از سوژه ساده تا عکاسی از حباب های شگفت انگیز

گاهی با سوژه های ساده می توان تصاویر شگفت انگیزی خلق کرد. این کاری است که اوفنر، با عکاسی از حباب انجام داد. او از فلاش های پر سرعت استفاده کرد تا این عکس های جذاب را بگیرد. در ادامه مطلب، می توانید سیر تشکیل حباب ها تا ترکیدنشان را در عکس های او ببینید.

عکاسی از حباب آب

چالش اول

به گفته این عکاس، دو چالش اصلی در گرفتن اینجور عکس ها وجود دارد. اولین چالش، تکنیک نورپردازی است چراکه روشن کردن حباب ها برای گرفتن عکس از رنگ های رنگین کمانیشان دشوار است. اوفنر برای این کار از استراتژی قرار دادن نور دور تا دور حباب ها از زوایای مختلف استفاده کرد. رنگین کمان رنگ ها که درون این حباب ها دیده می شود به دلیل بازتاب دادن نور به درون حباب ها توسط پنل های منعکس کننده نور است. یعنی فلاش ها در یک طرف و پنل های منعکس کننده در سه طرف دیگر.

عکاسی از حباب آب - 1

عکاسی از حباب آب - 2

عکاسی از حباب آب - 3

عکاسی از حباب آب - 4

 

چالش دوم

چالش دوم، گرفتن عکس هنگام ترکیدن حباب هاست که باید در یک لحظه دقیق باشد. به گفته اوفنر “این به فلاش های پر سرعت و حوصله زیاد نیاز دارد.” چند صد عکس گرفته شد تا در نهایت لحظه دقیق ترکیدن حباب ها با تنظیمات پر سرعت دوربین همگام شود.

عکاسی از حباب آب - 5

عکاسی از حباب آب - 6

عکاسی از حباب آب - 7

او با نگاه به گذشته می گوید که این اثر، نتیجه زمان بندی صحیح و تمرین است. “به تدریج دستتان می آید که حباب ها کی می ترکند و شانس گرفتن عکس در لحظه صحیح بالا می رود. ”

Fabian Oefner

 

منبع: lenzak

شش الگوی نور‌پردازی در عکاسی پرتره

شش الگوی نور‌پردازی در عکاسی پرتره که هر عکاسی باید بداند

در عکاسی پرترهٔ کلاسیک چند عامل وجود دارد که می‌بایست آن‌ها را کنترل کرده و دربارهٔ آن‌ها فکر کنید تا پرتره‌ای ستایش برانگیز از موضوعتان ثبت کنید. شامل: نسبت نور‌پردازی[۲]، الگوی نور‌پردازی[۳]، نمای چهره[۴] و زاویه دید[۵]. پیشنهاد می‌کنم این موارد بنیادی در عکاسی پرتره را به خوبی و به طور کامل فرابگیرید، پس از آن می‌توانید قوانین را زیر پا بگذارید. با این حال اگر بتوانید همین یک مورد (الگوی نور‌پردازی) را یاد بگیرید، روش صحیح ثبت پرتره‌های عالی از افراد مختلف را خواهید یافت. در این مقاله برآنیم تا نگاهی به الگوهای نور‌پردازی بیاندازیم: الگوی نور‌پردازی چیست؟ چرا الگوی نور‌پردازی مهم است؟ و چگونه از آن استفاده کنیم؟

الگوی نور‌پردازی را می‌بایست این چنین تعریف کنم که، چگونه نور و سایه[۶] (سایه روشن‌ها) در سراسر چهره برای خلق اشکال مختلف نقش ایفا می‌کنند. در اصطلاح ساده‌تر، سایه بر روی صورت به چه شکل عمل می‌کند. چهار الگوی نور‌پردازی در عکاسی پرتره به شرح زیر رایج است:

 

  • نور‌پردازی اسپلیت[۷]
  • نور‌پردازی لوپ[۸]
  • نور‌پردازی رامبراندی[۹]
  • نور‌پردازی پروانه‌ای[۱۰]

همچنین نورپردازی‌های گسترده[۱۱] و کوتاه[۱۲] هم وجود دارند که بیشتر از یک سبک[۱۳] هستند و می‌توانند با بیشتر الگوهای اشاره شده در بالا استفاده شوند. اجازه دهید به هر کدام به طور مجزا نگاهی بیاندازیم.

 

۱.  نور‌پردازی اسپلیت

نور‌پردازی اسپلیت دقیقاً‌‌ همان چیزی ست که نام آن اشاره می‌کند – این نور‌پردازی چهره را دقیقاً به دو نیمهٔ مساوی تقسیم می‌کند به صورتی که یک طرف در نور و سمت دیگر در سایه باشد. این نوع نور‌پردازی غالباً برای خلق تصاویر جذاب و دراماتیک از افراد از قبیل پرتره‌ای از یک موزیسین یا یک هنرمند استفاده می‌شود. نور‌پردازی اسپلیت بیشتر یک الگوی مردانه است در نتیجه معمولاً برای آقایان در مقایسه با بانوان مناسب‌تر و قابل اجرا‌تر است. با این حال به خاطر داشته باشید، هیچ قانون مطلقی در این مورد وجود ندارد، بنابراین پیشنهاد می‌کنم از مطالبی که اینجا ذکر می‌شود به عنوان یک نقطهٔ آغاز یا راهنما استفاده کنید. بنابراین تا زمانی که آن را بیاموزید و بتوانید حتی در خواب هم از آن بهره بجویید، سعی کنید هر جا مطمئن نیستید به اصول اولیه پایبند بمانید.

برای حصول الگوی نور‌پردازی اسپلیت به سادگی منبع نور را با زاویهٔ ۹۰ درجه در سمت چپ یا راست موضوع قرار دهید، حتی ممکن است منبع نور اندکی پشت سر موضوع قرار بگیرد. مکانی که نور را در ارتباط با موضوع قرار می‌دهید، به چهرهٔ شخص بستگی خواهد داشت. دقت کنید که نور چگونه روی چهرهٔ موضوع می‌افتد و بر این اساس آن را تنظیم کنید. در نور‌پردازی اسپلیت صحیح، سمت نور نخوردهٔ چهره (سمتی که در سایه فرو رفته)، نور را تنها در داخل چشم به دست می‌آورد. اگر با کمی چرخش بیشتر صورت شخص، نور روی گونه می‌افتد، ممکن است چهرهٔ شخص برای نور‌پردازی اسپلیت ایده آل نباشد.

 

توجه: هر الگوی نور‌پردازی می‌تواند روی هر نمایی از چهره (نمای جلو[۱۴] که هر دو گوش را نشان می‌دهد، یا ۴/۳ چهره (سه رخ)، یا حتی نیمرخ[۱۵]) خلق شود. تنها بدانید که منبع نور می‌بایست چهره را دنبال کند تا الگوی نور‌پردازی، ثابت باقی بماند. اگر موضوع سرش را چرخاند، الگو تغییر خواهد کرد. بنابراین می‌توانید آن را به سود خود استفاده کنید و به آسانی الگو را به کمک موضوع تنظیم کنید، مثلاً از وی بخواهید سرش را کمی بچرخاند.

  • برق چشم (کچ لایت[۱۶]) چیست؟

برق چشم در عکاسی پرتره

ملاحظه کنید در عکس بالا چشم‌های نوزاد انعکاسی از منبع نور حقیقی را در خود جای داده‌اند، که به شکل یک نقطهٔ سفید کوچک دیده می‌شود، اما در واقع اگر دقیق‌تر نگاه کنیم می‌توانیم شکل نوری را که در این پرتره استفاده شده است ببینیم.

برق چشم در عکاسی پرتره - 1

توجه کنید که نقطهٔ روشن در واقع یک شش ضلعی[۱۷] ست با مرکزی سیاه. این نوری ست که در نور‌پردازی موضوع به کار رفته است. سافت باکسی[۱۸] شش ضلعی بر روی فلش اسپیدلایت کانن[۱۹].

این‌‌ همان چیزی ست که به عنوان برق چشم (کچ لایت) شناخته می‌شود. اگر چشم موضوع فاقد این اثر باشد، چشم‌ها تیره به نظر می‌رسند، مرده و بدون زندگی. می‌بایست مطمئن شوید که حداقل یکی از چشم‌ها دارای برق چشم باشد که به موضوع جان بدهد. به یاد داشته باشید که این اثر عنبیه را نیز روشن می‌کند و به سرتاسر چشم نور می‌تاباند. برق چشم (کچ لایت) به چشم‌ها حس حیات اضافه می‌کند و به آن‌ها درخشش می‌دهد.

 

۲.  نور‌پردازی لوپ

نورپردازی لوپ در عکاسی پرتره

نور‌پردازی لوپ از طریق خلق سایه‌ای کوچک از بینی موضوع روی گونه‌ها حاصل می‌شود. به منظور دست یابی به نور‌پردازی لوپ، منبع نور می‌بایست کمی بالا‌تر از سطح چشم بوده و حدود ۳۰-۴۵ درجه از دوربین زاویه داشته باشد. (بسته به موضوع، می‌بایست یاد بگیرید چگونه چهرهٔ افراد را بخوانید).

به این تصویر نگاه کنید تا ببینید سایه‌ها کجا قرار می‌گیرند و در سمت چپ آن‌ها، می‌توان سایهٔ کوچکی از بینیشان دید. در نور‌پردازی لوپ لازم نیست سایهٔ بینی بخش بزرگی از سطح گونه را لمس کند. سایه را کوچک نگه دارید و کمی رو به پایین، اما مراقب باشید که منبع نورتان را خیلی بالا قرار ندهید چراکه سایه‌های غیر معمولی ایجاد خواهد شد ضمن اینکه سبب از دست رفتن برق چشم‌ها (کچ لایت) می‌شود. نور لوپ شاید رایج‌ترین یا متداول‌ترین الگوی نور‌پردازی باشد چون به آسانی حاصل می‌شود و ضمن اینکه موضوعات را جذاب‌تر نمایش می‌دهد.

در این نمودار پس زمینهٔ سیاه نمایانگر دسته‌ای از درختان پشت موضوعات است. خورشید در حال آمدن بر فراز درختان است اما موضوعات کاملاً در سایه هستند. رفلکتوری سفید سمت چپ دوربین استفاده می‌شود تا نور را به سوی چهرهٔ موضوعات بازگرداند. رفلکتور می‌تواند رو به خورشید باشد یا نباشد هرچند اگر رو به آن هم نباشد می‌توان هنوز از نور آن بهره برد. تنها با زاویه‌ها بازی کنید، به کمک تغییر مکان رفلکتور می‌توان الگوی نور‌پردازی را تغییر داد. برای نور‌پردازی لوپ لازم است که رفلکتور در حدود ۳۰-۴۵ درجه از دوربین زاویه داشته باشد. همچنین می‌بایست کمی بالا‌تر از سطح چشم موضوعات باشد در نتیجه سایه یا حلقهٔ بینی موضوعات به سمت گوشهٔ دهان زاویه می‌گیرد و پایین می‌آید. اشتباهی که اغلب تازه کار‌ها در استفاده از رفلکتور‌ها مرتکب می‌شوند این است که آن‌ها را پایین می‌گذارند و رو به بالا زاویه می‌دهند. در نتیجه زیر بینی موضوع را روشن می‌کند و الگوی جذابی ایجاد نمی‌شود.

 

۳.  نور‌پردازی رامبراندی

نور‌پردازی رامبراندی بیشتر به این دلیل چنین نامگذاری شده است که رامبراند، نقاش، اغلب از این الگوی نور‌پردازی در نقاشی‌هایش استفاده می‌کرد، همچنان که می‌توانید در پرترهٔ خودش در تصویر بالا ببینید. نور‌پردازی رامبراندی به کمک نور مثلثی روی گونه شناخته می‌شود. برخلاف نور‌پردازی لوپ که سایهٔ بینی و گونه به یکدیگر نمی‌رسند، در نور‌پردازی رامبراندی آن‌ها به یکدیگر رسیده و آن مثلث کوچک به دام افتاده از نور را در میان خود ایجاد می‌کنند. به منظور حصول نور‌پردازی رامبراندیِ صحیح می‌بایست مطمئن شد که درون چشم سمت سایه دار چهره، نور و برق چشم (کچ لایت) وجود دارد، در غیر این صورت چشم «مرده» به نظر خواهد رسید و درخششی زیبا نخواهد داشت. نور‌پردازی رامبراندی دراماتیک‌تر است، بنابراین مثل نور‌پردازی اسپلیت حس و حال و اتمسفر بیشتری ایجاد می‌کند ضمن اینکه حس تیره تری به عکس می‌دهد. از آن به تناسب و در زمان مقتضی استفاده کنید.

به منظور خلق نور‌پردازی رامبراندی موضوع می‌بایست کمی در خلاف جهت نور بچرخد. نور باید بالای سر موضوع باشد به گونه‌ای که سایه از بینی وی روی گونه بیافتد. چهرهٔ هر کسی برای خلق الگوی نور‌پردازی رامبراندی ایده آل نیست. اگر موضوع انتخابی شما استخوان گونهٔ بلند و برجسته‌ای دارد احتمالا عمل خواهد کرد. اما اگر موضوع صاحب بینی کوچکی باشد یا پل بینی وی تخت باشد، ممکن است این الگوی نور‌پردازی به سختی حاصل شود. مجدداً، به یاد داشته باشید تا زمانی که پرترهٔ جذابی از موضوعتان به دست آورده‌اید، و مود و حالتی که می‌خواهید خلق می‌شود لازم نیست دقیقاً همین الگو یا الگوی تعریف شدهٔ دیگری را دنبال کنید – در این حالت نور‌پردازی خوبی صورت گرفته است. اگر از نور پنجره بهره می‌برید و پنجره تا کف زمین ادامه دارد، می‌بایست بخش پایین آن را با گوبو[۲۰] (صفحه مشکی رنگی که از آن برای مسدود کردن نور استفاده می‌گردد و به آن سایبان نور هم گفته می‌شود. گوبو‌ها معمولاً با بوم جلوی فلش قرار می‌گیرند) یا مقوا بپوشانید، تا این نوع از نور‌پردازی را به دست آورید.

 

۴.  نور‌پردازی پروانه ای

نور‌پردازی پروانه‌ای به خاطر سایهٔ پروانه‌ای شکلی که زیر بینی ایجاد می‌کند به درستی نامگذاری شده است این الگوی نور‌پردازی به واسطه قرار دادن منبع نور اصلی بالا و درست پشت دوربین ایجاد می‌شود. در واقع در این الگو، عکاس زیر منبع نور مشغول عکاسی ست. این الگوی نور‌پردازی اغلب برای خلق تصاویری با سبک گلامور[۲۱] (یکی از سبک‌های عکاسی مادلینگ[۲۲]) و به منظور ایجاد سایه زیر گونه‌ها و چانه استفاده می‌شود. ضمن اینکه افراد مسن را جذاب‌تر می‌کند چرا که روی چین و چروک‌ها به نسبت نور‌پردازی از پهلو کمتر تأکید می‌کند.

نور‌پردازی پروانه‌ای با داشتن یک منبع نور، درست پشت دوربین و کمی بالا‌تر از سطح چشم یا سر موضوع (بسته به شخص) حاصل می‌شود. این الگو گاهی با قرار دادن یک رفلکتور درست زیر چانه موضوع تکمیل می‌شود، حتی موضوع خودش می‌تواند آن را نگه دارد. این الگو موضوعاتی با گونه‌های مشخص و برجسته و چهره‌های باریک و لاغر را جذاب‌تر می‌کند. فردی با یک چهرهٔ گرد و پهن ممکن است با نور‌پردازی لوپ یا حتی اسپلیت بهتر به نظر برسد تا چهره‌شان را لاغر‌تر کند. دست یافتن به این الگو در زمان استفاده از نور پنجره یا تنها یک رفلکتور سخت‌تر است. اغلب منبع نور شدیدتری مانند خورشید یا یک فلش لازم است تا سایهٔ قابل توجه بیشتری زیر بینی ایجاد کند.

 

۵.  نور‌پردازی گسترده

نور‌پردازی گسترده خیلی الگوی خاصی نیست، بیشتر سبکی ست از نور‌پردازی. هر کدام از الگوهای نور‌پردازی که در ادامه آمده می‌توانند گسترده یا کوتاه باشند: لوپ، رامبراندی، اسپلیت.

نور‌پردازی گسترده زمانی حاصل می‌شود که چهرهٔ موضوع کمی از مرکز (به سمت دوربین) می‌چرخد و سمتی از چهره که به طرف دوربین قرار دارد (و گسترده‌تر است) در معرض نور قرار می‌گیرد. در نتیجه منطقهٔ وسیع تری از نور روی چهره ایجاد می‌شود، ضمن اینکه بخش کوچکی از چهره در سایه قرار می‌گیرد. نور‌پردازی گسترده گاهی اوقات برای پرتره‌های «با نور زیاد» (های کی[۲۳]) استفاده می‌شود. این نوع از نور‌پردازی چهرهٔ شخص را گسترده‌تر یا پهن‌تر نشان می‌دهد (به همین دلیل این گونه نامگذاری شده است) و می‌تواند روی فردی با چهرهٔ خیلی لاغر استفاده شود تا آن را پهن‌تر نشان دهد. اگر چه بیشتر مردم می‌خواهند لاغر‌تر به نظر برسند نه پهن‌تر، بنابراین چنین نوعی از نور‌پردازی برای افراد چاق و سنگین وزن یا افرادی که صورتی گرد دارند ممکن است مناسب نباشد.

به منظور خلق نور‌پردازی گسترده چهره از منبع نور چرخانده می‌شود. توجه کنید که چگونه سمتی از چهره که به سمت دوربین قرار گرفته از بیشترین میزان نور برخوردار است و سایه‌ها روی سمت دور‌تر چهره، دور‌ترین نقطه از دوربین قرار دارند. به عبارت ساده، نور‌پردازی گسترده، بزرگ‌ترین بخش از چهره که قابل دیدن است را روشن می‌کند.

 

۶.  نور‌پردازی کوتاه

نور‌پردازی کوتاه در نقطهٔ مقابل نور‌پردازی گسترده قرار دارد. همانطور که می‌توان در تصویر ملاحظه کرد، نور‌پردازی کوتاه سمتی از چهره که رو به دوربین چرخیده است (سمت گسترده‌تر) را در سایه بیشتری قرار می‌دهد. این سبک از نور‌پردازی غالباً برای پرتره‌های با نور کم (لو کی[۲۴]) یا پرتره‌های تیره‌تر استفاده می‌شود. این نور‌پردازی بخش بیشتری از چهره را در سایه قرار می‌دهد، مجسمه وار‌تر است، کیفیت سه بعدی به عکس اضافه می‌کند و بیشتر افراد را لاغر‌تر و جذاب‌تر نشان می‌دهد.

در نور‌پردازی کوتاه، این بار چهره به سوی منبع نور می‌چرخد. ملاحظه کنید که چگونه بخشی از چهره که دور از دوربین قرار دارد بیشترین نور را به خود اختصاص داده است و سایه‌ها روی بخش نزدیک‌تر چهره نسبت به دوربین افتاده‌اند. به عبارت ساده، نور‌پردازی کوتاه، بزرگ‌ترین بخش از چهره که قابل دیدن است را در سایه قرار می‌دهد.

  • همه را کنار هم قرار دهید

زمانی که آموختید چگونه هر کدام از الگوهای مختلف نور‌پردازی را تشخیص داده و خلق کنید، پس از آن می‌توانید یاد بگیرید که چگونه و چه زمانی آن‌ها را به کار ببندید. با مطالعه و بررسی چهرهٔ موضوعتان خواهید آموخت که بهترین الگوی نور‌پردازی برای وی کدام است، و برای نوع پرتره و اتمسفر مد نظر شما مطلوب‌تر است. شخصی با چهره‌ای خیلی گرد که می‌خواهد در پرترهٔ فارغ التحصیلی‌اش لاغر‌تر به نظر برسد، بسیار متفاوت نور‌پردازی خواهد شد در مقایسه با کسی که می‌خواهد یک عکس تبلیغاتی برای گروه‌اش بگیرد که آن‌ها را بد جنس و عصبانی نشان دهد. زمانی که همهٔ الگو‌ها را شناختید، تا چگونه نور را تشخیص داده و در کیفیت نور[۲۵]، جهت نور[۲۶] و نسبت[۲۷] نور خبره شدید، پس از آن کاملاً برای سر و کار داشتن با چالش‌ها به خوبی تجهیز شده‌اید.

تغییر الگوی نور‌پردازی خیلی آسان است اگر بتوانید منبع نور را حرکت دهید. هرچند اگر منبع نور اصلی خورشید است، یا یک پنجره، انجام آن کمی سخت‌تر است. در این شرایط آنچه به جای جابجایی نور می‌بایست انجام دهید، جابجایی و چرخاندن موضوع با توجه به نور است تا بتوانید جهتی که نور روی موضوع می‌افتد را تغییر دهید. یا جایگاه دوربینتان را تغییر دهید، یا جایگاه موضوعات را عوض کنید. بنابراین اگر نمی‌توانید خود منبع نور را جابجا کنید، نخست تلاش کنید چیز‌هایی که امکان جابجایی دارند را در ارتباط با نور جابجا کنید.

  • تمرین کنید

خود را یک موضوع فرض کنید (به عنوان یک موضوع زندهٔ واقعی) و تمرین کنید تا هر یک از الگوهای نور‌پردازی که پیرامون آن‌ها صحبت شد را خلق کنید:

  • نور‌پردازی اسپلیت
  • نور‌پردازی لوپ
  • نور‌پردازی رامبراندی
  • نور‌پردازی پروانه‌ای

به یاد داشته باشید که هر دو سبک نور‌پردازی گسترده و کوتاه را برای هر یک از الگو‌ها اجرا کنید، البته اگر قابل اجرا بود. فعلاً نگران دیگر زمینه‌ها (نسبت، فیل لایت[۲۸] و غیره) نباشید، تنها تمرکز کنید که نخست اگو‌ها را به خوبی یاد بگیرید. از نور یک پنجره استفاده کنید، یک چراغ پایه دار با لامپی عریان (آباژور بدون فانوس و کلاهک) یا خورشید – سعی کنید از منبع نوری استفاده کنید که قادر باشید ببینید چه چیزی در حال اتفاق افتادن است (پیشنهاد می‌کنم تا زمانی که تجربهٔ بیشتری به دست نیاورده‌اید از فلش استفاده نکنید، یاد گیری با فلش سخت‌تر است، چرا که تا پیش از زمانی که عکس گرفته نشده نمی‌توانید الگوی نور‌پردازی خود را ببینید)، همچنین برای آغاز، بهترین کار این است که با موضوعاتی شروع کنید که با دوربین به طور مستقیم روبرو می‌شوند، در نتیجه نیازی به چرخش چهره به منظور خلق نور‌پردازی گسترده و کوتاه نیست.

[۱] Darlene Hildebrandt

[۲] Lighting Ratio

[۳] Lighting Pattern

[۴] Facial View

[۵] Angle of View

[۶] Light and Shadow

[۷] Split lighting

[۸] Loop lighting

[۹] Rembrandt lighting

[۱۰] Butterfly lighting

[۱۱] Broad

[۱۲] Short

[۱۳] Style

[۱۴] Frontal View

[۱۵] Profile

[۱۶] Catch light

[۱۷] Hexagon

[۱۸] Soft box

[۱۹] Canon speedlite

[۲۰] Gobo

[۲۱] Glamour

[۲۲] Modeling

[۲۳] High Key

[۲۴] Low Key

[۲۵] Quality of Light

[۲۶] Direction of Light

[۲۷] Ratio

[۲۸] Fill Light

 

منبع
ترجمه: محمد امین نادی

با هشت ترفند عکاسی آیفون آشنا شوید

با پیشرفت تکنولوژی، حالا برای ثبت بهترین لحظه‌های زندگی‌تان لزومی به استفاده از دوربین‌های دیجیتال پیشرفته و پیچیده ندارید و با همان موبایلی که روزانه ساعت‌ها وقت‌تان را به آن اختصاص می‌دهید نیز می‌توانید عکس‌های زیبایی بگیرید. با این وجود یکی از سوالاتی که همیشه مطرح بوده، این است که چگونه تصاویری بهتری با دوربین تلفن همراه‌مان بگیریم؟

آیفون تنظیماتی برای اپلیکیشن دوربین خود دارد که اگرچه در نگاه اول بعضی کاربران به راحتی از آن‌ها می‌گذرند ولی می‌توانند تاثیر مثبتی روی گرفتن عکس‌ها بگذارند. امروز به سراغ هشت ترفند عکاسی آیفون رفته ایم و اگر می‌خواهید در زمینه عکاسی با آیفون عملکرد بهتری از خود به جای بگذارید، پیشنهاد می‌کنیم مطلب پیش‌رو را از دست ندهید.

با Preserve Settings انتخاب‌های پیش‌فرض را ذخیره کنید

از یک فیلتر عکاسی خاصی بیشتر از بقیه استفاده می‌کنید؟ اگر اینگونه هست و نمی‌خواهید هر بار که اپلیکیشن را بالا می‌آورید، آن‌ را دوباره انتخاب کنید می‌توانید از Preserve Settings کمک بگیرید؛ روی Settings کلیک کرده و در آنجا به آدرس Camera Preserve Settings  بروید. در اینجا می‌توانید هر سه گزینه Camera Mode (حالت دوربین – همانند بودن روی حالت ویدیو)، Filter  و Live Photo را روی انتخاب‌های پیش‌فرض بگذارید.

خطوط شبکه‌ای (Grid Lines) را فعال نمایید

خیلی از کسانی که به عکاسی با دید یک لذت نگاه می‌کنند، با «قانون یک‌سوم» (Rule Of Thirds) آشنا هستند؛ قانونی در عکاسی و نقاشی که تاکید می‌کند، قرار گرفتن عناصر مهم تصویر در محل برخورد خطوط افقی و عمودی که تصویر را به سه قسمت تقسیم می‌کنند، بیش‌ترین توجه را جلب خواهد کرد.

اما برای اینکه بتوانید این قانون را در عکاسی خود رعایت کنید، ابتدا باید خطوط شبکه‌ای موبایل‌تان را فعال نمایید. برای این کار در آیفون‌ها کافیست به Settings Camera Grid بروید و روی اسلایدِ جلوی Grid ضربه بزنید. حالا هنگام گرفتن عکس‌ها، این قابلیت برای‌تان فعال خواهد بود.

عکس‌برداری پشت‌ سر هم (Burst Mode)

تاکنون شده با آیفون‌تان، از جسم در حال حرکتی عکس بگیرید؟ در این جور موقعیت‌ها یا سوژه از قاب عکاسی خارج می‌شود یا تصاویری که به ثبت می‌رسند، تار هستند. البته نه همیشه، ولی معمولا پیش می‌آید. راه حل این مشکل عکس‌برداری پشت سر هم است؛ هنگام عکس‌برداری، انگشت‌تان را روی دکمه نگه دارید تا برنامه با سرعت زیادی شروع به گرفتن عکس‌ کند. هر وقت‌هم که انگشت‌ را برداشتید، این کار متوقف می‌شود. البته می‌توانید با نگه داشتن دکمه فیزیکی صدا نیز از حالت Burst استفاده کنید.

فوکوس و نوردهی اتوماتیک را قفل کنید

اگر می‌خواهید عکس‌های با کیفیت بگیرید، بهتر است هر چه سریع‌تر استارت کار با فوکوس (Focus) و نوردهی (Exposure) را بزنید. چون بدون آگاهی از ساز و کار این دو بخش و داشتن اطلاعات پایه از آن‌ها، ثبت تصاویر حرفه‌ای‌تر غیرممکن خواهد بود. در تعریف ساده، نوردهی میزان نوری که به حسگر تصویری موبایل می‌رسند را اندازه‌گیری کرده و فوکوس نیز مقدار وضوح یک عکس را تعیین می‌کند.

به صورت پیش‌فرض، آیفون خودش درجه فوکوس و نوردهی را تنظیم می‌کند اما برای داشتن آزادی بیشتر روی این دو قسمت می‌توانید آن‌ها را از حالت اتوماتیک در بیاورید و دستی تنظیم‌شان کنید. برای این کار، اپلیکیشن عکاسی را باز کرده و چند ثانیه انگشت‌تان را روی قسمتی که می‌خواهید نگه دارید تا جمله AE/AF Lock در بالای صفحه ظاهر شود.

با ضربه زدن به نمایشگر، تنظیمات دوباره به حالت عادی باز می‌گردند. برای وقت‌هایی که یک جسم در پس زمینه‌ حرکت می‌کند، قفل کردن فوکوس و نوردهی اتوماتیک در گرفتن عکس‌های بهتر کمک‌تان خواهد کرد.

زمان‌سنج دوربین آیفون هم مزایایی دارد

زمان‌سنج (Timer) به همان اندازه که نادیده گرفته می‌شود، به همان اندازه هم گاهی اوقات می‌تواند مفید باشد. به خصوص برای عاشقان سلفی که می‌خواهند عکس‌های گروهی با دوستا‌ن‌شان بگیرند؛ اگر خواستید از زمان‌سنج استفاده کنید روی آیکن Stopwatch  در نوار بالای پنجره اپلیکیشن دوربین کلیک کرده و بین سه یا ده ثانیه، هر کدام را که خواستید برگزینید. تا زمانی که دکمه گرفتن عکس را نزنید نیز زمان‌سنج فعال نخواهد شد.

بی‌صدا عکس بگیرید

اگر دقت کرده باشید معمولا موقع عکس گرفتن، صدایی تولید می‌شود که به آن «صدای دوربین» می‌گویند. متاسفانه هیچ راهی برای غیرفعال کردن این صدا وجود ندارد و به جای آن، مجبورید از دو روش غیرمستقیم دیگر کمک بگیرید؛ یکی اینکه با دکمه ولوم، صدا را کاملا قطع کنید یا از «سوییچِ میوت» کنار آیفون استفاده نمایید. جالب است بدانید در بعضی کشورها همانند ژاپن، این روش غیرقانونی بوده و به کار گرفته نمی‌شود.

میزان نور محیط را تغییر دهید

در یکی از ترفندها گفتیم که چگونه با استفاده از قابلیت AE/AF Lock می‌توانید کنترل بیشتری روی نوردهی و فوکوس داشته باشید. اما برای تغییر نور محیط باید چه کنیم؟ خیلی ساده است، اپلیکیشن عکاسی را باز کرده و روی هر قسمت از صفحه که خواستید ضربه بزنید تا مربع زرد رنگ فوکوس نمایش داده شود. در کنار این مربع یک آیکن خورشید هست که با کلیک روی آن می‌توانید از بین شماره‌های 8- تا 8+ هر کدام را که خواستید انتخاب کنید.

موقعیت جغرافی عکس را تگ نمایید

برای وقت‌هایی که می‌خواهید لوکیشن را به صورت خودکار روی عکس تگ کنید، این ترفند کمک‌تان خواهد کرد. برای فعال‌سازی به منوی Privacy رفته، سپس به آدرس Settings Privacy Location Services Camera بروید و در آنجا While Using a App  را انتخاب نمایید. هر وقت که هم که خواستید می‌توانید این ویژگی را دوباره غیر فعال کنید، تغییری در عکس‌های قدیمی که تگ لوکشین دارند ایجاد نخواهد شد.

 

منبع: دیجیاتو

نکات عکاسی از حیوانات خانگی

امروزه حیوانات خانگی نقش مهمی را در زندگی بسیاری از خانواده‌ها بازی می‌کنند؛ پس جای تعجب نیست که عکاسی از حیوانات خانگی از همیشه بیشتر مورد توجه قرار گرفته باشد. برخی از حیوانات تحمل اندکی دارند یا اصلا صبور نیستند. به همین دلیل نمی‌توانید آنها را ثابت پیدا کنید و از آنها عکس بگیرید. پس بهتر است از خلاقیت خود استفاده کنید و تصادفی‌ترین (و در عین حال جالب‌ترین) عکس ها را بگیرید.

مسابقه‌ی عکاسی کمدی از حیوانات خانگی

شخصیت حیوان را بشناس

اگر بتوانید شخصیت حیوان خود را در تصویر جای دهید، عکاسی از حیوانات خانگی معنای عمیق‌تری پیدا می‌کند. ایده‌ی خوبی است که حیوانات را در حالت غالب و همیشگی خود یا در یک حالت لذت بخش مثل خمیازه کشیدن، روی کاناپه، کنار شومینه یا در حال گرفتن یک بشقاب پرنده (Frisbee) ثبت کنید. به منظور ثبت شخصیت یک حیوان، بهتر است از خودتان بپرسید که چه چیزی در مورد حیوان شما خاص و جالب توجه است و سعی کنید این خاص بودن را توسط دوربین ثبت کنید.

حرکات را ثبت کن

عکاسی از حیوانات در حال بازی کردن ایده مناسبی است که تصاویر جذابی از آنها با در نظر گرفتن شخصیتشان تهیه کنید. از آنجا که اکثر حیوانات به سرعت حرکت می‌کنند و برای این که مطمئن شوید عکس شما تار (بلور) نخواهد شد، حالت تصویر را به TV یا S (اولویت سرعت شاتر) تغییر دهید تا بتوانید نحوه ثبت کردن تصاویرتان را کنترل کنید. حالت تمرکز (فوکوس) را روی تمرکز دنباله‌دار قرار دهید (AI Servo AF Canon/AF-C Nikon) تا لنز دوربین بتواند در حین دویدن حیوان، تمرکز خود را مرتبا تغییر دهد و اصلاح کند. برای گرفتن چندین عکس از آنان نیز از حالت عکسبرداری دنباله‌دار (continuous shooting) استفاده کنید و دکمه شاتر را هرچقدر که دوست دارید پایین نگه دارید.

چشم‌ها را هدف بگیر

در اوقات آرامش حیوان، مثلا بعد از خوردن غذا یا پس از زمان خواب، برای گرفتن عکس های جذاب و تاثیرگذار، کمی بیشتر به حیوان نزدیک شوید. از یک لنز استاندارد (۵۰ میلیمتری) یا از یک لنز زوم شونده که ابعاد ۲۸ تا ۷۰ میلیمتر را پوشش می‌دهد، استفاده کنید. حالت تصویر را به AV (اولویت دریچه دیافراگم) تغییر دهید و از یک ضریب اف (F number) گشاد برای مات شدن پس زمینه استفاده نمایید. از نورسنجی نقطه ای (spot metering) استفاده کنید و روی چشم‌ها متمرکز شوید – این ناحیه باید شفاف باشد – و در صورت امکان برای مشاهده یک نمای ملایم، فلاش نزنید. یک نمای زمینه با بهم ریختگی کم و رنگ‌های خنثی نیز ایده‌آل خواهد بود.

از افراد استفاده کن

یک عکس پرتره از حیوان به تنهایی یا همراه با صاحبش را می‌توان به صورت یک عکس کلاسیک دید. برای این که حواس حیوان پرت نشود، فلاش نزنید و به جای آن از نور طبیعی محیط بیرون استفاده کنید. یک لنز استاندارد ۵۰ میلیمتری برای چنین تصویری ایده‌آل خواهد بود. عمق میدان (DOF) کم باعث می‌شود که اشخاص و چیزهایی که در وسط تصویر هستند واضح و شارپ باشند و با استفاده از آن، می‌توانید چشم‌ها را نیز هدف بگیرید. به یاد داشته باشید که در هنگام گرفتن تصویر با چنین ویژگی‌هایی، خیلی سریع عکس خود را بگیرید چرا که توجه حیوانات در محیط بیرون به راحتی منحرف می‌شود.

هم قد آنها شو

دراز کشیدن روی زمین و هم قد شدن با خود حیوان، فرصت خوبی را برای تهیه تصاویر جذاب و همچنان طبیعی در اختیار عکاس قرار خواهد داد. دراز کشیدن روی زمین معمولا مانع از این می‌شود که بتوانید از سه پایه استفاده کنید، در نتیجه بهتر است که برای تهیه تصویر از کیف دوربین یا یک کتاب قطور استفاده کنید و به منظور کاهش لرزش دوربین نیز قبل از گرفتن عکس یک بار نفس عمیق بکشید. برای این که بتوانید زمینه عکس را تار بیاندازید، از عمق میدان کم (۸٫f/2 تا f/8) استفاده کنید و با توجه به سرعت بالای تحرک حیوانات، بالا بردن سرعت شاتر را نیز فراموش نکنید! سرعت شاتر ۱/۴۰۰ ثانیه و حتی بالاتر از این برای چنین تصاویری، روش خوبی به حساب می‌آید.

از فلاش استفاده نکن

دلایل زیادی برای فلاش نزدن در هنگام گرفتن عکس از حیوانات وجود دارد. به عنوان مثال نور فلاش می‌تواند موجب از بین رفتن طاقت حیوانات کوچک شود. همچنین می‌تواند آنها را بترساند یا عصبی کند و باعث شود که قایم شوند. علاوه بر این نور فلاش خشن است. مخصوصا در زمان‌هایی که در خانه هستید از فلاش استفاده نکنید و از نور طبیعی روز بهره بگیرید چرا که پر و بال در نور فلاش دیده نخواهد شد. اگر رنگ حیوان شما روشن است، پرهای سفید را در صورت استفاده از فلاش نخواهید دید. دلیل دیگری که برای عدم استفاده از فلاش مطرح می‌شود قرمز شدن چشم حیوانات (مثل انسان‌ها) است. در آخر نیز از زدن فلاش برای گرفتن عکس از حیواناتی که در آکواریوم زندگی می‌کنند اجتناب کنید؛ چرا که شیشه موجب برگشت نور و ایجاد یک ناحیه سفید در تصویر می‌شود. این مورد برای قفس‌های فلزی نیز صحیح است چرا که حتی فلزات تیره زیر نور، سفید به نظر می رسند.

تنظیمات پیشنهادی

اگر از حیوان در حال حرکت عکس می‌گیرید، از سرعت شاتر بالا استفاده کنید – حتی اگر لازم است، نترسید که آن را تا ۱/۳۲۰۰ ثانیه هم بالا ببرید. اگر حیوان در حال استراحت است از فلاش استفاده نکنید چراکه ممکن است آرامشش بهم بخورد. در عوض دریچه دیافراگم را بازتر کنید تا نور بیشتری به داخل بیاید و هم زمان پس زمینه هم مات شود.

ابزار پیشنهادی

یک لنز تله فوتو (telephoto) برای عکاسی در حالتی که حیوان فاصله زیادی از شما دارد پیشنهاد می‌گردد. بهتر است این لنز با I.S. (تثبیت‌کننده تصویر – picture stabilization) همراه باشد. یک لنز استاندارد مثلا ۵۰ میلیمتری با دیافراگم f/1.8 یا f/2.8 نیز در حاتی که از نزدیک عکس می‌گیرید مناسب است و می‌تواند در شرایط کم نور بدون نیاز به فلاش نیز مورد استفاده قرار بگیرد.

جمع‌بندی

اگر خوب رفتار کردند به آن ها جایزه دهید و اگر حوصله آنها سر رفت، رهایشان کنید و بگذارید راحت باشند. غذا دادن به حیوان از آنجا که موجب آرام شدنش می‌شود، ایده خوبی قبل از عکاسی به نظر میرسد. اگر بیرون خانه از حیوان عکس می‌گیرید، مطمئن شوید که فرد دیگری نیز هست که در صورت فرار کردنش به شما کمک کند. عکس های زیادی بگیرید تا بهترین آن ها را انتخاب کنید.

 

منبع: lenzak

آیکون جدید iOS از حذف بریدگی نمایشگر و دکمه هوم آیپد پرو 2018 خبر می‌دهد

چندی پیش با انتشار پنجمین نسخه بتا از iOS 12 شاهد حضور آیکون کوچکی بودیم که یک دستگاه آیپد بدون دکمه هوم، بریدگی نمایشگر و البته با گوشه های گرد را نمایش می داد. البته آیکون مذکور بسیار کوچک بود و جزئیات واضحی نداشت، اما حالا نسخه باکیفیتی از آن منتشر شده که طراحی آیپد پرو 2018 را بهتر از قبل نمایش می دهد.

همان طور که احتمالاً می دانید کمپانی اپل فردا 30 اکتبر مراسمی را در شهر نیویورک برگزار خواهد کرد و به احتمال زیاد، آیپد پرو 2018 طی آن معرفی خواهد شد. البته تا این لحظه اخبار و پیش بینی های متفاوتی در زمینه طراحی دیوایس مورد بحث منتشر شده که برخی از آنها با یکدیگر در تضاد هستند.

اما انتشار تصویر آیکون جدید تا حدودی بعضی از مسائل را روشن کرده و حالا تقریباً مطمئنیم که آیپد پرو 2018 فاقد دکمه هوم و بریدگی نمایشگر خواهد بود. با این حال حاشیه های صفحه نمایش در محصول اپل به نسبت ضخیم تر از آیفون های جدید بوده که این موضوع را تا حدودی می توان به زبان طراحی آیکون ها در محیط iOS نسبت داد؛ چرا که برای سهولت در تشخیص جزئیات، معمولاً بعضی از بخش های آیکون پررنگ تر یا درشت تر از حالت عادی ترسیم می شوند.

نکته جالب دیگر، حضور دکمه پاور در قسمت بالای دستگاه است که با دیزاین آیفون های سری جدید اپل (که دکمه پاور را به کنار بدنه منتقل کرده اند) تفاوت داشته و ممکن است این ویژگی در محصول نهایی متفاوت باشد.

گفتنی است به دور از توجه به جزئیات، مطمئناً فردا شاهد تغییرات اساسی در طراحی آیپد پرو 2018 خواهیم بود و باید دید که اپل چه برنامه های دیگری برای حفظ و ارتقاء جایگاه تبلت های خود در بازار خواهد داشت.

 

منبع: دیجیاتو

معرفی دوربین لایکا M10-D ، حذف LCD و تماشای تصاویر با گوشی

عکاسی آنالوگ در سال‌های اخیر دوباره توانسته بین بعضی کاربران به محبوبیت برسد و تولیدکنندگان هم برای اینکه این نیاز بازار را برطرف کنند، ساخت پرینترهای فوری را در دستور کار قرار دادند؛ دستگاه‌هایی که به کمک آن‌ها می‌توان بلافاصله از عکس‌های دیجیتالی یک کپی فیزیکی گرفت. اما کمپانی معروف لایکا (Leica) برای ساخت دوربین جدید خود مسیری کاملا متفاوت را پیش گرفته است.

این کمپانی بتازگی دوربین M10-D را عرضه کرده است که با وجود داشتن یک نمایاب (Viewfinder) برای عکاسی در آن LCD به‌کار نرفته است. به عبارت دیگر خریداران مستقیما نمی‌توانند عکس‌هایی گرفته‌ شده را مرور کنند و به جای آن باید از طریق موبایل، وای فای و اپلیکیشنی با نام Leica FOTOS نماهایی که ثبت کرده‌اند را ببینند.

Leica FOTOS  همزمان با عرضه M10-D در دسترس سیستم عامل‌های اندروید و iOS قرار می‌گیرد و کاربران با نصب آن روی گوشی، قابلیت تماشای عکس‌ها را خواهند داشت. البته کارکرد Leica FOTOS تنها به این مسئله محدود نشده و هر چند خیلی از کنترل‌های دستی در دوربین حضور دارند ولی برای بعضی تنظیمات خاص دیگر مثل اشتراک گذاری تصاویر و حرکت دادن شاتر باز به اپ نیاز است.

دوربین لایکا M10-D

با توجه به اطلاعات به دست آمده M10-D از سنسور 24 مگاپیسلی و تمام فریم CMOS بهره می‌برد، دارای پردازنده Maestro II بوده و 2 گیگابیت فضای داخلی دارد. برای فضای اضافی نیز خریداران می‌تواننداز کارت SD استفاده کنند. همچنین عکس‌ها با فرمت JPEGs و DNGs ذخیره می‌شوند. این دوربین از امروز و با قیمت 7.995 دلار قابل خریداری خواهد بود.

 

منبع: دیجیاتو

نکاتی برای عکاسی از منظره

عکاسی از منظره برای عکاسان حرفه‌ای و تازه‌کار به یک اندازه جذابیت دارد. سرمایه‌های زیادی به صورت مناظر طبیعی مملو از زیبایی و احساس وجود دارند که باید تغییرات فصلی و زمانی را نیز به ویژگی‌های آنها افزود. در این مطلب شما را با نکاتی برای عکاسی از منظره آشنا خواهیم کرد.

عمق ایجاد کن

ایجاد عمق در عکاسی منظره

هنگام گرفتن یک عکس از منظره، با استفاده از المان‌های مختلف حس عمیق بودن و سه بعدی بودن را در بیننده ایجاد کنید. به منظور انجام این کار دریچه دیافراگم کوچکی مورد نیاز است، فوکوسی تقریبی بین f/16 تا f/22. از این طریق می‌توانید اجسام در جلو و پشت تصویر را واضح و شارپ جلوه دهید. وقتی از دریچه کوچک دیافراگم استفاده می‌کنید، دوربین خود را روی یک سه پایه قرار دهید (این کار موجب از بین رفتن لرزش دوربین می‌شود)، چراکه در این حالت نور کمتری وارد لنز می‌شود.

از لنزهای عریض استفاده کن

تاثیر لنز واید در عکاسی منظره

لنزهای با زاویه عریض (wide) از آنجا که نمای وسیع‌تری را در اختیار قرار می‌دهند و در نتیجه حس نگاه کردن به یک منطقه‌ی وسیع و باز را به بیننده القا می‌کنند، برای عکاسی منظره ارجح هستند. این لنزها همچنین عمق تصویر بیشتری را نیز ایجاد می‌کنند و به شما اجازه می‍دهند که از سرعت‌های بالاتر شاتر استفاده کنید چرا که موجب ورود نور بیشتری به لنز می‌شوند. گرفتن یک عکس با چنین لنزی و با استفاده از f/16 هم زمینه و هم اصل تصویر را واضح (sharp) خواهد کرد. به خاطر داشته باشید که برخی زوایای خاص و جالب را نیز برای عکس مورد آزمایش قرار دهید.

از فیلترهای عکاسی استفاده کن

استفاده از فیلتر در عکاسی منظره

برای بدست آوردن بهترین تصاویر می‌توانید از دو فیلتر مخصوص عکاسی منظره استفاده کنید. فیلتر های پلاریزه (polarizing filters) آسمان را تیره‌تر می‌کنند و در نتیجه آبی آسمانی را در تضاد با سفیدی ابرها بیشتر جلوه می‌دهند. فیلترهای کاهنده نور (ND – neutral density) نیز به منظور جلوگیری از ورود بیش از حد نور به لنز مورد پیشنهاد هستند. این فیلتر در روزهای آفتابی هنگامی که دوربین قادر به در اختیار گذاشتن سرعت شاتر پایین تری نیست، مناسب هستند (به عنوان مثال ممکن است مایل به گرفتن عکس از حرکت آسمان یا آب باشید).

حرکت را ثبت کن

ثبت حرکت در عکاسی منظره

اگر با آب در حال حرکت سر و کار دارید، می‌توانید یک عکس بسیار جذاب، روشن و سفید از آب در حال حرکت ثبت کنید. این کار را با استفاده از اکسپوژر (exposure) طولانی انجام دهید. یک راه برای انجام این کار استفاده از حالت TV یا S (عکاسی با اولویت شاتر) است و پس از آن باید زمان اکسپوژر را ۲ ثانیه یا حتی بیشتر انتخاب کنید. همچنین می‌توانید از عکاسی با حالت AV (اولویت دریچه دیافراگم) نیز استفاده کنید و دریچه را روی f/32 قرار دهید؛ حالتی که معمولا نیازمند نور بیشتر است. اگر با نور روشن روز سر و کار دارید، می‌توانید از یک فیلتر ND نیز استفاده کنید تا حجم نور روردی به دوربین را کاهش دهید و از این طریق می‌توانید دوربین خود را روی مدت زمان شاتر بیشتری قرار دهید. در این موارد باید همیشه از یک سه پایه استفاده کنید؛ تنها در این حالت است که تمام تصویر واضح خواهد شد.

از آب به عنوان آینه استفاده کن

استفاده از آب در عکاسی منظره

آب در حالت نور کنترل شده می‌تواند تصاویر و انعکاسات جذابی تولید کند. بهترین زمان‌ها برای ثبت چنین تصاویری دو ساعت طلایی است، یک ساعت بعد از طلوع آفتاب و یک ساعت قبل از غروب آفتاب. دوربین خود را روی یک سه پایه قرار دهید و حالت آن را به TV یا S (اولویت سرعت شاتر) تغییر دهید. یک سرعت کم برای شاتر انتخاب کنید و دوربین را برای انتخاب اندازه دریچه دیافراگم (aperture) به حال خود رها کنید. اگر تصویر واضح و شارپی می خواهید، مقدار ISO را بالاتر ببرید، ISO با میزان ۲۵۰ نیز برای شروع مناسب است.

از افراد استفاده کن

عکاسی منظره

یک منظره تنها در خصوص طبیعت نیست، پس چرا از انسان در آن استفاده نشود؟ یک منظره زیبا می‌تواند با یک کودک بانمک در حال دویدن یا پریدن درون گل‌ها کامل شود. قانون یک سوم (rule of thirds) را به یاد داشته باشید و فرد را برای جذاب‌تر کردن عکس در ناحیه‌ای به جز وسط تصویر قرار دهید. یک سرعت بالا برای شاتر انتخاب کنید تا بتوانید حرکات را در یک لحظه ثبت کنید. همچنین اگر مایل هستید که کل فرآیند یک حرکت را ثبت کنید، سرعت کمتری برای شاتر انتخاب کنید.

قانون یک سوم را فراموش نکن

قانون یک سوم در عکاسی منظره

برای اجرای قانون یک سوم (rule of thirds) چهار خط فرضی را در نظر بگیرید؛ دو خط افقی و دو خط عمودی که تصویر را به نه بخش مستطیلی کاملا هم اندازه تقسیم می‌کنند. بعضی از عکس ها در صورتی بهتر خواهند بود که هدف در مستطیل وسط قرار بگیرد اما اگر سوژه در محلی غیر از میانه یا روی محل تقاطع خطوط (دایره ها در عکس فوق) قرار بگیرد ترکیب عکس جذاب تر می شود. هنگامی که یک عکس با استفاده از قانون یک سوم بخش بندی می‌شود، کادر عکس از منظر چشم دور خواهد ماند.

تنظیمات پیشنهادی

هنگام عکاسی در طول روز می‌توانید دریچه دیافراگم (aperture) را با تنظیمات F/22 نیز مورد استفاده قرار دهید. این کار به دلیل وجود نور کافی در روز و به منظور ایجاد تصاویر با جزئیات کاملا واضح صورت می‌پذیرد. اگر از حرکت آب یا افراد و پرندگان عکس می گیرید، از فیلتری برای کاهش نور ورودی استفاده کنید و همچنین با سرعت شاتر نیز بازی کنید. برای به تصویر کشیدن آب سرعت ۲ ثانیه را امتحان کنید و برای حیوانات متحرک و همچنین انسان از ۱/۶۰ ثانیه آغاز کنید. همچنین باید همواره برای گرفتن تصاویر منظره سه پایه خود را نیز به همراه داشته باشید.

ابزار پیشنهادی

در نور روشن باید همواره لنزی داشته باشید که با استفاده از هود یا سایبان مانع از ورود پرتوهای نور اضافی به لنز (به صورت فلیر – flare) و درخشش خیره کننده شود. علاوه بر این می‌توانید از یک فیلتر کاهنده نور (neutral density) یا فیلتر پلاریزه (polarizing) نیز به منظور کاهش تشعشعات و بهتر نشان دادن آسمان استفاده کنید. سه پایه برای چنین مواردی الزامی است و شما را قادر به گرفتن عکس‌هایی با وضوح و شارپ می‌کند. یک ایده خوب برای امتحان کردن زوایای مختلف، استفاده از یک bean bag است، زیرا از سه پایه روی هر سطحی نمی توان استفاده کرد. استفاده از فلاش نیز موجب حذف نواحی سایه‌دار در نزدیکی دوربین خواهد شد.

جمع‌بندی

مناظر برای عکاسان جذاب هستند و درک چرایی آن نیز، دشوار نیست. شما باید در محیط بیرون وقت بگذرانید و با طبیعت همراه باشید. صبور بودن کمک شایانی به عکاس می‌کند چرا که ممکن است لازم باشد ساعت‌ها برای رسیدن شرایط نوری مناسب صبر کنید و مواقعی نیز وجود دارد که شرایط، همکاری نمی‌کنند. برخی عکاسان مناظر ساعت‌ها به انتظار می‌نشینند تا بتوانند یک عکس عالی و جذاب برای کل روز بگیرند. این عکس جادویی می‌تواند کل زمان انتظار را با ارزش و مفید کند. با صبر و کمی تمرین می‌توانید مهارت خود را افزایش داده و عکس های فوق العاده‌ای بگیرید.

 

منبع: lenzak

مک بوک ایر جدید اپل با نمایشگر رتینا معرفی شد

اپل دقایقی قبل مک بوک ایر جدید را معرفی کرد. سال قبل لپتاپ باریک اپل تنها به روز رسانی های جزئی کارت گرافیک و پردازنده را تجربه کرده بود و از سال 2015 تغییر عمده ای را شاهد نبود. اما این بار تغییرات بنیادی تر از پیش است.

این بار مک بوک ایر به نمایشگری رتینا مجهز شده و حاشیه نمایشگر 13.3 اینچی آن در مقایسه با سایر مک بوک ها باریکتر است. رزولوشن نمایشگر حالا 4 برابر اولین مدل مک بوک ایر شده و به 2880 در 1800 پیکسل رسیده است. متاسفانه درگاه های ورودی تنها به دو USB-C محدود هستند و ظاهراً خبری از درگاه کارت خوان SD نیست اما خبر خوب اینکه همین دو درگاه USB با تاندربولت 3 هم سازگار هستند و نوید سرعت بسیار بالا را می دهند.

قابلیت دیگری که به مک بوک ایر افزوده شده، حسگر اثر انگشت Touch ID به همراه چیپ امنیتی T2 است و پشتیبانی از دستورات صوتی دستیار سیری نیز در نظر گرفته شده اما خبری از تاچ بار نیست. کیبورد از نوع پروانه ای و مشابه با همانی است که در مک بوک پرو 2018 تعبیه شده. به این ترتیب می توان انتظار کیبوردی کم صدا تر و با نرخ خرابی پایین تر را داشت.

اما در بخش سخت افزاری، پردازنده نسل هشتم Core i5 اینتل مجهز به 2 هسته پردازشی به مک بوک ایر نیرو می دهد و می توانید مدل هایی با فضای ذخیره سازی تا 1.5 ترابایت و با رم حداکثر 16 گیگابایتی را خریداری کنید. شارژدهی باتری هم به همان خوبی مک بوک های قبلی است. اپل ادعا می کند با یک بار شارژ می توانید تا 12 ساعت از دستگاه استفاده کنید و تا 13 ساعت با آیتونز به تماشای ویدیو بپردازید. با این حال تجربه نشان داده که در این باره اپل اعداد را خوشبینانه در نظر می گیرد.

حجم کلی دستگاه کاهشی 17 درصدی را تجربه کرده و وزنی در حدود 1.2 کیلوگرمی و قطری 15.6 میلی متری دارد. به گفته اپل برای بدنه یکپارچه دستگاه از آلیاژ فلزی استفاه شده که در تولید آن آلومینیوم صد در صد بازیافتی به کار رفته است. اسپیکر دستگاه حالا 25 درصد صدای بالاتری دارد و بیس دو برابر بالاتری تولید می کند. ابعاد ترکپد مک بوک ایر رتینا هم 20 درصد افزایش یافته است.

مک بوک ایر جدید در رنگ های نقره ای، طلایی و خاکستری عرضه می شود اما متاسفانه بهبودها قیمت آن را بالا برده است. قیمت پایه 1199 دلار است. با این مبلغ، پردازنده Core i5، رم 8 گیگابایتی و 128 گیگابایت حافظه داخلی از نوع SSD نصیبتان می شود. با این حال اپل محصول جدیدش را ارزان قیمت ترین مک مجهز به نمایشگر رتینا می خواند. پیش فروش از امروز مهیا شده و از 16 آبان نیز عرضه می شود.

رونمایی اپل از آیپد پرو ۲۰۱۸

اپل در ادامه رویداد امروز خود نسخه جدید آیپد پرو را به روی صحنه آورد که از شاخص ترین ویژگی های آن باید به حذف کلید فیزیکی هوم، پشتیبانی از شناسایی چهره و کاهش ضخامت و ابعاد بدنه اشاره کرد.

این نسخه اولین آیپد پرویی است که از کلید هوم فیزیکی بهره نمی برد و به این واسطه نمایشگر آن از نظر عمودی کمی کشیده تر شده است. در  هر چهار طرف صفحه از میزان حاشیه ها کاسته شده و برخلاف آیفون های جدید خبری از بریدگی نمایشگر نیست؛ در واقع دوربین سلفی سازگار با Face ID این دستگاه در حاشیه بالایی نمایشگر جا خوش کرده است.

آیپد پرو ۲۰۱۸

آیپد پرو جدید در دو سایز ۱۱ و ۱۲.۹ اینچی با پنل رتینای مایع که همان LCD است به دست کاربران می رسد. یکی دیگر از ویژگی های قابل توجه این تبلت برخوردار بودن از چیپست ۷ نانومتری A12X بیونیک است که پیش از این در آیفون های XR، XS و XS مکس شاهد نسل قبل آن بودیم.

چیپست مذکور برای پردازش داده ها از ۸ هسته اصلی و ۷ هسته گرافیکی بهره می برد که نسبت به نسخه قبلی در حالت های تک هسته ای و چند هسته ای به ترتیب ۳۵ درصد و ۹۰ درصد بهبود پیدا کرده است. «جان ترنس» که در حال معرفی این دستگاه است، مدعی شد که آیپد پرو ۲۰۱۸ به لطف این پیکربندی قدرتمند از کارایی مشابه با ایکس باکس وان اس در ابعادی کوچکتر برخوردار شده است.

به گفته اپل این پردازشگر گرافیکی ۱۰۰۰ برابر سریعتر از نسل قبل بوده و شبکه عصبی چیپست نیز تا ۵ تریلیون محاسبه را پیاده سازی کند. حافظه داخلی نیز از ۶۴ گیگابایت تا ۱ ترابایت متغیر خواهد بود.

به لطف کاهش حاشیه های اضافی نمایشگر ۱۲.۹ اینچی در ابعادی برابر با ۸.۵ در ۱۱ اینچ جای گرفته و ضخامت آن نیز با کاهش ۱۵ درصدی نسبت به نسخه قبل از ۵.۹ میلی متر فراتر نمی رود.

آیپد پرو ۲۰۱۸ - 1

پنل پشتی دستگاه از شیشه ساخته نشده و به راحتی می توان حدس زد که این پنل آلومینیومی با شارژ بی سیم سازگاری ندارد. با این حال کمپانی سازنده با کنار گذاشتن درگاه لایتنینگ حالا پورت Type-C را به ارمغان آورده که نوید استفاده از تجهیزات جانبی در کنار این تبلت را می دهد.

اپل پنسل نیز به روزرسانی شده و با پشتیبانی از ژست های حرکتی امکان تغییر ابزار طراحی با لمس بدنه را فراهم می کند، برای مثال با دوبار لمس می توان پاک کن را انتخاب کرد. این قلم هوشمند حالا با بهره گیری از آهنربا نه تنها شارژ می شود بلکه با چسبیدن به بدنه خیال کاربر را بابت گم شدن راحت می کند.

مدل های ۱۱ و ۱۲.۹ اینچی آیپد پرو ۲۰۱۸ از همین امروز و با قیمت های ۷۹۹ و ۹۹۹ دلاری پیش فروش شده اند و از چهارشنبه هفته آینده نیز راهی بازار خواهند شد. بهای مذکور برای نسخه ۶۴ گیگابایتی آیپد پرو در نظر گرفته شده و با افزایش حافظه داخلی هزینه خرید نیز بالاتر می رود.

 

منبع: دیجیاتو

رونمایی پاناسونیک از نخستین دوربین 8K دنیا با حسگر ارگانیک

اوایل امسال پاناسونیک از یک حسگر اورگانیک رونمایی کرد که داینامیک رنج  بهتری را برای دوربین ها فراهم خواهد کرد و حساسیت آنها در محیط های کم نور را هم ارتقاء می دهد. حالا این شرکت ژاپنی دوربینی به نام AK-SHB810 برای همراهی با حسگر اورگانیک خود معرفی کرده که نخستین دوربین مجهز سنسور ارگانیک 8K در دنیا لقب خواهد گرفت. پاناسونیک ادعا می کند که این دوربین در قیاس با دوربین های CMOS، داینامیک رنج بیشتری دارد و شاتر آن می تواند کل تصویر را به یکباره بگیرد و دیگر مشکلی به نام شاتر چرخشی وجود نخواهد داشت.

یک سنسور ارگانیک برعکس حسگرهای تک لایه CMOS دارای دو لایه است: یعنی یک فیلم فتورساننده اورگانیک و یک مدار جداگانه. به لطف این تکنولوژی امکانی برای پاناسونیک فراهم شد که قابلیت حذف نویز پرسرعت را با مدار یکپارچه سازی نماید و همزمان توان دوربین برای جذب نور را از طریق لایه اورگانیک حسگر نور بالا ببرد.

به لطف این تغییر دوربین پاناسونیک، داینامیک رنج بهتری پیدا می کند و حتی در زمان عکس برداری در محیط های دارای کنتراست بالا نظیر استادیوم های ورزشی با نور شدید خورشید تصاویر بهتری را ثبت می کند. تا زمانی که نرخ فریم شاتر بیشتر از یک ۱۲۰ام ثانیه باشد کل دیتای سنسور به جای آنکه مانند دوربین های DSLR و بدون آینه به صورت خطی خوانده شود به یکباره خوانده می شود و در نتیجه به لطف این «شاتر فراگیر» دیگر خبری از افکت شاتر چرخشی نخواهد بود (یکی از آثار اصلی این افکت ایجاد خطوط عمودی روی تصاویری است که سریع حرکت می کنند).

در انتها باید اشاره کنیم که این دوربین قرار است صرفا نقش یک الگو را برای شرکت های دیگر داشته باشد با این حال پاناسونیک اعلام کرده که آن را با قیمتی نامعلوم تا پاییز ۲۰۱۹ به بازار عرضه میکند. گرچه تاریخ دقیق عرضه این دوربین مشخص نیست اما میتوانیم مطمئن باشیم که عاقبت دوربین های دارای داینامیک رنج بیشتر که عملکرد بهتری هم در محیطهای کم نور دارند و افکت شاتر چرخشی ایجاد نمی کنند به دست مصرف کنندگان نهایی می رسند. علاوه بر اینها میتوان خوشحال بود که شرکتی دیگر وارد رقابت جدی با سونی می شود و چه بسا بر سلطه چندین ساله این شرکت در زمینه ساخت حسگرهای تصویری پایان دهد.