برندی که استفاده از تجهیزاتش هرگز پشیمان‌تان نخواهد کرد

شاید نام برند Azden به گوشتان خورده باشد و یا شاید هم خیر، ولی بد نیست بدانید که بیش از ۶۰ سال از تأسیس این کمپانی ژاپنی می‌گذرد و در طی این سال‌ها با همان سخت‌کوشی که از مردمان سرزمین آفتاب سراغ داریم به ساخت تجهیزات صدابرداری مشغول بوده است. محصولات این شرکت نه در چین ساخته و مونتاژ می‌شوند و نه در مالزی، تایوان، سنگاپور یا ویتنام؛ بلکه با دستان خود ژاپنی‌ها و در خاک این کشور طراحی و تولید می‌شوند.

با وجود محبوبیت بالایی که محصولات Azden در بیشتر کشورهای دنیا دارند، متأسفانه در کشور ما بنا به دلایل متعددی کم‌تر به این برند اهمیت داده شده است. اگر اهل تحقیق و مطالعه باشید با خواندن بررسی‌های میکروفون‌ها و سیستم‌های صدابرداری این برند، به این مسئله واقف خواهید شد که به طور اختصاصی برای صدابرداران حرفه‌ای ساخته شده است. ولی سیاستی که این شرکت ژاپنی دنبال می‌کند آن است که تجهیزات تولید شده در عین حرفه‌ای بودن، از قیمت مناسب و مقرون‌به‌صرفه‌ای برخوردار باشند. محصولات Azden موفق به کسب جوایز معتبر بین‌المللی نیز شده‌اند که این خود حکم تأییدی بر باکیفیت بودن میکروفون‌های این کمپانی است.

بسیار امیدوارکننده است که این شرکت تمام تمرکز خود را تنها معطوف به شاخه‌ی خاصی از صدابرداری نساخته است و گستردگی محصولاتش تا حد زیادی دست صدابرداران را برای بهترین انتخاب باز می‌گذارد. از این برند هم می‌توانید میکروفون‌های شات‌گانی تهیه کنید هم VideoMic‌ها و میکروفون‌های مخصوص صدابرداری با دوربین‌های DSLR. خوشبختانه سیستم‌های صدابرداری Azden هم در نوع بی‌سیم و هم در نوع سیمی وجود دارد که می‌توان مناسب‌ترین گزینه را بر حسب شرایط صدابرداری خود تهیه نمود.

ما هم در پیکسل مدتی می‌شود که میکروفون‌ها و سیستم‌های صدابرداری Azden را در کنار Rode، Sennheiser، Sony و Zoom به فروش می‌رسانیم. از آنجایی که به پتانسیل بالای محصولات این برند خوش‌ساخت ژاپنی پی‌ برده‌ایم، خرید آن‌ها را بیش از قبل به شما توصیه می‌کنیم.

عکاسان معروف، لنزهای محبوب

عکاسی و دوربین‌ عکاسی بیش از اینکه در ارتباط با هنر باشد، تحت تأثیر تکنولوژی است. دوربین‌ها و لنز‌هایی که در اختیار داریم، حد و مرز تصویر را مشخص می‌کند و پرسپکتیو خاصی به آن می‌بخشد. به همین علت سعی خواهیم کرد تا لنز‌های محبوب برخی از عکاسان معروف تاریخ عکاسی را مورد بررسی قرار دهیم. در ادامه از ۷ عکاس معروف نام برده می‌شود تا دریابیم که آیا واقعاً لنز به خصوصی در میان عکاسان محبوب است یا نه؟ آیا واقعاً لنز ۸۵ میلی‌متری برای عکاسی پرتره بهترین انتخاب است و یا لنز ۷۰-۲۴ میلی‌متری بهترین لنز در عکاسی صنعتی به شمار می‌رود؟

 هنری کارتیه برسون

لنز محبوب: پرایم ۵۰ میلی‌متری

هنری کارتیه برسون

پدر فتوژورنالیسم و استاد عکاسی خیابانی یکی از اولین عکاسان حرفه‌ای است که دوربین‌های ۳۵ میلی‌متری را برای ثبت تصاویر موردنظر خود مورد استفاده قرار داد. او عکاسی خیابانی را در دهه ۴۰ و ۵۰ میلادی، با یک دوربین لایکا و یک لنز پرایم ۵۰ میلی‌متری متحول کرد. او در محاسبه با نیویورک تایمز می‌گوید:

(۵۰ میلی‌متر) دید و پرسپکتیو خاصی دارد که از عمق میدان مناسبی برخوردار است، چیزی که در لنز‌های با فاصله کانونی بلند‌تر شاهد آن نیستیم. من با ۹۰ میلی‌متر هم کار کرده‌ام، این لنز محدوده وسیعی از بک‌گراند را حذف می‌کند و ابداً برای عکاسی از یک منظره مناسب نیست همچنین عمق میدان مناسبی نیز ندارد. ۳۵ میلی‌متری‌ها ولی فوق‌العاده هستند ولی برای رسیدن به ترکیب‌بندی دقیق و سریع در عکس، کار با آن‌ها مشکل است…

کودکان جنگ زده در سویای اسپانیا ۱۹۳۳، عکس از هنری کارتیه برسون

بیل کانینگهام

لنز محبوب: ۳۵ میلی‌متری

بیل کانینگهام

بیل کانینگهام یکی از بزرگ‌ترین عکاسان در دنیای مد به حساب می‌آید. او از ۱۹۷۰ در نیویورک تایمز پوشش مد و فشن زنان را در خیابان عکاسی کرده است. او همیشه با یک ژاکت آبی در خیابان دیده می‌شود که با یک دوربین نیکون و یک لنز پرایم ۳۵ میلی‌متری مشغول عکس‌برداری است. اسکار دو لارنتا درباره او می‌گوید:

بیش از هر کسی در شهر، بیل بیشترین عکس‌ را از تاریخ بصری خیابان‌های نیویورک به ثبت رسانده است. کارهای او به تنهایی گویای فشن و مد رایج در سبک زندگی شهروندان نیویورک است.

بیل کانینگهام در حال عکاسی از شهروتدان نیویورکی، کاری که بیش از ۳۰ سال به انجام آن ادامه داد.

آن لیبوویتز

لنز محبوب: ۳۵ میلی‌متری

آن لیبویتز

لیبویتز به احتمال زیاد شناخته‌شده‌ترین عکاس زنده امریکاست که ۴۰ سال تجربه موفق در عکاسی را پشت سر گذاشته است. او در عکاسی چهره از مشاهیر بسیار تبحر دارد و در همین ژانر نیز شهرت زیادی را برای خود دست‌و‌پا کرده است. ولی پروژه آخری که او از مناظر طبیعی آمریکا گرفته است نشان می‌دهد که در دیگر زمینه‌ها نیز از مهارت کافی برخوردار است. او در رابطه با اینکه چه از لنزی را بیشتر استفاده می‌کنند می‌گوید:

انتخاب من در میان لنزها همیشه ۳۵ میلی‌متری بوده است. این لنز یک پرسپکتیو محیطی به ما می‌دهد. این لنز دیدی مناسب از سوژه را در اختیار ما قرار می‌‌دهد و با توجه به اینکه خیلی نمی‌توان به سوژه نزدیک شد، تصویر نهایی نیز از با زاویه دیدی باز به ثبت می‌رسد. من قبلاً از یک لنز ۱۰۰ میلی‌متری نیز استفاده می‌کردم ولی زاویه دید آن خیلی تنگ بود و برای من به نوعی خسته‌کننده شده بود.

ملکه الیزابت: عکسی از آن لیبوویتز

استیو مک‌کوری

لنز محبوب: ۷۰-۲۴ میلی‌متر

سلف‌پرتره از استیو مک‌کوری

استیو مک‌کوری یکی از پرکارترین فتوژورنالیست‌های معاصر است که بیشتر در آسیای میانه و آفریقا مشغول به کار است. بسیاری از عکس‌های او در مجلات معتبری همچون لایف و نشنال جئوگرافیگ بار‌ها منتشر شده است. او معروف‌ترین عکس خود موسوم به دختر افغان را با لنز ۱۰۵ میلی‌متر نیکون و دوربین آنالوگ نیکون FM2 و فیلم کداکروم اسلاید ۶۴ به ثبت رسانده است. ولی او این روزها با لنز ۷۰-۲۴ زوم عکاسی می‌کند. او می‌گوید:

در حال حاضر من با دوربین D700 نیکون عکاسی و یک هسلبلاد مدیوم فرمت عکاسی می‌کنم. قبلاً از لنز‌های پرایم ۲۸، ۳۵ و ۵۰ میلی‌متر برای عکاسی استفاده می‌کردم ولی این روز‌ها از نتیجه لنز ۷۰-۲۴ نیکور بسیار راضی‌ام و با آن کار می‌کنم.

پسر افغان، عکس از استیو مک‌کوری

تری ریچاردسون

لنز محبوب: ۳۵ میلی‌متر

تری ریچاردسون در کنار وودی آلن

چه اسم این عکاس را شنیده باشید چه نه، احتمالا کار‌های او احتمالاً به چشم شما خورده است. او در تمام مجلات معتبر مد از ووگ و ونیتی فیر گرفته تا هارپرز بازار، HM و امریکن اپارل، عکس دارد. مشخصه اصلی کار‌‌های او قرار دادن سوژه در مقابل یک پس‌زمینه سفید و استفاده از نور‌های تند با سایه‌های کم و تیز است. تری ریچاردسون شیوه جدیدی از عکاسی مدل را در صنعت مد، در میان نسل جدید عکاسان رایج کرده است. او ابتدا از دوربین اتوماتیک یاشیکا T4 و یک لنز ۳۵ میلی‌متری استفاده می‌کرد. در حال حاضر او بیشتر دوربین GF1 پاناسونبک و لنز ۳۵ میلی‌متری را برای ثبت آثار خود به کار می‌گیرد.

کارا دلویین، عکس از تری ریچاردسون

هرب ریتس

لنز محبوب: ۱۰۰ میلی‌متر

اگر عکس‌ها و پرتره‌های فشن دهه نود کالیفرنیایی شما را مجذوب می‌کند توصیه می‌شود که عکس‌های هرب ریتس را حتماً ببینید. او یک عکاس معروف است که از سوپر مدل‌ها عکس می‌گیرد. دوربینی که او با آن در ۱۹۹۰ شروع به کار کرد، یک مامیا مدیوم فرمت و یک لنز ۱۸۰ میلی‌متری بود که فاصله کانونی معادل آن در دوربین‌های ۳۵ میلی‌متری برابر با ۱۰۰ میلی‌متر می‌باشد.

سیندی کرافورد، عکس از هرب ریتس

فضانوردان ناسا:

لنز‌های محبوب: ۱۶ و ۲۰۰-۷۰ میلی‌متر

تمام فضانوردان برای ثبت مأموریت خود موظف هستند تا یک دوربین را همراه خود به فضا ببرند. در واقع ناسا در شبکه اجتماعی Flickr یک صفحه دارد که به عکاسی فضایی مربوط است. دو لنزی که در پروژه‌های فضایی بیشتر از همه استفاده شده است، لنز ۲۰۰-۷۰ نیکون f/2.8 و لنز ۱۶ میلی‌متر f/2.8 فیش‌آی نیکون است. این دو لنز به ترتیب برای گرفتن عکس‌ از سیاره زمین و گرفتن سلفی به کار‌گرفته می‌شود.

نگاه ویژه پیکسل به آیفون و هرآنچه که پیرامون آن می‌گذرد

آیفون یکی از محبوب‌ترین گجت‌های تاریخ و پرفروش‌ترین گوشی تلفن همراه در دنیا است. اپل چند ماه پیش اعلام کرد که بیش از یک میلیارد از این محصول را فروخته است که دستاوردی بزرگ برای این شرکت در طی ۹ سال عرضه رسمی آیفون محسوب می‌شود. اما فارغ از تمام ویژگی‌های خوب و بدی که این گوشی هوشمند از آن بهره می‌برد، یک نکته غیر قابل کتمان وجود دارد و آن این است که آیفون، محبوب‌ترین و پراستفاده‌ترین دوربین در دنیا است.

معتبرترین سند این حرف، گزارشی است که فلیکر هر ساله منتشر می‌کند و به تازگی این شبکه اجتماعی که روزانه ده‌ها هزار عکس بر روی آن آپلود می‌شود اذعان داشته که بیشترین عکس‌های آپلود شده در این وب‌سایت توسط آیفون گرفته شده‌اند. از این رو باید اعتراف کنیم که عکاسی و فیلم‌برداری خوب آیفون توانسته تا تأثیرات قابل توجهی در بازار فروش دوربین‌های عکاسی بگذارد.

از طرف دیگر در طی این سال‌ها به خوبی به این موضوع واقف شده‌ایم که تعداد کثیری از مشتریان ما کاربر گوشی‌های اپل هستند. تحلیل‌ها و گزارش‌های گوگل آنالیتیک نیز به ما می‌گوید که اکثر بازدیدکنندگان وب‌سایت و وبلاگ پیکسل با گوشی آیفون و یا آیپد از تارنمای ما دیدن می‌کنند. تمام این‌ حرف‌ها را زدیم تا شما را از دلیل تصمیم جدید خود آگاه سازیم. قرار است از این به بعد نگاه ویژه‌ای به آیفون و لوازم جانبی مرتبط با آن داشته باشیم. نه تنها اخبار و مقاله‌هایی در مورد عکاسی با آیفون، بلکه هر آنچه را که به استفاده بهتر کاربران از این رایانه توجیبی دوست داشتنی منجر می‌شود را برای شما گردآوری و منتشر خواهیم کرد.

از آنجایی که پیکسل تمرکز اصلی‌اش بر روی دوربین‌های عکاسی و فیلم‌برداری است، به زودی قصد خواهیم داشت تا گوشی‌های هوشمندی را برای فروش موجود کنیم که در عکاسی موبایل تراز اول هستند. از طرفی دیگر چون گوشی‌های آیفون با اختلاف بسیار زیاد محبوب‌ترین و پرطرفدارترین گوشی موبایل حال حاضر هستند، یک واحد مستقل را به نام آیفونچی راه‌اندازی کرده‌ایم که تمرکزش بر روی محصولات اپل است. در طی این مدت‌زمانی که آیفونچی را راه‌اندازی کرده‌ایم توانسته‌ایم دانش‌نامه‌ای را ایجاد کنیم که به استفاده هرچه بهتر از این دستگاه‌های هوشمند کمک می‌کند و دوست داشتیم تا این دانش را با مخاطبان پیسکل هم در میان بگذاریم. در وبلاگ پیکسل گزیده‌ای از مطالب آیفونچی را به طور روزانه و مستمر منتشر می‌کنیم ولی اگر قصد دارید بیشتر و تخصصی‌تر در مورد محصولات اپل و کارکرد آن‌ها بدانید می‌توانید آیفونچی را دنبال کنید.

نظر شما در این مورد چیست؟
اگر پیشنهادی برای هرچه بهتر پیاده کردن این تصمیم دارید لطفاً آن را با ما در میان بگذارید.

عکاس رسمی دونالد ترامپ کیست؟

دونالد ترامپ با فرمان‌هایی که اخیراً صادر کرده، در ابتدای ریاست جمهوری خود، بسیاری از مردم جهان را متعجب کرده است. از لغو طرح سلامت اوباماکِر گرفته تا دستور ساخت دیوار ۳۰۰۰ متری در مرز مکزیک! این غافلگیری‌ها به حیطه عکاسی هم وارد شده و به تازگی اعلام شده است که شیلا کرگ‌هد (Shealah Craighead) به عنوان عکاس رسمی دونالد ترامپ انتخاب شده است. عکاسی که تا قبل از این کمتر شناخته شده بود و در میان عکاسان تراز اول سیاسی آمریکا از جایگاه بالایی برخوردار نبوده است.

شیلا کرگ‌هد در کنار جورج بوش پسر

 

جانشین پت سوزای معروف، عکاسی که تصاویر خیره‌کننده‌ای از اوباما و کاخ سفید را به ثبت رساند فردی است به نام شیلا کرگ‌هد. پت سوزا قبل از انتخاب شدن به عنوان عکاس رسمی کاخ سفید یکی از موفق‌ترین عکاسان فتوژورنالیسم بود. او برای مجله‌های لایف و نشنال‌ جئوگرافیک مجموعه‌ عکس‌های مختلفی را به ثبت رسانده است. سوزا از اولین عکاسانی بوده است که از سقوط کابل در سال ۲۰۰۱ عکاسی کرده است. او یک مجموعه بسیار جذاب از زندگی خصوصی دونالد ریگان رئیس‌جمهور سابق آمریکا در سال ۱۹۹۴ به ثبت رسانده و موفق به کسب جوایز عکاسی بسیار زیادی شده و آثارش در موزه‌های مختلف به نمایش درآمده است. سوزا با این پشتوانه حرفه‌ای در سال ۲۰۰۸ وارد کاخ سفید شد در حالی که در مورد عکاس جدید، خانم شیلا کرگ‌هد داستان کاملاً بر خلاف این است.

اوباما در روزهای اول ریاست جمهوری، عکس از پت سوزا

 

رئیس‌جمهور باراک اوباما به همراه همسرش میشل در آسانسور، واشنگتن، آوریل ۲۰۰۹، عکس از پت سوزا

 

کرگ‌هد قبل از انتخاب به عنوان عکاس رسمی کاخ سفید در رزومه خود تنها عنوان عکاس رسمی لارا بوش، همسر جرج بوش را دارد. به علاوه عکس‌‌هایی هم برای Getty picture و AP گرفته و عکاس رسمی کمپین انتخاباتی سارا پیلن فرماندار آلاسکا نیز بوده است.

لارا بوش، عکس از شیلا کرگ‌هد

 

سارا پیلن در کمپین انتخاباتی سال ۲۰۰۸، عکس از شیلا کرگ‌هد

 

کرگ‌هد حالا یکی از مهم‌ترین عکاسان سیاسی آمریکا به شمار می‌رود و باید منتظر بود و دید که می‌تواند مانند سوزا عکس‌هایی به‌یادماندنی از پیرمرد پرسروصدای کاخ سفید بگیرد یا نه!

 

عکس‌های بابک کاظمی بر روی دیوار راه ابریشم

بابک کاظمی فعالیت حرفه‌ای خود را در سال ۱۳۷۶ و به عنوان یک هنرمند خودآموخته تجربی شروع کرد. او که در کار‌های اولیه خود با استفاده از تکنیک کولاژ و فراورده‌های نفتی، آثار عکس محوری جالبی می‌ساخت، رفته رفته به سبک شخصی خود در خلق چنین آثاری دست یافت.

کاظمی تجربه شرکت در بیش از ۵۰ نمایشگاه خارجی و داخلی را در کارنامه هنری خود دارد و آثار او در آرت‌فِر‌ها و بینال‌های مختلف به نمایش در آمده است. او تا کنون سه مجموعه عکس-کتاب نیز منتشر کرده است که از میان آن‌ها می‌توان به آلیس در سرزمین پارسی اشاره کرد. چشم انتظار هفتمین نمایشگاه انفرادی کاظمی در ایران است که به ماهیت مفهوم دَر و مهاجرین می‌پردازد. او این مجموعه را تدریجاً و از سال ۸۵ تا کنون به ثبت رسانده است که در حال حاضر بر روی دیوار گالری راه ابریشم به نمایش درآمده‌اند.

“انسان‌هایی که از در خانه‌های خویش بیرون رفتند اما هیچ‌گاه برنگشتند.
“چشم‌انتظار”، عنوان این نمایشگاه بازتابی از درِ خانه‌های مهاجرینی است که خانه و وطنشان را برای رسیدن به زندگی بهتری ترک کردند، خانه‌هایی که ویران شدند اما همچنان منتظر بازگشت صاحبانشان هستند. در این مجموعه با استفاده از تکنیک «کلودیونِ‌تر» آثاری پیش روی شماست که نشان‌دهنده‌ی گذشته و سرنوشت تاریک افراد مهاجر در کشورهای جایگزین سرزمین مادری است. این تکنیک که به اولین اقدام برای ساخت نگاتیو در جهان بازمی‌گردد تصاویر افراد را به شکل نگاتیو به وجود می‌آورد. با حضور صفحه‌ای تیره پشت نگاتیو‌ها، آن‌ها به تصاویرى پوزتیو تبدیل می‌شوند. این برخورد با رویکرد به داستان مهاجرینی‌ست که در کشور جدید همواره تلاش می‌کنند فعالیت اجتماعی داشته باشند و به عنوان افرادی نیک و مثبت زندگی جدیدی را برای خود رقم زنند درحالی‌که گذشته‌ی تلخ و تاریکشان همواره آنان را دنبال می‌کند و تنها با پذیرفتن آن «گذشته» است که می‌توانند هویتی نو برای خود بسازند. ”

گالری راه ابریشم

خیابان لواسانی غربی(فرمانیه)، بین‌خیابان آبکوه‌ و‌ آقایی، پلاک ۱۰۳، واحد ۲

۸ تا ۱۸ بهمن ۱۳۹۵

یک‌شنبه تا چهارشنبه ۱۵ تا ۱۹ / پنج‌شنبه و جمعه ۱۵ تا ۲۰

گالری شنبه‌ها و تعطیلات عمومی تعطیل است.

معرفی یک اپلیکیشن رایگان قدرتمند برای ادیت ویدیو در iOS

تقریباً بیشتر افراد این روزها کاربر گوشی‌های هوشمند هستند. این گوشی‌ها به‌قدری قدرتمند شده‌اند که یک کامپیوتر، دوربین عکاسی و فیلم‌برداری، موزیک پلیر، تلفن، رهیاب و خیلی امکانات دیگر را در خود جای داده‌اند. یکی از امکاناتی که بیشترین محبوبیت و کاربرد را دارد دوربین گوشی‌های هوشمند است.

به همین دلیل بیشتر ما این روزها چندین ساعت ویدیو و چنین هزار عکس را در گوشی یا تبلت خود داریم که اکثراً به‌هم‌ریخته بوده و جذابیت چندانی هم ندارند. اکثرشان نیز پس از مدتی به فراموشی سپرده می‌شوند. ولی به لطف وجود پردازنده‌های قدرتمند در گوشی‌های امروزی و اپ‌هایی مانند Splice می‌توانید خیلی راحت اینن ویدیوها را ویرایش کرده و تبدیل به خاطراتی ماندگار کنید.

اپ Splice یکی از اپلیکیشن‌هایی است که به مالکیت GoPro درآمده و به‌صورت رایگان در اختیار کاربران قرار گرفته است. برعکس بیشتر اپ‌های مشابه، Splice یک ادیتور قدرتمند و کامل به‌حساب می‌آید.

با استفاده از این اپ ادیت می‌توانید ویدیوها را برش بزنید، قسمت‌هایی از آن‌ها را حذف کنید، ویدیوها را به یکدیگر بچسبانید، به آن‌ها فیلتر اضافه کنید، سرعتشان را کم یا زیاد کنید و حتی مقدار زوم را نیز تغییر دهید. همچنین می‌توانید عکس‌های خود را به میان ویدیوها اضافه کنید.

امکان تغییر سرعت ویدیو به‌خصوص برای کاربران آیفون 6S و 7 می‌تواند بسیار جذاب باشد، زیرا این گوشی‌ها قادر هستند با سرعت‌های بالای 120 فریم بر ثانیه فیلم‌برداری کنند. به‌این‌ترتیب می‌توانید ویدیوهای اسلوموشن خود را با سرعت‌های مختلف در میان سایر ویدیوها جای دهید و به نتایج جذابی برسید.

این اپ اجازه‌ی اضافه کردن عنوان‌ها و نوشته‌ها به ویدیو را نیز می‌دهد و می‌توانید برای قسمت‌هایی از ویدیو Transition تعریف کنید: به‌طور مثال ویدیو از میانه‌ی صفحه به بیرون باز شود، یا از یک سمت وارد شده و از سمت دیگر خارج شود و…

برای اضافه کردن موسیقی نیز این اپ لیست نسبتاً کاملی از موسیقی‌های رایگان را در اختیار کاربر می‌گذارد یا می‌توانید موسیقی موردعلاقه‌تان را از iTunes فراخوانی کنید. همچنین می‌توانید صداهای ضبط‌شده‌ را بر روی ویدیو بگذارید و امکان اضافه کردن افکت به صداها نیز وجود دارد.

به‌علاوه حالتی نیز برای هماهنگ کردن خودکار فیلم و موسیقی در Splice در نظر گرفته شده است. برعکس بیشتر اپ‌های مشابه این نرم‌افزار می‌تواند ویدیوهای ادیت شده را در سایزهای مختلف استخراج کند، همچنین قادر خواهید بود ویدیوهایتان را به‌صورت مستقیم در بسیاری از جوامع مجازی به اشتراک بگذارید. مهم‌تر این‌که کار با این اپ فوق‌العاده راحت است و هر فردی با کمی سعی و خطا می‌تواند تمامی عملکردهایش را یاد بگیرد.

برای دانلود اپلیکیشن Splice از این لینک استفاده کنید.

دیدگاه‌ها برای چرا لایت روم؟ با پشم سنگ

عکاسان نجومی به قطاری از نرم افزارها برای رسیدن به نتایج مطلوب کارشان نیاز دارند. برای ساختن عکس‌هایی از رد ستارگان نرم افزار خاص خودش، برای روی هم انداختن عکس‌هایی که به روش قلم دوش تهیه شده و یا عکس‌هایی از اعماق آسمان نرم افزاری دیگر، و برای ویرایش خروجی این نرم افزارها به فتوشاپ. حال چه لزومی دارد که عنوان جدیدی به این لیست نرم افزارها اضافه کنیم؟

اولین باری که احساس کردم نیاز به نرم افزاری برای مدیریت عکس­هایم دارم در راه بازگشت از سفری طولانی به شمال غرب ایران بود. با دوستی عکاس و دوستی آشنا به آی تی درباره چگونگی مدیریت این حجم عظیم از عکس‌های گرفته شده در خلال سفر بحث می‌کردیم. به دوستان می‌گفتم که باید نرم افزاری باشد که بتواند عکس‌ها را برچسب بزند که هر موقع احتیاج به عکسی بود بتوان با جستجوی آن برچسب عکس را برایتان حاضر کند، بدون اینکه بخواهید خودتان عکس‌ها را در پوشه‌های جداگانه ذخیره کنید. فقط تصور کنید عکس‌های یک سفر مثلاً به استان زنجان را دسته بندی کنید. عکس‌هایی که از طبیعت گرفته شده را در یک پوشه باید قرار دهید، عکس‌های نجومی را در یک پوشه، عکس‌های بناهای تاریخی را در یک پوشه دیگر و …

حال مشکلی که پیش می‌آید این است که عکس‌هایی که به طور مثال مشخصه‌های طبیعت و بنای تاریخی را با هم دارند را چه کنیم؟ آیا برای آن‌ها هم پوشه‌های جداگانه تهیه کنیم؟ عکس‌های نجومی از بناهای تاریخی زنجان را نباید در پوشه‌ای که عکس‌های نجومی از ایران را در آنجا دسته بندی کرده‌اید قرار داد؟ این حجم عکس احتیاج به چه مقدار فضای ذخیره سازی نیاز خواهد داشت؟

سازنده نرم افزار آشنای فتوشاپ، در سال 2006 این مشکلات را برای عکاسان با معرفی نرم افزار لایت روم حل کرد.

لایت روم چیست؟

لایت روم یک نرم افزار ویرایش و مدیریت عکس مبتنی بر پایگاه داده است. این عنوان «پایگاه داده» یعنی همان چیزی که شما را از دسته بندی جداگانه عکس‌ها معاف می‌کند. یعنی دسته بندی بر حسب اطلاعاتی که بر روی عکس‌ها ذخیره شده و یا شما مشخص کرده‌اید. بیش از 90 درصد ویرایش‌های فتوشاپ را در لایت روم هم می‌توان انجام داد. در محیط یکپارچه این نرم افزار می‌توانید عکس‌ها را وارد کامپیوتر کنید، با عناوین مختلف برچسب بزنید و دسته بندی کنید بدون اینکه نیاز به ایجاد کپی جدید در پوشه‌ای جداگانه داشته باشید. در همان محیط ویرایش‌های اولیه و اصلی را ایجاد کنید. خروجی JPG برای چاپ بگیرید و …

و حسن بزرگ این نرم افزار برای کاربران ویندوز نمایش بی واسطه تصاویر خام ( RAW برای دوربین‌های کنون و NEF برای دوربین‌های نیکون) در محیط نرم افزار در پوشه‌هایی است که آن‌ها را قرار داده‌اید. همان‌طور که می‌دانید، محیط ویندوز توانایی نمایش تصاویر خام را ندارد و برای دیدن آن‌ها باید از افزونه­ی (Camera Raw reader) در محیط فتوشاپ استفاده می‌کردید، و برای اینکه فایل خام مورد تغییر قرار نگیرد، باید یک خروجی JPG از آن می‌گرفتید و ویرایش‌های نهایی را بر روی آن اعمال می‌کردید. قبل از آشنائی با لایت روم، من برای اینکه بدانم فایل‌های خامی که در پوشه‌های مختلف دارم شامل چه عکس‌هایی است از هر کدام از فایل‌های خام یک خروجی JPG با اندازه کوچک در کنار آن ذخیره می‌کردم. همه­ی این مشکلات در نرم افزار لایت روم حل شده است و افزون بر آن، با استفاده از لایت روم و در محیط یکپارچه‌ی آن، دیگر احتیاجی به جابه‌جایی بین پنجره‌های مختلف از ویندوز به فتوشاپ و بلعکس نخواهید داشت. بخش زیادی از کارهایی که (بیش از 90 درصد) قبلاً با ترکیبی از ویندوز و فتوشاپ انجام می‌دادید، از قبیل وارد عکس‌ها از کارت حافظه به کامپیوتر، پوشه بندی، ویرایش و … در محیط لایت روم انجام پذیر است.

بخش‌های مختلف نرم افزار

به هنگام ورود به نرم افزار اگر با محیط آن آشنا نباشید کمی گیج کننده به نظر می‌رسد. اما کافی است که به محیط آن عادت کنید و با توانایی‌های فوق‌العاده آن خو بگیرید. در این صورت دیگر کامپیوتر خود را بدون لایت روم نخواهید گذاشت. در محیط نرم افزار نوار ابزاری شامل 7 عنوان (در آخرین نسخه نرم افزار به نام لایت روم 5) وجود دارد که به ترتیب به نام‌های: Library و Develop و Map و Book و Slide Show و Print و Web هستند.

در بخش Library اطلاعات مربوط به محل قرار گیری عکس را در سمت چپ، خود تصویر به همراه گزینه‌هایی برای چگونگی نمایش و برچسب زدن و … را در پنجره وسط، و در ستون سمت راست، گزینه‌هایی برای نمایش هیستوگرام (برای اینکه دقیقاً بدانید چه مقدار از پیکسل‌های تصویر شما در کدام نواحی قرار گرفته‌اند) ویرایش سریع، کلید واژه‌هایی که بتوانید عکس‌ها را بر اساس آن دسته بندی کنید، کلید واژه‌ای را خودتان اضافه کنید (به طور مثال، عکس‌های اعماق آسمان)، بخش متا دیتا Meta Data برای اینکه عکس‌ها را بر حسب نوع فرمت و یا اطلاعات اگزیف و … جستجو و طبقه بندی کنید.

دقت کنید که برای کسانی که حجم زیادی عکس بر روی کامپیوتر خود دارند و حال می‌خواهند از نرم افزار لایت روم استفاده کنند و یا عکسی را از طریق ویندوز وارد پوشه­های سیستم خود کرده­اند و حال می‌خواهند در محیط نرم افزار آن‌را دسته بندی کنند و ویرایش کنند نرم افزار به طور پیش فرض عکس‌های موجود در کامپیوتر شما را نمایش نمی‌دهد و برای اینکه بتواند عکس‌های شما را نمایش دهد باید از گزینه­ی ایمپورت Import استفاده کنید. یعنی هر فولدر را به همراه ساب فولدرها باید ایمپورت کنید که نرم افزار آن‌را در ستون سمت چپ نمایش دهد. اما اگر از ابتدا که می‌خواهید عکس‌ها را وارد کامپیوتر کنید از لایت روم استفاده کنید دیگر مشکلی نخواهید داشت و از همان ابتدا در لایت روم مسیر ذخیره سازی را می‌توانید مشخص کنید، با کلید واژه‌هایی که می‌خواهید برچسب بزنید و …

در ستون سمت چپ، در زیر پنجره‌ی نمایش در اندازه کوچک، به غیر از محل قرار گیری عکس‌ها که با نام فولدر مشخص شده گزینه‌های دیگری هم وجود دارد که به نام‌های کالکشن Collection و کاتالوگ Catalog و سرویس اشتراک گذاری Publish services نام‌گذاری شده‌اند و هر کدام هم شامل The same could be loyal in a best-data-recovery.com liberation attention – dust, contaminants, atmosphere moisture, and high temperatures can all diverge a aspect of a tough expostulate that’s being repaired. گزینه‌ای مختلفی هستند. در بخش کاتالوگ می‌توانید عکس‌هایتان را تحت عنوان یک کاتالوگ ذخیره کنید، online casino در بخش کالکشن می‌توانید عکس‌ها را در کالکشن هایی با عنوان‌های پیش فرض و یا عنوان‌های پیشنهادی خودتان دسته بندی کنید بدون اینکه نیاز داشته باشید کپی جدیدی را از عکس تهیه کنید. بخش آخر هم سرویس casino online اشتراک گذاری Publish services نام دارد که کشف ویژگی‌های آن به عهده علاقه‌مندان.

در بخش Develop تقریباً تمام ویرایش‌هایی را که در فتوشاپ و یا افزونه­ی Camera tender reader می توانستید انجام دهید قرار گرفته است. فایل‌های خام خود را در اینجا به راحتی می‌توانید ویرایش کنید. برای کسی که با نرم افزار فتوشاپ آشنائی دارد کار کردن در این محیط آسان خواهد بود. هم چنین در این بخش و در سمت چپ نرم افزار در زیر پنجره­ی نمایش عکس به صورت کوچک ستونی وجود دارد که History نام دارد و مراحل ویرایش را از آغاز تا انتها به شما نمایش می‌دهد. همچنین گزینه­ی دیگری به نام Presets وجود دارد که لیستی متنوع از انواع ویرایش‌ها را به طور casino online پیش فرض در اختیار شما می­گذارد. از ویرایش مختلف در حالت سیاه و سفید تا ویرایش مختلف به سبک دوربین‌های ویدئویی.

در بخش Map نقشه‌ای دارید از مکان‌هایی که عکاسی کرده‌اید. ویژگی جالبی است برای کسانی که اهل سفر هستند. می­توانید موقعیت مکان‌هایی را که عکاسی کرده­اید بر روی نقشه مشخص کنید و یا عکس­هایتان را در روی نقشه به نمایش بگذارید. می‌توانید بر حسب مکان عکاسی و از روی نقشه عکس­هایتان را مشخص و دسته بندی کنید. از این online casino’s ویژگی به طور مثال می‌توان برای نمایش تفاوت نمای آسمان در دو منطقه خاص جغرافیایی به علاقه‌مندان به نجوم استفاده کرد؛ و nbso یا هر از گاهی نگاهی به نقاطی که روی نقشه مشخص است بیندازید online casino canada و در یک پنجره ببینید «چه سفرها کرده‌اید».

در بخش Book می‌توانید یک کتاب با عکس­های خود طراحی کنید بدون اینکه نیاز به کمک کسی داشته باشید. فقط قبل از آن باید ناشری پیدا کرده باشید که حاضر باشد کتاب عکس شما را چاپ کند.

در بخش Slide uncover می‌توانید یک اسلاید شو از عکس­های خودتان تهیه کنید بدون اینکه بخواهید با نرم افزارهایی مثل پریمیر Premier یا پاور پوینت Power indicate سر و کله بزنید. می‌توانید بر روی اسلایدشو خودتان موزیک بگذارید، طراحی خاص خودتان را داشته باشید. خروجی پی دی اف و یا ویدئو با فرمت Mpeg4 از اسلاید شو خودتان تهیه کنید و …

در بخش Print می‌توانید برای چاپ عکس از فایل‌های خودتان ویژگی‌های خاصی را تعریف کنید. لبه­های چاپ را مشخص کنید. ویژگی­های چاپگر خودتان را برای چاپ تغییر دهید و. .

بخش Web هم برای کسانی که وب‌سایت یا وبلاگ دارند شاهکار به حساب می‌آید. می‌توانید عکس‌هایتان را در صفحه‌هایی در فرمت های اچ تی ام ال Html فلش Flash برای نمایش در وب‌سایت خود آماده کنید.

ویژگی‌های لایت روم

کسانی که این نرم افزار را برای استفاده عکاسان طرح ریزی کرده‌اند، قطعاً تمام تلاششان را کرده‌اند که ویژگی‌های خاص و منحصر به فردی را در آن بگنجانند. بخش‌هایی که در بالا به آن اشاره شد، ویژگی جستجوی عکس‌ها بر حسب کلیدواژه‌ها و یا جستجو بر حسب اطلاعات ضبط شده در اگزیف Exif عکس، حالت‌های پیش فرض بسیار زیاد در موقع ویرایش، قابلیت ذخیره سازی یک ویرایش که توسط شما انجام شده است در میان حالت‌های پیش فرض، ایجاد کپی مجازی از عکس و اعمال ویرایش بر روی آن، نمایش عکس‌ها در یک پنجره در کنار هم برای مقایسه، قابلیت دسته بندی عکس‌های مشابه هم که به صورت یک دسته عکس نمایش داده شود.

یک ویژگی بسیار جالب و هوشمندانه در این نرم افزار را هنگامی مشاهده خواهید کرد و کارت حافظه­ی دوربین خود را به کامپیوتر وصل کرده و قصد کپی کردن عکس‌ها بر روی حافظه­ی کامپیوتر خود را دارید. می‌توانید تنظیمات پیش فرض نرم افزار را جوری تغییر دهید که به هنگامی که کارت حافظه به کامپیوتر وصل می‌شود نرم افزار لایت روم باز شده و صفحه­ی مربوط به وارد کردن عکس­ها به کامپیوتر باز شود. طی سه مرحله­ی بسیار ساده که در زیر توضیح داده شده است این عمل انجام می‌گیرد:

  1. تعیین منبع عکس‌های ورودی (که می‌تواند از یکی از پوشه‌های موجود در کامپیوتر یا کارت حافظه­ی دوربین باشد).
  2. تعیین نوع اضافه کردن عکس‌ها که شامل کپی یا اضافه کردن به صورت نگاتیو دیجیتال و یا منتقل کردن به صورت کامل از روی کارت حافظه است.
  3. تعیین محل اضافه شدن عکس‌ها در کامپیوتر و همچنین کاتالوگی که عکس­ها در آن قرار می‌گیرد.

نکته­ی جالب توجه در این مرحله این است که اگر قبلاً بر روی کارت حافظه­ی شما عکس­هایی وجود داشته که شما آن‌ها را وارد کامپیوتر کرده باشید نرم افزار به طور خودکار تشخیص داده و با تیک زدن عکس‌های جدید به شما کمک بسیاری می‌کند که از دوباره وارد کردن و کپی کردن آن‌ها بر روی کامپیوتر خود جلوگیری کنید. آن‌هایی که با فرمت خام عکاسی می‌کنند قدر این ویژگی را به طور قطع به خوبی در می‌کنند.

دقت کنید که هر تغییری که از طریق لایت روم در محل قرارگیری عکس‌ها در کامپیوتر خود می‌دهید بلافاصله در کامپیوتر شما اعمال شده و احتیاجی به جابه‌جایی مداوم بین پنجره‌های لایت روم و ویندوز نخواهید داشت. این روند به صورت معکوس هم برقرار است. یعنی اگر تغییری در محل قرارگیری عکس‌ها در ویندوز انجام بدهید، لایت روم آن‌را شناسایی کرده و آن پوشه در لایت روم به صورت چراغ خاموش برای شما نمایش داده خواهد شد و هیچ گونه تغییری را در آن نمی‌توانید انجام دهید و با پیغام عدم توانایی نرم افزار در پیدا کردن پوشه مواجه خواهید شد. مگر اینکه مجدداً پوشه­ی تغییر مکان داده شده از طریق ویندوز را در لایت روم ایمپورت Import کنید. در انتهای این مطلب هم برای اینکه در حین کار با این ویژگی، به طور ناخواسته سبب از بین رفتن عکس­های خود نشوید توصیه‌هایی شده است.

یک ویژگی منحصر به فرد دیگر هم دیدن فضاهای ذخیره سازی دیگر به صورت آفلاین است. به طور مثال، بعد از Import هارد اکسترنال خود می‌توانید آن‌را از کامپیوتر جدا کنید، ولی همیشه محتویات آن‌را در لایت روم می‌توانید بررسی کنید و در مقابل چشمانتان باشد، البته قطعاً توانایی ویرایش یا جا بجا کردن محل ذخیره سازی را نخواهید داشت و چراغ مربوط به هارد اکسترنال خاموش خواهد بود که بدین معنی است که اتصال برقرار نیست. جالب نیست اگر بتوانید تمام محتویات چندین هارددیسک را بدون نیاز به جابه‌جایی بین پوشه‌های مختلف و پنجره‌های بی شمار ویندوز ببینید؟

 حالت‌های مختلف و بسیار زیاد دیگری هم وجود دارد که قطعاً نمی‌توان در چند صفحه تمام آن‌ها را معرفی کرد. فقط 2 توصیه به کسانی که می‌خواهند از این نرم افزار استفاده کنند:

  1. ساعت‌ها فیلم آموزشی به صورت آماده در بازار یا در وب سایت شرکت ادوبی Adobe سازنده این نرم افزار، و یا در جای جای اینترنت موجود است که می‌توانید آن‌ها را دیده و تکنیک‌های بی‌شمار استفاده از لایت روم را در کم‌ترین زمان و بدون نیاز به سعی و خطاهای زیاد از آن‌ها یاد بگیرید.
  2. ابتدا در یک پوشه­ی خالی بخشی از عکس­های خود را کپی کنید و تمام مطالبی را که یاد گرفته‌اید و یا احتیاج به سعی و خطا دارد در آن تمرین کنید. مبادا در حین آموزش به اشتباه باعث از بین رفتن یا پاک شدن عکس­های ارزشمند خود شوید.

در انتها باید این نکته را گوشزد کنم که وجود لایت روم سبب بی نیازی شما از فتوشاپ نخواهد شد. چرا که به طور مثال برای تغییر سایز و حجم عکس خود و یا اعمال بعضی فیلترها، چسباندن عکس­ها به هم برای ساخت تصاویر پانوراما و بعضی ویرایش‌های خاص شما به نرم افزار مادر لایت روم یعنی فتوشاپ احتیاج خواهید داشت، ولی توانایی لایت روم در طبقه بندی عکس‌ها قابلیت بی نظیری است که شما را از سردرگمی در پوشه‌های مختلف نجات خواهد داد.

این مقاله در شماره‌ی 230 مجله نجوم چاپ شده است. بازنشر آن با اجازه نویسنده مقاله صورت می‌گیرد.

دیدگاه‌ها برای دوربین‌ حرارتی DJI Zenmuse XT برای پهپاد‌ها با سروش

شرکت DJI ابداعات اخیر خودش را با یک محصول انقلابی دیگر ادامه می‌دهد. DJI Zenmuse XT دوربین حرارتی DJI است که می‌تواند با اتصال به درون‌های این شرکت، در تاریکی مطلق تصاویر حرارتی را ثبت کند. DJI برای تولید این محصول با شرکت FLIR که متخصص تصویرگری حرارتی است همکاری کرده است.

این دوربین جدید می‌تواند روی دو پرنده حرفه‌ای Inspire 1 و Matrice M100 نصب و استفاده شود و به این ترتیب از انواع قابلیت‌های حرفه‌ای فیلمبرداری این تجهیزات مانند کنترلر LightBridge، قابلیت Point of Inetrest، لرزشگیر فوق‌العاده قوی و امکان استفاده از GPS بهره‌مند می‌گردد. این دوربین از همان مانت گیمبال که دوربین‌های DJI Zenmuse X3 و X5 و X5R استفاده می‌کنند برخوردار است و به همین دلیل می‌تواند با چرخش 360 درجه، تمامی کادر دورتادور خود را ضبط کند.

البته این اولین بار نیست که یک دوربین حرارتی برای استفاده روی درون‌ها ساخته می‌شود. خود شرکت FLIR، پیش‌تر نیز دوربین‌های حرارتی مخصوص پهپاد‌ها را معرفی کرده است. اما این نخستین‌ بار است که چنین دوربینی برای محصولات DJI عرضه می‌شود.

این دوربین می‌تواند تصاویری با رزولوشن 336×256 و سرعت 60 فریم بر ثانیه یا 640×512 و سرعت 30 فریم بر ثانیه را با حساسیت در حد 50 میلی کلوین ضبط کند. DJI می‌گوید این مقدار از حساسیت برای اغلب آنالیز‌های حرارتی و تحلیل داده‌های محیطی مناسب است.

قیمت این محصول هنوز اعلام نشده است، اما به احتمال زیاد از اوایل 2016 وارد بازار خواهد شد.

۷۷ تکنیک، ترفند و آموزش عکاسی از هرچیزی

اگر تازه یک دوربین جدید خریده اید و به دنبال یاد گرفتن چند تکنیک جدید عکاسی هستید یا مدتی است که عکاسی را شروع کرده اید و می خواهید در آن استاد شوید، منابع اینجا در اختیار شماست.
این لیست ۷۷ تا از محبوب ترین تکنیک های عکاسی را پوشش می دهد، بنابراین اگر می خواهید عکاسی پرتره خود را ارتقا دهید یا بیاموزید که چگونه عکس های منظره بهتری بگیرید، راز کلوز آپ های شارپ را بدانید یا عکاسی خیابانی را شروع کنید، نکته ها و ترفند های ضروری را اینجا پیدا خواهید کرد.

آموزش عکاسی پرتره / نکات و ترفندهایی برای عکاسی پرتره

۱ – فوکوس بر روی چشم ها

اگر چه ارتباط چشمی در پرتره همیشه مطلوب نیست، اما چشم های تیز بین قطعا هستند. یک نقطه فوکوس را که بر روی چشم های سوژه قرار دارد را به صورت دستی انتخاب کنید، یا نقطه فوکوس مرکزی را که بر روی چشم های مدل قرار دارد را انتخاب و فوکوس را بر روی چشم های آن قفل کنید.

سپس، با فشار نیمه دکمه شاتر فوکوس را در حالت قفل نگه دارید، سپس قبل از گرفتن عکس دوباره ترکیب بندی را انجام دهید.

۲ -استفاده از لنز های استاندارد یا تله

برای عکاسی پرتره محیطی، یعنی فضایی که می خواهید یک فرد را درون یک بافت خاص نشان دهید انتخاب فوق العاده مناسبی است. با این حال لنز های واید که در عکاسی کلوز آپ استفاده می شوند اجزای صورت شخص را تحریف و تصاویر ناخوشایندی خلق می کند. انتخاب بهتر برای عکاسی پرتره استفاده از لنز استاندارد یا لنز های تله کوتاه است. فاصله کانونی استاندارد برای پرتره در دوربین های فول فریم لنز های اولیه ۵۰ میلی متر، ۸۵ میلی متر و ۷۰-۲۰۰ میلی متر است.

۳ – استفاده از حالت تقدم دیافراگم

تقدم دیافراگم به شما امکان کنترل مستقیم دیافراگم و به دنبال آن امکان کنترل عمق زمینه را می دهد.
لنزهای پرایم سریع، مانند ۵۰mm f/1.4 و ۸۵mm f/1.2 به شما این امکان را می دهد تا دیافراگم های خیلی باز را برای داشتن تصاویری با عمق میدان کم انتخاب کنید. این لنز ها به شما کمک می کند تا پس زمینه صاف خارج از فوکوسی داشته باشید که به شما کیفیت پرتره حرفه ای می دهد.

۴ – استفاده از نور پنجره

شما برای گرفتن عکس های پرتره در خانه احتیاجی به کیت نور استودیویی خانگی ندارید، یک پنجره و یک رفلکتور می تواند به شما کمک کند تا بدون صرف هزینه خیلی زیاد به پرتره با نور خیره کننده طبیعی دست پیدا کنید. مدل خود را در زاویه ای مقابل پنجره قرار دهید و از یک رفلکتور سفید یا نقره ای برای انداختن سایه بر روی صورت سوژه استفاده کنید. رفلکتور نقره ای نور با وضوح بیشتری از نور سفید می دهد، اگرچه تاثیر آن با این نخواهد بود. مراقب رنگ هایی که از طریق شیشه پنجره بر روی سوژه می افتد باشید، رنگ سبز چمنی به پوست حالت مرض می دهد، در حالی که نور خورشید موقع عصر نور بسیار گرمی را انعکاس می دهد.

۵ – پرتره High-key

به عمد نور زیاد یا over را انتخاب کنید تا تاثیرنور high-key را ایجاد کند و ظاهر ظریفی در پرتره خانم ها و و عکس کودکان ایجاد می کند. این ترفند را بعدا با استفاده از نرم افزارهایی مانند فتوشاپ نیز می توان انجام داد. عکاسی با فرمت فایل RAW امکان ویرایش بیشتری به شما می دهد، به طوری که شما می توانید در مقایسه با JPEG جزئیات بیشتری را از طیف رنگی موجود در فایل های RAW استخراج کنید.

۶ – پرتره از نوزادان

پرتره از نوزادان

 

 

هنگام عکاسی پرتره از نوزادان، نور طبیعی بهترین گزینه است. نور فلاش فقط چهره آنها را رنگ پریده می کند. سعی کنید آنها را نزدیک پنجره قرار دهید و از یک رفلکتور برای هدایت بیشتر نور بر روی آن استفاده کنید. هر چه نور بیشتری به روی سوژه بتابانید، می توانید از حساسیت ایزوی کمتری استفاده کنید تا بهترین کیفیت عکس ممکن را داشته باشید. برای داشتن عکس کودکان در بهترین حالت آنها، درست بعد از غذا خوردن یا وقتی که اول صبح از خواب بیدار می شوند از آنها عکاسی کنید. در این زمان ها آنها بسیار فعال تر و هوشیار تر از دیگر ساعت های روز هستند و شما به راحتی می توانید از آنها عکس هایی بگیرید که مورد پسند پدر و مادر آنها باشد.

۷ – عکاسی از کودکان

عکاسی از کودکان

 

 

عکسبرداری از کودکان بسیار لذت بخش اما چالش برانگیز است. مدت عکاسی پرتره از کودکان را کوتاه و سرگرم کننده سازید. با آنها بازی کنید: برای برقراری ارتباط چشمی با آنها از او بخواهید به عکس خود که در جلوی لنز افتاده نگاه کند. یک لنز واید بر روی دوربین نصب کنید و بدون اینکه به دوربین نگاه کنند از آنها عکاسی کنید و از آنها بخواهید که موقع شنیدن صدای شاتر لبخند بزنند. بهترین فرصت برای عکاسی وقتی است که آنها برای لحظه ای آرام هستند مانند وقتی که بر روی اسباب بازیشان تمرکز کرده اند. با صحبت کردن با آنها و نشان دادن عکس هایشان بر روی LCD آنها را با قضیه درگیر کنید.

۸ – عکاسی در حالت پیاپی

چه در حالت عکاسی پرتره کودکان یا پرتره دسته جمعی، دوربین را در سریع ترین تنظیمات درایو قرار دهید. این کار شانس گرفتن عکس هایی که در آن چشم های سوژه ها در عکس های پرتره گروهی باز باشد را افزایش می دهد. اگر در عکس ها همه سوژه ها چشم شان باز نیست و در کسری از ثانیه چند سری عکس داشتید، می توانید به آسانی چهره را در فتوشاپ ویرایش کنید.

 

۹ – ژست دادن پرتره دسته جمعی

هنگامی که یک پرتره گروهی را سازماندهی می کنید، اولین چیزی که احتمالا مورد توجه شما قرار می گیرد ارتفاع است، افراد بلند قد را در پشت و کوتاه قد ها را در جلوی کادر قرار دهید. به هر حال نگاهی هم به لباس های آنها داشته باشید. وقتی که تنها بر روی قد افراد تمرکز کرده اید، رنگ های رنگ های متضاد نادیده گرفته می شوند، و این در نتیجه پایانی کار بسیار چشمگیر است. برای اینکه مطمئن شوید که چهره همه افراد در عکس واضح است حداقل از دیافراگم f/8 با یک لنز واید استفاده کنید. اما اگر در محیط داخلی پرتره دسته جمعی می اندازید، در آن دیافراگم بهتر است از ایزوی بالا استفاده کنید تا بدون سه پایه عکس واضحی داشته باشید. عکس شما ممکن است پر از نویز باشد، و حتی ممکن است سرعت شاتر هم به اندازه کافی بالا نباشد که تصویر واضحی ارائه دهد. یک ترفند در اینجا این است که تمام افراد را در یک خط در فاصله کانونی یکسان قرار دهید، به این ترتیب دیافراگم لازم نیست که خیلی باریک باشد.

‍ ۱۰ – ایده هایی در مورد ژست عکس های خانوادگی

ایده هایی در مورد ژست عکس های خانوادگی

 

 

فکر کنید که چیدمان افراد در پرتره های فامیلی چگونه می تواند ارتباط بین اعضای مختلف خانواده را بگوید. یک ایده بسیار ساده این است که بر روی پدر و مادر خانواده یا عضو تازه وارد خانواده تاکید کنید. با قرار دادنن سایر اعضای خانواده در این بین می توانید فاصله کانونی واضحی ایجاد کنید. برای عکاسی از خانواده های بزرگ تر از مبلمان استفاده کنید، تا بتوانید انها را به گروه های مختلف تقسیم کنید. کودکان را در مقابل آن و بزرگترها را در پشت سر آنها بگذارید.

۱۱ – پرتره با نور شمع

وقتی که می خواهید با نور شمع عکاسی کنید، لازم است که ایزو را تا ۱۶۰۰ و بالاتر افزایش دهید و اگر سرعت شاتر بالا می خواهید تا همه حرکات مدل را ثبت کنید با دیافراگم بسته تر کار کنید. فلاش دوربین را خاموش کنید و از حالت نوردهی دستی استفاده کنید. تمام نورها را خاموش کنید تا فقط فاصله بین صورت سوژه تا دوربین با نور شمع روشن باشد و بقیه اتاق تاریک باشد. اگر می خواهید پرتره با نور شمع بگیرید، از تعداد بیشتری شمع استفاد ه کنید. نه تنها با این کار مقدار نور لازم برای نوردهی را افزایش می دهید بلکه این کار به شما این امکان را می دهد که گسترش روشنایی سایه های نرمتری داشته باشید.

آموزش عکاسی منظره (Landscape) / نکات و ترفندهایی برای عکاسی منظره (Landscape)

۱ – استفاده از فیلتر های مدرج ND و پولاریزه

استفاده از فیلتر های مدرج ND و پولاریزه

 

 

عکاس های لند اسکیپ اغلب برای حل مشکلات نوردهی یا دستیابی به افکت هایی که ایجاد آنها با برنامه های ویرایشی سخت است، فیلترهای مختلفی را با خود حمل می کنند. اگرچه عکاسی HDR و تلفیق نوردهی در فتوشاپ استفاده از لنزهای ND مدرج را در طبیعت کمتر می کند، اما فیلتر های plain ND و پولاریزه هنوز جایگاه خود را در عکاسی لند اسکیپ حرفه ای حفظ کرده اند. فیلتر های ND مقدار نوری را که به لنز می خورد را کاهش می دهد و سرعت شاتر را برای نوردهی طولانی در عکاسی لند اسکیپ بیشتر می کند. فیلتر های پولاریزه انعکاس را از سطح آب و برگ های براق حذف می کند و کنتراست را بین آسمان آبی و ابرهای سفید افزایش می دهد. گرچه هر دوی این افکت ها در فتوشاپ وجود دارد اما انجام آنها داخل دوربین نیز کار جالب و سرگرم کننده ای است.

۲ – سطح افق

سطح افق

 

 

ااغلب اوقات شما می خواهید که خط افق در تصویر شما تراز باشد. این نکته به ویژه در عکاسی از مناظر دریایی مهم است در غیر این صورت به نظر می رسد که آب در حال سرریز شدن به بیرون کادر است. صفحه LCD دوربین شما در حالت Live View یک کادر شبکه ای دارد که می توان آنرا از طریق منو فعال کرد تا مطمئن شد که خط افق تراز است، و ممکن است حتی نمایشگر الکترونیک سطح داشته باشد که می تواند در بالای تصویر قرار گیرد. اگر دوربین شما این ویژگی ها را ندارد، از ردیف نقاط فوکوس خودکار در منظره یاب به عنوان یک راهنمای حدسی برای تراز بودن خط افق استفاده کنید.


۳ – تکنیک فوکوس ابر کانونی (بینهایت)

تکنیک فوکوس ابر کانونی (بینهایت)

 

 

عمق میدان هنگام عکاسی لند اسکیپ بسیار حائز اهمیت است. عمق میدان برای نمایش جزئیات زیاد- از جزئیات پیش زمینه تا افق های دور- و شارپ بودن آن تا حد ممکن، مطلوب است. برای افزایش عمق میدان، دیافراگم پایین تر را انتخاب و سپس به صورت دستی بر روی فاصله ابر کانونی فوکوس کنید. این نقطه ای است که در آن عمق میدان تقریبا از نصف فاصله ابر کانونی تا بی نهایت امتداد پیدا می کند. فاصله ابر کانونی بر اساس فاصله کانونی و دیافراگمی که از آن استفاده می کنیم تغییر می کند، در نتیجه ما پیشنهاد می کنیم که از یکی از اپلیکیشن های مفید ابر کانونی موجود در تلفن های هوشمند که فاصله ابر کانونی را محاسبه می کنند استفاده کنید.

۴ – لنز های تله برای عکاسی از مناظر (Landscape)

لنز های تله برای عکاسی از مناظر

 

 

استفاده از لنز واید هنگام عکاسی لند اسکیپ یک امر بدیهی است، اما لنز تله نیز یک بخش ضروری کیت های دوربین در عکاسی لند اسکیپ خلاق است. لنز تله شما را قادر می سازد تا عناصر صحنه را فشرده کنید و پیش زمینه و پس زمینه را نسبت به عکسی که با لنز الترا واید گرفته می شود به یکدیگر نزدیک تر کنید. زوم با لنز های تله رشته کوه ها را فشرده تر و درختان را در جنگل ها متراکم تر نشان می دهد. لنزهای تله همچنین می توانند ترکیب بندی عکس های لند اسکیپ را آسان تر کنند به طوری که زاویه دید باریک تری را در مقایسه با لنز های واید می گیرند.

۵ – عکس های لند اسکیپ HDR

عکس های لند اسکیپ HDR

 

 

عکاسی High Dynamic Range (HDR) شما را قادر می سازد تا تمام جزئیات را که معمولا نمی توانید در یک عکس تنها قرار دهید را در تمام مناطق عکس نشان دهید. عکاسی HDR لزوما شامل تعدادی عکس است که با نوردهی های مختلف گرفته می شود – یا به صورت دستی یا با استفاده از autoexposure bracketing دوربین های DSLR و سپس بهترین شات از هر نوردهی در یک تصویر واحد ترکیب می شود. دوربین های DSLR های میان رده و نیمه حرفه ای مانند Canon EOS 5D Mark III و Nikon D800 حالت عکاسی HDR داخلی دارند که عکس ها را در داخل دوربین ترکیب می کند. به هر حال برای کنترل و انعطاف پذیری بیشتر آنرا بعدا با نرم افزار های تخصصی مانند MacPhun’s Aurora HDR 2017 انجام دهید.

۶ – لند اسکیپ با نوردهی طولانی مدت

لند اسکیپ با نوردهی طولانی مدت

 

 

استفاده از نوردهی طولانی برای عکاسی لند اسکیپ باعث می شود تمام عناصر متحرک صحنه به صورت تار ثبت شوند. اگر در عکاسی لند اسکیپ از سرعت شاتر چند ثانیه ای استفاده کنید؛آبشار، امواج و درختان در روزهای بادی حرکات جالبی را به آنها اضافه می کنند. نوردهی که به قدر کافی آهسته باشد معمولا نیازمند دیافراگم کوچک، ایزو پایین و نور کم است. با این حال، شما می توانید با نصب فیلتر ND در نور زیاد به این شرایط برسید. فیلتر های ND با درجه بندی های مختلف وجود دارند که هر کدام بسته به درجه خود مقدار متفاوتی از میزان نوری که به لنز می رسد را بلاک می کنند. فیلتر های ND قوی، مانند Big Stopper به شما این امکان را می دهند تا حتی در روزهای خیلی روشن نوردهی طولانی در حد چند دقیقه ایجاد کنید. یک فیلتر ND 10-stop مانند Big Stopper یا B+W ND110 شما را قادر می سازد که تصویر یک دریای توفنده را به یک آبگیر با امواج آرام تبدیل کنید.

۷ – لند اسکیپ Tilt-shift

لند اسکیپ Tilt-shift

 

 

عکاسی Tilt-shift شما را قادر می سازد تا شارپنس دیافراگم لنز باز را با عمق میدان وسیع که معمولا با دیافراگم کوچک به دست می آورید را ترکیب کنید. این کار با استفاده از لنز tilt-shift انجام می شود که می تواند کنترل پلان فوکوس و اصلاح خط های عمودی همگرا را انجام دهد. قانع کننده ترین لند اسکیپ های tilt-shift عناصر سخت افزاری مثل قطار، قایق، ماشین و موقعیت عکاسی از بالا را با یکدیگر ترکیب می کنند و نمایی مانند اسباب بازی بر روی کف اتاق را می دهند. گرچه لنز های tilt-shift گران هستند، پس چرا یک عکس مینیاتوری tilt-shift تقلبی در فتوشاپ نسازیم؟ نتیجه به همان میزان موثر خواهد بود.

۸ – عکس های لند اسکیپ سیاه سفید

عکس های لند اسکیپ سیاه سفید

 

 

اگر می خواهید عکس های لند اسکیپ سیاه و سفید خوبی بگیرید، عکس رنگی بگیرید. با استفاده از تنظیم کیفیت عکس tender دوربین دیجیتال به جای JPEG، شما یک عکس رنگی خواهید داشت که می توانید با استفاده از برنامه های ویرایش عکس Lightroom یا Photoshop آنرا به سیاه و سفید تبدیل کنید. استفاده از این تکنیک به این معنی است که می توانید کنترل کاملی بر تیدیل سیاه و سفید مانند استفاده از split-toning یا color-popping outcome داشته باشید. اگرچه با فرمت tender عکاسی می کنید، یک عکس سیاه و سفید نیز بگیرید. این کار یک پیش زمینه خوب از نمونه کار سیاه و سفید به شما می دهد.

۹ – پاناروما

پاناروما

 

 

به جای استفاده از لنز الترا واید و فشرده کردن کل صحنه در یک کادر بهتر عکاسی لند اسکیپ پاناروما را امتحان کنید. برای ساخت پاناروما، با استفاده از دوربینی که به صورت افقی قرار گرفته است یک سری عکس که با هم تداخل دارند بگیرید. با این روش تصاویر بزرگتری نسبت به دوربین در حالت عمودی دارید. گرچه سه پایه های مخصوص پاناروما موجود است، اما استفاده از انها همیشه لزومی ندارد به ویژه اینکه نرم افزار هایی وجود دارد که به صورت خودکار تصاویر پاناروما را به یکدیگر وصل می کند. به ویژه آخرین نسخه اپلیکیشن Photomerge در فتوشاپ این فرایند را به خوبی انجام می دهد. وقتی عکس هایی می گیرید که باید ترکیب شوند تا عکس پاناروما بسازند، از تنظیمات دستی مانند نوردهی دستی، فوکوس دستی و وایت بالانس دستی استفاده کنید تا از یکپارچگی در هر تصویر مطمئن شوید.

۱۰ – عکس های مادون قرمز

عکس های مادون قرمز

 

 

اگرچه می توانید افکت مادون قرمز را در فتوشاپ نیز ایجاد کنید، اما هیچ چیز نمی تواند جای انجام آن با دوربین را بگیرد. لند اسکیپ های مادون قرمز می توانند به صورت رنگی یا سیاه و سفید ثبت شوند که هر کدام ظاهر و احساس متفاوتی را نشان می دهند. برای داشتن بهترین عکس ها، بهتر است یک DSLR قدیمی را به مادون قرمز تبدیل کنید. یک بار که از تبدیل کننده مادون قرمز استفاده کردید شما دیگر نمی توانید از آن برای عکاسی رنگی معمولی خود استفاده کنید. اما این کار راحت تر از بستن یک توده همراه با فیلتر IR بر روی دوربین است.

۱۱ – عکاسی مینیمالیست

عکاسی مینیمالیست

 

 

عکس های مینیمال معمولا سیاه و سفید، اغلب مربع و غالبا با استفاده از فیلتر های ND گرفته می شوند. زوم تله به شما کمک میکند جزئیات قابل توجهی را در کادر قرار دهید تا عکس های لند اسکیپ مینیمال فوق العاده ای داشته باشید. به دنبال یک درخت تک، یک ابر تنها و سنگ جدا افتاده بگردید. مه، برف و آسمان صاف یک صفحه ساده مناسب این نوع عکس ها را فراهم می کنند.

آموزش عکاسی ماکرو Macro / نکات و ترفندهایی برای عکاسی ماکرو Macro

۱ – فوکوس دستی

فوکوس دستی

 

 

هنگام عکاسی ماکرو اتوفوکوس را خاموش کنید. وقتی عکاسی کلوز آپ به همراه جزئیات انجام می دهید عمق میدان (DOF) را می توانید بر حسب میلی متر اندازه گیری کنید، بنابراین تمرکز دقیق بسیار مهم است. فوکوس دستی به وسیله حالت Live View بر روی دوربین های DSLR ساده است. با بزرگنمایی محدوده ای که می خواهید بر روی آن در حالت Live View فوکوس کنید و چرخاندن حلقه فوکوس لنز، می توانید نقطه فوکوس را به دقت مشخص کنید. گرچه فوکوس با حلقه فوکوس آسان است اما تفاوت بین بسیار شارپ با فقط شارپ بسیار کم است. همچنین لازم است که شما از سه پایه استفاده کنید چرا که ممکن است با کوچکترین حرکت دوربین از فوکوس خارج شود.

۲ – انتخاب بهترین دیافراگم

برای افزایش عمق میدان- محدوده مقابل و پشت سوژه که بر روی آن فوکوس می کنید و به قدر کافی شارپ است- لازم است که از دیافراگم کوچک استفاده کنید. حالت تقدم دیافراگم را انتخاب کنید، زیرا این حالت شما را قادر می سازد که به صورت دستی یک دیافراگم خاص را تنظیم کنید. برای دیافراگم کوچک، عدد f را بر روی عدد بزرگ تنظیم کنید، مانند f/16 و f/22. همچنین از انتخاب بالاترین عدد f که لنز شما ساپورت می کند خودداری کنید، زیرا این کار منجر به ایجاد تصاویری می شود که نور در آنها پراکنده شده. اگر نمی توانید هر چیزی که می خواهید را با یکبار تنظیم دیافراگم شارپ نگه دارید، سعی کنید برای افزایش عمق میدان از روش concentration stacking در فتوشاپ استفاده کنید.

۳ – استفاده از پیش نمایش عمق تصویر

تصویری که از طریق منظره یاب اپتیکال می بینید همیشه در بزرگترین دیافراگم موجود در لنز نمایش داده می شود. گرچه این حالت شفاف ترین عکس ممکن را می دهد، قضاوت در مورد عمق میدان در دیافراگم های کوچک را غیر ممکن می کند. برای اینکه بتوانید ببینید که چه چیزی شارپ و چه چیزی مات دیده می شود دکمه پیش نمایش عمق میدان دوربین را فشار دهید. این کار عملکرد لنز به عنوان دیافراگم را متوقف خواهد کرد. تصویر تاریکتر خواهد شد، در نتیجه چشمان شما باید به تغییر عادت کند. پیش نمایش عمق تصویر همچنین در حالت Live View نیز عمل می کند. وقتی با کنترل بزرگنمایی Live View ترکیب می شود به شما این امکان را می دهد تا زوم کنید و فوکوس را در مناطق خاصی از تصویر چک کنید، این کار حتی از چک کردن DOF از طریق منظره یاب مفید تر است.


۴ – ترفند دوربین موازی

برای اینکه عمق میدان کمی داشته باشید، DSLR خود را به گونه ای قرار دهید که پشت دوربین موازی با سوژه باشد. این مساله به ویژه وقتی مهم است که شما عکس هایی از سوژه هایی با الگوهای قوی می اندازید که فریم را پر می کنند مانند برگ یا پر, اگر بخش هایی از تصویر تار شود تاثیر عکس را خراب خواهد کرد.

۵ – قوانین را بشکنید

قوانین را بشکنید

 

 

احتیاجی نیست که حتما از دیافراگم کوچک استفاده کنید تا تاثیر عکاسی ماکرو را ایجاد کنید. استفاده از بزرگترین دیافراگم موجود بر روی لنز یک تکنیک موثر است. استفاده از دیافراگم باز و فوکوس انتخابی برای قرار دادن یک سوژه شارپ بین پیش زمینه و پس زمینه تار یک تکنیک رایج برای عکاسی از غذا است، در حالی که تار کردن کامل یک لنز منجر به ایجاد تصاویر تار انتزاعی و بوکه های زیبا می شود که این تکنیک معمولا در عکاسی از گلها استفاده می شود.

۶ – عکس واضح تر

دیافراگرام کوچک مقدار نوری که از میان لنز عبور می کند را کاهش می دهد ، و این می تواند منجر به کاهش سرعت شاتر و افزایش میزان نوردهی شود. هر حرکت خفیف – حتی ارتعاش ناشی از حرکت آینه در داخل دوربین – احتمال ایجاد تصاویر تار را افزایش می دهد. برای رفع این مشکل، حالت قفل آینه را فعال کنید یا از حالتlive perspective استفاده کنید (که در آن آینه به طور خودکار قفل می شود) و برای عکسبرداری از ریموت شاتر یا حالت self-timer دوربین استفاده کنید. در صورت لزوم برای سرعت شاتر سریع تر ایزو را افزایش دهید، هر چند می توانید تمیزترین ظاهر عکس را در ایزوی زیر ۱۶۰۰ بدست آورید.

۷ – ساخت رفلکتور DIY:

اطمینان از روشن بودن سوژه های کوچک حتی خیلی کم بسیار چالش بر انگیز است، .به خصوص اگر شما از یک لنز ماکرو کوتاه تر برای گرفتن تصاویر به اندازه طبیعی استفاده می کنید- لازم است که دوربین به سوژه بسیار نزدیک باشد و این مساله نورپردازی خلاق شما را محدود می کند. یک رفلکتور ساده این مشکل را حل خواهد کرد. شما می توانید بازتابنده DIY خود را با استفاده از یک تکه فویل آلومینیوم بسازید: فویل را به دور توپ بپیچید و سپس دوباره آن را باز کنید تا نور پراکنده تری داشته باشید. آنرا به سمت سایه سوژه قرار دهید تا جزئیات پنهان آن مشخص شود.

۸ – استفاده از لنزهای ماکروی بزرگتر:

لنزهای ماکرو با فاصله کانونی بیشتر مانند لنزهایی با فاصله کانونی کمتر بزرگنمایی ۱: ۱ مشابه ارائه می دهند اما این کار را در فاصله بیشتری ار سوژه انجام می دهد. از آنجا که لازم نیست شما به آن خیلی نزدیک شوید، به اتاق بزرگتری برای قرار دادن فلاش یا سایر منابع نور در نزدیکی سوژه احتیاج دارید.اتاق کار بزرگتر، لنز های ماکرو بزرگتر را برای عکاسی از حشرات مناسب تر می سازد.

‍ ۹ – زود شروع کنید:

زود شروع کنید

 

 

اگر شما در حال برنامه ریزی انجام عکاسی ماکرو در فضای باز هستید، زنگ ساعت خود را تنظیم کنید. این کار ارزش زود بیدار شدن را دارد، نه فقط به خاطر اینکه نور همواره در بهترین حالت خود قرار دارد، بلکه به این دلیل که باد معمولا در این تایم معمولا در ضعیف ترین حالت خود قرار دارد. باد دشمن عکاسی در محیط باز است، زیرا ترکیب نسیم ملایم و سرعت شاتر آهسته معمولا تصاویر Close adult از گلها، گیاهان، تار عنکبوت و سایر اشیا ظریف را تار می کند. برای گل های ساقه بلند و گیاهان سعی کنید از پشتیبان های متخصص ماکرو استفاده کنید. اینها لزوما گیره هایی هستند که در انتهای یک پایه کوتاه قرار دارند و می توانند برای نگهداری یک سوژه در یک محل استفاده شوند. یک راه حل ساده این است که ساقه را به یک چوب که در خاک کنار گیاه فرو کرده اید ببندید.

۱۰ – ایجاد زمینه های ماکرو شخصی

کیفیت پس زمینه می تواند باعث ساختن یا خراب شدن عکس ماکرو شود. لنز های ماکرو با فاصله کانونی طولانی تر شما را قادر خواهد ساخت تا چیزی را که می خواهید در پس زمینه عکس قرار دهید را محدود کنید اما رنگ های منحرف و برجسته خارج از فوکوس هنوز هم غیر قابل اجتناب است. برای خودتان مجموعه ای از پس زمینه های مناسبی را بسازید که در موقع لزوم بتوانید از آن استفاده کنید. ورق های کارت رنگی با پس زمینه طبیعی و چاپ مات که قبلا گرفته اید، حتی یک تکه پارچه می تواند یک پس زمینه مناسب را بسازد که به برجسته تر نشان دادن سوژه کمک می کند.

۱۱ – استودیوی ماکروی خانگی بسازید

استودیوی ماکروی خانگی بسازید

 

 

یکی از جذاب ترین موارد عکاسی ماکرو داخلی این است که نیازمند فضای زیادی نیست. تمام چیزی که واقعا احتیاج دارید، یک میز کوچک، کابینت آشپزخانه یا کف زمین، به علاوه یک سه پایه است که شما را به سطح نزدیک تر کند.

آموزش عکاسی حیاط وحش Wildlife / نکات و ترفندهایی برای عکاسی حیاط وحش Wildlife

۱ – یادگیری نکته های Fieldcraft

یادگیری نکته های Fieldcraft

 

 

در حالی که لنز تله با فاصله کانونی حداقل ۳۰۰ میلی متر بسیار زیاد در عکاسی حیات وحش ضروری است، fieldcraft خوب تفاوت بزرگتری با شات های frame-filling یا پر از سوژه دارد. شناخت رفتار و زیستگاه حیواناتی که از آن عکاسی می کنید کلیدی است. شاید به نظر بیاید که ما بدیهیات را توضیح می دهیم، اما بهترین شات های حیات وحش در لحظه و بدون برنامه ریزی قبلی گرفته شده اند. گونه مورد نظر، بهترین محل عکاسی و بهترین دوره از سال (و زمان روز) که می توانید انتظار داشته باشید (یا اجازه دارید) تا به آنها نزدیک شوید را در گوگل سرچ کنید. لباس استتار و راحت بپوشید، از دئودورانت استفاده کنید و وقتی حیوانات خیلی فعال هستند (این زمان معمولا زمان طلوع و غروب آفتاب می باشد) جایگاه مناسبی را انتخاب کنید.

۲ – استفاده از اتومبیل برای پنهان شدن

مشکل ترین بخش عکاسی حیات وحش نزدیک شدن به پرندگان و حیوانات وحشی است، به همین دلیل است که hide/blind یک بخش ضروری در کیت عکاسان حرفه ای است. با این حال ما هم یک محل مناسب برای برپا کردن و رها کردن این وسیله ، و نه زمان برای نشستن داخل آن در کل روز را نداریم. یک راه حل اینست که از ماشین خود برای این کار استفاده کنید. حیوانات وحشی به طور شگفت انگیزی وسایل نقلیه را تحمل می کنند، اگرچه باز هم لازم است که هنگامی که ماشین پارک است از حرکات ناگهانی خودداری کنید. برای داشتن شارپ ترین شات، لرزشگیر لنز یا دوربین را روشن کنید و ماشین را خاموش کنید تا از هر لرزشی جلوگیری کنید.

 

۳ – عکاسی از پرندگان باغ

تمرین بسیار عالی است، و انجام این کار با عکاسی پرتره و لند اسکیپ و به میزان کمتر با عکاسی حیات وحش آسان است. یک راه خوب برای درک اصول اولیه عکاسی، عکسبرداری از پرندگان است. یک ترفند در اینجا راه اندازی استودیوی پرندگان است. یک شاخه را در محلی در مقابل یک پس زمینه طبیعی نامنظم محکم کنید. یک ظرف غذا را در نزدیک آن آویزان کنید و با گذشت زمان پرندگان قبل از اینکه از از آن غذا استفاده کنند بر روی آن شاخه می نشینند.

‍۴ – در باغ وحش تمرین کنید

باغ وحش و پارک های حیات وحش شانس بسیار خوبی را برای انجام تکنیک های عکاسی فراهم می کنند، اما شما معمولا مجبور هستید که از پشت فنس یا قفس های شیشه ای عکاسی کنید. تا حد ممکن به فنس ها نزدیک شوید، بر روی حیواناتی که از شما دور هستند فوکوس کنید و برای ایجاد عمق میدان کم از دیافراگم بزرگ استفاده کنید تا سیم حصار ها تقریبا غیر قابل مشاهده باشد. وقتی که از طریق پنجره عکاسی می کنید، لازم است که به قدر کافی به عناصر مقابل نزدیک شوید تا انعکاس را کاهش دهید. لاستیک تاشوی هود لنزدر اینجا به خوبی کار می کند، و به شما اجازه می دهد تا لنز را در مقابل پنجره فشار دهید.

 

۵ – از حیوانات پرتره های چشم در چشم بگیرید

سعی کنید دوربین را در سطح چشمان حیوانات قرار دهید، این کار باعث ممی شود پرتره خودمانی تری داشته باشیم. به صورت دستی یک نقطه فوکوس خودکار انتخاب کنید که با چشمان حیوان نیز مطابقت داشته باشد. اگر بگذارید که دوربین یک نقطه AF انتخاب کند این احتمال وجود دارد که بر روی موجودی نزدیک دوربین فوکوس کند، و این احتمالا پوزه یا منقار حیوان خواهد بود.

۶ – استفاده از spotting scope

لنز های بزرگ هزینه های بیشتری نیز دارند. یک لنز حرفه ای و با کیفیت ۶۰۰ میلی متری هزینه ای در حد یک اتومبیل ساده دارد. با این حال، شما با پرداخت هزینه کمتر می توانید بزرگنمایی بیشتری داشته باشید. از یک مبدل استفاده کنید، شما می توانید یک DSLR یا دوربین کامپکت را به یک spotting range ضمیمه کنید و یک فریم پر از پرندگان و حیوانات داشته باشید. اما اشکالاتی نیز وجود دارد: شما اتوفوکوس نخواهید داشت، و برخلاف لنز های تله نمی توانید دیافراگم را تغییر دهید. تمام تنظیمات باید به صورت دستی صورت بگیرد. همچنین موقع استفاده از spotting range بدست آوردن تصاویر شارپ سخت تر است. بزرگنمایی بی نهایت به این معنی است که تاثیرات لرزش دوربین به همان اندازه در تصویر نیز تاثیر خواهد گذاشت. همچنین برای انجام این کار به میزان زیادی نور احتیاج دارید، زیرا دیافراگم موثر کوچک است و به تبع آن سرعت شاتر نیز کم خواهد شد.


‍ ۷ – تکنیک Panning با حیوانات و پرندگان

پنینگ (Panning) تکنیکی است که در آن شما دوربین و لنز را به دنبال حرکت حیوانات حرکت می دهید. ایده این است که سوژه در یک موقعیت در داخل کادر قرار بگیرد در نتیجه وقتی پس زمینه در حال حرکت است و تار به نظر می رسد، عکس خیلی شارپ به نظر می رسد، (تا وقتی که شاتر به قدر کافی اهسته است.) این تکنیکی است که برای عکاسی از پرندگان در حال پرواز باید به آن مسلط شویم. استفاده از یک سه پایه که با یک بال هد ثابت شده است به شما کمک می کند تا مطمئن شوید که حرکت تا حد ممکن به نرمی انجام می شود و تصاویر در جایی که لازم است به قدر کافی شارپ هستند. اگر می خواهید بدون سه پایه عکاسی کنید، استفاده از لنز دارای لرزشگیر به همراه panning mode مفید خواهد بود.

۸ – ترکیب بندی بهتر

ترکیب بندی سریع تصویر می تواند بسیار چالش برانگیز باشد، اما چند حقه کوچک نیز وجود دارد که می توان از آنها استفاده کرد. برای داشتن تصاویر متعادل تر اغلب ترکیب بندی خارج از مرکز پیشنهاد می شود، و اگر حیوان به چپ یا راست نگاه می کند به خصوص این مطلب صحیح است. تصویر را طوری ترکیب بندی کنید که یک طرف سوژه از کادر بیرون باشد و فضای بیشتری در مقابل آن باشد. وقتی که می خواهید در ترکیب بندی حیوانات را خارج از کادر قرار دهید، از نقاط AF دوربین داخل منظره یاب استفاده کنید.
متناوبا، حالت Live View را فعال کنید و از نمایش شبکه های ۳×۳ استفاده کنید. کل بدن سوژه را در کادر قرار دهید یا مهمترین ویژگی آن را در محل تقاطع خطوط قرار دهید. سعی کنید ترکیب بندی عکس های خود را با کراپ کردن تصاویر در برنامه های ویرایش عکس ارتقا دهید. سعی کنید نسبت ابعاد عکس را حفظ کنید، زیرا این کار به شما کمک می کند تا چشمان خود را برای ترکیب بندی داخل دوربین قوی تر کنید.

 

۹ – استفاده از اندازه گیری دستی برای نوردهی یکدست

بسیاری از حیوانات خز یا پر های خیلی روشن یا خیلی تیره دارند و این می تواند باعث مشکلاتی برای سیستم مترینگ دوربین شود. سوژه های تیره ممکن است بسیار روشن به نظر بیایند (overexposed)، در حالی که سوژه های روشن ممکن است خیلی تاریک دیده شوند (underexposed). برای نوردهی یکسان، حالت Manual metering را انتخاب کنید، لنز را در یک نور یکسان بر روی سوژه تنظیم کنید، مانند تکه ای از علف ها یا یک تخته سنگ، و دیافراگم و سرعت شاتر را تنظیم کنید تا زمانی که شاخص نوردهی بر روی مقیاس نوردهی داخل منظره یاب بر روی ‘۰’ برسد. حالا شما می توانید عکس خود را دوباره ترکیب بندی کنید و مطمئن باشید که نوردهی بر روی حیوان به درستی انجام شده.

۱۰ – عکاسی واضح تر با استفاده از مونوپاد

یک لنز تله بزرگ و سنگین نیازمند یک سه پایه بزرگ و سنگین است و اگر تصاویر بدون لرزش می خواهید به هد سه پایه مخصوص نیز احتیاج دارید. اگر لازم است در زیر بته تعقیب و گریز زیادی انجام دهید، همان کاری را کنید که عکاس های ورزشی انجام می دهند و از یک لنز بلند و منوپاد استفاده کنید. آنچه را در ثبات سه پایه از دست می دهید، می توانید در حرکت بدست بیاورید. به جای اینکه از سه پایه استفاده کنید مونوپاد را به عنوان سلاحی دیگر در انبار مهمات خود داشته باشید.  این یک انتخاب فوق العاده برای جاهایی است که فضای کافی برای تنظیم سه پایه ندارید، مانند باغ وحش یا مکان هایی شبیه آن.

آموزش عکاسی در شب / نکات و ترفندهایی برای عکاسی در شب

 

۱ – استفاده از سه پایه

استفاده از سه پایه

 

 

توصیه به استفاده از سه پایه در عکاسی عمومی بیشتر به یک نکته کلیشه ای تبدیل شده. اما هنگام عکاسی در شب این یک نکته مهم است. شما ممکن است با نوردهی طولانی، حتی با دیافراگمی در باز ترین حالت خود عکاسی کنید. البته شما میتوانید از حساسیت ایزوی بالا استفاده کنید تا سرعت شاتر بالاتری داشته باشید، و در نواحی پر نور شهر باعث می شود که عکاسی بدون سه پایه در شب امکان پذیر باشد. به هر حال برای کاهش نویز و دستیابی رنگ های تمیز و برای دستیابی به محدوده داینامیک سنسور دوربین، هیچ جایگزینی برای سه پایه وجود ندارد، و مستلزم حساسیت ایزو و سرعت شاتر کم است.

۲ – تنظیم اول وقت

بهتر است که سه پایه و تجهیزات دوربین خود را قبل از تاریکی کامل هوا تنظیم کنید. نه تنها این کار شما را قادر به ترکیب بندی و فوکوس موثر تر می کند، بلکه به شما اجازه می دهد تا رنگ های یکسانی در آسمان بگیرید. بناهای نورپردازی شده اغلب وقتی رنگ آسمان آبی تیره است به بهترین شکل خود دیده می شوند. همچنین اضافه کردن عمق و ارائه کنتراست خوب به نور گرم، و همچنین باعث ایجاد نور متعادل می شود. این همچنین ایجاد یک نوردهی متعادل را آسانتر می کند.

۳ – انتخاب تعادل رنگ سفید اشتباه

یک تکنیک سریع و آسان دوربین برای ارتقای عکاسی لند اسکیپ در شب استفاده از حالت تعادل رنگ سفید تنگستن (Tungsten) است. این تنظیم به منظور کاهش گرما از نور مصنوعی انجام می شود و به صحنه های در نور ماه تن آبی خنک می دهد که بر آن حالت تاکید می کند. ترکیب این حالت با کمی underexposure، حتی در صحنه های در طول روز طوری به نظر می رسد که انگار در نیمه های شب گرفته شده اند. اگر فایل های خام می گیرید می توانید تنظیم تعادل رنگ سفید را تا مرحله تبدیل فایل tender رها کنید، همچنین سپس تنظیم دقیق نوردهی را انجام دهید.

۴ – عکاسی از مسیر های نور

عکاسی از مسیر های نور

 

 

تکنیک عکاسی در شب کلاسیک، بیشتر از تجهیزات مخصوص عکاسی نیازمند صبر و پشتکار است. خیلی ساده از نوردهی با سرعت کم برای نمایش منبع نور در حال حرکت استفاده کنید و خط های روشن را در فریم نشان دهید. دوربین را بر روی سه پایه قفل کنید تا سایر اجزای تصویر به وضوح ثبت شوند و شات را زمان بندی کنید تا بیشترین میزان خط های نور را داشته باشید. وقتی از نور های دنباله دار ماشین یا آتش بازی عکاسی می کنید، اغلب بهتر است که نوردهی های مختلفی انجام دهید و سپس آنها را در فتوشاپ با یکدیگر ترکیب کنید. با این روش تصاویر بسیار زنده تر و کاملتر خواهند بود.

۵ – عکاسی از رد ستارگان

عکاسی از رد ستارگان

 

 

اگر عکاس صبوری نیستید، همین الان منصرف شوید یا حداقل این تکنیک را در شب دیگری امتحان کنید. عکاسی از آسمان شب به دلیل چرخش زمین ممکن است ساعت ها طول بکشد. دوربین خود را بر روی حالت primer تنظیم کنید، و فوکوس لنز را بر روی بینهایت بگذارید. از حالت Bulb mode استفاده و ایزو را کم کنید تا نویز های دیجیتالی کاهش پیدا کند، و دیافراگم باز مانند f/2.8 را انتخاب کنید تا حد ممکن نور را جمع کند و زمان نوردهی را نسبتا کوتاه کنید. با استفاده از یک ریموت شاتر، شاتر را برای چند دقیقه باز نگه دارید. ممکن است لازم باشد نوردهی ۳۰ دقیقه ای داشته باشید تا مقدار قابل توجهی نور های دنباله دار داشته باشید. چند شات با نوردهی های کوتاه تر بگیرید و آنها را در فتوشاپ به یکدیگر بچسبانید تا تصویر چرخش ستارگان چشمگیری داشته باشید و نویز دیجیتال را کاهش دهید، و این را با یک تصویر که با نوردهی طولانی گرفته شده است مقایسه کنید.

‍۶ – نقاشی نور

نقاشی نور

 

 

از یک چراغ قوه یا فلاش برای نقاشی کردن صحنه در طول نوردهی طولانی در شب استفاده کنید. نقاشی با نور یک تکنیک محبوب عکاسی است که می تواند در همه جا از عکس های طبیعت بی جان تا عکاسی منظره گسترده استفاده شود. برای این کار لازم است که دوربین را بر روی حالت Bulb mode تنظیم کنید و از یک ریموت شاتر قابل قفل شدن برای باز نگه داشتن شاتر در حین نور دادن به سوژه استفاده کنید.  بهترین نوردهی و قدرت منبع نور را انتخاب کنید، و نوردهی را دقایق زیادی انجام دهید. چراغ قوه را دائما حرکت دهید تا از ایجاد نقطه جلوگیری شود، و نوردهی را با استفاده از نمودار روی صفحه نمایش بررسی کنید، نقاشی نور باید درخشان باشد اما نسوزد.

۷ – تکنیک Zoom bursts

در حالی که به وسیله Zoom bursts می توان عکس های پویایی را در نور روز ایجاد کرد، یک تکنیک عکاسی است که در عکاسی شب نیز بسیار جذاب می شود. زوم کردن لنز در حین نوردهی طولانی چه بزرگنمایی چه کوچک نمایی موقعی که نور های مصنوعی در کادر وجود دارد، نور های خطی درخشان و رنگارنگی ایجاد می کند. برای داشتن خط های مستقیم، این تکنیک را با دوربینی که بر روی سه پایه ثابت شده است امتحان کنید. مطمئن شوید که نقطه کانونی در مرکز کادر باشد و سعی کنید از فلاش برای افزایش شارپنس اشیا استفاده کنید.

۸ – عکاسی از ماه

عکاسی از ماه

 

 

بالا آمدن ماه کامل یکی از قابل پیش بینی ترین چیزها در طبیعت است، در نتیجه ثبت بهترین عکس از ماه به شرایط آب و هوایی غالب بستگی دارد. برای داشتن عکس هایی که در آن ماه به قدر کافی بزرگ دیده می شود به یک لنز تله احتیاج دارید، و هرچه لنز بزرگ تری باشد نتیجه بهتری خواهیم داشت. شما حداقل به لنز ۴۰۰ میلی متر احتیاج دارید، که هنگام نصب بر روی دوربین های APS-C فاصله کانونی معادل ۶۴۰-۶۰۰ میلی متر می دهد. یک شات به عنوان امتحان بگیرید و نمودار آن را بررسی کنید. احتمال overexpose شدن ماه بسیار زیاد است و ممکن است لازم باشد که جبران نوردهی را در حالت منفی بگذارید تا سطح روشنایی را کاهش دهید.

 

۹ – حذف فیلتر UV

اگر از فیلتر UV یا Skylight برای محافظت از اجزای جلویی لنز استفاده می کنید، اکنون زمان آن است که این فیلتر ها را بردارید. اگر فیلتر های UV را برای عکاسی شب بر روی لنز قرار دهیم انعکاس داخلی ایجاد خواهد شد، به ویژه وقتی که ماه یا منبع نور در کادر باشد. به جای فیلتر از هود استفاده کنید. هود لنز شما را از ضربه و خط و خش محافظت خواهد کرد، و همچنین از ورود نور های سرگردان به لنز جلوگیری می کند.  از عناصر جلویی لنز بیشتر باید در نور روز محافظت کرد، اما نور های خیابان نیز ممکن است مانند خورشید باعث light یا شعله ور شدن شود. شما همچنین می توانید برای محافظت لنز خود در عکاسی شب از یک تکه کارت سیاه ساده استفاده کنید. به این وسیله می توانید تفاوت را هنگام عکاسی در نور شدید خیابان ببینید.

۱۰ – عکاسی از شهر ها در نور شب

عکاسی از شهر ها در نور شب

 

 

از لحاظ تکنیکی، عکاسی از ساختمان ها در شب نیازمند نوردهی طولانی، دوربین ثابت شده بر روی سه پایه و ریموت شاتر است. احتمال overexpose شدن ساختمان های روشن در شب بسیار زیاد است در نتیجه اول تست بگیرید و نمودار آن را بررسی کنید. فعال کردن حالت هشدار هایلایت دوربین می تواند یک راهنمای سریع برای نقاط بیش از حد روشن باشد. یک شب صاف بعد از یک روز بارانی را انتخاب کنید، و از انعکاس گودال های آب برای افزودن روشنایی و رنگ به پیش زمینه تاریک استفاده کنید. البته می توان از رودخانه ها و کانال ها برای ثبت انعکاس ساختمان ها هم استفاده کرد.

۱۱ – پروژه های عکاسی داخل ساختمان

عکاسی در داخل ساختمان در تاریکی می تواند درست مانند عکاسی شب در بیرون ساختمان باشد. یکی از پروژه های جالب عکاسی برای اینکه بتوانید امتحان کنید، عکاسی از نور های مارپیچ یا اسپیروگرام است. با آویزان کردن یک چراغ قوه سبک از سقف و با چرخاندن آن، می توانید الگو های نوری زیبایی را با استفاده از نوردهی طولانی ایجاد کنید. لازم است که دوربین را درست زیر چراغ قوه قرار دهید درنتیجه مطمئن شوید که چراغ قوه محکم است.

آموزش عکاسی خیابانی / نکات و ترفندهایی برای عکاسی خیابانی

۱ – استفاده از لنزهای کوتاه

استفاده از لنزهای کوتاه

 

 

در استفاده از لنز های زوم برای عکاسی خیابانی اجتناب کنید. این لنز ها به جای اینکه شما را کمرنگ کند، توجه ها را به سمت شما جلب می کند. یک لنز زوم استاندارد که فاصله کانونی بین ۲۴ تا ۵۰ میلی متر دارد شما را مجبور می سازد که به سوژه نزدیک تر شوید، و این مساله ممکن است تاثیر مثبتی بر عکاسی خیابانی داشته باشد. نزدیک شدن به سوژه به شما این امکان را می دهد تا به موقعیت زودتر واکنش نشان دهید.

۲ – تنظیمات دوربین برای واکنش سریع

با دوربینی که جلوی چشمانتان گرفته اید پیاده روی نکنید، اینکار نه تنها شما را به چشم می آورد بلکه باعث می شود عکس های بالقوه ای که می توانستید بگیرید را هم از دست دهید. قبل از اینکه شروع به عکاسی کنید، زمان بگذارید و نگاهی به محیط اطراف خود بیاندازید تا جذب محیط شوید. بر خلاف آنچه گفته شد، ممکن است لازم باشد که به سرعت به لحظه های زودگذر در عکاسی خیابانی واکنش نشان دهید.از عکاسی پیاپی استفاده کنید، در نتیجه می توانید فریم هایی را که می خواهید انتخاب کنید. فوکوس پیاپی به شما امکان می دهد تا حرکات را ردیابی کنید، اگر چه لازم است که نقاط فوکوس را به صورت دستی انتخاب کنید تا از فوکوس بر روی موارد نا خواسته جلوگیری شود. در نهایت در حالت Program mode شروع به عکاسی کنید زیرا دوربین در این حالت دیافراگم و سرعت شاتر را تنظیم خواهد کرد، در نتیجه می توانید بر روی شات هایی که می خواهید تمرکز کنید. اگر ببه عمق میدان بیشتر یا سرعت شاتر سریع تر احتیاج داشته باشید، دکمه چرخان دوربین را بچرخانید تا به حالت Program Shift وارد شوید.

۳ – بهترین موقعیت برای عکاسی خیابانی

بهترین موقعیت برای عکاسی خیابانی

 

 

به جای رفتن به اطراف شهر و به دنبال سوژه گشتن، از موقعیت های مشخص شده بر روی نقشه استفاده کنید. به دنبال محل های شلوغی که مردم در آنجا وجود دارند بگردید. هرچه افراد بیشتری در رفت و آمد باشند، فرصت های بیشتری برای گرفتن عکس وجود دارد.
در سطح عملی یک پیاده روی عریض را انتخاب کنید زیرا فضای زیادی را برای عکاسی شما در اختیارتان قرار می دهد.

۴ – شکل های گرافیکی را در شهر انتخاب کنید

شکل های گرافیکی را در شهر انتخاب کنید

 

به دنبال موقعیت هایی باشید که خط های تمیز و صاف و برجسته ای را ارائه دهند و طراحی قوی داشته باشند. عکس خود را مجسم کنید و منتظر بمانید تا فرد مناسبی از مقابل صحنه رد شود. راه پله هایی که از بالا عکاسی شده اند، موقعیت های مناسبی است برای اینکه این سبک از عکاسی را امتحان کنید. یا چرا سعی نکنید که بیایید پایین و پا های افراد را کادر بندی کنید و از پیاده روی آنها در برابر یک پس زمینه جالب عکاسی کنید. سایه ها نیز می توانند به عنوان عناصر بصری قوی مورد استفاده قرار بگیرند و حتی خودشان به عنوان نقطه کانونی قرار بگیرند. سعی کنید عکاسی از موقعیت بالا را امتحان کنید و بگذارید سایه های افراد قصه زندگی آنها را بگوید.

۵ – سخت نگیرید و آزادانه عکاسی کنید

سعی کنید در خیابان بدون نگاه کردن به منظره یاب عکاسی کنید. حالت Program mode دوربین را انتخاب کنید، و اگر دوربین شما این ویژگی را ساپورت می کند آنرا بر روی حالت سکوت قرار دهید، و به صورت دستی لنز را بر روی پنج یا شش پا پیش فوکوس کنید.
دوربین را بر روی شانه خود بیاندازید و در یک خیابان شلوغ پیاده روی کنید، و دکمه شاتر را در زمان های کوتاه فشار دهید. به طور منظم عکس ها را بر روی صفحه نمایش چک کنید، حتی تنظیمات کوچک در فاصله کانونی و موقعیت دوربین می تواند تغییرات و موفقیت چشمگیری را در این تکنیک ایجاد کند.

۶ – سوژه جذاب را دنبال کنید

یکبار که یک سوژه با پتانسیل مناسب پیدا کردید، آن را دنبال کنید. توجه کنید که منظور ما اذیت کردن افراد و دوندگی در خیابان نیست.اما اگر افرادی با موهای قابل توجه، لباس های غیر معمول یا حیوانات جالب توجه از مقابل تان رد شدند، از بیشترین فرصت استفاده کنید. این رویکرد در محل هایی که به خوبی می شناسید بهترین کارکرد را دارد. اگر عکاسی محلی انجام می دهید، و یک نقشه ذهنی از موقعیت های اولیه دارید، می توانید خود را در موقعیتی قرار دهید که سوژه و پس زمینه با یکدیگر بیایند.

‍ ۷ – از همجواری استفاده کنید

از همجواری استفاده کنید

 

به دنبال راه هایی باشید که بتوانید بدون عکاسی کیشه ای عکس های خیابانی غیر واقعی یا کنایه دار بگیرید. اما پیدا کردن یک ترکیب که در آن بیلبورد تبلیغاتی با یک فرد در تعامل است، در کل یک موضوع متفاوت است. افراد در مقابل ویترین فروشگاه ها عکس های همجواری جالبی درست می کنند (یک فرد طاس در مقابل مغازه سلمانی کلیشه است، اما شما ایده بگیرید.) همجواری و فورس پرسپکتیو هر دو با یکدیگر کار می کنند.

۸ – استفاده از فورس پرسپکتیو

سعی کنید زاویه ای از دوربین را پیدا کنید که شما را قادر سازد تا دو فاصله غیر مرتبط و معمولا مساوی را در یک جهان مشابه قرار دهید. به یک فواره در پس زمینه فکر کنید و یک بطری در پیش زمینه را تصور کنید یا مثلا شخصی که به یک ساختمان معروف مانند large ben تکیه کرده. در مقیاس کوچکتر، بالون هایی که به هوا می فرستیم (به ویژه آنهایی که بر روی آن نقاشی صورت کشیده شده است) یا سگ هایی که مثلا رانندگی می کنند مثال های کلاسیک فورس پرسپکتیو هستند. شما برای این کار به اشیایی احتیاج دارید که در نور مشابهی قرار گرفته اند تا تاثیر قانع کننده ای را ایجاد کنید و از دیافراگم کاملا کوچک برای گسترش عمق زمینه استفاده کنید.

۹ – عکاسی کندید

عکاسی کندید

 

عکاسی صریح و یا عکاسی کندید عکسی است که به طور غیررسمی و بدون اطلاع سوژه از آن گرفته شود، بدون آنکه شخص ژست و حالت خاصی گرفته باشد. این حالت بسیار خوبی است که سوژه دوربین را نبیند که عصبانی شود و یا به دوربین لبخند بزند.
عکاسی کندید شاید به معنی کار کردن با لنز در انتهای زوم لنز باشد، اما به یاد داشته باشید که این مساله توجه ها را به سمت شما جلب می کند. در برخی کشور ها مثل انگلستان عکاسی از در مکان های عمومی آزاد است اما جدا از این نکته به حساسیت افراد نیز توجه داشته باشید.

۱۰ – افراد محو در جمعیت

افراد محو در جمعیت

 

 

از سرعت شاتر آهسته استفاده کنید تا حرکات تاری را در عکاسی خیابانی خود داشته باشید. به این صورت وقتی افراد تار دیده می شوند از زمینه جدا می شوند و تاکید زیادی بر روی آنها خواهد بود.
سعی کنید از حرکت جمعیت به دور نوازندگان خیابانی که خود را با اسپری نقره ای رنگ کرده اند عکس بگیرید. برای انجام دقیق این تکنیک شما به یک سه پایه احتیاج دارید، اما اگر جمعیت زیادی وجود دارد و نمی توانید سه پایه را تنظیم کنید، به جای آن دوربین را به کیف دوربین بر روی زمین تکیه دهید. در این حالت به دیافراگم بسته و ایزوی کم احتیاج دارید تا به سرعت شاتر کمی دست پیدا کنید. اول سرعت ¼ ثنیه را امتحان و نتیجه را چک کنید و سپس در صورت لزوم سرعت شاتر را بالا یا پایین ببرید. اگر نورپردازی خیلی زیاد است، از فیلتر ND یا پولاریزه استفاده کنید.


۱۱ – تاکید بر رنگ ها

ممکن است در محیط های شهری رنگ های یکنواختی وجود داشته باشد. به دقت به دنبال رنگ هایی بگردید که کیفیت عکس های خیابانی شما را بهبود ببخشد. کارناوال ها، هنر های شهری، علائم جاده ها و وسایل نقلیه همگی می توانند برای اضافه کردن طراوت و شادابی به عکس استفاده شوند. متناوبا رنگ ها را حذف کنید و سعی کنید عکس های سیاه و سفید را نیز امتحان کنید. با دوربین عکس های رنگی بگیرید و سپس با برنامه های ویرایش عکس آنرا سیاه و سفید کنید یا با افزایش کنتراست جلوه عکس های قدیمی را به آن دهید.

آموزش عکاسی با فلاش / نکات و ترفندهایی برای عکاسی با فلاش

۱ – استفاده از فلاش در نور روز

استفاده از فلاش در نور روز

فلاش تنها برای استودیو و عکاسی شب نیست، بلکه برای عکاسی در روز آفتابی به خصوص هنگام عکاسی پرتره هم مفید است. به جای اینکه از مدل پرتره خود بخواهید که رو به آفتاب بنشیند که همین کار باعث خراب شدن چهره سوژه می شود، او را در جهت مخالف تابش نور خورشید بنشانید. حالا خیلی ساده از فلاش استفاده کنید تا چهره او را روشن کنید. دوربین نوردهی متعادلی را ایجاد خواهد کرد. با این حال اگر نور محیط به سرعت شاتری احتیاج دارد که بیشتر از سرعت سینک شدن فلاش است، ممکن است به دیافراگم کوچکتری احتیاج داشته باشیم، بنابراین از یک فیلتر ND استفاده کنید یا حالت high speed sync فلاش را فعال کنید.

۲ – چگونه از جبران فلاش TTL استفاده کنیم

اگر می خواهید که به صورت ماهرانه نور محیطی را با نوردهی فلاش ترکیب کنید، از کنترل نوردهی فلاش که در دوربین وجود دارد یا فلاش سازگار استفاده کنید. جبران نوردهی فلاش منفی فلاش را underexpose خواهد کرد، سعی کنید برای شروع از مقادیر مناسب ۱/۳ یا ۲/۳ استاپ استفاده کنید. اول یک تست بگیرید و سپس این مقادیر را افزایش یا کاهش دهید. به یاد داشته باشید جبران نوردهی فلاش را بعد از هر عکس دوباره تنظیم کنید.

۳ – قفل نوردهی فلاش

فلاش مترینگ می تواند عکس را مانند نرمال مترینگ underexpose یا overexpose کند. اگر شخصی لباس های تیره در مقابل یک پس زمینه تیره پوشیده باشد، پس نوردهی فلاش به صورت خودکار افزایش پیدا می کند تا اشیا را روشن تر کند. این مساله باعث overexpose شدن پوست می شود. این مساله در مورد پس زمینه روشن یا منعکس کننده نور نیز صادق است. فلاش متر نوردهی فلاش را برای جلوگیری از overexposed شدن عکس کاهش می دهد، اما این به این معنی است که افراد در پیش زمینه عکس خیلی تاریک ظاهر خواهند شد.
شما می توانید از جبران نوردهی فلاش برای اصلاح این کارکرد استفاده کنید یا متناوبا از دکمه قفل نوردهی فلاش در دوربین های DSLR استفاده کنید. این شما را قادر می سازد که سوژه را به جای پس زمینه بگیرید و تنظیمات را برای شات بعدی قفل کنید.

۴ – استفاده از دیفیوزر فلاش

استفاده از دیفیوزر فلاش

برای یکسان کردن نوری که فلاش منتشر می کند، یک دیفیوزر فلاش را بر روی فلاش ثابت کنید. طیف وسیعی از دیفیوزر فلاش های مختلف با جنس و برند های مختلف وجود دارد.

فلاش دیفیوزر برای فلاش های pop-up محدود تر است، اگرچه می توان مثلا با استفاده از وسایل بازیافتی مانند پلاستیک بسته بندی شیر برای آنها فلاش دیفیوزر تهیه کرد.

۵ – فلاش های Bounce

فلاش های Bounce

فلاش های دایرکت محکم و صاف هستند و به همین دلیل سایه های پشت سوژه بسیار واضح خواهد بود و ریسک بیشتری برای بوجود آمدن نقطه و قرمزی چشم ها هنگام عکاسی پرتره وجود دارد. اگرچه حذف کردن قرمزی چشم ها در فتوشاپ کار بسیار ساده ای است. برای نورپردازی بیشتر و یکسان تر، فلاش را از دیوار یا سقف آویزان کنید. اکثر فلاش ها به شما این امکان را می دهد تا سر فلاش را بگردانید و تنظیم کنید، اگرچه می توانید تاثیر یکسانی با استفاده از یک تکه کارت سفید که درزاویه ای خاص نگه داشته اید و فلاش پاپ آپ بدست بیاورید.

‍ ۶ – استفاده از فلاش های اکسترنال

استفاده از فلاش های اکسترنال

فلاش های خارج دوربین گزینه های نورپردازی خلاق بیشتری را در اختیار شما قرار می دهند. البته شما برای انجام این کار به یک فلاش احتیاج دارید، و حتی پس از آن باید چگونگی برقراری ارتباط بین دوربین و فلاش را بدانید. آسان ترین گزینه استفاده از فلاش ریموت دار است که هم بر روی کفشک دوربین و هم بر روی پایه فلاش ثابت می شود. استفاده از فلاش های کابلی به چند متر محدود می شود. فلاش بی سیم ریموت دار آزادی عمل بیشتری برای قرارگیری فلاش به شما می دهد. این دستگاه شامل دو قطعه فرستنده و گیرنده است. فلاش های RF بی سیم گران قیمت شما را قادر می سازد تا یک یا چند فلاش را به طور کامل خارج از دید فرستنده قرار دهید. اگر فلاش شما با فلاش های خارج دوربین بی سیم سازگار نیست، از رادیو فلاش های ارزان قیمت استفاده کنید.

۷ – ژل های رنگی برای فلاش

ژل های رنگی برای فلاش

هنگامی که در حال عکاسی با فلاش در محیط هایی با نور گرم هستید، چه نور گرم غروب یا نور مصنوعی لامپ های تنگستن، نور خنک آبی رنگ فلاش از یک مایلی دیده خواهد شد. یک راه حل برای حل این مشکل استفاده از ژل های رنگی در مقابل فلاش است. ژل نارنجی رنگ گرم را اضافه خواهد کرد و به شما کمک می کند نور فلاش را با نور محیطی ترکیب کنید. نتیجه این کار بسیار جالب خواهد شد. گزینه دیگر ثابت کردن تعادل رنگ سفید در فتوشاپ با استفاده از ابزار های تنظیم در Adobe Camera Raw است. به این وسیله می توانید تعادل رنگ سفید در منطقه هایی که با نور فلاش یا با سایر منابع نور روشن شده اند را تنظیم کنید.

۸ – عکاسی با فلاش با سرعت سینک آهسته

عکاسی با فلاش با سرعت سینک آهسته

تنظیمات دوربین با سرعت سینک آهسته ی فلاش شما را قادر می سازد تا سرعت شاتر آهسته تر را با فلاش ترکیب کنید. بسیاری از حالت های عکاسی دوربین شما برنامه ریزی شده تا به وسیله فلاش سوژه های پیش زمینه را به خوبی نوردهی کنید، اما پس زمینه می تواند بسیار تاریک دیده شود. سرعت سینک آهسته فلاش با ترکیب سرعت شاتر آهسته تر فلاش شما را مطمئن می سازد که خروجی فلاش با نور محیطی بسیار متعادل است. برخی از دوربین ها در بعضی از حالت ها سینک آهسته فلاش را دارند به عنوان مثال DSLRهای EOS کانن از سرعت سینک آهسته در حالت تقدم دیافراگم استفاده می کنند. در سایر دوربین ها حالت Night Portrait همین کار را انجام می دهد. از هر کدام از اینها که استفاده می کنید، مطمئن شوید که دوربین در حین نوردهی طولانی تر به خوبی پشتیبانی شده است. از سوی دیگر محل هایی از تصویر که با نور محیطی نورپردازی شده اند ممکن است تار دیده شوند.

۹ – سینک فلاش پر سرعت

اگر می خواهید از خطای نوردهی فلاش جلوگیری کنید، لازم است که سرعت ماکزیمم سینک فلاش خود را بدانید. سرعت ماکزیمم همگام سازی فلاش سریع ترین سرعت شاتری است که در آن عکاسی با فلاش معمولی ممکن است و این سرعت به صورت نرمال ۱/۲۰۰یا ۱/۲۵۰ ثانیه است. در اینجا عامل محدود کننده سرعت شاتر است نه سرعت فلاش به تنهایی. سرعت سینک بالای فلاش که در دوربین های نیکون با عنوان Auto FP شناخته می شود به شما امکان می دهد تا از سرعت شاتر بالاتر از ماکزیمم سرعت سینک فلاش استفاده کنید. هنگام عکاسی پرتره در شرایط پر نور از ان استفاده کنید زیرا به شما این امکان را می دهد که آزادانه دیافراگم باز را انتخاب کنید تا پس زمینه تاری داشته باشید، بدون اینکه نگران سرعت شاتر بسیار بالا برای نوردهی فلاش باشید. نکته منفی سرعت بالای سینک فلاش این است که محدوده فلاشی را که لازم دارید تا نوردهی متعادلی ایجاد کنید را کاهش می دهد.

۱۰ – دومین لایه همگام سازی

سینک فلاش آهسته همچنین یک تکنیک خلاقانه است که هنگام عکاسی از اشیای متحرک مورد استفاده قرار می گیرد. سرعت شاتر آهسته اجزای متحرک تصویر را به صورت تار ضبط می کند، در حالی که نوردهی کوتاه فلاش یک فریم از سوژه را ثبت خواهد کرد. ترکیب شارپنس و تاری پس زمینه به طور موثری حس حرکت را القا می کند. به طور معمول فلاش در شروع نوردهی کار می کند و این به عنوان اولین لایه همگام سازی initial screen sync شناخته می شود. اگرچه این به شما امکان می دهد تا نوردهی فلاش را به خوبی زمانبندی کنید، اما این به این معنی است که هر گونه تاری در اثر سرعت فلاش آهسته تر در برابر سوژه ثبت خواهد شد که بسیار غیر عادی دیده می شود. فلاش را بر روی دومین لایه همگام سازی تنظیم کنید، و فلاش در انتها نوردهی عمل می کند. این به این معنی است که هر حرکت تاری در پشت سوژه دیده می شود. اگرچه این حالت طبیعی تر دیده می شود، زمان بندی شات ها می تواند دشوارتر باشد.

۱۱ – پس زمینه Underexpose

پس زمینه Underexpose

یک راه موثر برای اضافه کردن حس دراماتیک به پرتره های بیرونی در نور روز، روشن کردن سوژه با فلاش اما underexpose کردن پس زمینه است. این تکنیک بستگی به دوربینی که از آن استفاده می کنید دارد، بنابراین بهتر است که به راهنمای دوربین مراجعه کنید. به عنوان مثال، در دوربین های کانن شما نوردهی فلاش و نوردهی فلاش را جداگانه کنترل می کنید. تنها چیزی که لازم است انجام دهید استفاده از جبران نوردهی برای نور محیطی و کاهش آن تا ۲ یا ۳ مرحله است. نوردهی فلاش نیکون کمی متفاوت است، استفاده از جبران نوردهی، نوردهی کلی شامل دوربین و فلاش را کاهش می دهد. لازم است که شما جبران نوردهی فلاش را با مقدارهای مشابه افزایش دهید.

 

دیدگاه‌ها برای راهنمای خرید لنز دوم؛ چه لنزی باید بخرید؟ با الف.مجد

به‌تازگی یک دوربین با لنز قابل تعویض خریده‌‌اید؟ بسیار عالی، هر دوربینی که خریده‌اید، به‌احتمال‌زیاد همراه خوبی برای ماجراجویی‌های شما خواهد بود. همچنین به‌احتمال‌زیاد دوربین شما همراه با یک لنز ارائه شده است که بد هم نیست. پس چرا باید یک لنز دیگر بخرید؟

در واقع لنزهای مختلف می‌توانند انواع عکس‌هایی را که می‌توانید بگیرید گسترش دهند. لنزهای مختلف برای عکاسی از سوژه‌های متفاوت و شرایط مختلف طراحی شده و مناسب هستند. مسئله این است که شما قصد دارید چه نوع عکسی بگیرید.

 

چه انتخاب‌هایی وجود دارند؟

در نگاه اول، تحقیق برای خرید یک لنز عکاسی جدید ممکن است ترسناک باشد، انتخاب‌های زیادی وجود دارند و هر کدام دارای نامی طولانی با اعداد مختلف هستند و البته با دقت بیشتر متوجه خواهید شد که تنها تغییراتی کوچک در این اعداد به میزان قابل‌توجهی قیمت را تغییر می‌دهند.

ولی به یاد داشته باشید که نیازی به یک پکیج کامل از لنزها نخواهید داشت و نگران تعداد زیاد لنزهایی که در سایت سازندگان یا در بروشورها دیده می‌شوند نباشید.

نیازی نیست چندین لنز را خریداری کنید. برای بیشتر افراد دو لنز کافیست. ولی باید هوشمندانه انتخاب کنید.

در واقع علایق شخصی شما و نوع عکاسی که انجام می‌دهید نوع لنز شما را تعیین خواهند کرد. البته بعضی‌اوقات هم نوع لنزی که دارید به عکاسی شما جهت می‌دهد.

فاصله ی کانونی و عمق میدان به اندازه‌ی سنسور دوربین نیز وابسته هستند. در این جدول می‌توانید تقسیم‌بندی لنزها برای سنسورهای مختلف را مشاهده کنید.

دو متغیر اصلی در مورد لنزها فاصله‌ی کانونی و حداکثر گشودگی دیافراگم هستند. فاصله‌ی کانونی گستره‌ی دید یا آنچه به‌اصطلاح زوم می‌نامیم را تعیین می‌کند و دیافراگم مقدار نوری که وارد لنز می‌شود را مشخص می‌نماید.

البته هر دو متغیر بر روی عمق میدان نیز تأثیرگذارند. در عکس زیر می‌توانید تأثیر فاصله کانونی‌های مختلف بر روی یک منظره و از یک جایگاه را مشاهده کنید:

لنزهای زوم و پرایم

بیشتر لنزها، از جمله لنزهای کیت که همراه دوربین ارائه می‌شوند از نوع زوم هستند. این لنزها دارای ساختار پیچیده‌ای هستند که باعث می‌شوند بتوانند فواصل کانونی مختلف را پوشش دهند. لنزهای زوم باکیفیت بالا و دیافراگم ثابت معمولاً قیمت‌های بالایی نیز دارند. دو مثال شناخته‌شده و پرکاربرد پا پوشش مناسب فواصل کانونی واید تا تله لنزهای Canon EF 24-105mm F/4L IS USM و Nikon AF-S NIKKOR 24-120mm F/4G ED VR هستند.

بر روی لنزهای زوم کمترین و بیشترین فاصله‌ی کانونی (مثال: 55-18) و حداکثر گشودگی در این فواصل کانونی حک شده است.

نوع دیگر لنزها که با نام پرایم شناخته می‌شوند تنها دارای یک فاصله‌ی کانونی هستند. بنابراین نمی‌توان فاصله‌ی کانونی آن‌ها را با زوم تغییر داد. ولی به دلیل ساختار ساده‌تر می‌توان آن‌ها را با دیافراگم‌های گشوده‌تر طراحی کرد و معمولاً عملکرد اپتیکال بهتری هم دارند. ازلحاظ خلاقیت نیز بسیاری از عکاسان این نوع لنزها را ترجیح می‌دهند، زیرا باعث می‌شود زمان بیشتری را صرف کادربندی و تغییر در زاویه‌ی دید کنند.

این نوع لنزها به دلیل ساختار ساده‌تر دارای قیمت ارزان‌تری هم هستند، از نمونه‌های بارز و پرکاربرد این نوع لنزها می‌توانCanon EF-S 24mm F/2.8 STM و Nikon AF-S DX NIKKOR 35mm F/1.8G را نام برد.

 

لنز تله‌فوتو چیست؟

کلمه‌ی تله‌فوتو برای لنزهایی با فاصله‌ی کانونی زیاد استفاده می‌شود، البته بیشتر افراد لنزهایی با فاصله‌ی کانونی بیش از 50 میلی‌متر را با این نام می‌شناسند.

استفاده از لنزهای تله موجب می‌شود سوژه نزدیک‌تر به‌نظر بیاید، به همین دلیل برای عکاسی از حیات وحش ایدئال هستند.

 

بیشتر سازندگان، همراه دوربین خود یک لنز تله نیز ارائه می‌کنند یا از لنزهایی با گستره‌ی واید تا تله مانند 135-18 استفاده می‌کنند. اکثر این‌گونه لنزها دارای حداکثر دیافراگم متغیر از F3.5 تا F5.6 هستند. این لنزها معمولاً عملکرد قابل قبولی دارند و تا زمانی که نور مناسبی داشته باشید عکس‌های خوبی را ثبت می‌کنند. البته لزوماً از لحاظ شارپنس و کنتراست بهترین نیستند، ولی قیمت مناسب باعث می‌شود جذابیت زیادی داشته باشند. لنزهای مانند Canon EF-S 55-250mm F/4-5.6 IS II و Nikon AF-S DX NIKKOR 55-200mm F/4-5.6G ED VR II از این نوع هستند. لنزهای تله‌فوتو با دیافراگم ثابت که معمولاً توسط حرفه‌ای‌ها استفاده می‌شوند قیمت‌ به‌مراتب بیشتری دارند.

لنزهای تله‌ی کوتاه و متوسط برای عکاسی پرتره مناسب هستند.

 

لنزهای تله‌فوتو را برای سناریوهای مختلفی می‌توان مورد استفاده قرار داد: لنزهای کوتاه تا متوسط تله برای پرتره مناسب هستند و به شما اجازه می‌دهند از فاصله‌ی مناسبی نسبت به سوژه عکاسی کنید. لنزهایی با فاصله‌ی کانونی زیاد برای عکاسی ورزشی استفاده می‌شوند و لنزهای سوپرتله‌فوتو معمولاً برای عکاسی از حیات‌وحش و به‌خصوص پرندگان کاربرد دارند.

اگر بودجه ی کافی دارید بهتر است یک لنز تله با دیافراگم ثابت بخرید. این گونه لنزها در تمامی فواصل کانونی دارای حداکثر گشودگی دیافراگم ثابتی هستند.

اگر به نظرتان می‌رسد که لنز کیت شما در بیشترین زوم به‌اندازه‌ی کافی به سوژه نزدیک نمی‌شود به یک لنز تله نیاز دارید.

 

لنز واید چیست؟

لنزهای واید نقطه‌ی مقابل لنزهای تله هستند. این نوع لنزها فاصله‌ی کانونی کوتاهی دارند و گستره‌ی وسیع‌تری از مناظر را ثبت می‌کنند.

لنزهای واید زوایه‌ی دید گسترده‌ای را ایجاد می‌کنند که برای عکاسی از مناظر ایدئال است

این نوع لنزها برای انواع عکاسی مناظر و معماری و … استفاده می‌شوند و می‌توانند ظاهری دراماتیک به عکس‌ها ببخشند. اگر زیاد پیش می‌آید که لنز کیت خود را بر روی وایدترین حالت تنظیم می‌کنید و باز هم نمی‌توانید کل منظره یا سوژه‌ی موردنظر را در کادر جای دهید به یک لنز وایدتر نیاز خواهید داشت.

 

لنز ماکرو چیست؟

لنزهای ماکرو لنزهایی خاص هستند که برای فوکوس بر روی اجسام نزدیک و بزرگ‌نمایی زیاد طراحی شده‌اند. این نوع لنزها برای عکاسی از حشرات و گل‌ها و گیاهان از محبوبیت زیادی برخوردارند.

لنزهای ماکرو اجازه می‌دهند از فاصله‌ای نزدیک و با بزرگ‌نمایی زیاد عکاسی کنید.

لنزهای کیت نمی‌توانند از فاصله‌ی نزدیک فوکوس کنند و اگر به نظرتان سوژه بیش‌ازحد کوچک ثبت می‌شود به‌احتمال‌زیاد به یک لنز ماکرو نیاز دارید. البته می‌توانید از Reverse Ring نیز برای تبدیل لنزهای معمولی به ماکرو استفاده کنید. برای به دست آوردن اطلاعات بیشتر در این خصوص می‌توانید این مطلب را مطالعه کنید.

 

چرا باید لنز کیت را عوض کنید؟

یک اشتباه رایج این است که فرض کنید چون لنز کیت شما فواصل کانونی از واید تا تله‌ی میانی را پوشش می‌دهد نیازی به خرید لنز دیگری در همین فواصل کانونی ندارید. ولی واقعیت چیز دیگری است.

لنزهای کیت به شما اجازه می‌دهند به‌محض خارج کردن دوربین از جعبه شروع به عکاسی کنید، ولی این نوع لنزها با موادی نه‌چندان مرغوب ساخته شده‌اند. این بدین معنی است که عملکرد اپتیکال چندان خوبی ندارند و حداکثر گشودگی دیافراگم آن‌ها نیز بسیار کم است. استفاده از این لنزها می‌تواند قابلیت‌های دوربین را در نور کم محدود کنند و موجب شود نتوانید عکس‌هایی با عمق میدان کم ثبت کنید.

در این عکس از لنز پرایم با دیافراگم باز استفاده شده است تا پس‌زمینه تار شود. لنزهای کیت نمی‌توانند به خوبی لنزهای پرایم پس‌زمینه را تار کنند.

برای بسیاری از افراد فواصل کانونی نرمال که توسط لنز کیت نیز پوشش داده می‌شوند بیشترین کاربرد را دارند، بنابراین خرید لنزهای پرایم با فاصله‌ی کانونی مشابه می‌تواند برای جایگزینی یا تکمیل لنز کیت بسیار مفید باشد. بیشتر کمپانی‌ها لنزهای پرایم ارزان‌قیمت با کیفیت خوب و دیافراگم باز تولید می‌کنند که می‌توان با خرید آن‌ها به‌خوبی عمق میدان محدود را تجربه کرد یا در نور کم به عکاسی پرداخت.

به‌طور مثال لنزهای 50 میلی‌متری پرایم مانند Canon EF 50mm F/1.8 STM و Nikon AF-S NIKKOR 50mm F/1.8G دارای ساختار بسیار ساده‌ای هستند. به همین دلیل با وجود قیمت ارزان کیفیت بسیار خوبی را ارائه می‌کنند.

لنزهای نرمال زاویه‌ی دیدی مشابه چشم انسان دارند. به همین دلیل برای عکاسی خیابانی و مستند مناسب هستند.

همچنین کمپانی‌هایی مانند Sigma ، Tamron ، Samyang و Tokina لنزهای زوم با دیافراگم ثابت 2.8 و بازتر را با قیمتی مناسب عرضه می‌کنند و اکثر آن‌ها نیز عملکرد اپتیکال به‌مراتب بهتری را نسبت به لنزهای کیت ارائه می‌کنند.

 

تجربه کسب کنید

با لنز کیت خود به‌اندازه‌ی کافی عکاسی کنید. محدودیت‌ها و نقاط قوت آن را بیابید و با سلیقه و گرایش‌های خودتان به‌خوبی آشنا شوید. پس از این‌که نیازهای خود را به‌خوبی درک کردید خواهید توانست به‌راحتی لنز مورد نظرتان را انتخاب کنید.

حتی اگر بعداً نیز سلیقه و گرایش شما تغییر کند هم خیلی مهم نیست، زیرا لنزها معمولاً قیمت دست‌دوم خود را به‌خوبی حفظ می‌کنند و می‌توانید به‌راحتی آن‌ها را بفروشید.