دیدگاه‌ها برای بررسی تخصصی Canon 5D Mark III Review با رسا

نقد و بررسی کانن 5D Mark III

با معرفی دوربین 5D در سال 2005، کانن معیار جدیدی از کیفیت بالا و قیمت مقرون‌به‌صرفه برای عکاسان حرفه‌ای و نیمه‌حرفه‌ای را پایه‌گذاری کرد. این دوربین گریپ سرخود نداشت و در اصطلاح mid-size بود و بنابراین، به نسبت دوربین‌های فول‌فریم full-size اندازه‌ی کوچکتر و وزن کمتری داشت. دوربین 5D Mark II با ارائه‌ی امکان ضبط ویدئو‌ی full HD انقلابی در بازار دوربین‌های DSLR بوجود آورد که در سال‌های بعد از آن روند و کیفیت فیلمسازی مستقل و با بودجه‌ی کم را دگرگون ساخت. در سال 2012، جدیدترین دوربین از این سری، 5D Mark III، ارائه شد که به اندازه‌ی دو دوربین قبلی انقلابی نبود اما با توجه به بهبود‌ها و پیشرفت‌های بسیار خوبی که در آن صورت گرفته‌بود خیلی زود به یکی از محبوبترین DSLRهای بازار تبدیل‌شد. محبوبیّت این دوربین حتی تا به امروز که 4 سال از ارائه‌ی آن می‌گذرد همچنان ادامه دارد، هرچند که از آن زمان تاکنون رقیبانی چون نیکون و سونی با ارائه‌ی دوربین‌های هیجان‌انگیزی چون Nikon D810 و Sony A7r II بسیاری از عکاسان حرفه‌ای و مشتاق را جذب خود کرده‌اند.

مشخصات اصلی دوربین 5D Mark III به شرح زیر است:

  • سنسور تصویر 22 مگاپیکسلی فول‌فریم از نوع CMOS
  • دامنه‌ی استاندارد ISO از 100 تا 25600 و قابل افزایش از 50 تا 102,800
  • قابلیت عکاسی پیاپی تا 6 فریم بر ثانیه
  • شاتر با طول عمر 150,000 سیکل
  • سرعت شاتر از 30 تا 1/8000 ثانیه
  • امکان ضبط ویدئو با کیفیت full HD و سرعت حداکثر 30 فریم بر ثانیه به همراه جک هدفون و میکروفون خارجی
  • سیستم فوکوس خودکار 61 نقطه‌ای (41 نقطه از نوع cross-type و 5 نقطه از نوع double cross-type)
  • سیستم نورسنجی خودکار 63 ناحیه‌ای
  • منظره‌یاب اُپتیکال با 100 درصد پوشش و بزرگنمایی 71x
  • نمایشگر LCD با اندازه‌ی 2 اینچی و دقت 1040K
  • دارای دو اسلات کارت حافظه (یکی از نوع SD و دیگری از نوع CF)
  • باتری با عمر 950 عکس

برای مشخص‌شدن تغییرات صورت گرفته در Mark III نسبت به Mark II، در جدول زیر تفاوت‌های این دو دوربین را در کنار هم آورده‌ام.

[styled_table]

[/styled_table]

در ادامه، به بررسی امکانات و ویژگی‌های دوربین 5D Mark III از جنبه‌های گوناگون شامل طراحی و بدنه، live view، منو‌ها و امکانات شخصی‌سازی، امکانات و کیفیت عکاسی و فیلمبرداری و سیستم فوکوس خودکار می‌پردازم.

طراحی و بدنه

از لحاظ اندازه، 5D Mark III بسیار شبیه به دو دوربین قبلی از این سری است؛ اما از نظر چینش دکمه‌ها، تغییراتی در Mark III صورت گرفته که آن را بیشتر شبیه به دوربین 7D کانن می‌کند. از جمله مهمترین تغییرات در 5D Mark III می‌توان به قرارگرفتن دکمه‌ و سوئیچ ترکیبی رفتن به مد live perspective و فیلمبرداری در سمت راست منظره‌یاب و همچنین قرار‌گرفتن سوئیچ خاموش و روشن‌کردن دوربین در زیر دیال مد عکاسی اشاره‌کرد. تغییر بارز دیگر در این دوربین، قرارگیری دکمه‌ای بزرگ برای پیش‌نمایش عمق میدان در سمت راست مانت لنز است. کیفیت ساخت بدنه‌ی 5D Mark III بسیار خوب است و بدنه‌ی آلیاژ منیزیم این دوربین حس استحکام ویژه‌ای را به عکاس اِلقا می‌کند. همچنین، بدنه‌ی این دوربین هم به مانند 5D Mark II عایق شده‌ و در برابر گرد و غبار و رطوبت مقاوم است.

چینش دکمه‌ها در بالای دوربین 5D Mark III برای کاربران دوربین‌های کانن کاملا آشناست. در پشت دکمه‌ی شاتر، پیچ تنظیم اصلی دوربین قرار دارد که بسته به اینکه در چه مد عکاسی باشید کارکرد‌های متفاوتی دارد. برای مثال، در مد Av، این پیچ تنظیم می‌تواند میزان گشودگی دریچه‌ی دیافراگم را تنظیم‌کند و در مد Tv، سرعت شاتر را تغییردهد. در زیر این پیچ تنظیم، سه دکمه‌ وجود دارد که هر کدام دو کارکرد دارند و از طریق پیچ تنظیم بالایی یا پشتی دوربین قابل تغییر هستند. دکمه‌ی تغییر ISO با شکل متفاوتی طراحی شده تا در هنگام عکاسی از طریق چشمی با لمس انگشت قابل‌تشخیص باشد. دکمه‌ی کوچکی هم که در سمت راست این سه دکمه قرارگرفته وظیفه‌ی روشن‌کردن صفحه‌ی LCD بالایی دوربین را برعهده دارد. همچنین، در کنار دکمه‌ی شاتر یک دکمه‌ی جدید با نام M-Fn اضافه شده که کاربر می‌تواند برای آن یکی از عملکرد‌های دوربین نظیر تراز الکترونیکی خط افق در منظره‌یاب را تعیین‌کند.

در سمت چپ بالای دوربین، دیال مد عکاسی و در زیر آن سوئیچ خاموش و روشن‌کردن دوربین قرار دارد. این دیال چهار مد آشنای عکاسی شامل اولویّت شاتر (Tv)، اولویّت دیافراگم (Av)، برنامه (program) و دستی (manual) را داراست. علاوه بر اینها، مد tuber (B) و سه مد قابل ‌شخصی‌سازی (custom) هم برای موقعیّت‌های عکاسی مورد نظر کاربر وجود دارد. در پایین دکمه‌ی menu و info دکمه‌ی جدید افکت تصویر اضافه شده که در هنگام عکاسی دسترسی به Picture Style، مد Multiple Exposure و افکت HDR داخلی را امکان‌پذیر می‌کند. این دکمه در هنگام مرور عکس‌ها (Playback) امکان مقایسه‌ی دو عکس در کنار هم (side-by-side) را فراهم می‌کند که به کمک آن می‌توانید  دو عکس‌ با تنظیمات متفاوت (یا یکسان) از یک صحنه را از لحاظ روشنایی، شارپنس یا هر مورد دیگری با هم مقایسه‌کنید.

مابقی دکمه‌های تنظیم در پشت دوربین قرار دارد. در بالا و در سمت راست چشمی اُپتیکال اهرم رفتن به مد live perspective و فیلمبرداری قرار دارد. با چرخاندن این اهرم به سمت چپ (علامت دوربین فیلمبرداری قرمز) وارد live perspective با نسبت تصویر 16:9 می‌شوید که برای فیلمبرداری آماده‌است. در این حالت با فشردن دکمه‌ی start/stop فیلمبرداری آغاز می‌شود. اگر اهرم به سمت بالا (علامت دوربین عکاسی سفید) باشد، با فشردن دکمه‌ی start/stop وارد live perspective در حالت عکاسی می‌شوید که نسبت تصویر در آن 3:2 است. با فشردن دکمه‌ی Q در هنگام عکاسی منویی باز می‌شود که از طریق آن می‌توان تنظیمات عکاسی (که لزوماً همه‌ی آنها از طریق دکمه‌ها قابل دسترسی نیست) را تغییر داد. پیچ تنظیم بزرگ پشت دوربین در مدهای P، Tv و Av میزان جبران نوری (Exposure Compensation) را تعیین‌می‌کند.

یکی از ویژگی‌هایی که در مشخصات دوربین‌های DSLR خیلی‌ها بدان توجه نمی‌کنند اندازه‌ی منظره‌یاب اُپتیکال است. هرچه چشمی یا منظره‌یاب بزرگتر باشد کادربندی و فوکوس از طریق آن راحت‌تر می‌شود و این برای عکاسان حرفه‌ای معیار مهمی است. از آنجا که اندازه‌ی چشمی با استفاده از یک لنز ثابت سنجیده‌می‌شود، برای مقایسه‌ی بین دوربین‌های فول‌فریم و APS-C باید اندازه‌ی سنسور را هم در نظر گرفت. در تصویر بالا، اندازه‌ی چشمی 5D Mark III با دوربین فول‌فریم 1D X و دوربین سایز APS-C کانن 7D مقایسه شده‌است. چشمی 5D Mark III دارای بزرگنمایی یکسانی نسبت به 5D Mark II‌ است اما از لحاظ پوشش صحنه با 100 درصد پوشش از 98 درصد پوشش Mark II برتر است. کانن در مشخصات دوربین 7D، بزرگنمایی منظره‌یاب را 1.0x اعلام کرده و شاید تصور کنید چشمی این دوربین از چشمی 5D Mark III با بزرگنمایی 0.71x بزرگتر است! اما وقتی اندازه‌ی سنسور با ضریب کراپ  1.6دوربین 7D را در نظر بگیریم به بزرگنمایی معادل 0.63x می‌رسیم که از چشمی 5D Mark III بسیار کوچکتر است.

دوربین 5D Mark III دارای دو اسلات کارت حافظه بوده که یکی از آنها از نوع SD‌ و دیگری از نوع CF‌ است. همان شیوه‌ی مدیریّت فایل در دوربین‌های سری 1D کانن در این دوربین هم وجود دارد. شما می‌توانید عکس‌های گرفته‌شده را در هر دو کارت حافظه (به عنوان پشتیبان) ذخیره‌کنید یا فایل‌های JPEG را در یکی و فایل‌های RAW را در دیگری قراردهید. همچنین، امکان سوئیچ‌کردن به کارت حافظه‌ی دوم در هنگام پرشدن کارت حافظه‌ی اولی هم وجود دارد.

به درگاه‌های ارتباطی 5D Mark III جک هدفون برای مانیتورینگ صدا هم اضافه ‌شده‌است. دیگر درگاه‌های ارتباطی این دوربین شامل درگاه PC برای فلاش‌های استودیویی، درگاه از نوع E3 برای ریموت کنترل شاتر، جک 3.5 میلیمتری میکروفون استریوی خارجی، درگاه USB و HDMI می‌باشد.

به پیچ تنظیم پشتی 5D Mark III یک امکان جدید اضافه شده و آن قابلیت لمس بی‌صدا است. در واقع این پیچ تنظیم در هنگام فیلمبرداری به یک کنترلر چهار‌جهته تبدیل‌می‌شود که با کمک آن و تنها با لمس آرام انگشت و بدون صدا (click) می‌توان تنظیمات نوردهی و غیره را تغییرداد. وجود این امکان باعث‌می‌شود بتوانید برای مثال میزان حساسیت ISO را بدون آنکه دوربین تکان بخورد و یا صدای click دکمه‌ای در فیلم ضبط شود تغییردهید. این امکان تنها در هنگام فیلمبرداری فعّال می‌شود و به محض قطع‌کردن ضبط فیلم، این امکان هم غیرفعّال می‌شود.

Live View

امکانات live perspective در 5D Mark III بسیار شبیه دوربین 7D کانن است. برای live perspective این دوربین دو محیط عکاسی و فیلمبرداری وجود دارد که از طریق اهرم live perspective در کنار چشمی قابل انتخاب است. زمانی که وارد live perspective شوید می‌توانید بین دو نوع فوکوس خودکار انتخاب‌کنید. در حالت discerning mode دوربین برای فوکوس از سنسورهای تشخیص فاز استفاده‌می‌کند، بدین‌ترتیب که با فشردن دکمه‌ی شاتر، دوربین برای چند لحظه از live perspective خارج شده و بر روی سوژه فوکوس‌ می‌کند و دوباره با بالا رفتن آینه به live perspective باز‌می‌گردد. در حالت live mode دوربین برای فوکوس خودکار از امکان تشخیص کنتراست استفاده‌می‌کند که هرچند کند‌تر از حالت قبلی است (مخصوصاً در نور کم) اما بسیار دقیق بوده و دیگر محدود به نقاط از پیش تعیین‌شده‌ی فوکوس خودکار نیست و بنابراین بر هر ناحیه از فریم می‌توانید فوکوس خودکار انجام دهید. همچنین، در این حالت، امکان فوکوس خودکار از طریق تشخیص چهره هم وجود دارد که نسبت به 5D Mark II بهبودهای خوبی داشته‌است.

یکی از امکانات بسیار مفید و کاربردی live perspective در این دوربین (و البته بسیاری دیگر از دوربین‌های امروزی) امکان زوم‌کردن است. در live perspective هم می‌توانید به‌مانند playback با استفاده از دکمه‌ی زوم تا 10 برابر زوم کنید. بعد از زوم‌کردن، با استفاده از کنترلر جوی استیک این دوربین می‌توانید ناحیه‌ی زوم را تغییردهید و قسمت‌های مختلف صحنه‌ی عکاسی را ببینید. این عمل برای حصول اطمینان از فوکوس دقیق بر روی سوژه بسیار مفید است.

امکان کاربردی دیگر 5D Mark III در مد live perspective قابلیت تعیین تراز به شکل تصویری است. در این دوربین دو سنسور شتاب‌سنج یا همان ژیروسکوپ وجود دارد که به کمک آنها می‌توان دوربین را در هر دو محور افقی و عمودی تراز کرد. این امکان برای عکاسی منظره و اطمینان از هم ترازی دوربین با خط افق بسیار مفید است.

شبیه‌سازی نوردهی (exposure simulation) قابلیت دیگری است که در live perspective این دوربین گنجانده ‌شده‌است. کاربر می‌تواند برای دیدن پیش‌نمایشی دقیق‌تر از نوردهی عکس‌ها این امکان را از طریق منوی live perspective فعال‌کند.‌ همچنین، اگر گزینه‌ی during در منوی شبیه‌سازی نوردهی انتخاب شود تنها با فشردن دکمه‌ی پیش‌نمایش عمق میدان (که در سمت راست مانت لنز قراردارد) نوردهی شبیه‌سازی‌شده نمایش داده‌می‌شود.

نمایش عکس‌های گرفته‌شده (Playback)

به طور خودکار بعد از گرفتن هر عکس، دوربین به مدت 2 ثانیه آنرا نمایش می‌دهد. این مدت‌زمان را می‌توان به 4 یا 8 ثانیه و یا تا زمانی که دوباره دکمه‌ی شاتر را تا نیمه فشار‌دهید تغییرداد. برای نمایش عکس‌های گرفته‌شده چهار حالت وجود دارد که در هرکدام از آنها میزان اطلاعات نمایش داده‌شده متفاوت است. در تصویر زیر این چهار حالت را مشاهده‌می‌کنید.

در هنگام مرور عکس‌ها می‌توانید با فشردن دکمه‌ی زوم، تا 15 مرحله بر روی عکس زوم کنید. شما می‌توانید از قبل در منوی playback تعیین‌کنید که با فشردن دکمه‌ی زوم برای اولین بار چه میزان بزرگنمایی صورت‌گیرد. همچنین، در این منو می‌توانید تعیین‌کنید که بزرگنمایی بر اساس مرکز تصویر باشد یا نقطه‌ی فوکوسی که عکس با آن ثبت‌ شده‌است. در حالت دوم، براحتی فشردن یک دکمه می‌توانید فوکوس صحیح بر روی سوژه را بررسی‌کنید.

ویژگی جدید 5D Mark III در هنگام مرور عکس‌ها امکان قراردادن دو عکس در کنار هم برای مقایسه است. در هنگام مرور عکس‌ها، با فشردن دکمه‌ی Picture Style (اولین دکمه زیر دکمه‌ی Menu) وارد مد corresponding می‌شوید. در این حالت، تصویر به دو پنجره‌ی عمودی تقسیم می‌شود که برای هر ‌یک می‌توانید یک عکس را انتخاب کنید. سپس می‌توانید بر روی هر عکس به طور جداگانه زوم کنید؛ اما بهترین کاربرد این امکان با فشردن دکمه‌ی Q بدست‌می‌آید. با فشردن این دکمه، میزان بزرگنمایی و موقعیّت نمایش دو عکس برابر و قفل می‌شود که برای مقایسه‌ی فوکوس و شارپنس دو عکس بسیار مفید خواهد‌بود. البته، با استفاده از ویژگی corresponding می‌توانید با انتخاب یک عکس واحد برای هر دو پنجره، فوکوس در قسمت‌های مختلف یک عکس و یا کادربندی و فوکوس بر روی سوژه در یک عکس را نیز بررسی کنید.

امکان جدید دیگر 5D Mark III (که البته با یک دکمه‌ی جدید بر روی بدنه‌ی این دوربین همراه است) قابلیت امتیاز‌دهی (Rate) است. در هنگام مرور عکس‌ها با فشردن دکمه‌ی Rate از 1 تا 5 بار می‌توانید بر اساس سیستم ستاره‌دهی به هر عکس بین 1 تا 5 ستاره دهید. این روش خوبی برای فیلتر‌کردن عکس‌ها قبل از انتقال به کامپیوتر است. این سیستم ستاره‌دهی توسط نرم‌افزارهای مرور و ویرایش عکس‌ نظیر Adobe Lightroom و Adobe Bridge  هم قابل‌تشخیص است.

منوها و امکانات شخصی‌سازی

ساختار منوها در این دوربین برای کاربران دوربین قبلی (5D Mark II) بسیار آشناست. تنظیمات دوربین همچنان در زبانه‌های (tab) مختلفی که با رنگ‌های متفاوت کدبندی شده‌اند گنجانده‌ شده‌است. با این حال، اضافه‌شدن امکانات و تنظیمات جدید باعث شده که بعضی گزینه‌ها در هر منو دارای چندین زیرمجموعه در یک صفحه‌ی جدید باشند که یک ساختار سلسله‌مراتبی را بوجود آورده‌است. یکی از عمده‌ترین تغییرات ایجاد‌شده در منوها اضافه‌شدن زبانه‌ی جدید مختص سیستم فوکوس خودکار (AF) در 5D Mark III است. همچنین، همانند دوربین‌های پیشین، منوهای این دوربین هم بر حسب اینکه در کدام مد عکاسی و یا live perspective (عکاسی یا فیلمبرداری) باشید تغییرمی‌کنند.

همانطور که از دوربینی در این سطح انتظار می‌رود، 5D Mark III امکانات شخصی‌سازی فراوانی را در اختیار کاربران قرار‌می‌دهد. بسیاری از دکمه‌های دوربین به علاوه‌ی هر دو پیچ تنظیم 5D Mark III قابل شخصی‌سازی و تغییر عملکرد هستند. برای مثال، برای دکمه‌ی پیش‌نمایش عمق میدان بین 12 عملکرد مختلف دوربین را می‌توان انتخاب‌کرد.

دسترسی به امکانات شخصی‌سازی این دوربین از طریق منوی Custom Functions صورت می‌پذیرد. یکی از زیر مجموعه‌های این منو، Custom Controls است که از طریق آن عملکرد‌های بسیاری از دکمه‌های دوربین قابل‌تغییر است. همچنین، به منظور سهولت در دسترسی به امکاناتی که زیاد مورد استفاده‌ی کاربر است، امکان ساخت یک منوی شخصی (My Menu) در این دوربین وجود دارد. عکاس می‌تواند در این منوی شخصی، امکانات مورد نیازش را در یکجا گرد هم بیاورد تا در هنگام نیاز، خیلی سریع قادر به تغییر آنها باشد.

عملکرد دوربین در عکاسی پیاپی

از نظر سرعت عکاسی پیاپی، دوربین 5D Mark III پیشرفت بسیار خوبی به نسبت 5D Mark II داشته و همچنین در این زمینه از رقیبش، نیکون D800، هم کمی سریع‌تر است؛ اما نمی‌توان از این دوربین انتظار عملکردی مشابه دوربین‌های مخصوص عکاسی ورزشی کانن (مانند  1D Mark IVیا 1D X) را داشت. با این حال، سرعت عکاسی 6 فریم بر ثانیه‌ی این دوربین آن را برای عکاسی از سوژه‌های متحرک و تا حدی عکاسی ورزشی مناسب می‌سازد.

سرعت عکاسی پیاپی بدون در نظر گرفتن ظرفیّت بافر دوربین خیلی معنا ندارد. در 5D Mark III سه حالت برای عکاسی پیاپی در نظر گرفته شده‌است. در حالت Continuous Hi، قادر هستید تا با حداکثر سرعت (6 فریم بر ثانیه) عکاسی کنید. اگر در این حالت تنها عکس‌های JPEG بگیرید، تقریبا محدودیّتی برای ادامه‌ی عکاسی ندارید و با استفاده از یک کارت حافظه‌ی CF سریع می‌توانید تا پر‌شدن حافظه به عکاسی با این سرعت ادامه‌دهید. اما، با توجه به اینکه سرعت نوشتن (write) اکثر کارت‌های حافظه‌ی SD پایین‌تر از کارت‌های CF است، با استفاده از کار‌های SD (بسته به سرعت کارت) ممکن است یک حد نهایی برای تعداد عکس‌های JPEG وجود داشته‌باشد. اما اگر عکس‌های RAW بگیرید، تعداد عکس‌های پیاپی قابل‌ثبت قبل از اُفت سرعت بسیار محدود‌تر خواهد بود. در حالت عکاسی RAW با سرعت 6 فریم بر ثانیه می‌توانید تا حدوداً 17 فریم را بدون اُفت سرعت ثبت‌کنید. البته، سرعت نوشتن کارت حافظه‌ی شما در حداکثر تعداد عکس‌های RAW بسیار تأثیرگذار است. خوشبختانه در 5D Mark III، بر خلاف نیکون D800، بعد از پرشدن بافر برای نوشتن اطلاعات بر روی کارت حافظه زمان خیلی زیادی صرف نمی‌شود و دوربین بعد از چند ثانیه (حدوداً 20 ثانیه) دوباره آماده‌ی عکاسی با سرعت اولیه‌اش می‌شود.

حالت دیگر عکاسی پیاپی این دوربین Continuous Lo است که سرعت 3 فریم بر ثانیه را ارائه می‌دهد. در این حالت حتی با کارت‌های حافظه‌ی نه‌چندان سریع هم می‌توانید بی‌نهایت عکس JPEG بگیرید؛ اما در عکاسی RAW همچنان محدودیّت وجود دارد و بعد از حدود 23 عکس، سرعت عکاسی پیاپی اُفت می‌کند تا در نهایت متوقّف شود.

آخرین حالت عکاسی پیاپی Continuous S نام دارد. در این حالت، دوربین از مکانیزم شاتر wordless یا به عبارتی کم‌صدا استفاده می‌کند که سرعت و عملکردی مشابه حالت Continuous Lo را دارد.

سیستم فوکوس خودکار

یکی از مهمترین پیشرفت‌های 5D Mark III نسبت به 5D Mark II سیستم فوکوس خودکار بسیار پیشرفته‌ی آن است که کانن پیشتر از آن در دوربین پرچمدارش، 1D X، استفاده ‌کرده‌بود. این سیستم فوکوس خودکار دارای 61 نقطه‌ی فوکوس است که 41 تای آن از نوع cross-type بوده و 5 نقطه‌ی مرکزی آن از نوع double cross-type است. وجود تعداد قابل‌توجه‌ای از نقاط فوکوس خودکار cross-type در این سیستم (که بسیار دقیق‌تر و سریع‌تر از نقاط فوکوس تک‌جهته هستند) کمک شایانی به سرعت و دقت بالای فوکوس خودکار با این دوربین کرده‌است. در تصویر زیر (شبیه‌سازی منظره‌یاب) نقاط فوکوس خودکار و سطح پوشش آنها در فریم را مشاهده می‌کنید.

البته، برای بهره‌گیری از تمام نقاط فوکوس خودکار cross-type و double cross-type نیازمند لنزی با حداکثر گشودگی دریچه‌ی دیافراگم f/2.8 یا بازتر هستید. اگر از لنزی با دیافراگم بسته‌تر از f/2.8 تا f/4 استفاده‌کنید، 5 نقطه‌ی فوکوس خودکار double cross-type به cross-type تبدیل‌می‌شوند و اگر لنزتان از f/4 هم بسته‌تر باشد، تا f/5.6 تنها قادر به استفاده از 21 نقطه‌ی cross-type وسطی فریم هستید. در نهایت، اگر از لنزی با حداکثر دیافراگم بسته‌تر از f/5.6 استفاده‌کنید، تمام نقاط فوکوس خودکار تک‌جهته خواهندبود.

یکی از تفاوت‌های سیستم فوکوس خودکار این دوربین و 1D X در این است که در 5D Mark III خبری از سیستم نورسنجی خودکار رنگی 100,000 پیکسلی دوربین 1D X نیست. سیستم‌های نورسنجی خودکار رنگی (RGB) که قادر به دیدن صحنه‌ی‌عکاسی به شکل رنگی و با جزئیات نسبتاً خوبی هستند می‌توانند در دنبال‌کردن (tracking) سوژه به سیستم فوکوس خودکار بسیار کمک‌کنند. با این حال، دوربین 5D Mark III هم با بهره‌گیری از سیستم نورسنجی خودکار 63 ناحیه‌ای خود (که قابلیت تشخیص رنگ‌ها را نیز دارد) امکان فوکوس خودکار پیوسته و دنبال‌کننده را ارائه می‌دهد.

تنظیمات فوکوس خودکار دنبال‌کننده (tracking) در Mark III به نسبت دوربین‌های پرچمدار کانن بسیار ساده‌تر و سرراست‌تر شده و شامل 6 سناریوی از پیش تعیین‌شده می‌شود. برای هر کدام از این حالت‌های پیش‌فرض می‌توانید سه پارامتر حساسیت دنبال‌کنندگی (tracking sensitivity)، شتاب حرکت یا شتاب توقّف سوژه (accel./decel. tracking) و تمایل به تغییر نقاط فوکوس خودکار (AF pt automobile switching) برای دنبال‌کردن سوژه را تغییر دهید تا بیشتر مناسب دنبال‌کردن سوژه‌های مورد نظر شما شوند.

همانند اکثر دوربین‌های فول‌فریم، در این دوربین هم امکان تنظیم دقیق عملکرد لنز در فوکوس خودکار (AF Microadjustment) وجود دارد. این قابلیت به شما کمک می‌کند تا خطای فوکوس خودکار لنز از نوع behind focusing  (که در آن لنز کمی عقب‌تر از سوژه فوکوس می‌کند) و front focusing (که در آن لنز کمی جلوتر از سوژه فوکوس می‌کند) را اصلاح کنید. در مورد لنز‌های زوم، می‌توانید برای هر دو طرف واید و تله‌ی لنز، تنظیم فوکوس را جداگانه انجام دهید.

دوربین 5D Mark III یکی از بهترین سیستم‌های فوکوس خودکار در میان دوربین‌های فول‌فریم را داراست و با وجود گذشت 4 سال از ارائه‌ی آن، همچنان مورد اعتماد عکاسان حرفه‌ای است. وجود نقاط فوکوس خودکار از نوع cross-type در سه ستون که مساحت خوبی از فریم را پوشش داده‌اند به فوکوس خودکار دقیق و سریع این دوربین بسیار کمک کرده‌است. فوکوس دنبال‌کننده‌ی این دوربین علی‌رغم نبود سنسور نورسنجی خودکار رنگی عملکرد قابل قبولی دارد و بسیار کم دچار خطا می‌شود. همچنین، با توجه به اینکه تمام نقاط فوکوس خودکار این دوربین دارای حساسیت -2EV هستند، انجام فوکوس خودکار در نور کم هم نمی‌تواند برای 5D Mark III مشکل خاصّی ایجادکند.

امکانات عکاسی

در این قسمت چند قابلیت جدید عکاسی با 5D Mark III را به اختصار معرفی خواهم‌کرد.

نوردهی چندگانه (Multiple Exposure)

برای دسترسی به این امکان کافی است دکمه‌ی Creative Photo (اولین دکمه زیر دکمه‌ی Menu) را فشار دهید تا منوی Multiple Exposure باز شود. به کمک این قابلیت می‌توانید بین 2 تا 9 عکس را با استفاده از چهار روش با یکدیگر ترکیب‌کنید. ترکیب عکس‌ها در این حالت شبیه استفاده از Blending Modeهای مختلف در نرم‌افزار Adobe Photoshop است. همچنین این امکان وجود دارد که بجز عکس ترکیبی نهایی، عکس‌های گرفته‌شده را به طور جداگانه نیز ذخیره کنید. البته، این قابلیت برای عکاسان حرفه‌ای خیلی نمی‌تواند مهم باشد، چراکه آنها همواره کنترل بسیار بیشتر بر روی ترکیب عکس‌ها در نرم‌افزارهایی چون Photoshop را به آنچه در دوربین امکان‌پذیر است ترجیح‌می‌دهند.

Auto ISO

قابلیت ISO خودکار در Mark III دستخوش تغییرات مثبتی شده‌است. با استفاده از این قابلیت، حالا می‌توانید حداکثر و حداقل حساسیّت ISO و همچنین حداقل سرعت شاتر را برای دوربین تعیین‌کنید. با بهره‌گیری از Auto ISO، دیگر نیاز نیست نگران سرعت ISO باشید و در هر مد عکاسی (مخصوصاً مد Manual) می‌توانید با تعیین سرعت شاتر و گشودگی دریچه‌ی دیافراگم، انتخاب سرعت ISO را به دوربین بسپارید. این کار با توجه به عملکرد بسیار خوب این دوربین در ISOهای بالا بسیار منطقی به نظر می‌رسد. تنها ایرادی که می‌توان به این امکان دوربین 5D Mark III گرفت انتخاب‌های محدود در حداقل سرعت شاتر است. بیشترین سرعت شاتر قابل انتخاب در Auto ISO سرعت 1/250 ثانیه است که برای ثابت‌کردن (Freezing) سوژه‌های متحرک به اندازه‌ی کافی سریع نیست. بنابراین، اگر در هنگام عکاسی از سوژه‌های متحرک با سرعت بالا در مد اولویّت دیافراگم (Av) یا مد Auto باشید، ممکن است دوربین سرعت شاتر را برای کاهش حساسیت ISO پایین‌تر از آنچه برای ثابت‌کردن حرکت سوژه نیاز است قراردهد. البته، برای حل این مشکل در چنین مواقعی، می‌توانید دوربین را در مد اولویّت شاتر (Tv) قراردهید تا خودتان بتوانید سرعت شاتر را تعیین‌کنید.

 

تبدیل عکس‌های RAW درون دوربین

در دوربین 5D Mark III امکان تبدیل فایل‌های RAW به JPEG با قابلیت تغییر تعداد قابل‌توجه‌ای از تنظیمات وجود دارد. از میان پارامتر‌های قابل‌تغییر در تبدیل عکس‌های RAW، می‌توان به تنظیم روشنایی، تراز سفیدی، Picture Style، کاهش نویز تصاویر، کیفیت و اندازه‌ی عکس، فضای رنگی (color space) و همچنین تصحیح خطای رنگی، اعوجاج و تیرگی گوشه‌های تصویر اشاره‌کرد.

عکاسی بی‌صدا (Silent Shooting)

در مواقعی که صدای شاتر دوربین ممکن است اذیّت‌کننده باشد (مانند عکاسی از بعضی مراسم‌های رسمی) یا عکاس نمی‌خواهد توجه دیگران را به خود جلب‌کند، امکان عکاسی بی‌صدا می‌تواند مفید واقع شود. با استفاده از این مد عکاسی که هم در عکاسی با منظره‌یاب اُپتیکال و هم در live perspective وجود دارد از صدای شاتر دوربین و حرکت آینه تا حد زیادی کاسته می‌شود.

امکان عکاسی HDR داخلی

بر خلاف دو امکان Auto Lighting Optimizer (که در صحنه‌هایی با کنتراست بالا، جزئیات در سایه‌ها را افزایش می‌دهد) و Highlight Tone Priority (که در صحنه‌های مشابه، جزئیات در روشنایی‌ها را بهبود می‌بخشد) که هر دو در دوربین 5D Mark II هم وجود داشتند، امکان عکاسی HDR داخلی در دوربین‌های کانن برای اولین بار در  5D Mark III‌معرفی‌شد. عکاسی HDR معمولاً در هنگامی که میزان دامنه‌ی دینامیک (Dynamic Range) صحنه‌ از دامنه‌ی دینامیک قابل ثبت توسط دوربین بیشتر باشد مورد استفاده قرارمی‌گیرد؛ اما بعضی عکاسان به طور اختصاصی تمام عکس‌هایشان را با تکنیک HDR پردازش‌می‌کنند.

در این مد، با فشردن دکمه‌ی شاتر، دوربین سه عکس پیاپی از صحنه می‌گیرد که شامل یک عکس با نوردهی درست، یک عکس با نوردهی بیش از حد (Over-exposed) و یک عکس با نوردهی کمتر از حد نیاز (Under-exposed) می‌شود. سپس، این سه عکس بر اساس یکی از حالات (Effect) از قبل تعیین‌شده در منوی HDR Mode با هم ترکیب می‌شوند و عکس HDR را بوجودمی‌آورند. برای اطمینان از تطابق سه عکس با یکدیگر بهتر است از سه‌پایه استفاده‌شود؛ اما در صورت عکاسی بر روی دست، امکان همترازکردن خودکار (auto align) سه عکس در درون دوربین نیز وجود دارد. همچنین در 5D Mark III، برخلاف دوربین D800 نیکون، امکان ذخیره‌سازی فایل‌های RAW هر سه عکس علاوه بر فایل HDR ترکیبی هم وجود دارد.

کیفیت عکس‌ها

دو معیار دامنه‌ی دینامیک و عملکرد سنسور تصویر از لحاظ میزان نویز تصاویر در ISO پایه و ISOهای بالاتر تا حد زیادی می‌تواند نمایانگر کیفیت عکس‌های یک دوربین باشد. از لحاظ نویز، دوربین 5D Mark III به شکل محسوسی از دوربین قبلی، 5D Mark II، عملکرد بهتری دارد. این عملکرد بهتر هم در ISOهای پایین و هم در ISOهای بالاتر مشهود است و در کل در هر حساسیت ISO، دوربین Mark III 5D نسبت سیگنال به نویز بالاتری (که نشانده‌ی عملکرد بهتر است) از Mark II 5D را ارائه‌می‌دهد.

نکته‌ی قابل‌توجه در مورد عملکرد دوربین‌ها در حساسیت‌های مختلف این است که بسیاری از سازندگان دوربین‌های دیجیتال حساسیت پایین‌تری از میزان ISO واقعی در هر استاپ را برای دوربین‌های خود تعیین‌می‌کنند. برای مثال، آنچه در دوربین 5D Mark III به عنوان ISO 100 نمایش داده‌می‌شود در واقع ISO 80 است. این تفاوت در ISO واقعی و ISO اعلام‌شده‌ی سازنده‌ی دوربین را می‌توان در بررسی‌های وبسایت معتبر تست و بررسی لنز‌ها و دوربین‌های دیجیتال، DXOMark، مشاهده‌کرد. در تصویر زیر تفاوت بین ISO واقعی و ISO اعلام‌شده‌ی شرکت سازنده را برای دوربین 5D Mark III مشاهده‌می‌کنید. اگر ISO واقعی و ISO اعلام‌شده‌ی این دوربین برابر بود، تمام نقاط نارنجی رنگ می‌بایست دقیقاً بر روی خط مورّب خاکستری قرار‌می‌گرفت. این موضوع زمانی اهمیت پیدا‌می‌کند که بخواهیم دو دوربین را از لحاظ عملکردشان در ایجاد نویز در تصاویر مقایسه‌کنیم. در این حالت، معمولاً دو دوربین را در ISOهای یکسان مقایسه می‌کنیم غافل از اینکه ممکن است ISO واقعی یک دوربین بسیار پایین‌تر از دوربین دیگر باشد. نتیجه این می‌شود که تصاویر دوربینی که ISO واقعی پایین‌تری دارد به نظر تمیزتر (با نویز کمتر) می‌رسد و ممکن است به اشتباه تصورکنیم که آن دوربین عملکرد بهتری دارد. بنابراین، در مقایسه‌ی دو دوربین از لحاظ نویز ایجاد‌شده در تصاویر، باید ISO واقعی دو دوربین (و نه آنچه شرکت سازنده اعلام می‌کند) را درنظر بگیریم تا نتایج مقایسه عادلانه‌تر و به واقعیّت نزدیکتر باشد.

با در نظر گرفتن این موضوع، می‌توانیم 5D Mark III را با نزدیک‌ترین رقیبش،Nikon D800  مقایسه کنیم. در هر دو دوربین ISO واقعی در هر استاپ کمی پایین‌تر از ISO اعلام شده‌ی دوربین است. برای مثال ISO 100 در دوربین Mark III برابر ISO 80 و در دوربین D800 برابر با ISO 74 است و این روند در تمام حساسیت‌های ISO دو دوربین حفظ‌می‌شود. با اینکه ISO واقعی دوربین نیکون از ISO واقعی دوربین کانن کمی پایین‌تر است؛ اما در تمامی حساسیت‌های ISO، دوربین کانن نسبت سیگنال به نویز بالاتری را دارد. البته، این برتری دوربین کانن بسیار اندک است و در مقایسه‌ی عکس‌های دو دوربین به صورت چشمی، احتمالاً  تفاوت اندک آنها برای خیلی‌ها اصلاً قابل‌تشخیص نیست. همین وضعیت در مورد مقایسه‌ی دو دوربین 5D Mark III و نیکون D810 هم پابرجاست و دو دوربین از لحاظ نویز در تصاویر، تقریباً دارای عملکردی برابر هستند. با این‌ حال، آنچه کمی دوربین D800 و D810 را از 5D Mark III پیش می‌اندازد میزان رزولوشن تصویر بسیار بالاتر این دو دوربین است. دو دوربین نیکون دارای 14 مگاپیکسل رزولوشن تصویر بیشتری از Mark III هستند و با این حال نویز تصاویر آنها تقریبا برابر نویز تصاویر دوربین کانن است. این یک موفّقیّت بزرگ برای نیکون است که توانسته علی‌رغم استفاده از پیکسل‌های بسیار کوچکتر در سنسور تصویر دو دوربین D800 و D810، نویز تصاویر را به شکل فوق‌العاده‌ای کنترل‌کند. پیامد رزولوشن بیشتر دو دوربین نیکون این است که اگر در پردازش‌های بعد از گرفتن عکس، نویز را (در Adobe Camera Raw) کاهش دهیم و با این کار کمی از رزولوشن و جزئیات تصویر را از دست بدهیم باز هم می‌توانیم به تصاویری با رزولوشن برابر با دوربین کانن و نویز کمتر از آن دست‌یابیم!

در مورد دامنه‌ی دینامیک، دوربین 5D Mark III هیچ پیشرفتی به نسبت دوربین 5D Mark II‌ نداشته‌است و این خبر نا‌امیدکننده‌ای برای طرفداران دوربین‌های کانن و بخصوص سری 5D‌ است. وبسایت DXOMark برای Mark III مقدار حداکثر 11.7 استاپ دامنه‌ی دینامیک را اندازه‌گیری کرده‌است که در مقایسه با دامنه‌ی دینامیک حداکثری 14.3 استاپ دوربین D800 تقریبا دو استاپ پایین‌تر است. البته دامنه‌ی دینامیک بالاتر دوربین نیکون تنها در ISOهای پایین خودنمایی می‌کند و بعد از ISO 800 تقریبا هر دو دوربین دامنه‌ی دینامیک یکسانی را ارائه می‌دهند. با این حال، برای عکاسانی که بیشتر عکس‌های خود را در ISO پایه‌ی دوربین می‌گیرند (مانند عکاسان منظره، طبیعت و استودیویی)، امکان برخورداری از 2 استاپ دامنه‌ی دینامیک بیشتر دوربین نیکون بسیار قابل‌توجه است. همچنین، دامنه‌ی دینامیک بالاتر دوربین نیکون بیشتر مربوط به سایه‌ها است. این بدین معنی است که در عکس‌های RAW گرفته‌شده با این دوربین می‌توان بدون افزایش بیش از حد نویز، جزئیات فراوانی را در سایه‌ها بازیابی‌کرد؛ اما همین عمل در دوربین 5D Mark III با افزایش نویز در سایه‌ها حتی در ISO پایه‌ی دوربین همراه است.

مطمئناً، عملکرد 5D Mark III‌ در کنترل میزان نویز در ISOهای بالا تحسین‌برانگیز است، اما با این حال بهترین نیست! مخصوصاً وقتی رقبایی چون نیکون D810 و سونی A7r II را در نظر بگیریم که دارای سنسور‌های تصویری با رزولوشن بسیار بالاتر از سنسور تصویر 5D Mark III هستند، به این نتیجه می‌رسیم که دوربین کانن دیگر تنها گزینه‌ی عکاسانی که به دنبال عملکرد عالی در نور کم هستند نمی‌باشد. همچنین، دامنه‌ی دینامیک پایین‌تر دوربین 5D Mark III نسبت به رقبایش در دو برند نیکون و سونی بر این مطلب صحّه می‌گذارد که کانن در زمینه‌ی دامنه‌ی دینامیک همچنان عقب‌تر از دیگر رقیبان است.

کیفیت و امکانات فیلمبرداری

دوربین 5D Mark II از جمله اولین DSLRهایی بود که امکان ضبط ویدئوی full HD را به کاربران می‌داد. این امکان باعث شد تا برای اولین بار کیفیت بالای فیلمبرداری با فرمت سینمایی (سنسور بزرگ فول‌فریم) در اختیار فیلمسازان مستقل و با بودجه‌ی کم قرارگیرد. اما این دوربین حتی بر فیلمبرداری حرفه‌ای در هالیوود هم تأثیرگذار بود و از آن زمان تاکنون در برخی از فیلم‌های سینمایی به عنوان دوربین Crash (دوربینی که برای صحنه‌های اکشن مورد استفاده قرار می‌گیرد و معمولاً در پایان صحنه به واسطه‌ی برخورد با اتومبیل یا انفجار و یا به هر طریق دیگری از بین می‌رود) مورد استفاده قرارگرفته‌است.

دوربین 5D Mark III در رزولوشن فیلمبرداری هیچ تغییری نسبت به دوربین قبلی نکرده‌است؛ اما امکانات و کیفیت فیلمبرداری در این دوربین پیشرفت بسیار خوبی داشته‌است. استفاده از پردازنده‌ی بسیار سریع‌تر DIGIC 5+ در Mark III بجز سرعت عکاسی پیاپی بالاتر باعث‌شده این دوربین بتواند مشکل moire (الگوهای تکرارشونده در جزئیات ریز تصاویر) و rolling shiver (مورّب‌شدن و اعوجاج تصویر در هنگام حرکت‌های سریع دوربین) را کاهش‌دهد. همچنین، امکان ضبط فیلم با حالت فشرده‌سازی ALL-I که پیشتر در دوربین 1D X دیده‌بودیم در این دوربین هم فراهم‌ شده‌است. ضبط فیلم در این حالت باعث می‌شود که اطلاعات هر فریم به طور مستقل ثبت‌شود و دیگر وابسته به فریم قبلی و بعدی نباشد. این ویژگی کار تدوین و انجام پردازش‌های بعدی روی فیلم را سریع‌تر و آسان‌تر می‌کند، هرچند که حجم فیلم‌های ضبط‌شده در حالت ALL-I بسیار بیشتر از حالت IPB است. دوربین 5D Mark III بر خلاف 5D Mark II دیگر محدود به ضبط پیوسته‌ی فیلم تا 12 دقیقه نیست و در دمای معمولی بدون مشکل overheating می‌توانید تا 30 دقیقه فیلمبرداری کنید. دو امکان فیلمبرداری دیگر اضافه‌شده به Mark III جک هدفون برای مانیتورینگ صدا و امکان لمس بی‌صدای پیچ تنظیم پشتی در هنگام فیلمبرداری است.

بر خلاف دوربین Mark II 5D که برای دسترسی به تنظیمات دستی نوردهی در مد فیلمبرداری نیاز به بروزرسانی firmware دوربین بود، در 5D Mark III این امکان به طور پیش‌فرض در دوربین وجود دارد و در live perspective فیلمبرداری با چرخاندن دیال مد عکاسی به M (Manual) امکان تنظیم سرعت شاتر، دیافراگم و سرعت ISO به شکل دستی وجود دارد. همچنین، در هنگام فیلمبرداری هم می‌توانید سرعت شاتر، گشودگی دریچه‌ی دیافراگم و میزان جبران نوری را تغییردهید.

از آنجاییکه در دوربین 5D Mark III خبری از سیستم فوکوس خودکار هیبریدی یا Dual Pixel کانن نیست (این دو سیستم بعد از این دوربین معرفی شدند)، فوکوس خودکار در هنگام فیلمبرداری با  Mark III به نسبت دوربین‌های جدید‌تر کانن بسیار محدودتر است. در این دوربین تنها می‌توانید با فشردن دکمه‌ی شاتر یا AF-On با کمک سنسورهای تشخیص کنتراست بر روی سوژه خود یکبار فوکوس کنید و امکان فوکوس پیوسته در هنگام فیلمبرداری وجود ندارد.

امکان مانیتورینگ صدا در 5D Mark III اضافه شده‌است و اگر در هنگام فیلمبرداری هدفونی را به دوربین متصل‌کنید می‌توانید همزمان با ضبط صدا آنرا تنظیم‌کنید. برای تنظیم turn صدا در هنگام فیلمبرداری می‌توانید از امکان لمس بی‌صدای پیچ تنظیم پشتی دوربین استفاده‌کنید که باعث می‌شود این کار بدون تکان‌خوردن دوربین یا ضبط صدای click دکمه‌ها انجام‌گیرد.

بعد از ارائه‌ی بروزرسانی firmware برای Mark III، حالا می‌توان با اتصال این دوربین به یک ضبط‌کننده خارجی از طریق درگاه HDMI با کیفیت 4:2:2 و بدون فشرده‌سازی به فیلمبرداری با این دوربین پرداخت. البته، عدم فشرده‌سازی به معنی RAW بودن فیلم‌های ضبط‌شده نیست، بلکه به معنی امکان ضبط فیلم با اطلاعات بیشتری در مورد رنگ‌ها است. ضبط فیلم از این طریق تا حدی باعث بهبود کیفیت فیلم‌ها می‌شود و بخصوص برای انجام پردازش‌های بعدی (تصحیح رنگ و tone grading) روی فیلم‌ها گزینه‌ی بسیار مناسب‌تری است؛ اما همچنان در این روش هم محدودیّت 8 بیتی بودن سیگنال خروجی وجود دارد.

از لحاظ کیفیت، فیلم‌های به دست آمده از 5D Mark III کمی soothing به نظر می‌رسند و معمولاً نیازمند sharpening‌ در مراحل پس‌تولید هستند؛ اما در نوردهی خودکار و تعیین تراز سفیدی، این دوربین عملکرد بسیار خوبی دارد و بسیار کم دچار خطا می‌شود. همچنین، Mark III‌ هم به مانند Mark II در ثبت رنگ‌ها عالی عمل می‌کند و رنگ‌ها به طبیعی‌ترین شکل ممکن در فیلم‌های این دوربین بازسازی می‌شوند. یکی دیگر از نقاط قوت این دوربین کنترل میزان moire در فیلم‌ها است که در آن 5D Mark III از بسیاری از دوربین‌های دیگر (از جمله نیکون D800) عملکرد بهتری دارد. همچنین، عملکرد بهتر Mark III در فیلمبرداری در ISOهای بالا نسبت به Mark II کاملاً مشهود است و در کل این دوربین یکی از بهترین عملکرد‌ها در فیلمبرداری ‌در نور کم را ارائه‌می‌دهد. همانند تمامی دوربین‌هایی که از سنسور‌های CMOS استفاده می‌کنند، این دوربین هم در هنگام فیلمبرداری دچار مشکل rolling shiver می‌شود؛ اما با این‌ حال، این مشکل به نسبت Mark II کمی کاهش یافته‌است.

دوربین 5D Mark III در محدوده‌ی قیمتی خود همچنان بهترین DSLR کانن برای فیلمبرداری است. امکان فیلمبرداری full HD و امکان بهره‌گیری از لنز‌های بسیار باکیفیت کانن، این دوربین را برای فیلم‌سازان مستقل و تازه‌کار به یکی از مقرون‌به‌صرفه‌ترین گزینه‌ها تبدیل‌کرده‌است. با این حال، در چند سال اخیر، سونی با ارائه‌ی دوربین‌هایی چون A7s و A7s II و حتی دوربین‌های ارزان‌تر RX100 IV و RX10 II تا حد زیادی علاقه‌مندان به فیلمبرداری را جذب خود کرده‌است. امکان فیلمبرداری با کیفیت 4K از جمله عمده‌ترین دلایلی است که کوچ از سیستم کانن به سونی را برای خیلی‌ها توجیه کرده‌است. بنابراین، با اینکه 5D Mark III بهترین دوربین DSLR کانن برای فیلمبرداری است، دیگر در این زمینه بهترین دوربین بازار نیست!

نتیجه‌گیری

بزرگترین و مهم‌ترین تغییر 5D Mark III نسبت به 5D Mark II را باید بکارگیری سیستم فوکوس خودکار بسیار پیشرفته‌تر در Mark III‌ دانست که خود به تنهایی می‌تواند خرید این دوربین جدید‌تر را برای خیلی‌ها توجیه‌کند. اما تغییرات و پیشرفت‌های درونی دیگری هم در این مدل جدید رخ‌داده که از جمله‌ی آنها می‌توان به بهبود کیفیت عکاسی در ISOهای بالا، بهبود کیفیت فیلم‌ها و اضافه‌شدن امکانات جدید فیلمبرداری و سرعت عکاسی پیاپی بالاتر اشاره‌کرد.

دوربین 5D Mark III را باید یک دوربین تقریباً همه‌کاره دانست. کیفیت عکس‌های این دوربین آن را برای اکثر گونه‌های عکاسی از جمله منظره، پرتره، تبلیغاتی و معماری مناسب می‌سازد و سرعت عکاسی پیاپی 6 فریم بر ثانیه‌ی آن می‌تواند در عکاسی خبری و تا حدی ورزشی در اصطلاح «کار راه انداز» باشد. از لحاظ فیلمبرداری هم این دوربین با ارائه‌ی کیفیتی بسیار خوب به همراه امکاناتی معقول و از همه مهم‌تر امکان بهره‌گیری از لنز‌های باکیفیت عکاسی و سینمایی کانن همچنان یکی از DSLRهای مطرح در این زمینه‌است.

اما کیفیت عکس‌ها و فیلم‌ها نمی‌تواند تنها معیار انتخاب یک دوربین باشد! برای بسیاری از عکاسان حرفه‌ای، هندلینگ یک دوربین یکی از مهم‌ترین معیار‌های انتخاب است که می‌تواند معیارهای دیگر (از جمله کیفیت عکس‌ها) را تحت‌الشّعاع قرار دهد. مثال واضح این مطلب، عکاسان باسابقه‌ای هستند که چون سال‌ها با دوربین‌های کانن (یا نیکون) کارکرده‌اند و به نحوه‌ی چینش و عملکرد دکمه‌ها و پیچ‌های تنظیم دوربین‌های این برند عادت‌کرده‌اند دیگر حاضر نیستند حتی با معرفی دوربین‌های بهتر و باکیفیت‌تر به سراغ دیگر برند‌های دوربین بروند. از این لحاظ، دوربین‌های کانن (بخصوص سری 5D) با توجه به چینش حرفه‌ای و بسیار مناسب دکمه‌ها و حس خوبی که در دست‌گرفتن دوربین به عکاس می‌دهد طرفداران وفاداری پیدا‌کرده‌اند که البته‌ تعدادشان هم کم نیست. نکته‌ی دیگر در مورد برند کانن، بکارگیری ساختاری منطقی و ساده‌ در منوهای دوربین است که دسترسی به تنظیمات مختلف را با سهولت بیشتری همراه می‌کند. نتیجه‌‌ای که می‌خواهم از مطرح‌کردن این بحث بگیرم این است که برای انتخاب دوربین DSLR فول‌فریم (یا هر دوربین دیگری) تنها به کیفیت عکس‌ها و فیلم‌ها بها ندهید و حتما معیار‌های دیگری چون هندلینگ و حس عکاسی با دوربین را هم در نظر بگیرید. اهمیّت این موضوع در این است که انتخاب یک دوربین حرفه‌ای گران‌قیمت که احتمالاً با خرید لنز‌های گران‌قیمت‌ هم همراه خواهدبود بیشتر شبیه انتخاب یک برند با تمام خوبی‌ها و بدی‌های آن برند است و این تصمیمی نیست که بتوان در آن سهل‌انگاری کرد.

اکنون چهار سال از ارائه‌ی 5D Mark III‌ می‌گذرد و انتظار می‌رود در سال جاری میلادی، کانن مدل بعدی این سری، 5D Mark IV، را معرفی‌کند؛ اما تا آن زمان دو DSLR دیگر 5DS و 5DSR کانن تنها گزینه‌های نزدیک به 5D Mark III هستند که هرچند مانند Mark III همه‌کاره نیستند، اما کیفیت عکس‌های آنها به لطف سنسور تصویر 50 مگاپیکسلی پنجره‌ی جدیدی را پیش روی علاقه‌مندان به عکاسی با دوربین‌های DSLR گشوده‌است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *