‌های سطح بالا نیز وجود دارند که از کارت‌های CF بهره می‌گیرند. البته برخی از دوربین‌ها نیز قابلیت نصب دو کارت حافظه را دارند.

معمول‌ترین ظرفیت‌های کارت حافظه 16 و 32 گیگابایت هستند، ولی می‌توانید ظرفیت‌های بالاتر را نیز انتخاب کنید. البته با بالا رفتن ظرفیت معمولاً قیمت نیز به‌صورت مضاعف افزایش می‌یابد. همچنین توجه داشته باشید که برای فیلم‌برداری معمولاً به کارت‌های حافظه با سرعت بالاتر نیاز خواهید داشت.

بهتر است قبل از خرید کارت حافظه به کاتالوگ دوربین مراجعه کنید تا سرعت مناسب را پیدا کنید یا از مشاوره‌ی افراد حرفه‌ای بهره بگیرید. همچنین حتماً کارت حافظه را از برندهای معتبر مانند SanDisk، Lexar، ADATA، Silicon Power و Transcend خریداری کنید. برای به دست آوردن اطلاعات بیشتر نیز می‌توانید این مطلب را مطالعه کنید.

 

باتری

بیشتر دوربین‌ها تنها همراه با یک باتری ارائه می‌شوند و بسیاری از آن‌ها دارای شارژری جداگانه برای باتری نیستند. خریداری باتری اضافی و یک شارژر باتری برای عکاسان یک سرمایه‌گذاری هوشمندانه به‌حساب می‌آید. به‌خصوص عکاسان طبیعت نیاز بیشتری را به باتری اضافه حس خواهند کرد.

البته برای به دست آوردن عمر باتری بیشتر بد نیست نگاهی نیز به باتری گریپ‌ نیز بیندازید. برای به دست آوردن اطلاعات بیشتر در مورد باتری گریپ توصیه می‌کنیم این مطلب را مطالعه کنید.

 

سه‌پایه

برعکس باور بیشتر افراد تازه‌کار، سه‌پایه یک وسیله‌ی ضروری برای عکاسی است. سه‌پایه‌ها نه‌تنها برای نوردهی طولانی ضروری هستند بلکه برای تایم‌لپس، Focus Stacking، Exposure Stacking، عکاسی خانوادگی و … کاربرد دارند. به‌علاوه استفاده از سه‌پایه موجب وقت گذاشتن و تفکر بیشتر بر روی کادربندی می‌شود.

سه‌پایه‌های مرغوب اکثراً از آلومینیوم یا فیبر کربن ساخته شده‌اند. درحالی‌که فیبر کربن سبک‌تر و محکم‌تر است قیمت بیشتری هم دارد، به همین دلیل توصیه‌ی ما خرید سه‌پایه‌های آلومینیومی است.

پایه‌ی سه‌پایه‌ها معمولاً به دو روش پیچی و اهرمی باز و بسته می‌شوند که روش اهرمی راحت‌تر بوده و امکان گیر کردن کمتری هم دارد. سر سه‌پایه‌ (جایی که دوربین بر رویش متصل می‌شود) نیز به شکل‌های مختلفی مانند بال هد، piston hold و vessel and lean در دسترس است. توصیه‌ی ما خریداری سه‌پایه با بال‌هد است زیرا این نوع هدها انعطاف‌پذیری بیشتری دارند.

درنهایت به یا داشته باشید که بهترین سه‌پایه‌ای ممکن را از یک برند معتبر خریداری کنید؛ زیرا در صورت خریداری انواع ارزان‌قیمت سبک‌وزن خیلی زود مجبور خواهید شد آن را تعویض کنید. توصیه‌ی ما خرید از برندهای Manfrotto، Benro و Vanguard است.

 

اپلیکیشن دوربین

بیشتر دوربین‌های جدید دارای WiFi هستند و می‌توان آن‌ها را به‌صورت مستقیم به گوشی هوشمند و تبلت متصل کرد. برای اتصال گوشی و تبلت به دوربین باید اپلیکیشن سازنده را بر روی گوشی نصب کنید. پس از نصب اپلیکیشن و جفت کردن دوربین با گوشی می‌توانید عکس‌های خود را به‌صورت بی‌سیم به دیوایس همراه منتقل کنید یا از گوشی و تبلت به‌عنوان یک ریموت استفاده کنید.

 

ریموت کنترل و wire release

همان‌طور که گفته شد بیشتر دوربین‌های جدید را می‌توان با استفاده از گوشی هوشمند نیز کنترل کرد. ولی در بسیاری از موارد ممکن است استفاده از گوشی چندان مناسب نباشد، به‌خصوص این‌که می‌تواند باتری گوشی شما را به‌سرعت کاهش دهد.

ریموت‌ها برای نوردهی طولانی و startarail یا فیلم‌برداری تایم‌لپس از ضروریات هستند. البته توجه داشته باشید که ریموت‌ها از انواع ساده مانند Canon RC-6 که تنها برای نوردهی طولانی مناسب است تا انواع قابل‌برنامه‌ریزی مانند Phottix TR-90 C6 وجود دارند. ریموت‌های قابل‌برنامه‌ریزی را می‌توان برای نوردهی طولانی، startrail، تایم‌لپس، Bulb و … مورد استفاده قرار داد، بنابراین با توجه به نیاز خود اقدام به خرید کنید.

 

کارت‌خوان

همان‌طور که گفته شد بیشتر دوربین‌های امروزی برای انتقال فایل‌ها از فناوری WiFi استفاده می‌کنند. ولی استفاده از این فناوری برای انتقال حجم بالای فایل‌های RAW و ویدیو مناسب نیست. به همین دلیل توصیه می‌کنیم یک کارت‌خوان نیز تهیه کنید. البته بیشتر لپ‌تاپ‌ها دارای شیار کارت حافظه‌ی SD هستند، بنابراین اگر تنها از همین نوع کارت استفاده می‌کنید به‌احتمال‌زیاد نیازی به کارت‌خوان نخواهید داشت.

 

بند دوربین

بیشتر دوربین‌ همراه با یک بند ارائه می‌شوند و خرید بند اضافی از ضروریات نیست. ولی تهیه‌ی بند دوربین از جنس بهتر یا با ارگونومی مناسب‌تر که به‌طور مثال امکان نصب دوربین بر روی کوله را بدهد می‌تواند کمک بزرگی به‌راحتی شما کند.

 

کیف دوربین

اگر می‌خواهید دوربینتان را به جاهای مختلف ببرید بهترین کار این است که آن را داخل یک کیف قرار دهید، ولی نمی‌توانید آن را در هر کیفی بگذارید. کیف‌های مخصوص دوربین دارای ضربه‌گیر و طراحی مختص دوربین‌های عکاسی هستند تا دوربین و لنزهای شما را در ایمنی کامل نگه دارند.

این نوع کیف‌ها در سایزها و ابعاد مختلفی وجود دارند: کوله، شانه‌آویز، کیف کمری و حتی انواع چرخ‌دار. توصیه‌ی ما این است که کیف خود را از برندهای معتبر مانند Manfrotto، Lowepro، National Geographic، Vanguard و Benro خریداری کنید تا از امنیت دوربین عزیزتان مطمئن باشید.

 

لوازم تنظیف

لیست لوازم تنظیفی که می‌توانید برای دوربینتان بخرید بسیار طولانی است، ولی در اینجا چند مورد که بیشترین کاربرد را دارند معرفی می‌کنیم:

  • دمنده: برای حذف ذرات گردوغبار و خشک‌کردن لنز در هوای بارانی مناسب است
  • قلم‌مو: برای حذف ذرات ریز گردوغبار از روی لنز مناسب است
  • پارچه‌ی میکروفیبر: این نوع پارچه‌ها بسیار کاربردی هستند، به‌طور مثال برای مواقعی که اثرانگشت یا چربی بر روی لنز مانده باشد
  • مایع تمیزکننده‌ی لنز: این نوع مایع‌ها برای تمیز کردن لنز بدون اینکه جای کثیفی‌ها باقی بماند ایدئال هستند. بهتر است مایع تمیزکننده را همراه با پارچه‌ی میکروفیبر استفاده کنید.
  • گوش پاک‌کن: استفاده از گوش پاک‌کن برای تمیز کردن لنز توصیه نمی‌شود، زیرا ساختار آن‌ها به‌اندازه‌ی کافی نرم نیست و می‌توانند به پوشش لنز صدمه بزنند، ولی برای تمیز کردن نقاطی از بدنه‌ی دوربین و به‌خصوص منظره‌یاب کاربردی هستند.

 

میکروفن

آیا می‌خواهید دوربین خود را برای فیلم‌سازی استفاده کنید؟ اگر جواب شما بله است حتماً به یک میکروفن نیاز خواهید داشت. تقریباً همه‌ی دوربین‌ها دارای میکروفن داخلی نیز هستند ولی کیفیت این میکروفن‌ها برای فیلم‌سازی کافی نیست. به همین دلیل توصیه می‌کنیم حتماً از میکروفن یا رکوردر استفاده کنید. درزمینه‌ی میکروفن و رکوردر کمپانی‌هایی مانند Sennheiser، Azden و Rode محصولات متنوع و مرغوبی را ارائه می‌کنند.

باورهای درست و نادرست در مورد شارژ کردن آیفون

این روزها به نظر می‌رسد که تمام دستگاه‌های الکترونیکی دارای باتری هستند. به لطف استفاده‌ی فراگیر از گوشی‌های هوشمند، بیشتر افراد به استفاده‌ی راحت از دستگاه‌های بی‌سیم عادت کرده‌اند و روز به روز به تعداد این گونه دستگاه‌ها افزوده می‌شود. اکثر اینگونه دیوایس‌ها نیز از باتری‌هایی با پایه‌ی لیتیومی بهره می‌گیرند.

در این مطلب قصد داریم برخی از باورهای معمول در مورد شارژ کردن باتری آیفون را مورد بررسی قرار دهیم. از آنجایی که سایر وسایل الکترونیکی جدید نیز از باتری‌های مشابه لیتیوم-یونی یا لیتیوم-پلیمری استفاده می‌کنند، موارد ذکر شده در مورد آیفون، در خصوص سایر دستگاه‌ها نیز صدق می‌کنند.

باید همیشه اجازه دهید شارژ باتری تمام شود تا دوباره آن را شارژ کنید (نادرست)

باتری‌های قدیمی اصطلاحاً حافظه داشتند، یعنی اگر اجازه نمی‌دادید کامل تخلیه شوند پس از مدتی شارژ کمتری را می‌پذیرفتند. ولی در مورد باتری‌های مدرن تقریباً عکس این موضوع صادق است. بهتر است باتری‌های لیتیومی را قبل از این که خالی شوند شارژ کنید، چند بار شارژ از درصدهای میانی بهتر از یک بار شارژ کامل تا 100 درصد است. همچنین اجازه ندهید شارژ باتری آیفونتان به صفر برسد یا در اثر کمبود شارژ خاموش شود، باتری‌های لیتیومی با خالی شدن صدمه دیده و ظرفیت خود را از دست می‌دهند.

برای شارژ آیفون باید حتماً از شارژر اصلی اپل استفاده شود (نادرست)

اگر کابل و شارژر خود را از برندهای معتبر خریداری می‌کنید، هیچ مشکلی نخواهید داشت. خرید این گونه لوازم از سایر کمپانی‌ها می‌تواند مقرون به صرفه نیز باشد.

تنها مراقب باشید که از برندهای ناشناخته و اجناس ارزان‌قیمت بدون برند دوری کنید؛ زیرا ممکن است گوشی و سلامتی خودتان را در خطر بیندازید.

نباید شب تا صبح گوشی را به شارژ بزنید (نادرست)

این باور کمی عجیب است، زیرا دستگاهی را که گوشی “هوشمند” می‌نامیم خنگ فرض می‌کند! آیفون شما یک دستگاه بسیار هوشمند است و دقیقاً می‌داند چه زمانی به شارژ کامل رسیده است و می‌تواند جریان را قطع کند. پس با خیال راحت هنگام خواب آیفونتان را به شارژ بزنید.

زمانی که گوشی در حال شارژ شدن است از آن استفاده نکنید (نادرست)

اگر از شارژر مناسبی استفاده می‌کنید با خیال راحت می‌توانید آیفونتان را در حال شارژ شدن نیز استفاده کنید. استفاده از شارژرهای متفرقه و با برندهای نامعتبر می‌تواند مشکل‌زا باشد، ولی تا زمانی که آن‌ها را از برندهای معتبر و تأییدشده خریداری می‌کنید جای نگرانی نیست.

از شارژر آی‌پد برای شارژ آیفون استفاده نکنید (نادرست)

بر اساس اعلام خود اپل، شارژر 12 وات آی‌پد برای آیفون نیز قابل‌استفاده است. البته تحقیقات نشان داده‌اند که استفاده‌ی مداوم از شارژر آی‌پد برای آیفون می‌تواند عمر باتری را کاهش دهد، ولی اگر شارژر دیگری در دسترستان نیست یا می‌خواهید در مسافرت از یک شارژر برای هر دو دستگاه استفاده کنید مشکلی برای آیفونتان پیش نمی‌آید.

از گرما و سرما اجتناب کنید (صحیح)

گرما یا سرمای شدید می‌توانند تأثیر قابل‌توجهی بر روی سلامت باتری‌ها داشته باشند. باتری‌های لیتیومی هنگام شارژ شدن گرما تولید می‌کنند و گرمای زیاد می‌تواند عمر آن‌ها را به میزان قابل‌توجهی کاهش دهد، بنابراین به‌خصوص هنگام شارژ شدن آن‌ها را در معرض گرما قرار ندهید.

همچنین سرمای شدید نیز تأثیر منفی بر روی باتری دارد. عکاس‌های طبیعت با این مورد به‌خوبی آشنا هستند، زیرا در کوهستان‌های سرد باتری دوربین تقریباً نصف حالت معمول شارژ نگه می‌دارد! بنابراین اگر گوشی خود را در محیط سردی همراه دارید بهتر است آن را در جیبتان بگذارید تا در دمای مناسبی باشد.

دمای ایدئال توصیه‌شده توسط اپل بین 0 تا 35 درجه‌ی سانتی‌گراد است.

برای شارژ سریع‌تر آیفون را بر روی Airplane mode قرار دهید (صحیح)

برای این‌که بتوانید سریع‌تر آیفون خود را شارژ کنید توصیه می‌شود از حالت Airplane استفاده کنید. در این حالت ارتباطات بی‌سیم گوشی (دیتا، شبکه، وای‌فای، بلوتوث) قطع می‌شود و مصرف انرژی گوشی کاهش می‌یابد. طبیعتاً با کاهش مصرف، گوشی سریع‌تر شارژ خواهد شد. این مورد به‌خصوص برای مواردی که عجله دارید و می‌خواهید با یک شارژ کوتاه از گوشی خود استفاده کنید مفید است.

هنگام شارژ شدن، کیس آیفون را جدا کنید (صحیح)

این مورد توصیه‌ی خود اپل برای افزایش عمر باتری است. همان‌طور که اشاره شد باتری‌های لیتیومی هنگام شارژ شدن گرما تولید می‌کنند و با جدا کردن کیس این گرما راحت‌تر به محیط انتقال پیدا می‌کند و دمای گوشی را کاهش می‌دهد. درحالی‌که جدا نکردن کیس به گوشی شما صدمه‌ای نخواهد زد، ولی می‌توانید با جدا کردنش عمر باتری خود را بیشتر کنید. البته کیس‌های مختلف با هم فرق دارند. می‌توانید امتحان کنید، گوشی خود را یک بار با کیس و یک بار بدون کیس به شارژ بزنید و هر بار آن را در دست بگیرید و دمای آن را حس کنید. اگر کیس شما موجب داغ شدن گوشی هنگام شارژ شدن می‌شود بهتر است آن را از گوشی جدا کنید.

یازدهمین مسابقه عکس Px3 فرانسه

مسابقه عکس پاریس موسوم به Px3 در سال ۲۰۱۴ توسط حسین فرمانی، انوشه باربزیو و آن لاگربرگ تاسیس شد. حسین فرمانی عکاس و کیوریتور ایرانی‌الاصل است که سابقه همکاری با عکاسان معروفی از جمله کارتیه برسون، الیوت ارویت و هلموت نیوتون را در مجله Vue دارد.

این مسابقه هر ساله در راستای معرفی استعداد‌های عکاسی و عکس‌های برتر سرتاسر دنیا به جامعه هنری فرانسه در پاریس برگزار می‌شود. آثار برگزیدگان این مسابقه، علاوه بر نمایش در گالری، در کتاب سال Px3 به چاب خواهند رسید و نفرات اول تا ۸۰۰۰ هزار دلار جایزه دریافت می‌کنند.

در سال ۲۰۱۷ نیز Px3 توسط داوران هنری از جمله گالری داران، عکاسان و کیوریتورهای معتبر پاریس در دو بخش استعداد برتر و عکاس سال برگزار خواهد شد.

برندگان در هر دو بخش حرفه‌ای و آماتور، از برگزارکنندگان گواهی‌نامه معتبر Px3 دریافت می‌کنند و یک بخش خبری ویژه به آن‌ها اطلاق می‌شود. به علاوه به برخی از شرکت‌کنندگان که آثارشان طبق نظر داوران از سطح بالایی برخوردار باشد، دیپلم افتخار اهدا خواهد شد.

این مسابقه چندین بخش‌ جانبی نیز دارد که از میان آن‌ها می‌توان به انتخاب عمومی عکس برگزیده اشاره کرد و آثاری که در هر دو بخش حرفه‌ای و آماتور، بیشترین رأی را کسب کنند ۵۰۰ دلار را برای عکاس آن اثر به همراه خواهند داشت. مسابقه در بخش‌های مختلفی از جمله عکاسی تبلیغاتی، هنری، پرتره و طبیعت برگزار خواهد شد و آثار برگزیدگان، بر روی دیوار نمایشگاهی در پاریس خواهد رفت و در کتاب سال این مسابقه به چاپ خواهد رسید.

شرکت در این مسابقه برای عموم آزاد است و با توجه به اینکه در چه بخشی از مسابقه قصد دارید شرکت کنید و چه مقدار عکس را می‌خواهید روانه مسابقه کنید، مبلغی به دلار باید به‌حساب Px3 واریز شود.

وب‌سایت مسابقه: www.pX3.fr

آدرس ثبت نام در مسابقه: http://px3.fr/submit

دیدگاه‌ها برای تعدادی از برترین عکس‌های خیابانی سال ۲۰۱۶ با JEFRiUM

با بهتر شدن کیفیت دوربین گوشی‌های هوشمند و استفاده از سنسورهای بزرگ در دوربین‌های کوچک، روزبه‌روز به محبوبیت عکاسی خیابانی افزوده می‌شود. در سال ۲۰۱۶ نیز عکاسی خیابانی از رونق خوبی برخوردار بود.

سایت StreetBounty که به عکاسی خیابانی اختصاص دارد تعدادی از بهترین عکس‌های سال ۲۰۱۶ را انتخاب کرده است. ما هم در ادامه ۲۰ عدد از این عکس‌ها را به اشتراک گذاشته‌ایم و در زیر هر عکس نام عکاس را نیز ذکر کرده‌ایم. با پیکسل همراه باشید.

Adam Wong
Viduthalai Mani Dharmaraj
Tobia Faverio
Thomas Leuthard
Tatsuo Suzuki
Salvatore Matarazzo
Oliver Krumes
Martin Waltz
Ilya Shtutsa
Faisal Bin Rahman Shuvo
Don Springer
Damon Jah
Chris Retro
Boris De Flash
Boogie
Bernd Shaefers
Barry Talis
Ania Klosek
Alpha An

دیدگاه‌ها برای علائم اختصاری در لنز‌های نیکون چه معنی دارند؟ با محمدرضا

حتماً شما هم با حروف و علائم اختصاری که در مشخصات لنز‌ها و بعضاً بر روی بدنه‌ی آنها نوشته می‌شوند برخورد داشته‌اید. اطلاع داشتن از معنی این علائم اختصاری می‌تواند شما را در خرید لنزی مناسب که با دوربین DSLR شما سازگاری داشته‌باشد یاری کند. همچنین، برای انتخاب لنزی با ویژگی‌های خاص و یا با کیفیتی بالاتر از لنز‌های مشابه، نیاز دارید تا با علائم اختصاری لنزها آشنایی داشته ‌باشید. با توجه به اهمیت این موضوع، در این مطلب تمام علائم اختصاری موجود در لنز‌های ساخت نیکون را توضیح خواهم داد تا در هنگام خرید لنزهای نیکون، با آگاهی کامل لنز موردنظرتان را انتخاب کنید. اگر قصد خرید لنز برای دوربین نیکون فول‌فریم یا سایز APS-C خود را دارید، پیشنهاد می‌کنم قبل از خرید حتماً این مطلب را مطالعه کنید.

AF-S: این علامت کوتاه‌شده‌ی Autofocus Silent است و بدین معنی است که لنز از موتور فوکوس فراصوتی و بی‌صدا استفاده می‌کند. لنز‌های دارای موتور فوکوس فراصوتی (AF-S) از لنز‌های معمولی (AF) سریعتر فوکوس کرده و صدای بسیار کمتری ایجاد می‌کنند. تمام لنز‌های AF-S دارای موتور فوکوس خودکار درون لنز بوده و بر روی تمام دوربین‌های چند سال اخیر نیکون قابل استفاده هستند. این علامت در لنز‌های نیکون معادل USM در لنز‌های کانن است.

AF:  لنزهای AF از سیستم فوکوس خودکار قدیمی نیکون که در آن موتور فوکوس خودکار درون بدنه‌ی دوربین بود استفاده می‌کنند. لنز‌های AF تنها بر روی بدنه‌های نیکون که دارای موتور فوکوس خودکار داخلی هستند (تمام فول‌فریم‌های نیکون به همراه دوربین‌های سری D7XXX نیکون) می‌توانند عمل فوکوس خودکار را انجام دهند و بر روی دیگر بدنه‌ها (دوربین‌های سطح مبتدی و متوسط نیکون در سری D3XXX و D5XXX) تنها فوکوس دستی آنها قابل استفاده خواهد بود.

VR: این علامت کوتاه‌شده‌ی عبارت Vibration Reduction‌ است. در لنز‌های نیکونی که این قابلیت را دارند، لرزش‌های کوچک دست به کمک سیستم کاهش لرزش (VR) نیکون خنثی شده و تصاویر شارپنس خود را حفظ می‌کنند. نیکون مدّعی است که با استفاده از این سیستم، می‌توان سرعت شاتر را تا 3 استاپ پایین‌تر از سرعتی که معمولاً باعث ایجاد تاری در تصاویر می‌شود کاهش داد. این بدین ‌معنی است که در شب و یا در جایی که نور کافی وجود ندارد، می‌توانید با سرعت‌های پایین شاتر هم عکاسی کنید. لنز‌هایی که دارای VR هستند بر روی بدنه‌ی خود دکمه‌ای را برای خاموش و روشن کردن VR دارند. معمولاً توصیه‌ می‌شود در صورت استفاده از دوربین بر روی سه‌پایه، VR را خاموش کنید تا در کار لنز تداخل ایجاد نشود. این قابلیت معادل تثبیت‌کننده‌ی تصویر (IS) در لنزهای کانن و تثبیت‌کننده‌ی اپتیکال (OS) در لنز‌های سیگما است.

D: لنز‌هایی که دارای این علامت هستند اطلاعات مربوط به فاصله‌ی سوژه تا دوربین را به DSLRهای نیکون که دارای سیستم نورسنجی 3D Color Matrix Metering هستند منتقل می‌کنند تا برای نورسنجی بهتر و تعیین توان فلاش بالاجهنده و اکسترنال مورد استفاده قرار گیرد. همچنین، اکثر این لنز‌ها دارای حلقه‌ی تنظیم دیافراگم هستند.

G: لنز‌هایی که دارای علامت G بعد از حداکثر دیافراگم خود هستند (مانند Nikkor AF-S DX 35mm f/1.8G) همانند لنز‌های D اطلاعات فاصله‌ی سوژه تا دوربین را به دوربین منتقل می‌کنند. تنها تفاوت این لنز‌ها نبود حلقه‌ی تنظیم دیافراگم در لنز است که سبب می‌شود تعیین دیافراگم لنز تنها از طریق دوربین امکان‌پذیر باشد.

DX: لنز‌هایی که با علامت DX‌ مشخص شده‌اند مخصوص دوربین‌های سایز  APS-C‌نیکون می‌باشند. این لنز‌ها با توجه به اینکه باید تصویر کوچکتری بر روی سنسور کوچکتر این دوربین‌ها تولیدکنند، معمولاً از لحاظ فیزیکی، نسبت به لنز‌های فول‌فریم نیکون کوچکتر و سبک‌تر هستند. هرچند که به مانند لنز‌های فول‌فریم نیکون (FX)، این لنز‌ها هم بر روی تمام بدنه‌های نیکون با مانت F قابل استفاده هستند؛ اما بر روی دوربین‌های فول‌فریم، به دلیل بزرگتر بودن سنسور این دوربین‌ها نسبت به سنسور دوربین‌های DX نیکون، در گوشه‌های تصویر حاشیه‌ای سیاه رنگ را ایجاد می‌کنند.

ED: این علامت کوتاه‌شده‌ی عبارت Extra-low Dispersion است و به معنی استفاده از المان‌های باکیفیتی است که قادر هستند مشکل خطای رنگی (chromatic aberration) را به حداقل برسانند. همچنین، لنز‌هایی که دارای المان‌های ED هستند شارپنس و کنتراست بیشتری را در عکس‌ها تولید ‌می‌کنند. در بعضی لنز‌های جدید نیکون از المان‌های Super ED استفاده شده که بیش از پیش می‌توانند به کاهش خطای رنگی لنز کمک کنند.

IF: این علامت نشان‌دهنده‌ی قابلیت Internal Focus لنز است. در لنز‌هایی که دارای این قابلیت هستند، در هنگام فوکوس هیچ‌کدام از قسمت‌های خارجی لنز حرکت نمی‌کنند و حرکت المان‌های لنز تنها به صورت داخلی انجام می‌پذیرد. مزیّت این عملکرد این است که دیگر المان جلویی لنز در هنگام فوکوس نمی‌چرخد و به جلو و عقب نمی‌رود و این برای استفاده از فیلتر‌هایی که به حرکت حساس هستند (نظیر فیلتر پولارایزر) ضروری است. همچنین، عدم حرکت قسمت‌های خارجی لنز به مهر و موم شدن و مقاومت لنز در برابر گرد و غبار و رطوبت هم کمک می‌کند.

ASP یا AS: این علامت به معنی وجود حداقل یک المان آسپریکال (غیر کروی) در ساختار لنز است. در المان‌های آسپریکال به نسبت فاصله از مرکز لنز، میزان خمیدگی المان بیشتر می‌شود. المان‌های آسپریکال به نسبت المان‌های کروی معمول بسیار کمتر دچار خطاهای اپتیکی می‌شوند و مخصوصاً در لنز‌های واید باعث کاهش اعوجاج (Distortion) در تصویر می‌شوند.

M/A: برخی لنز‌های نیکون دارای قابلیت فوکوس دستی همیشگی هستند. این بدین معنی است که حتی در زمانی که لنز در حالت فوکوس خودکار است می‌توان با چرخاندن حلقه‌ی فوکوس، به صورت دستی فوکوس را تغییر داد. در این لنز‌ها در کنار سوئیچ فعال و غیر فعال‌کردن فوکوس خودکار، بجای حرف A به معنایAutomatic ، حروف M/A‌ نوشته شده‌است که به معنای فوکوس خودکار و دستی همزمان است. این قابلیت باعث می‌شود که بعد از فوکوس خودکار، بتوانید خیلی سریع به صورت دستی فوکوس را برای سوژه‌ی مورد نظرتان کمی تغییر دهید. در لنز‌های دیگر، برای فوکوس دستی، ابتدا باید سوئیچ فوکوس خودکار را بر روی M قرار دهید تا قادر به چرخاندن حلقه‌ی فوکوس باشید.

E: در لنز‌های معمولی G و D، باز و بسته‌شدن دریچه‌ی دیافراگم به کمک اتصال مکانیکی بین لنز و دوربین صورت می‌گیرد. در لنز‌های جدید E، این کار با مکانیزم الکترومغناطیسی انجام می‌پذیرد که نتیجه‌اش حرکت دقیق‌تر تیغه‌های (Blades) دریچه‌ی دیافراگم در هنگام عکاسی پیوسته در حالت نورسنجی خودکار است، چرا که برای باز و بسته‌شدن دریچه‌ی دیافراگم در این حالت دیگر نیازی به حرکت دیافراگم از طریق موتور داخل دوربین نیست و لنز به تنهایی می‌تواند خیلی سریع و دقیق دیافراگم را تنظیم کند. البته، لنز‌های سری E نیکون بر روی بدنه‌های قدیمی‌تر نیکون که تنها با عملکرد مکانیکی قادر به تغییر دریچه‌ی دیافراگم بودند تنها در بازترین دیافراگم خود قابل استفاده خواهند بود. به همین دلیل، نیکون در لیست سازگاری دوربین‌هایش با این لنزها، بدنه‌های قدیمی‌تر خود را ناسازگار (incompatible) معرفی کرده‌است.

PC: این علامت کوتاه‌شده‌ی عبارت Perspective Control می‌باشد. در واقع، لنز‌های PC همان لنز‌های معروف به tilt-shift هستند که برای بدست آمدن تصویری بدون اعوجاج و مخصوصاً در عکاسی معماری مورد استفاده قرار ‌می‌گیرند. این لنز‌ها دارای قابلیت چرخش، lean یا همان خم‌شدن به بالا و پایین و همچنین حرکت جانبی بر محور صفحه‌ی کانونی (focal plane) هستند. علاوه بر از بین بردن اعوجاج در فواصل کانونی واید، با استفاده از این لنز‌ها می‌توان تصاویری با عمق میدان فوق‌العاده کم را بوجود آورد که به افکت مینیاتوری‌کردن معروف است. تمامی لنز‌های PC نیکون و tilt-shift دیگر سازندگان لنز تنها قادر به فوکوس دستی هستند و فوکوس خودکار بر روی این لنز‌ها امکان‌پذیر نمی‌باشد.

N: این علامت نشان‌دهنده‌ی وجود پوشش Nano Crystal بر روی المان‌های لنز است که باعث کاهش فوق‌العاده زیاد بازتاب نور توسط المان‌های شیشه‌ای لنز می‌شود. علاوه بر این، لنز‌های دارای این پوشش در مقابل نور شدید کمتر دچار light و ghosting می‌شوند. لنز‌های دارای پوشش نانو کریستال نیکون به واسطه‌ی حرف بزرگ N که درون یک مستطیل طلایی رنگ بر روی بدنه‌ی لنز نوشته شده از بقیه‌ی لنز‌ها قابل تشخیص هستند.

RF: این علامت اختصاری کوتاه‌شده‌ی عبارت Rear Focusing است. در لنز‌های دارای این ویژگی، تنها المان‌های گروه انتهایی لنز در هنگام فوکوس حرکت می‌کنند که باعث می‌شود در هنگام فوکوس‌کردن در اندازه‌ی فیزیکی لنز تغییری ایجاد نشود. همچنین، این نوع سیستم فوکوس باعث می‌شود عمل فوکوس خودکار سریع‌تر و روان‌تر صورت گیرد.

DC: این علامت به معنی Defocus Control است و نشان‌دهنده‌ی قابلیت لنز در تغییر کیفی نواحی خارج از فوکوس تصویر است. لنز‌های DC دارای یک حلقه‌ی DC بر روی بدنه‌ی لنز هستند که با چرخاندن آن می‌توان کیفیت دلخواه را برای نواحی خارج از فوکوس (برای مثال پشت‌زمینه‌ی یک عکس پرتره) انتخاب کرد.

Micro: این کلمه نشان‌دهنده‌ی قابلیت لنز برای استفاده در عکاسی ماکرو است. نیکون از کلمه‌ی Micro بجای Macro برای مشخص کردن لنز‌های مخصوص عکاسی ماکروی خود استفاده می‌کند. مهمترین مشخصه‌ی لنز‌های ماکرو میزان بزرگنمایی است که حداقل باید 1x باشد تا بتوان آن لنز را دارای قابلیت ماکروی واقعی دانست.

 

دیدگاه‌ها برای پس از خرید دوربین به چه لوازم دیگری نیاز خواهید داشت؟ با شهاب

اگر دوربین جدیدی خریده‌اید، به شما تبریک می‌گوییم و امیدواریم که بتوانید عکس‌ها و فیلم‌هایی به‌یادماندنی را با آن ثبت کنید. ولی حتماً می‌دانید که تنها خرید دوربین کافی نیست. لوازم جانبی فراوانی برای دوربین‌ها وجود دارند که برخی از آن‌ها جزو ضروریات بوده و برخی دیگر کار عکاسی و فیلم‌برداری را راحت‌تر می‌کنند و برخی دیگر ظاهری حرفه‌ای‌تر به تصاویر شما می‌دهند.

در این مطلب می‌خواهیم راهنمایی کلی را در مورد لوازم جانبی دوربین‌های عکاسی را ارائه کنیم. این راهنما برای کسانی که به‌تازگی وارد دنیای عکاسی شده‌اند و هم برای افرادی که قصد خرید دوربین جدیدی را دارند می‌تواند مفید باشد. پس با پیکسل همراه باشید:

کارت حافظه

اکثر دوربین‌ها دارای حافظه‌ی داخلی نیستند و همراهشان نیز کارت حافظه ارائه نمی‌شود. این روزها بیشتر دوربین‌ها از حافظه‌های SD استفاده می‌کنند، ولی دوربین‌های سطح بالا نیز وجود دارند که از کارت‌های CF بهره می‌گیرند. البته برخی از دوربین‌ها نیز قابلیت نصب دو کارت حافظه را دارند.

معمول‌ترین ظرفیت‌های کارت حافظه 16 و 32 گیگابایت هستند، ولی می‌توانید ظرفیت‌های بالاتر را نیز انتخاب کنید. البته با بالا رفتن ظرفیت معمولاً قیمت نیز به‌صورت مضاعف افزایش می‌یابد. همچنین توجه داشته باشید که برای فیلم‌برداری معمولاً به کارت‌های حافظه با سرعت بالاتر نیاز خواهید داشت.

بهتر است قبل از خرید کارت حافظه به کاتالوگ دوربین مراجعه کنید تا سرعت مناسب را پیدا کنید یا از مشاوره‌ی افراد حرفه‌ای بهره بگیرید. همچنین حتماً کارت حافظه را از برندهای معتبر مانند SanDisk، Lexar، ADATA، Silicon Power و Transcend خریداری کنید. برای به دست آوردن اطلاعات بیشتر نیز می‌توانید این مطلب را مطالعه کنید.

 

باتری

بیشتر دوربین‌ها تنها همراه با یک باتری ارائه می‌شوند و بسیاری از آن‌ها دارای شارژری جداگانه برای باتری نیستند. خریداری باتری اضافی و یک شارژر باتری برای عکاسان یک سرمایه‌گذاری هوشمندانه به‌حساب می‌آید. به‌خصوص عکاسان طبیعت نیاز بیشتری را به باتری اضافه حس خواهند کرد.

البته برای به دست آوردن عمر باتری بیشتر بد نیست نگاهی نیز به باتری گریپ‌ نیز بیندازید. برای به دست آوردن اطلاعات بیشتر در مورد باتری گریپ توصیه می‌کنیم این مطلب را مطالعه کنید.

 

سه‌پایه

برعکس باور بیشتر افراد تازه‌کار، سه‌پایه یک وسیله‌ی ضروری برای عکاسی است. سه‌پایه‌ها نه‌تنها برای نوردهی طولانی ضروری هستند بلکه برای تایم‌لپس، Focus Stacking، Exposure Stacking، عکاسی خانوادگی و … کاربرد دارند. به‌علاوه استفاده از سه‌پایه موجب وقت گذاشتن و تفکر بیشتر بر روی کادربندی می‌شود.

سه‌پایه‌های مرغوب اکثراً از آلومینیوم یا فیبر کربن ساخته شده‌اند. درحالی‌که فیبر کربن سبک‌تر و محکم‌تر است قیمت بیشتری هم دارد، به همین دلیل توصیه‌ی ما خرید سه‌پایه‌های آلومینیومی است.

پایه‌ی سه‌پایه‌ها معمولاً به دو روش پیچی و اهرمی باز و بسته می‌شوند که روش اهرمی راحت‌تر بوده و امکان گیر کردن کمتری هم دارد. سر سه‌پایه‌ (جایی که دوربین بر رویش متصل می‌شود) نیز به شکل‌های مختلفی مانند بال هد، piston hold و vessel and lean در دسترس است. توصیه‌ی ما خریداری سه‌پایه با بال‌هد است زیرا این نوع هدها انعطاف‌پذیری بیشتری دارند.

درنهایت به یا داشته باشید که بهترین سه‌پایه‌ای ممکن را از یک برند معتبر خریداری کنید؛ زیرا در صورت خریداری انواع ارزان‌قیمت سبک‌وزن خیلی زود مجبور خواهید شد آن را تعویض کنید. توصیه‌ی ما خرید از برندهای Manfrotto، Benro و Vanguard است.

 

اپلیکیشن دوربین

بیشتر دوربین‌های جدید دارای WiFi هستند و می‌توان آن‌ها را به‌صورت مستقیم به گوشی هوشمند و تبلت متصل کرد. برای اتصال گوشی و تبلت به دوربین باید اپلیکیشن سازنده را بر روی گوشی نصب کنید. پس از نصب اپلیکیشن و جفت کردن دوربین با گوشی می‌توانید عکس‌های خود را به‌صورت بی‌سیم به دیوایس همراه منتقل کنید یا از گوشی و تبلت به‌عنوان یک ریموت استفاده کنید.

 

ریموت کنترل و wire release

همان‌طور که گفته شد بیشتر دوربین‌های جدید را می‌توان با استفاده از گوشی هوشمند نیز کنترل کرد. ولی در بسیاری از موارد ممکن است استفاده از گوشی چندان مناسب نباشد، به‌خصوص این‌که می‌تواند باتری گوشی شما را به‌سرعت کاهش دهد.

ریموت‌ها برای نوردهی طولانی و startarail یا فیلم‌برداری تایم‌لپس از ضروریات هستند. البته توجه داشته باشید که ریموت‌ها از انواع ساده مانند Canon RC-6 که تنها برای نوردهی طولانی مناسب است تا انواع قابل‌برنامه‌ریزی مانند Phottix TR-90 C6 وجود دارند. ریموت‌های قابل‌برنامه‌ریزی را می‌توان برای نوردهی طولانی، startrail، تایم‌لپس، Bulb و … مورد استفاده قرار داد، بنابراین با توجه به نیاز خود اقدام به خرید کنید.

 

کارت‌خوان

همان‌طور که گفته شد بیشتر دوربین‌های امروزی برای انتقال فایل‌ها از فناوری WiFi استفاده می‌کنند. ولی استفاده از این فناوری برای انتقال حجم بالای فایل‌های RAW و ویدیو مناسب نیست. به همین دلیل توصیه می‌کنیم یک کارت‌خوان نیز تهیه کنید. البته بیشتر لپ‌تاپ‌ها دارای شیار کارت حافظه‌ی SD هستند، بنابراین اگر تنها از همین نوع کارت استفاده می‌کنید به‌احتمال‌زیاد نیازی به کارت‌خوان نخواهید داشت.

 

بند دوربین

بیشتر دوربین‌ همراه با یک بند ارائه می‌شوند و خرید بند اضافی از ضروریات نیست. ولی تهیه‌ی بند دوربین از جنس بهتر یا با ارگونومی مناسب‌تر که به‌طور مثال امکان نصب دوربین بر روی کوله را بدهد می‌تواند کمک بزرگی به‌راحتی شما کند.

 

کیف دوربین

اگر می‌خواهید دوربینتان را به جاهای مختلف ببرید بهترین کار این است که آن را داخل یک کیف قرار دهید، ولی نمی‌توانید آن را در هر کیفی بگذارید. کیف‌های مخصوص دوربین دارای ضربه‌گیر و طراحی مختص دوربین‌های عکاسی هستند تا دوربین و لنزهای شما را در ایمنی کامل نگه دارند.

این نوع کیف‌ها در سایزها و ابعاد مختلفی وجود دارند: کوله، شانه‌آویز، کیف کمری و حتی انواع چرخ‌دار. توصیه‌ی ما این است که کیف خود را از برندهای معتبر مانند Manfrotto، Lowepro، National Geographic، Vanguard و Benro خریداری کنید تا از امنیت دوربین عزیزتان مطمئن باشید.

 

لوازم تنظیف

لیست لوازم تنظیفی که می‌توانید برای دوربینتان بخرید بسیار طولانی است، ولی در اینجا چند مورد که بیشترین کاربرد را دارند معرفی می‌کنیم:

  • دمنده: برای حذف ذرات گردوغبار و خشک‌کردن لنز در هوای بارانی مناسب است
  • قلم‌مو: برای حذف ذرات ریز گردوغبار از روی لنز مناسب است
  • پارچه‌ی میکروفیبر: این نوع پارچه‌ها بسیار کاربردی هستند، به‌طور مثال برای مواقعی که اثرانگشت یا چربی بر روی لنز مانده باشد
  • مایع تمیزکننده‌ی لنز: این نوع مایع‌ها برای تمیز کردن لنز بدون اینکه جای کثیفی‌ها باقی بماند ایدئال هستند. بهتر است مایع تمیزکننده را همراه با پارچه‌ی میکروفیبر استفاده کنید.
  • گوش پاک‌کن: استفاده از گوش پاک‌کن برای تمیز کردن لنز توصیه نمی‌شود، زیرا ساختار آن‌ها به‌اندازه‌ی کافی نرم نیست و می‌توانند به پوشش لنز صدمه بزنند، ولی برای تمیز کردن نقاطی از بدنه‌ی دوربین و به‌خصوص منظره‌یاب کاربردی هستند.

 

میکروفن

آیا می‌خواهید دوربین خود را برای فیلم‌سازی استفاده کنید؟ اگر جواب شما بله است حتماً به یک میکروفن نیاز خواهید داشت. تقریباً همه‌ی دوربین‌ها دارای میکروفن داخلی نیز هستند ولی کیفیت این میکروفن‌ها برای فیلم‌سازی کافی نیست. به همین دلیل توصیه می‌کنیم حتماً از میکروفن یا رکوردر استفاده کنید. درزمینه‌ی میکروفن و رکوردر کمپانی‌هایی مانند Sennheiser، Azden و Rode محصولات متنوع و مرغوبی را ارائه می‌کنند.

آشنایی با تمام فرمت های مختلف فایل تصویر

فرمت مختلف فایل های عکاسی

وقتی که شما یک عکس را ثبت می کنید، دوربین شما ضرورتا داده هایی را ثبت می کند که تصویر دیجیتال را ثبت می کنند. انواع مختلفی از فرمت فایل وجود دارد که می توانید با استفاده از نرم افزار های ویرایش عکس آنها را بازیابی و ویرایش کنید. رایج ترین این فرمت ها به ترتیب زیر هستند:

JPEG (Joint Photographic Experts Group)

PNG (Portable Network Graphics)

TIFF (Tagged Image File Format)

GIF (Graphics Interchange Format)

RAW

BMP (Bitmap)

DNG (Digital Negative Format)

PSD (Photoshop Document)

انتخاب فرمت مناسب حائز اهمیت است، و می تواند بسته به سطح کیفیت عکس و همچنین پس پردازشی که می خواهید انجام دهید، چالش برانگیز باشد. در اینجا مزایا و معایب استفاده از فرمت های مختلف تصاویر توضیح داده شده است.

JPEG

شاید بتوان JPEG را شناخته شده ترین و رایج ترین فرمتی دانست که اکثر دوربین های دیجیتال ارائه می دهند. نکته ای که باید به یاد داشته باشید فایل های JPEG به سرعت در دوربین فشرده می شوند و در نتیجه کیفیت وجزئیات تصویر از بین می رود. آنها لزوما ذخیره سازی را بر روی کارت حافظه انجام می دهند. برخی از دوربین ها گزینه های مختلفی برای سطح کیفیت های JPEG دارند مانند (low، middle و high). این به این معنی است که هر چه کیفیت بیشتری احتیاج داشته باشید، دوربین فشرده سازی کمتری را در عکس اعمال خواهد کرد.

موارد کلی استفاده از فایل های JPEG:

وقتی که عکس ها برای استفاده شخصی هستند، برای رسانه های اجتماعی، آلبوم ها، و  پرینت های کوچک و برای پرینت های بزرگ مناسب نیست.

وقتی که قصد افزایش یا ویرایش عکس های زیادی را در مرحله پس تولید دارید (به عنوان مثال هنگام استفاده از فتوشاپ.)

برای اشتراک گذاری تصاویر از طریق ایمیل (بدون اینکه بخواهید عکس را در سایز بزرگ چاپ کنید.)

مزایا

فایل هایی با سایز کوچک به معنی ذخیره سازی عکس های بیشتر بر روی کارت حافظه است.

زمان سریع انتقال فایل به خاطر سایز کوچکتر فایل ها.

معایب

افت کیفیت تصویر به خاطر فشرده سازی آن

شانس کمتر ویرایش عکس در نرم افزار های ویرایش عکس

TIFF

TIFF رایج ترین فرمت فایل مورد استفاده در صنعت عکاسی است و عموما فرمتی است که چاپ خانه ها یا ناشران از ان استفاده می کنند. حتی اگر فرمت فایل نهایی مورد نیاز JPEG است، فایل اولیه ای که گرفته شده TIFF خواهد بود. این فرمت فایل معمولا غیر فشرده است، و در نتیجه فرصت بزرگی را برای ویرایش عکس ها را در اختیارتان می گذارد. به خاطر این واقعیت که این عکس ها غیر فشرده هستند، در نتیجه فایل های بزرگی هستند و فضای زیادی را بر روی کارت حافظه و یا کامپیوتر شما اشغال می کنند. برخی از دوربین ها فرمت TIFF دارند و سطح کیفیت بسیار بالایی را در دوربین ارائه می دهند.

مزایا

توانایی ویرایش عکس ها را در سطح گسترده ای در نرم افزار های ویرایش عکس ارائه می دهند.

گزینه برای چاپ در سایز های بزرگ و و با بالاترین کیفیت

معایب

سایز فایل های بزرگ تر و فضای مورد نیاز بیشتر

زمان انتقال و بارگذاری بالا به خاطر سایز فایل ها

RAW

فایل RAW عموما بر روی دوربین های کامپکت پیشرفته و DSLR ها موجود است؛ اگر بهترین فایل ها را از دوربین می خواهید این فرمت بهترین گزینه است و معمولا عکاسان حرفه ای این گزینه را ترجیح می دهند. مشکل عدم استفاده فایل های tender این است که دوربین شما دائما تغییراتی را در عکس ها اعمال می کند.

فایل های Raw با استفاده از یک فرآیند که تمام اطلاعات اصلی ثبت شده را حفظ می کند فشرده می شود. به این معنی که تنظیماتی مانند تعادل رنگ سفید، نوردهی، کنتراست، اشباع و شارپنس را می توان با استفاده از برنامه های ویرایش عکس تغییر داد. عکاسی با فرمت tender مستلزم مقدار بالایی از فضای ذخیره سازی است، این کار همچنین نیازمند برخی از اطلاعات پایه از نرم افزار های ویرایش عکس مانند Adobe Lightroom یا Photoshop است، زیرا فایل ها باید قبل از استفاده یا اشتراک گذاری ویرایش و تبدیل شوند.

مزایا

فایل ها با بهترین کیفیت ثبت شده هستند

وجود گزینه های زیاد در پس پردازش و دستکاری عکس ها.

معایب

زمان مورد نیاز برای تبدیل و ویرایش عکس ها (فایل های tender باید ویرایش شوند)

سایز فایل های بزرگتر به معنی زمان و فضای بیشتر مورد نیاز برای ویرایش است.

DNG (Digital Negative)

این روز ها تقریبا تمام دوربین ها از یک فرمت اختصاصی متفاوت برای گرفتن فایل های tender استفاده می کنند. حتی دوربین هایی از یک کمپانی اغلب از فرمت های مختلف استفاده می کنند، به این معنی که نرم افزار های ویرایش عکس باید بتوانند تمام این فایل ها را از دوربین های مختلف و با فرمت های مختلف بخوانند. در نتیجه، چالشی که سازندگان نرم افزار های ویرایش عکس با آن روبرو هستند این است که چگونه این فایل ها را مدیریت کنند و بتوانند پیوسته آپدیت هایی برای این نرم افزار ها ارائه دهند تا بتوانند فرمت دوربین های مختلف را بخوانند.

DNG را وارد کنید. این فرمت که به وسیله Adobe ایجاد شده، تلاش می کند تا در بین تمام شرکت ها و دوربین ها فرمت فایل خام استاندارد ایجاد کند. این فرمت به عنوان فرمت فایل خام اصلی یا به عنوان جایگزین برای فرمت خام بومی شرکت سازنده پیشنهاد شده است. یکی از مشکلات نگهداری تصاویر در فرمت خام اصلی شان این است که ممکن است در سال های آینده قادر به دسترسی به آنها نباشید زیرا این فرمت خاص آن دوربین یا شرکت سازنده باشد. اما استفاده از تبدیل کننده Adobe DNG Convertor به این معنی است که شما می توانید فایل های خام را تحت عنوان فایل های DNG نگه دارید تا در آینده بیشترین امنیت را داشته باشد. این فرمت یک مرحله را به روند پس تولید اضافه می کند، یعنی اینکه زمان بیشتری مورد نیاز است. به هر حال استفاده از نرم افزار های پردازش عکس مانند Lightroom می تواند به تبدیل دسته های بززرگ فایل ها کمک کند در نتیجه لازم نیست این کار به صورت دستی انجام گیرد.

مزایا

قابلیت استفاده از نرم افزار های ویرایش عکس مانند Lightroom و Photoshop

احتمال گزینه های بلند مدت امن تر، برای محافظت در برابر عدم باز شدن یا دسترسی به فایل ها در آینده

معایب

زمان بیشتری برای تبدیل فایل های خام دوربین به DNG لازم است (اگر دوربین شما گزینه ای برای تامین فایل با این فرمت ندارد.)

PNG

این فرمت در دهه ۹۰ به عنوان یک پیشرفت برای فرمت فایل های GIF طراحی شد، فایل های PNG برای استفاده در اینترنت مناسب هستند. قدرت فایل های PNG در این است که آنها در فرمت lossless فشرده شده اند، و در نتیجه تمام جزئیات دیجیتال باقی می ماند. اما برخلاف سایر فرمت فایل ها که برای بارگذاری در اینترنت که به سرعت بالا احتیاج است مناسب نیستند، کیفیت به معنی فایل سایز بزرگ نیست. سایر مزیت فایل های PNG این است که امکان شفافیت کلی یا جزئی (افکت هایی مانند dump shadows) که برای لوگو مناسب است را فراهم می کند.

مزایا

فشرده سازی بی اتلاف داده ها به معنی کیفیت خوب عکس ها، که هنگام ویرایش عکس انجام می شود

قابلیت حفظ شفافیت که برای لوگو و پوشش مناسب است

معایب

کیفیت به قدر کافی برای پرینت گرفتن در هر سایزی مناسب نیست

GIF

مانند فایل های PNG، GIF نیز برای استفاده در اینترنت ایده آل است. فشرده سازی بی اتلاف به این معنی است که کیفیت عکس ها از بین نمی رود، و مانند PNG این فرمت نیز قابلیت حفظ شفافیت را نیز دارد (اما نمی تواند شفافیت جزئی را ساپورت کند) و همچنین امکان ارائه انیمیشن را نیز فراهم می کند. با این حال محدودیت فایل های GIF این است که آنها تنها می توانند حداکثر ۲۵۶ رنگ را حفظ کنند و بنابراین بهترین گزینه برای عکس ها نیستند بلکه برای پالت رنگی محدود مناسب اند.

مزایا

اندازه کوچک فایل آنها را برای استفاده در وب مناسب می سازد

فایل ها می توانند شامل انیمیشن نیز باشند

معایب

رنگ های محدود به این معنی که برای عکس ها بهترین گزینه نیستند

شفافیت جزئی مانند dump shade را پشتیبانی نمی کنند

BMP

BMP فرمت بعدی بدون اتلاف است، این فایل توسط مایکروسافت ابداع شد و در ابتدا برای پلتفورم های ویندوز طراحی شد اما حالا توسط برنامه های بر روی Mac نیز شناخته می شود. فایل های BMP سایز بزرگی دارند زیرا داده های رنگ در هر پیکسل در تصویر بدون هیچ فشرده سازی ذخیره می شود. بنابراین فایل های دیجیتالی با کیفیت بسیار بالا ارائه می دهد که برای پرینت ایده ال است اما برای استفاده در وب نه.

مزایا

به خاطر ذخیره سازی در فرمت با کیفیت می توانند برای پرینت استفاده شوند

معایب

سایز فایل بزرگ به این معنی که فضای ذخیره سازی زیادی مورد نیاز است

 

PSD

PSD فرمتی است که Adobe Photoshop به عنوان پیش فرض برای ذخیره داده ها استفاده می کند. مزیت بزرگ فایل های PSD این است که امکان دستکاری لایه های مختلف عکس به جای خود عکس را فراهم می کند. این برای هر نوع از دستکاری اختصاصی عکس های اصلی مانند روتوش مناسب است. این قابلیت انعطاف بیشتر و توانایی تنظیم دقیق تصاویر را می دهد زیرا می توان لایه ها را بدون هیچ تاثیری بر روی عکس اصلی یا سایر لایه ها اضافه، حذف یا ویرایش کرد. اما به خاطر داشته باشید یکبار که فایل PSD مسطح می شود (این فرآیند همه لایه ها را ادغام می کند) دیگر قابل بازگشت نیستند بنابراین مطمئن شوید که قبل از مسطح کردن آن فایل ها را PSD ذخیره کرده باشید.

 

مزایا

توانایی دستکاری کردن گسترده تصاویر در لایه های جداگانه

یکبار که تصویر آماده شد می توان آنرا با هر فرمتی دوباره ذخیره کرد

معایب

لایه ها به خاطر همه داده های اضافی ذخیره شده ممکن است فوق العاده بزرگ باشد

این فرمت ها رایج ترین فرمت های مورد استفاده هستند. عکاسان حرفه ای عموما با فرمت tender عکاسی می کنند، (حتی اگر فایل نهایی مورد نیازشان JPEG باشد)، این فایل ها را به DNG تبدیل می کنند، سپس در برنامه های ویرایش عکس مانند Photoshop یا Lightroom آنرا ادیت می کنند. اما همانطور که می بینید انتخاب فرمت فایل مناسب برای عکاسی و متعاقبا ذخیره آن امری ضروری است.

 

تعدادی از برترین عکس‌های خیابانی سال ۲۰۱۶

با بهتر شدن کیفیت دوربین گوشی‌های هوشمند و استفاده از سنسورهای بزرگ در دوربین‌های کوچک، روزبه‌روز به محبوبیت عکاسی خیابانی افزوده می‌شود. در سال ۲۰۱۶ نیز عکاسی خیابانی از رونق خوبی برخوردار بود.

سایت StreetBounty که به عکاسی خیابانی اختصاص دارد تعدادی از بهترین عکس‌های سال ۲۰۱۶ را انتخاب کرده است. ما هم در ادامه ۲۰ عدد از این عکس‌ها را به اشتراک گذاشته‌ایم و در زیر هر عکس نام عکاس را نیز ذکر کرده‌ایم. با پیکسل همراه باشید.

Adam Wong
Viduthalai Mani Dharmaraj
Tobia Faverio
Thomas Leuthard
Tatsuo Suzuki
Salvatore Matarazzo
Oliver Krumes
Martin Waltz
Ilya Shtutsa
Faisal Bin Rahman Shuvo
Don Springer
Damon Jah
Chris Retro
Boris De Flash
Boogie
Bernd Shaefers
Barry Talis
Ania Klosek
Alpha An

دیدگاه‌ها برای مقایسه بهترین لنزهای پرتره کانن با ارژنگ بناییان

مقایسه‌ی EF 85mm f/2L II USM، EF 135mm f/2L USM و EF 70-200mm f/2.8L II IS USM

در این مطلب به مقایسه‌ی سه لنز مناسب پرتره کانن می‌پردازم. معمولاً عکاسان در لنزهای پرتره به دنبال دو ویژگی هستند، یکی فاصله‌ی کانونی بیش از 50 میلی‌متر و دیگری حداکثر دهانه‌ی دیافراگم بسیار باز (معمولاً f/2.8 یا کمتر). فاصله‌ی کانونی تله باعث می‌شود اعضای صورت بدون اعوجاج و تغییر شکلی که ممکن است در لنزهای واید اتفاق بیفتد ثبت شوند و دهانه‌ی باز دیافراگم موجب می‌شود پشت‌زمینه‌ی سوژه به‌ اندازه‌ی کافی محو شود تا تمرکز بر روی سوژه افزایش یابد.

سه لنزی که در این مقایسه حضور دارند همگی دارای این دو ویژگی هستند با این تفاوت که یکی از آن‌ها، EF 70-200mm f/2.8L II IS USM، لنز زوم تله است که دارای فاصله‌ی کانونی متغیر بین 70 میلی‌متر تا 200 میلی‌متر است.

زوم بودن این لنز باعث می‌شود که عکاس برای تنظیم کادر خود کمتر نیاز به حرکت داشته باشد و به‌راحتی با چرخاندن حلقه‌ی زوم روی این لنز کادر دلخواهش را ببندد. البته دستیابی به این مزیّت بدون هزینه نیست و معمولاً لنزهای زوم باکیفیت از لنزهای پرایم (دارای فاصله‌ی کانونی ثابت) بسیار گران‌قیمت‌تر هستند. لنز زوم EF 70-200mm f/2.8L II هم از این قاعده مستثنا نیست و در این مقایسه باقیمتی در حدودی 2000 هزار دلار از دو لنز دیگر گران‌تر است. البته لنز پرایم EF 85mm f/1.2L II USM با این لنز اختلاف قیمت چندانی ندارد و در حال حاضر در حدود 1899 دلار فروخته می‌شود. علت قیمت بسیار بالای این لنز یکی دهانه‌ی بسیار باز دیافراگم آن است که دو استاپ از لنز زوم EF 70-200mm f/2.8L II بازتر است و دیگری استفاده از المان‌های بسیار باکیفیت در این لنز است که نویدبخش شارپنس فوق‌العاده بالایی را می‌دهد. در این میان، لنز EF 135mm f/2L USM باقیمتی در حدودی 999 دلار ارزان‌ترین لنز در این مقایسه است.

اگر بررسی‌ و مقایسه‌‌ی لنزهای دوربین‌های دیجیتال را که تابه‌حال در وبلاگ پیکسل منتشرشده خوانده باشید، می‌دانید که من مقایسه‌هایم را بر اساس تست‌های صورت گرفته توسط وب‌سایت معتبر تست دوربین و لنز، DXOMark، انجام می‌دهم. در این مقایسه نیز از آمارهای به‌دست‌آمده از همین وب‌سایت استفاده خواهد شد. سایت DXOMark لنزها را از لحاظ پنج مؤلفه‌ی شارپنس، اعوجاج تصویر (distortion)، میزان انتقال نور (transmission)، تیرگی گوشه‌های تصویر (vignetting) و خطای رنگی (chromatic aberration) بررسی می‌کند. توضیح هرکدام از این موارد به همراه نحوه‌ی محاسبه‌ی آن‌ها توسط DXOMark به‌طور کامل در مقایسه‌ی دو لنز 35mm f/1.8 و 50mm f/1.8 نیکون که پیش‌تر در وبلاگ منتشرشده آمده است. در این مطلب هرکدام از این موارد تنها به‌طور اجمالی معرفی خواهند شد؛ بنابراین، برای کسب اطلاعات و توضیحات بیشتر در مورد هرکدام از این پنج مؤلفه، لطفاً‌ به مقایسه‌ی دو لنز نیکون که در بالا اشاره شد رجوع کنید.

برای شروع مقایسه، مشخصات مهم این سه لنز کانن را در جدول زیر آورده‌ام. در ادامه، این سه لنز را ازلحاظ مؤلفه‌های یادشده در بالا موردبررسی و مقایسه قرار خواهم داد.[styled_table]

[/styled_table]

همان‌طور که از مطالعه‌ی جدول بالا متوجه شده‌اید، لنز EF 70-200mm f/2.8L II ساختار درونی پیچیده‌ای دارد که در آن برای کاهش حداکثری مشکل خطای رنگی (chromatic aberration) از پنج المان ultra-low apportionment و یک المان از نوع flourite استفاده‌شده است. همانند همه‌ی لنزهای سری L کانن، این لنز هم از کیفیت ساخت و بدنه‌ی بسیار خوبی برخوردار است. به‌منظور عدم جذب نور خورشید و گرم شدن بیش‌ازحد لنز، این لنز به رنگ سفید طراحی‌شده است. در این مقایسه، این تنها لنزی است که در برابر گرد و غبار و رطوبت مقاوم است. همچنین، همانند دیگر لنزهای مارک 2 کانن، دور مانت این لنز هم یک حلقه‌ی لاستیکی تعبیه‌شده تا مانع ورود گردوغبار و رطوبت به داخل بدنه‌ی دوربین شود. وزن بالای این لنز سبب شده ‌است که کانن به همراه آن‌یک حلقه‌ی مانت سه‌پایه‌ی جداگانه نیز ارائه کند. بر روی این لنز چهار سوئیچ قرار داده ‌شده است که به ترتیبی که در تصویر زیر آمده برای 1) تعیین حداقل فاصله‌ی فوکوس، 2) انتخاب فوکوس خودکار و دستی، 3) روشن یا خاموش کردن سیستم تثبیت تصویر (IS) و 4) انتخاب حالت تثبیت تصویر بین مد یک برای سوژه‌های ثابت و مد دو برای عمل پنینگ و سوژه‌های متحرک می‌باشد.

 

لنز EF 85mm f/1.2L II USM هم با وجود پرایم بودن بسیار سنگین است و خصوصاً بر روی بدنه‌های APS-C کانن برای آسیب نرسیدن به مانت لنز، بهتر است دوربین را با گرفتن لنز حمل کنید. متأسفانه این لنز و لنز EF 135mm f/2L کانن در برابر گرد و غبار و رطوبت، مهر و موم نشده‌اند اما بااین‌حال از کیفیت ساخت بسیار خوب لنزهای سری L کانن بهره می‌برند. یکی از نقاط ضعف لنز EF 85mm f/1.2L II فوکوس کند آن است. درواقع سرعت فوکوس این لنز آن‌قدر پایین است که تنها برای عکس‌هایی با سوژه‌های ثابت (پرتره) می‌توان روی آن حساب کرد؛ اما برعکس این لنز، EF 135mm f/2L دارای سرعت فوکوس بسیار پرسرعتی است که آن را برای عکاسی از هر نوع سوژه‌ی متحرکی مناسب می‌سازد.

شارپنس

سایت DXOMark شارپنس لنزها را با قرار دادن آن‌ها بر روی بدنه‌های سازگار و محاسبه‌ی میزان مگاپیکسل دریافتی (P-Mpix) به‌دست‌آمده از ترکیب لنز/دوربین می‌سنجد. مگاپیکسل دریافتی درواقع میزان رزولوشن واقعی است که می‌توان از عکس‌های گرفته‌شده با یک لنز/دوربین انتظار داشت. هرچه این میزان به رزولوشن سنسور تصویر دوربین نزدیک‌تر باشد به معنی عملکرد بهتر لنز و شارپنس بیشتر است.

در جدول زیر میزان مگاپیکسل دریافتی تولیدشده از قرار دادن این سه لنز بر روی بدنه‌های مختلف کانن آمده است. توجه داشته باشید که برای سنجش شارپنس هرکدام از این لنز‌ها باید رزولوشن دوربین‌هایی که بر روی آن قرارگرفته‌اند را نیز در نظر بگیرید.

[styled_table]

[/styled_table]

از میان دوربین‌هایی که در جدول بالاآمده است، 7D، 700D و 550D هر سه 18 مگاپیکسلی هستند، 70D، 6D و 7D II دارای سنسورهای 20 مگاپیکسلی هستند، 750D و 760D دارای سنسورهای 24 مگاپیکسلی هستند، دوربین‌های 5D II و 5D III هم به ترتیب سنسورهای تصویر 21 و 22 مگاپیکسلی دارند و درنهایت 5DSR از سنسور تصویر 50 مگاپیکسلی بهره‌ می‌برد. آنچه از جدول بالا پیداست، عملکرد بسیار خوب هر سه‌ لنز بر روی بدنه‌های فول‌فریم کانن است. لنز EF 135mm f/2L کانن در این مقایسه بااینکه تقریباً 1000 دلار ارزان‌تر از دو لنز دیگر است شارپنس بسیار خوب و حتی بالاتری از لنز EF 85mm f/1.2L II را ارائه می‌دهد؛ اما آنچه لنز EF 85mm f/1.2L II را کم‌نظیر می‌کند دیافراگم بسیار باز و حفظ شارپنس قابل‌قبول حتی در بازترین دهانه‌ی دیافراگم این لنز یعنی f/1.2 است.

در تصویر زیر میزان شارپنس سه لنز کانن را در بازترین دهانه‌ی دیافراگم و دو استاپ پایین‌تر را در تمام مساحت فریم مشاهده می‌کنید. شارپنس لنز زوم EF 70-200mm f/2.8L II برای هماهنگی با دو لنز دیگر در فاصله‌ی کانونی تله‌ی متوسط 135mm سنجیده شده است. رنگ سبز تیره نشان‌دهنده‌ی شارپنس بالا (به درصد) است و هرچه به سمت رنگ زرد و قرمز برویم از میزان شارپنس کاسته می‌شود.

همان‌طور که در تصویر بالا مشاهده می‌کنید، دو لنز EF 135mm f/2L و EF 70-200mm f/2.8L II در بازترین دهانه‌ی دیافراگم خود هم شارپنس را در تمام مساحت فریم به‌خوبی حفظ می‌کنند و تنها در گوشه‌های فریم کمی از شارپنس آن‌ها کاسته می‌شود؛ اما لنز EF 85mm f/1.2L II در بازترین دیافراگم خود یعنی f/1.2 تنها در مرکز تصویر شارپ است و هرچه به سمت گوشه‌ها می‌رویم از میزان شارپنس تصویر کاسته می‌شود. البته برای لنزی با این دهانه‌ی باز دیافراگم که تقریباً دو استاپ بازتر از لنز EF 135mm f/2L است این عملکرد کاملاً قابل‌قبول است. لنز زوم کانن هم در تمامی اعداد دیافراگم و فواصل کانونی، شارپنس بسیار بالای خود را حفظ می‌کند و از این لحاظ عملکرد تحسین‌برانگیزی دارد.

میزان انتقال نور

تمام نوری که وارد لنز می‌شود به‌طور کامل به سنسور تصویر نمی‌رسد و قدری از آن توسط المان‌های شیشه‌ای لنز جذب و یا بازتابیده می‌شود. این مسئله باعث می‌شود که برای جبران نوری که ازدست‌رفته، دوربین یا سرعت شاتر را پایین‌تر بیاورد و یا میزان حساسیت ISO را بالاتر ببرد. معمولاً این کاهش در انتقال نور آن‌قدر زیاد نیست که محسوس باشد و بر کیفیت عکس‌ها تأثیر بگذارد. سایت DXOMark این مؤلفه را بر اساس Tstop که معادل همان fstop است می‌سنجد؛ بنابراین، هرچه میزان Tstop به حداکثر گشودگی دهانه‌ی دیافراگم این سه لنز نزدیک‌تر باشد به معنی عملکرد بهتر است. در جدول زیر عملکرد این سه لنز را در انتقال نور از صحنه به سنسور تصویر مشاهده می‌کنید.

 [styled_table]

[/styled_table]

آنچه از نگاه اول به جدول بالا مشخص می‌شود این است که این سه لنز ازلحاظ انتقال نور بی‌نقص نیستند. تقریباً هر سه لنز به میزان 1/3 تا ½ استاپ از نور واردشده به لنز می‌کاهند که البته این میزان بسیار کم و کاملاً قابل‌قبول است. معمولاً در لنزهای زوم به خاطر تعداد المان‌های بیشتری که دارند احتمال کاهش نور واردشده به لنز بیشتر است. عملکرد تقریباً یکسان لنز زوم EF 70-200mm f/2.8L II با دو لنز پرایم دیگر کانن در این زمینه نشان از کیفیت بسیار بالای این لنز دارد. در کل می‌توان گفت ازلحاظ انتقال نور، هر سه لنز کانن دارای عملکرد خوب و راضی‌کننده‌ای هستند.

 

اعوجاج تصویر

در فواصل کانونی واید، معمولاً لنزها دچار اعوجاج از نوع خمره‌ای می‌شوند و هرچه فاصله‌ی کانونی کمتر شود، بر میزان این اعوجاج افزوده می‌شود. برعکس این نوع اعوجاج، در فواصل کانونی تله،‌ بسیاری از لنزها دچار اعوجاج بالشتک سوزنی می‌شوند. نام این نوع اعوجاج از بالشتک‌های کوچکی می‌آید که سوزن‌های ته گرد را بر روی آن قرار می‌دهند و بیشتر مورداستفاده خیاط‌ها است. وقتی سوزن بر روی این بالشتک‌ها فشار داده می‌شود تمام حجم بالشتک به سمت سوزن جمع می‌شود. در اعوجاج بالشتک سوزنی هم همین اتفاق می‌افتد و تمام تصویر به سمت مرکز کمی کشیده می‌شود. در شکل زیر این دو نوع اعوجاج تصویر را در حالت شدیدشان مشاهده می‌کنید. در دنیای واقعی این خط‌های افقی و عمودی همگی راست و بدون انحنا هستند؛ اما در عکس‌های گرفته‌شده از آن‌ها به این شکل نمایش داده می‌شوند.

سایت DXOMark هر دو نوع اعوجاج را در فواصل کانونی مختلف یک لنز (در صورت زوم بودن لنز) اندازه‌گیری می‌کند و میانگین آن‌ها را بر اساس درصد بیان می‌دارد. عدد 0 به معنی عدم وجود اعوجاج و 1 به معنی اعوجاج زیاد است. معمولاً اعوجاج بیش از 0.2 درصد در تصویر محسوس است.

لنز EF 70-200mm f/2.8L II بر روی دوربین‌های فول‌فریم کانن در فاصله‌ی کانونی 70mm به میزان 0.7 درصد اعوجاج خمره‌ای دارد که در 100mm کاملاً از بین می‌رود و در 200mm به 0.4 درصد اعوجاج بالشتک سوزنی تبدیل می‌شود. این میزان اصلاً زیاد نیست و به‌راحتی در adobe camera tender قابل‌رفع است. بر روی دوربین‌های سایز APS-C کانن هم میزان اعوجاج این لنز بسیار پایین و تقریباً نامحسوس است.

دو لنز پرایم EF 85mm f/1.2L II و EF 135mm f/2L هم همان‌طور که انتظار می‌رفت اعوجاج تصویر بسیار کم و نامحسوسی را بر روی بدنه‌های فول‌فریم و کراپ کانن‌ ایجاد می‌کنند. درمجموع، از لحاظ اعوجاج تصویر هم هر سه لنز حاضر در این مقایسه امتیاز بسیار خوبی می‌گیرند.

خطای رنگی

خطای رنگی (chromatic aberration) به حاشیه‌های رنگی ایجادشده در مرزهای پرکنتراست تصویر اطلاق می‌شود. در تصویر زیر خطای رنگی به شکل حاشیه‌های سبز و بنفش دور شاخه‌های درخت کاملاً مشهود است. تقریباً تمامی لنزها دچار این خطا می‌شوند و در مورد این مؤلفه، بیشتر کم بودن آن مدنظر است تا عدم وجود آن. سایت DXOMark میانگین خطای رنگی لنزها در تمام فواصل کانونی و در بازترین دهانه‌ی دیافراگم ممکن را اندازه گرفته و برحسب میکرون بیان می‌دارد.

لنز EF 70-200mm f/2.8L II کانن به لطف بهره‌گیری از پنج المان UD و یک المان flourite که همگی باعث کاهش خطای رنگی می‌شوند از این لحاظ در این مقایسه بهترین عملکرد را دارد. خطای رنگی در این لنز تنها به میزان 3 میکرون است که بسیار کم محسوب می‌شود. البته در نظر داشته باشید که این میزان میانگین است. معمولاً در دیافراگم‌های بسیار باز و در گوشه‌های تصویر خطای رنگی بیشتر است. با بستن دیافراگم خطای رنگی کاهش‌یافته و در بعضی موارد تقریباً نامحسوس می‌شود.

لنز EF 135mm f/2L هم در این زمینه عملکردی مشابه لنز زوم کانن را دارد و خطای رنگی‌اش در حد 4 میکرون است؛ اما لنز EF 85mm f/1.2L II با توجه به دهانه‌ی دیافراگم بسیار بازتری که دارد در تصاویر خطای رنگی بیشتری هم ایجاد می‌کند. خطای رنگی این لنز 10 میکرون است که هرچند از دو لنز دیگر کانن بسیار بیشتر است اما با بستن دهانه‌ی دیافراگم تا f/2.8 تقریباً نامحسوس می‌شود. البته این بدین معنی نیست که در این لنز حتماً باید از دیافراگم f/2.8 به پایین استفاده کنید. حتی در f/1.2 هم خطای رنگی این لنز بیش ‌از حد نیست و در عکس‌های tender با برنامه‌هایی نظیر adobe camera tender قابل‌رفع است. درمجموع، دو لنز EF 70-200mm f/2.8L II و EF 135mm f/2L ازلحاظ خطای رنگی عملکرد بسیار خوبی دارند و لنز EF 85mm f/1.2L II هم با توجه به دیافراگم بسیار بازی که دارد از این لحاظ عملکرد قابل قبولی را ارائه می‌دهد.

تیرگی گوشه‌های تصویر

بیشترین تیرگی گوشه‌های تصویر را در لنزهای واید و در دیافراگم‌های بسیار باز می‌توان دید. با بستن دیافراگم، معمولاً این تیرگی کاهش‌یافته و در بیشتر موارد کاملاً از بین می‌رود. سایت DXOMark تیرگی گوشه‌های تصویر را بر اساس مقایسه با مرکز تصویر و برحسب استاپ نوری (EV) بیان می‌دارد. این میزان از میانگین عملکرد لنز در تمام فواصل کانونی در بازترین دیافراگم لنز به دست می‌آید. از آنجایی ‌که با قرار دادن لنزهای فول‌فریم بر روی بدنه‌های کراپ برش کوچک‌تری از وسط تصویر نمایش داده می‌شود، اساساً مشکل تیرگی گوشه‌های تصویر در این حالت خیلی مطرح نیست. هر سه لنز در این مقایسه بر روی بدنه‌های APS-C کانن تیرگی بسیار کم و تقریباً نامحسوسی را ایجاد می‌کنند؛ بنابراین، در ادامه تنها به بررسی عملکرد این لنزها بر روی بدنه‌های فول‌فریم می‌پردازم.

لنز EF 70-200mm f/2.8L II دارای میانگین تیرگی گوشه‌های تصویر به میزان -1.3EV است. در فاصله‌ی کانونی 70mm و دیافراگم f/2.8 تیرگی تنها منحصر به گوشه‌ترین نقاط تصویر می‌شود؛ اما در 200mm و f/2.8 این تیرگی بیشتر به سمت مرکز تصویر پیشروی می‌کند. در این فاصله‌ی کانونی با کم شدن زاویه‌ی دید، تیرگی گوشه‌های تصویر بیشتر می‌تواند مشکل‌ساز باشد. هرچند که در فاصله‌ی کانونی 200mm میزان تیرگی بیشتر می‌شود اما در پردازش‌های بعد از گرفتن عکس tender این مشکل قابل برطرف شدن است. بااین‌حال، اگر بخواهید می‌توانید با بستن دیافراگم به‌اندازه‌ی یک استاپ تقریباً به‌طور کامل از شر تیرگی گوشه‌های تصویر خلاص شوید.

لنز EF 135mm f/2L در بازترین دیافراگم خود یعنی در f/2 عملکردی مشابه لنز زوم کانن در فاصله‌ی کانونی 200mm و دیافراگم f/2.8 دارد. این لنز هم دارای -1.4EV تیرگی در گوشه‌های تصویر است. البته در این لنز با بستن دیافراگم تا f/2.8 این تیرگی تقریباً به‌طور کامل از بین می‌رود.

اما همان‌طور که انتظار می‌رود، لنز EF 85mm f/1.2L II در بازترین دیافراگم خود، بیشترین تیرگی گوشه‌های تصویر را در این مقایسه ایجاد می‌کند. این لنز در f/1.2 گوشه‌های تصویر را تا -2EV تیره می‌کند که میزان بسیار زیادی است؛ اما حتی این میزان تیرگی هم در عکس‌های tender قابل جبران است. بااین‌وجود، اگر دیافراگم را تا f/2 ببندید، این تیرگی به‌جز گوشه‌ترین نقاط تصویر در بقیه مساحت فریم نامحسوس می‌شود؛ بنابراین در f/2 این لنز از لنز EF 135mm f/2L تیرگی بسیار کمتری دارد. درمجموع با توجه‌ به دیافراگم بسیار باز لنز EF 85mm f/1.2L II، نمی‌توان از عملکرد این لنز درزمینه‌ی تیرگی گوشه‌های تصویر خیلی خرده گرفت.

نتیجه‌گیری

با توجه به بررسی‌ها و مقایسه‌های انجام‌شده در این مطلب، می‌توان نتیجه گرفت که این سه لنز هر سه عملکرد تحسین‌برانگیزی بر روی بدنه‌های فول‌فریم کانن بخصوص 5D Mark III‌ دارند. این البته با توجه به انتظار بالایی که از کیفیت لنز‌های سری L کانن می‌رود چندان باعث تعجّب نیست. در میان این سه لنز، لنز EF 85mm f/1.2L II  با توجه به حداکثر‌ دیافراگم بسیار بازی که دارد می‌تواند کمترین عمق میدان را در عکس‌های پرتره ایجاد کند؛ بنابراین برای گرفتن عکس‌هایی با کمترین عمق میدان، این لنز یکی از معدود انتخاب‌های دارندگان بدنه‌های کانن است. البته، برای دستیابی به این عمق میدان کم باید بهای زیادی بپردازید! قیمت بسیار بالای این لنز تنها دلیلی است که ممکن است شما را از خرید آن منصرف کند. در واقع، با کمی هزینه‌ی بیشتر (تقریباً 100 دلار بیشتر) می‌توانید لنز زوم EF 70-200mm f/2.8L II کانن را بخرید که دامنه‌ی زوم بسیار خوبی را با دیافراگم ثابت f/2.8 (که برای یک لنز زوم تله اصلاً بد نیست) در اختیارتان قرار می‌دهد. نکته‌ای که لنز زوم تله‌ی کانن را حتی وسوسه‌برانگیز‌تر می‌کند این است که این لنز از لحاظ شارپنس در تمام فواصل کانونی‌اش پا به‌پای دو لنز پرایم کانن در این مقایسه می‌آید و درمجموع شارپنس فوق‌العاده‌ای را ارائه می‌دهد. در این میان شاید لنز EF 135mm f/2L را بتوان مقرون به‌صرفه‌ترین لنز پرتره‌ی کانن از سری L معرفی کرد که باقیمتی بسیار پایین‌تر نسبت به دو لنز دیگر کانن در این مقایسه شارپنسی برابر با آن‌ها را ارائه می‌دهد؛ بنابراین، اگر ازلحاظ بودجه محدودیت دارید و یا نمی‌خواهید هزینه‌ی گزافی را بابت یک لنز پرتره‌ بپردازید، لنز EF 135mm f/2L یکی از بهترین گزینه‌های شما خواهد بود.