NiSi و فیلتر‌هایی که می‌تواند عکس‌ها را تماشایی‌تر کند!

کمپانی Nisi اگر چه در مقابل رقیبان خود از جمله Cokin در طراحی و تولید فیلتر‌های مختلف تجربه کافی ندارد، ولی به قدرت می‌توان گفت محصولات آن، ‌هم رده بهترین و پیشرفته‌ترین تولیدات بازار است. NiSi به طور اختصاصی بر روی تولید فیلتر‌های حرفه‌ای مربعی و مستطیلی، تمرکز کرده و محصولات و لوازم جانبی فیلتر را در سایز‌های مختلف طراحی می‌کند.

NiSi مجموعاً فیلتر‌های مستطیلی را در عرض‌های مختلف ۷۰، ۱۰۰، ۱۵۰ و ۱۸۰ میلی‌متر طراحی می‌کند تا بتوان از آن‌ها هنگام کار با دوربین‌های متفاوت، از ویوکمراها گرفته تا دوربین‌های APS-C بهره لازم را برد. تمامی فیلتر‌های NiSi توسط یک لایه نانو مخصوص پوشیده شده تا در برابر خراشیدگی و گردوغبار از مقاومت کافی برخوردار باشد. به ادعای کمپانی NiSi فیلتر‌های مربعی این شرکت، همگی سایه‌های رنگی در تصاویر را به میزان قابل‌توجهی کاهش می‌دهد و از کمترین بازتاب نور برخوردار است. تمامی این فیلتر‌ها از متریال باکیفیت اپتیکی ساخته شده است و هر دو سطح آن در برابر رطوبت و آب مقاوم می‌باشند.

عکس گرفته شده با فیلتر NiSi Soft GND8

از مزایای فیلتر‌های مستطیلی نسبت به فیلتر‌های دایره‌ای می‌توان به قابل استفاده بودن آن برای لنز‌های مختلف اشاره کرد. فیلتر‌های دایره‌ای برای لنز‌های با دهانه مشخص طراحی‌ می‌شوند؛ یعنی اگر ما ۳ لنز با دهانه مختلف در اختیار داشته باشیم، باید ۳ فیلتر مختلف برای آن تهیه شود. این در حالی‌ است که با داشتن هولدر متناسب با دهانه لنز می‌توان فیلتر‌های مختلفی را به آن متصل نمود.

فیلتر‌های مختلف NiSi

در عکاسی منظره نیز فیلتر‌های مستطیلی، نسبت به فیلتر‌های دایره‌ای بسیار کارآمد‌تر هستند. فیلتر‌های Gradual یا تدریجی مستطیلی این امکان را به عکاس می‌دهد تا با توجه به محل قرارگیری خط افق در کادر، میان روشنایی آسمان و منظره، تعادل مناسب را ایجاد کند.

عکس گرفته شده با فیلتر NiSi ND64

NiSi فیلتر‌های ND با ضرایب مختلفی نیز طراحی کرده است که با استفاده از آن‌ها می‌توان از ۱۵ تا ۳ استاپ بیشتر نوردهی کرد. به لطف این ویژگی در محیط‌های پرنور و روشن می‌توان با دیافراگم‌های باز به خلق تصاویری پرداخت که دارای پس‌زمینه‌ای محو با پوکه‌هایی نرم و خیره‌کننده باشد. به علاوه هنگام عکاسی در حالت بالب و ثبت تصاویری که سوژه در آن‌ها بر اثر حرکت تار و محو شده نیز، در محیط‌های نسبتاً روشن، این فیلتر‌های می‌توانند کاملاً کارآمد باشند.

عکس ثبت شده با فیلتر NiSi Hard GND8

در ادامه به تماشای ویدئویی از Matt Donovan عکاس اختصاصی NiSi، و مزایای فیلتر‌‌های NiSi می‌نشینیم.

دوربین M10 لایکا با حسگر جدید و بدنه ظریف‌تر معرفی شد

در ساعات پایانی روز گذشته، کمپانی لایکا از جدید‌ترین دوربین سری M خود یعنی M10 رونمایی کرد. در اولین نگاه به این دوربین درخواهیم یافت که شباهت بسیار زیادی به دیگر دوربین‌های خانواده M این شرکت دارد و از حیث ظاهر تقریبا می‌توان گفت که M10 هیچ حرف خاصی برای گفتن ندارد. تنها پیشرفتی که این دوربین در زمینه طراحی داشته، باریک‌تر شدن آن نسبت به دوربین M Typ 262 می‌باشد که موجب کاهش وزن ۲۰ گرمی آن شده است.

دوربین جدید کمپانی لایکا به یک حسگر فول فریم ۲۵ مگاپیکسلی کاملاً جدید از نوع CMOS مجهز شده که دامنه پویا، شارپنس و کنتراست بیشتری را در اختیار قرار می‌دهد. Leica M10 همچنین از یک دکمه دایال ISO نیز بهره می‌برد. این برای اولین بار خواهد بود که کاربران دوربین‌های خانواده M لایکا قادر خواهند بود تا پارامترهای ضروری از قبیل ISO، سرعت شاتر، دیافراگم و یا فوکوس را مستقیماً توسط یک دکمه فیزیکی تنظیم کنند و برای انجام آن نیازی به مراجعه به منوی دوربین نداشته باشند.

همچنین در قلب این دوربین، پردازشگر تصویر جدید Maestro II جای گرفته است. به لطف بهره‌مندی از یک بافر با ظرفیت ۲ گیگابایت، این دوربین می‌تواند در حالت عکاسی پی‌در‌پی تا ۵ فریم را در هر ثانیه به ثبت برساند. همچنین یک نمایشگر ۳ اینچی از نوع LCD با دقت ۱.۰۴ میلیون نقطه برای آن تعبیه شده است که در برابر خط و خش مقاومت بالایی دارد. از دیگر خصیصه‌های این دوربین گران‌قیمت می‌توان به برخورداری از یک منظره یاب بزرگ‌تر و مقاومت بیشتر در برابر نفوذ آب و گردوغبار اشاره داشت.

لازم به اشاره است که این دوربین از فناوری ارتباطی وای‌فای داخلی نیز سود می‌برد که امکان جابجایی و انتقال عکس‌ها و فیلم‌ها را از طریق اپلیکیشن M-App به سایر دیوایس‌ها فراهم می‌آورد. علاوه بر این می‌توان بسیاری از پارامترهای دوربین را به طور مستقیم و از طریق گوشی موبایل و یا تبلت خود تنظیم نمود.

شرکت سازنده برچسب قیمتی ۶۵۹۵ دلار را برای M10 در نظر گرفته و قرار است سفارشات ثبت‌شده برای آن از هفته آینده ارسال شود.

در ادامه می‌توانید نمونه عکس‌های ثبت‌شده توسط این دوربین را مشاهده کنید:

جذاب‌ترین عکس‌های خودرو چطور خلق می‌شوند؟!

عکاسی از خودروها می‌تواند کار بسیار جذابی باشد. چه یک عکاس حرفه‌ای باشید و بخواهید برای یک مجله عکاسی کنید، یا بخواهید برای فروش خودروی خود از آن عکس بگیرید قوانین کار تفاوت چندانی ندارند. حتی عکاسان آماتور یا دانشجویان عکاسی نیز می‌توانند با عکاسی از خودروها خود را به چالش بکشند و نکات جدید و جذابی را از دنیای عکاسی بیاموزند.

اگر به این کار علاقه‌مندید یا می‌خواهید توانایی‌های عکاسی خود را در این زمینه به چالش بکشید، مطمئناً توصیه‌های زیر برای شما کاربردی خواهند بود:

 

  1. تنظیمات اولیه‌ را درست انجام دهید

فرقی نمی‌کند سوژه‌ی عکاسی شما چیست. ابتدا باید مطمئن شوید که تنظیمات شما درست هستند. حتماً با فرمت RAW عکاسی کنید، به این شکل خواهید توانست در صورت نیاز تغییرات موردنظرتان را بعداً بر روی عکس اِعمال کنید. تراز سفیدی را به‌درستی تنظیم کنید تا رنگ‌های عکس طبیعی ثبت شوند. سعی کنید از کمترین ایزوی ممکن استفاده کنید تا نویز را به حداقل برسانید و گستره‌ی دینامیکی وسیع‌تری در اختیار داشته باشید. حتماً در حالت دستی عکاسی کنید، به این شکل خواهید توانست تمامی فاکتورهای نوردهی را در اختیار داشته باشید.

یک نمونه از تنظیم اشتباه تراز سفیدی:

در ضمن قوانینی مانند قانون یک‌سوم، خطوط هدایت‌گر و … در مورد خودروها نیز صدق می‌کنند.

 

  1. فاصله‌ی کانونی مناسب را انتخاب کنید

عکاسی از خودرو می‌تواند تا حدودی مانند یک پرتره باشد. چهره‌ی انسان‌های مختلف خصوصیات متفاوتی دارند و می‌توان با استفاده از فواصل کانونی مختلف در این خصوصیات اغراق کرد یا از تأثیر آن‌ها کاست. بعضی‌ها از فاصله‌ی دور و با استفاده از یک لنز تِله زیباتر به نظر می‌رسند، درحالی‌که برخی دیگر در عکس‌های نزدیک جذاب‌تر دیده می‌شوند. همین موضوع در خصوص خودروها نیز صدق می‌کند.

فاصله کانونی‌ واید موجب اغراق در ابعاد خودرو می‌شود:

آیا می‌خواهید از ماشینی خشن یا عضلانی عکاسی کنید؟ هنگام عکاسی از این خودروها می‌توانید از لنز واید استفاده کنید و به آن‌ها نزدیک‌تر شوید. به این شکل ظاهر خشن و ابعاد بزرگ یک خودرو را می‌توانید مورد تأکید قرار دهید. برای این منظور معمولاً فاصله‌ی کانونی حدود 28 میلی‌متر (18 میلی‌متر در دوربین‌های APS-C) کافی است. اگر از لنزهای وایدتر استفاده کنید ممکن است ظاهر عکس کاریکاتوری شود.

فاصله‌ی کانونی نرمال و تِله عملکرد برعکس دارند:

استفاده از لنزهای نرمال یا تله ظاهری تخت و شیک را ایجاد می‌کند. این لنزها بیشتر برای عکاسی از خودروهایی که طراحی ساده‌ای دارند یا خودروهای لوکس شهری مناسب هستند.

درنهایت می‌توانید این قوانین را کنار بگذارید و خودتان فواصل کانونی مختلف را امتحان کنید تا به ظاهر موردنظرتان دست‌یابید. یکی از مزایای عکاسی دیجیتال این است که می‌توانید چندین عکس بگیرید و همه‌ی آن‌ها را بلافاصله مشاهده کنید. پس می‌توانید با سعی و خطا نیز به نتایج مناسبی برسید.

 

  1. در زمان مناسبی از روز عکاسی کنید

یکی از اشتباهات رایج در عکاسی از خودروها انتخاب زمان اشتباه برای عکاسی است. به‌طورکلی از تابش مستقیم آفتاب دوری کنید. بهترین زمان عکاسی چند دقیقه بعد از طلوع آفتاب یا چند دقیقه قبل از غروب آفتاب است. در این حالت نوری نرم و یکدست را در اختیار خواهید داشت. روزهای ابری نیز می‌توانند برای عکاسی از خودرو مناسب باشند.

درنهایت این موضوع را در نظر داشته باشید که رنگ‌های مختلف عکس‌العمل متفاوتی نسبت به نور دارند. در مواردی استثنایی ممکن است بتوانید از خودرویی با رنگ مات بهترین عکس را در زیر نور مستقیم خورشید بگیرید.

  1. حواستان به انعکاس نور باشد

هنگام عکاسی خودرویی حتماً مراقب باشید چه تصاویری در بدنه‌ی اتومبیل منعکس می‌شوند. درواقع خودرو را مانند یک آینه‌ی بزرگ در نظر بگیرید. سعی کنید در مکانی عکاسی کنید که پشت خودرو فضایی باز قرار داشته باشد. بهتر است در اطراف آن درخت یا ساختمان بلندی وجود نداشته باشد که تصویرش در بدنه منعکس شود. هنگام عکاسی از خودرو هدف نمایش خطوط طراحی آن است و بعضی‌اوقات انعکاس تصاویر اطراف می‌تواند درک چشم از خطوط را دچار خطا کند.

از پوشیدن پیراهن، شلوار و کفش سفید اجتناب کنید. تصویر لباس‌های سفید به‌وضوح بر روی بدنه‌ی ماشین منعکس می‌شود. اگر نمی‌توانید از منعکس شدن بدن خودتان بر روی خودرو اجتناب کنید، دوربین را بر روی سه‌پایه بگذارید و با استفاده از ریموت و از راه دور عکس بگیرید.

درنهایت از فیلتر پولاریزه استفاده کنید. با استفاده از این فیلترها می‌توانید انعکاس‌های ناخواسته را تا حدود زیادی حذف کنید. اگر فیلتر پولاریزه ندارید حتماً یکی تهیه کنید. در بیشتر موارد بسیار ارزان هستند و انواع ارزان آن نیز عملکرد مناسبی دارند. بعلاوه این فیلتر یکی از مهم‌ترین فیلترهای عکاسی به‌حساب می‌آید.

 

  1. در حال حرکت عکاسی کنید

یک راه آسان برای به دست آوردن عکسی جذاب این است که از خودروی در حال حرکت عکاسی کنید.

اولین روش برای این کار این است که از داخل یک خودروی در حال حرکت دیگر عکس بگیرید. البته باید خیلی مراقب باشید. در مکانی مناسب این کار را انجام دهید و از ریسک کردن و کارهای خطرناک پرهیز کنید. می‌توانید هنگام حرکت با سرعتی حدود 60 کیلومتر در ساعت سرعت شاتر را بر روی عددی نزدیک به 1/100 تنظیم کنید. به‌این‌ترتیب خواهید توانست خیلی راحت خودرو را به شکلی شارپ و در فوکوس داشته باشید. ولی چرخ‌ها، خطوط جاده و مناظر اطراف تار خواهند شد و نتیجه‌ی کار حس حرکت را به بیننده القا خواهد کرد.

روش دیگر حرکت در راستای افق (Panning) است. در کنار جاده بایستید و از خودرویی در حال حرکت عکاسی کنید. سرعت شاتر را حدوداً بر روی 1/100 قرار دهید و با دوربین خودرو را تعقیب کنید. مطمئن شوید که بدنه‌ی خودرو در فوکوس قرار دارد. با این روش نیز مانند روش قبلی بدنه‌ی خودرو شارپ دیده خواهد شد و چرخ‌ها و محیط اطراف تار می‌شوند.

البته تنها راه انتقال حس حرکت، استفاده از سرعت‌های شاتر کم نیست. می‌توانید از سرعت‌های شاتر بالاتر نیز استفاده کنید. می‌توانید کاربری خودرو یا توانایی‌های آن را به شکلی دیگر نیز یادآور شوید. خودرو را در محیط طبیعی به نمایش بگذارید. این روش به‌خصوص برای خودروهای شاسی‌بلند می‌تواند کاربرد زیادی داشته باشد. به‌طور مثال، گذر خودرو از چاله‌ی آب را با سرعت شاتر زیاد فریز کنید، یا همین کار را در کویر و با تپه‌های شنی انجام دهید.

بعضی‌اوقات حتی نیازی به حرکت نیز نخواهید داشت. تنها خودرو را در حال بالا رفتن از یک تخته‌سنگ یا مسیر شیب‌دار به نمایش بگذارید و بیننده هدف عکس را درک خواهد کرد.

 

  1. حواستان به پس‌زمینه باشد

وقتی می‌خواهید از یک خودرو عکاسی کنید هدف این است که توجه بیننده بر روی آن خودرو متمرکز شود. بنابراین از پس‌زمینه‌هایی که موجب بر هم خوردن تمرکز بر روی خودرو می‌شوند اجتناب کنید. سعی کنید پس‌زمینه‌ای یکدست و به‌دوراز شلوغی داشته باشید. حواستان باشد رنگ‌های تند و منابع نور در پس‌زمینه وجود نداشته باشند. اگر در خیابان عکاسی می‌کنید، مراقب باشید سطل آشغال، تیر چراغ‌برق، آدم‌ها یا خودروهای دیگر در پس‌زمینه دیده نشوند. حتی بعضی‌اوقات می‌توانید از خطوط پس‌زمینه برای هدایت چشم به سمت خودرو نیز استفاده کنید.

  1. تنها از ارتفاع نرمال عکس نگیرید

سعی کنید تنها در حالت ایستاده و از ارتفاع چشمانتان عکس نگیرید. بر روی زمین بنشینید، یا زانو بزنید، از ارتفاعی پایین‌تر عکس بگیرید. این‌گونه عکس‌ها ظاهری خشن و قدرتمند را به خودرو می‌دهند. اگر دوربین شما دارای صفحه‌نمایش مفصلی است می‌توانید دوربین را روی زمین بگذارید و آن را رو به بالا بگیرید و عکاسی کنید.

از بالا عکاسی کنید. دوربین را بالای سرتان بگیرید یا بر روی یک نردبان بایستید. به این شکل می‌توانید از زوایایی عکاسی کنید که معمولاً به آن عادت نداریم و می‌توانند بسیار جذاب باشند.

 

  1. وارد جزئیات شوید

لازم نیست همیشه کل خودرو را در کادر جای دهید. عکاسی از یکی از جزئیات خودرو می‌تواند خیلی جذاب باشد. به‌خصوص اگر بتوان از روی آن بخش خاص، نوع خودرو را تشخیص داد. عکاسی از مارک یا علامت مشخصه‌ی خودرو می‌تواند همیشه جذاب باشد.

  1. شب‌هنگام و با استفاده از نور مصنوعی عکاسی کنید

شاید این کار به نظر عاقلانه نباشد! ولی درواقع کاری بسیار لذت‌بخش است و نتایج جالبی را هم به همراه دارد. هنگام شب می‌توانید دو رویکرد مختلف داشته باشید. اول، انتخاب مکانی کاملاً تاریک و سپس نقاشی با نور بر روی بدنه‌ی ماشین. دوم، انتخاب مکانی با نور مصنوعی، مانند چراغ‌های خیابان و پر کردن سایه‌ها با استفاده از فلاش یا منبع نوری دیگری است.

برای روش اول مکان تاریکی را پیدا کنید. دوربین خود را بر روی سه‌پایه قرار دهید، ایزو را بر روی 100 تنظیم کنید، سرعت شاتر را بر روی 30 ثانیه یا بیشتر قرار دهید. سپس می‌توانید با استفاده از یک چراغ‌قوه قسمت‌های مختلف خودرو را نوردهی کنید و اصطلاحاً بر روی آن با نور نقاشی کنید. در این خصوص قانون مشخصی وجود ندارد. چند بار این کار را انجام دهید و نتایج آن را مشاهده کنید. سپس می‌توانید تکنیک خود را اصلاح کنید تا به نتیجه‌ی موردنظر برسید.

در روش دوم می‌توانید نوردهی را به عهده‌ی نورهای مصنوعی محیط بگذارید. بازهم به سه‌پایه نیاز خواهید داشت، بازهم ایزو بر روی 100 و سرعت شاتر را بر روی 30 ثانیه یا بیشتر تنظیم کنید. دیافراگم را بین 8 تا 11 انتخاب کنید تا منابع نوری محیط ظاهری ستاره‌ای پیدا کنند. مشکل عکاسی با چنین نوری این است که سایه‌های تاریک و کنتراست شدیدی ایجاد می‌کنند. برای حل این مشکل می‌توانید با استفاده از یک منبع نور قسمت‌های تاریک را نوردهی کنید. برای این منظور می‌توانید از یک فلاش وایرلس، فلاش یک دوربین کامپکت، فلاش یا چراغ‌قوه‌ی گوشی و … استفاده کنید.

  1. عکستان را با استفاده از نرم‌افزارهای ادیت به‌ظاهر نهایی برسانید

پس از ثبت عکس‌ها، بهتر است آن‌ها را توسط یک نرم‌افزار ادیت، به‌ظاهر موردنظرتان برسانید. اولین قدم این است که در صورت نیاز کادربندی عکستان را تنظیم کنید تا حاشیه‌های مزاحم حذف شوند.

می‌توانید هنگام عکاسی از خودرو از روش Bracketing نیز استفاده کنید. به این شکل که چند عکس با نوردهی‌های مختلف ثبت کنید. البته این کار را با تغییر سرعت شاتر انجام دهید و گشودگی دیافراگم را ثابت نگاه دارید. به‌این‌ترتیب می‌توانید با استفاده از تکنیک‌هایی مانند Masking یا HDR و ترکیب چند عکس مختلف به نتایج به‌مراتب چشم‌نوازتری برسید.

یکی از روش‌های افزایش تمرکز بر روی خودرو استفاده از Vignette است. با استفاده از این گزینه می‌توانید گوشه‌های عکس را کمی تاریک‌تر کنید تا چشم‌ها به سمت وسط عکس هدایت شوند. البته در این کار زیاده‌روی نکنید، زیرا در صورت زیاده‌روی عکس شما ظاهری آماتور پیدا خواهد کرد.

اشیاء اضافی را حذف کنید. می‌توانید به‌راحتی قسمت‌هایی از عکس را که مزاحم هستند حذف کنید. برای این کار می‌توانید در فتوشاپ از recovering brush، patch apparatus یا Clone stamp استفاده کنید.

بعلاوه، ثبت عکس با فرمت RAW به شما اجازه خواهد داد فاکتورهایی مانند تراز سفیدی، کنتراست، هایلایت‌ها و سایه‌ها و خیلی فاکتورهای دیگر را به‌راحتی تنظیم کنید. برای این کار می‌توانید از لایت‌روم، Adobe RAW یا نرم‌افزارهای همراه دوربین برای پردازش فایل‌های RAW استفاده کنید.

کانن در سال ۲۰۱۶ پتنت‌های بیشتری نسبت به اپل و گوگل ثبت کرده است

همگی می‌دانیم که اپل، گوگل و اینتل از خلاق‌ترین کمپانی‌های حال حاضر هستند که روزانه ده‌ها اختراع را به نام خود ثبت می‌کنند. معمولاً هر سال این سه کمپانی بیشترین تعداد پتنت را در دنیا به ثبت می‌رسانند. اما روز گذشته خبر جالبی در رسانه‌های پوشش‌دهنده اخبار تکنولوژی منتشر شد که تا حد زیادی غیر منتظره بود. امسال کانن موفق شده است یک شگفتی بزرگ را خلق کند. این غول اپتیک ژاپنی توانسته رتبه سوم از حیث تعداد پتنت ثبت ‌شده در سال ۲۰۱۶ را در کشور آمریکا به خود اختصاص دهد.

در گزارش‌های رسمی منتشر شده آمده است که شرکت کانن در سال ۲۰۱۶ موفق به ثبت ۳۶۶۵ حق اختراع شده و پس از IBM و سامسونگ در رتبه سوم جای گرفته است. جالب است بدانید که گوگل، اینتل، ال‌جی و مایکروسافت به ترتیب رتبه‌های پنجم تا هشتم را در این رده‌بندی به خود اختصاص داده‌اند. اپل نیز با ثبت بیش از ۲۰۰۰ پتنت در رتبه یازدهم قرار گرفته است.

Seymour Leibman یکی از مدیران ارشد کانن و معاون امور اجرایی این کمپانی در ایالات متحده این دستاورد را بسیار موفقیت‌آمیز دانسته و در مورد آن این‌گونه اظهار داشته است: «یکی از حیاتی‌ترین اقداماتی که یک کمپانی خلاق و نوآور برای ساخت یک محصول کاربرپسند بایستی انجام دهد، سیر پروسه تحقیق و توسعه است. ثبت بیش از ۳۶۰۰ حق اختراع در یک سال و تنها در خاک آمریکا نشان‌دهنده آن است که کانن برنامه بلندمدتی برای توسعه و ساخت محصولات جذاب و کارآمد در آینده دارد و ثبت پتنت اولین قدم محکم در این راستا است.»

جالب توجه است بدانید که کانن برای ۳۱‌مین سال متوالی است که در بین ۵ شرکت برتر از حیث تعداد پتنت‌های ثبت شده قرار می‌گیرد. در ضمن ۱۲ سال است که این شرکت، بیش از هر کمپانی ژاپنی دیگر در خاک آمریکا پتنت به ثبت می‌رساند.

شاید به این مطلب نیز علاقه‌مند باشید: تاریخچه‌ای از کانن؛ بزرگ‌ترین سازنده‌ی دوربین‌های عکاسی

Azden؛ بیش از ۶۰ سال سابقه درخشان در ساخت تجهیزات صدابرداری

نمی‌دانم این باور در ذهن شما هم شکل گرفته است یا خیر، ولی بسیاری از افراد از جمله نگارنده این مطلب با صرف دانستن ژاپنی بودن یک برند یا محصول، تا حد زیادی به آن اعتماد می‌کنند. کیفیت مثال‌زدنی، مهندسی ناب، دقت بالا در ساخت و دوام بالای محصولات ساخت ژاپن سبب شده تا چنین ذهنیتی برای بسیاری از مردمان دنیا شکل بگیرد. جدا از آنکه در زمینه طراحی و ساخت محصولات عکاسی و فیلم‌برداری، شرکت‌های ژاپنی از پیشتازان این حوزه بشمار می‌روند و نقش آن‌ها در جایگاه امروزی این شاخه انکار نشدنی است، اثرگذاری دستاوردها و خدمات این مردمان سخت‌کوش و باهوش در تقریباً تمام شاخه‌های صنعت نیز به وضوح احساس می‌شود. بااین‌وجود امروز نمی‌خواهیم از یک حوزه‌ی غیر مرتبط با فعالیت خودمان صحبت کنیم، بلکه قصد معرفی یک برند در حوزه‌ای را داریم که با عکاسی و فیلم‌برداری عجین شده و به نوعی جداناشدنی است؛ یعنی صدابرداری.

برندهای بزرگ و معتبری در دنیا وجود دارند که به ساخت محصولات حرفه‌ای صدابرداری مشغول هستند. از Sennheiser و Shure و Zoom گرفته تا Rode، AudioTechnica و AKG. اما در این میان نامی وجود دارد که در کشور ما کم‌تر شنیده شده ولی موفقیت‌های قابل توجهی در بازار بین‌المللی را به دست آورده است؛ یک برند ژاپنی با محصولاتی خوش‌ساخت و باکیفیت به نام Azden. این شرکت در سال ۱۹۵۲ در توکیو تأسیس شد و اکنون بیش از ۶۴ سال از فعالیت آن می‌گذرد. چشم‌انداز و هدف اصلی بنیان‌گذاران این کمپانی، ساخت تجهیزات صدابرداری حرفه‌ای با قیمت مقرون‌به‌‌صرفه بود که اکنون تا حد زیادی به آن دست‌یافته‌اند.

اگر مدت‌زمان فعالیت Azden را با سابقه کمپانی‌های Rode، AudioTechnica و یا Sennheiser مقایسه کنیم، با در نظر گرفتن ژاپنی بودن این برند درخواهیم یافت که تجربیات Azden هم‌سطح بزرگان این صنعت خواهد بود. Azden اکنون بیش از ۳۰ سال است که در شهر شیکاگوی آمریکا دفتر خود را تأسیس نموده و توانسته بخشی از بازار قاره آمریکا را به خود اختصاص دهد. این شرکت در شروع کار خود برای بسیاری از برندهای صدابرداری معتبر آن زمان اقدام به طراحی و ساخت محصول می‌‌نمود ولی اکنون حدود ۲۰ سالی می‌شود که تجهیزات صدابرداری و ارتباطات بی‌سیم با برند خود Azden به بازار ژاپن و دیگر کشورها راه یافته است.

هرچند که تاکنون محصولات متنوعی از این برند طراحی و ساخته شده است ولی بسیاری از افراد، Azden را بیشتر به خاطر ساخت میکروفون‌ها و سیستم‌های صدابرداری بی‌سیم حرفه‌ای آن می‌شناسند. مطمئناً اگر کیفیت و کارایی محصولات این شرکت را با قیمت پرداختی برای آن‌ها مقایسه کنیم، به ارزش خرید بالای آن‌ها پی خواهیم برد. افتخارات و جوایز اعطاء شده به این کمپانی – چه در زمانی که به عنوان یک OEM Manufacturer فعالیت می‌نمود و چه حال که برند شخصی خود را دارد – نشان‌دهنده موفقیت Azden در این عرصه است.

برای مثال میکروفون SMX-30 از این کمپانی به عنوان برترین میکروفون سال ۲۰۱۶ از نگاه مجله معتبر VideoMaker انتخاب شده است.

شاید به این مطلب نیز علاقه‌مند باشید: میکروفون‌های اکسترنال؛ یک ابزار ضروری در فیلم‌برداری با DSLR‌ها

تاریخچه‌ای از کانن؛ بزرگ‌ترین سازنده‌ی دوربین‌های عکاسی

کانن یکی از شناخته‌شده‌ترین برندهای الکترونیک در جهان به شمار می‌رود. اگر کسی به دنبال خرید یک دوربین جدید باشد، شانس زیادی وجود دارد که دوربین مورد نظرش را در بین محصولات کانن بیابد. ولی محصولات این غول صنعتی تنها به دوربین‌های عکاسی محدود نمی‌شوند.

کانن در حال حاضر محصولاتی مانند دوربین‌های عکاسی دیجیتال حرفه‌ای و خانگی، دوربین‌های فیلم‌برداری خانگی، دوربین‌های فیلم‌برداری سینمایی، انواع لنزها، استپرها، پرینتر، دستگاه‌های فتوکپی، چاپگرهای تجاری و صنعتی و لوازم پزشکی را تولید می‌کند.

کانن نیز مانند نیکون کار خود را از توکیو آغاز کرد. این کمپانی در سال 1933 با نام “لابراتوار لوازم اپتیکال دقیق” تأسیس شد. باوجوداینکه این نام خیلی بزرگ و شیک به نظر می‌رسد، درواقع یک کارگاه در گوشه‌ای از توکیو بود که توسط Goro Yoshida گردانده می‌شد.

شاید به این مطلب نیز علاقه‌مند باشید: نیکون در آستانه‌ی صد سالگی: نگاهی به تاریخچه‌ی این کمپانی عظیم ژاپنی

Yoshida به‌شدت مجذوب مهندسی دقیق دوربین‌های آلمانی مانند Leica و Contax شده بود، ولی قیمت بسیار بالای آن‌ها را درک نمی‌کرد. او یک دوربین Leica 35mm را دِمونتاژ کرد و به این نتیجه رسید که هیچ چیزی درونش نیست که قیمت بالایش را توجیه کند. بنابراین تصمیم گرفت نسخه‌‌ای کپی‌شده از دوربین Leica را بسازد و در سال 1934 موفق شد اولین دوربین با شاتر سطح کانونی یا Focal Plane ژاپنی را به نمایش بگذارد.

Yoshida نام یکی از الهه‌های بودایی به نام Kwanon را بر روی اولین دوربین خود گذاشت

در حال حاضر کارگاهی که Yoshida در آن دوربین‌های Leica را کپی می‌کرد تبدیل به یک کمپانی چندملیتی غول‌آسا شده است که بیش از هر کمپانی دیگری دوربین می‌فروشد و اگر محبوب‌ترین برند در این صنعت نباشد، بدون شک یکی از محبوب‌ترین‌هاست. ما هم تصمیم گرفتیم تاریخچه‌ی کوتاهی از این کمپانی و وقایع و محصولات مهم آن را مورد بررسی قرار دهیم. با پیکسل همراه باشید.

 

1933

لابراتوار لوازم اپتیکال دقیق در توکیوی ژاپن تأسیس می‌شود.

 

1934

Kwanon، اولین دوربین 35 میلی‌متری با شاتر سطح کانونی ژاپن به نمایش درمی‌آید. Kwanon نام یکی از خدایان بودائی است.

1935

این کمپانی، نام تجاری Canon را ثبت می‌کند.

لوگوی کانن در سال 1935

1936

دوربین 35 میلی‌متری Hansa Canon، مجهز به شاتر سطح کانونی و با نصف قیمت Leica به بازار ارائه می‌شود. لنز استفاده‌شده در این دوربین ساخت Nippon Kogaku Kogyo (نیکون امروزی) بود.

1937

کمپانی Seikikōgaku kenkyūsho یا صنایع اپتیکال دقیق تأسیس شد.

 

1939

با توجه به فروش خوب دوربین‌های عکاسی، کمپانی تصمیم به تولید لنز دوربین گرفت و اولین لنزهای سری Serenar به بازار راه یافتند.

 

1940

اولین دوربین Indrirect X-Ray ژاپن تولید شد.

 

جنگ جهانی دوم

فعالیت‌های کمپانی برای پشتیبانی از ارتش ژاپن گسترش می‌یابد.

 

1945

پس از پایان جنگ و با استفاده از لوازم تولیدشده قبل و هنگام جنگ دوربین J II تولید می‌شود.

1946

دوربین Canon S II به بازار عرضه می‌شود و به‌شدت مورد توجه افسران متفقین که ژاپن را در اشغال داشتند قرار می‌گیرد. به همین دلیل در تعداد بالایی به فروش می‌رسد.

Canon S II در بین نیروهای متفقین به محبوبیت زیادی دست پیدا کرد

1947

نام کمپانی به Canon Camera co. تغییر می‌کند.

 

1949

دوربین criterion II B مقام اول را در نمایشگاه بین‌المللی دوربین سانفرانسیسکو کسب می‌کند.

 

1951

لنز Serenar 50mm f1.8 به تولید می‌رسد. این لنز تقریباً به‌طور کامل هاله‌‌های نور (lens flare) را از بین می‌برد و به دنبال ساخت چنین لنزهایی کانن در دهه‌ی 50 تبدیل به یک پیشرو در صنعت لنز می‌شود.

1952

کانن IVSb، اولین دوربین 35 میلی‌متری جهان با فلاش اسپیدلایت هماهنگ شده با شاتر تولید می‌شود.

 

1955

شعبه‌ی کانن در نیویورک تأسیس می‌شود.

 

1956

Canon 8T، یک دوربین سینمایی 8 میلی‌متری معرفی شد.

 

1959

Canon Flex، اولین دوربین SLR کانن معرفی شد.

اولین دوربین SLR کانن

1961

کانن دوربین‌های عکاسی فراوانی برای حرفه‌ای‌ها داشت، ولی می‌خواست گستره‌ی محصولات خود را به بازار غیرحرفه‌ای نیز گسترش دهند. به همین دلیل مدل Canonet را با فناوری Electronic Eye عرضه کردند که اجازه‌ی نورسنجی خودکار را می‌داد. تا سال 1963 کانن موفق به فروش یک‌میلیون Canonet شد.

1963

کانن توسعه‌ی فیبر نوری را آغاز می‌کند.

 

1964

اولین ماشین‌حساب الکترونیکی 10 دکمه‌ای توسط کانن عرضه می‌شود.

 

1965

کانن با عرضه‌ی Canofax 1000 وارد بازار دستگاه‌های کپی می‌شود.

 

1967

برای اولین بار، درآمد حاصل از صادرات، بیش از 50 درصد درآمد خالص کانن را تشکیل می‌دهد.

 

1969

نام کمپانی به Canon Inc. تغییر می‌کند.

 

1971

کانن F-1، یک اس‌ال‌آر سطح بالا به همراه لنزهای سری FD معرفی می‌شود. رقابت بین نیکون و کانن بر سر ساخت بهترین دوربین اس‌ال‌آر حرفه‌ای شدت می‌یابد. درحالی‌که نیکون در بین خبرنگاران محبوبیت زیادی داشت، کانن بیشتر بر روی عکاسی طبیعت تمرکز می‌کند.

از ابتدای دهه‌ی 70 رقابت بین نیکون و کانن برای ساخت بهترین SLR شدت گرفت

1974

کامپیوترهای اداری Canonac 100 و Canonac 500 معرفی شدند.

 

1975

کانن موفق به توسعه‌ی یک پرینتر لیزری می‌شود.

 

1976

در این سال AE-1 تولید شد. این مدل اولین دوربین مجهز به میکرو کامپیوتر بود و کنترل خودکار نوردهی در آن باعث شده بود غیرحرفه‌ای‌ها هم بتوانند مانند حرفه‌ای‌ها عکس‌های خوبی بگیرند. با عرضه‌ی این دوربین کانن موفق شد طی چند سال بازار دوربین‌های آماتور را در دست بگیرد.

AE-1 به شهرتی رویایی دست پیدا کرد و در بین عکاسان حرفه‌ای و غیرحرفه‌ای از محبوبیت زیادی برخوردار بود

1979

کانن مدل AF35M را معرفی می‌کند. این دوربین کامپکت تمام اتوماتیک به فوکوس خودکار نیز مجهز شده بود. در این سال‌ها کانن سعی در آسان‌تر کردن عکاسی داشت تا بتواند بازار مصرف‌کنندگان خانگی را در دست بگیرد. درحالی‌که سایر سازندگان بر روی عکاسان حرفه‌ای تمرکز کرده بودند، کانن کم‌کم بازار دوربین‌های خانگی را تسخیر کرد.

 

1983

کانن اولین دوربین از سری T را با نام T50 عرضه کرد. این مدل یک دوربین اس‌ال‌آر حرفه‌ای با امکانات پیشرفته‌ای مانند نوردهی خودکار بود. بعلاوه دارای موتوری برای جلو بردن فیلم بود و می‌توانست با سرعت 1.4 فریم بر ثانیه به‌صورت پیاپی عکاسی کند.

1987

دوربین EOS650 در کنار لنزهای سری EF معرفی شد. این دوربین به فوکوس خودکار مجهز شده بود و کانن را در مسیر استفاده از تکنولوژی‌های جدید در دوربین‌های اس‌ال‌آر قرار داد.

1989

دوربین EOS-1 با فوکوس خودکار و طراحی انقلابی معرفی شد. تا آن زمان بیشتر دوربین‌ها دارای ظاهری مربعی و با گوشه‌های تیز بودند، ولی کانن تصمیم گرفت از قوس‌ها و گوشه‌های نرم در طراحی این دوربین استفاده کند. نوآوری‌های به کار گرفته‌شده در طراحی این مدل هنوز هم در دوربین‌های کانن مورد استفاده قرار می‌گیرند.

1992

کانن مدل اس‌ال‌آر EOS 5 را معرفی کرد. این دوربین به اولین سیستم فوکوس کنترل‌شده با چشم مجهز شده بود. این دوربین دارای 5 نقطه‌ی فوکوس بود که می‌توانستید با نگاه کردن به آن‌ها از درون منظره‌یاب آن‌ها انتخابشان کنید! این دوربین در ایالات‌متحده با نام EOS A2 فروخته می‌شد.

1993

کانن و IBM اولین کامپیوتر نوت‌بوک شخصی با پرینتر داخلی را می‌سازند.

 

1993

مدل (REBEL XS (EOS 500 پایه‌گذار سری Rebel از دوربین‌های اس‌ال‌آر کانن شد. این مدل‌ها دوربین‌های SLR را وارد دنیای عکاسی مبتدی کردند.

 

1994

تعداد پرینترهای فروخته‌شده از سری Inkjet از مرز 10 میلیون عبور می‌کند.

 

1995

EOS DCS 3، اولین دوربین دیجیتال کانن با همکاری کداک تولید می‌شود. این دوربین بیشتر برای علاقه‌مندان به عکاسی طراحی شده بود و نه حرفه‌ای‌ها.

 

1995

کانن لنز EF75-300mm f/4-5.6 USM، اولین لنز دوربین مجهز به لرزش‌گیر را معرفی کرد.

 

1996

اولین دوربین سری ELPH/IXUS با زوم 2 برابری معرفی شد. این دوربین از Advanced Photo System پشتیبانی می‌کرد که به‌صورت مشترک با کداک، فوجی، مینولتا و نیکون توسعه‌یافته بود. این سیستم جلوی جایگذاری اشتباه فیلم را می‌گرفت.

با استفاده از سیستم APS امکان جایگذاری اشتباه فیلم از بین رفت

1997

کانن با عرضه‌ی دوربین MV1 وارد دنیای دوربین‌های فیلم‌برداری دیجیتال می‌شود.

 

1998

مدل اس‌ال‌آر EOS-3 با سیستم فوکوس 45‌نقطه‌ای برای بازار حرفه‌ای عرضه شد.

2000

مدل PowerShot S100 DIGITAL ELPH، اولین دوربین دیجیتال کامپکت کانن به بازار عرضه شد.

 

2000

دوربین دیجیتال اس‌ال‌آر D30 با سنسور 3.2 مگاپیکسلی CMOS به بازار ارائه شد. این مدل را می‌توان اولین دوربین دیجیتال prosumer به‌حساب آورد و کانن توانست با درآمد حاصل از فروش آن دوربین‌های دیجیتال خود را گسترش دهد و برای چند سال یکه‌تاز دنیای عکاسی دیجیتال شود.

2001

کانن اولین محصولات Camera Direct را عرضه کرد که اجازه می‌دادند عکس‌ها را به‌صورت مستقیم با استفاده از پرینترهای Inkjet چاپ کنید.

 

2002

کانن مدل حرفه‌ای EOS-1Ds را با سنسور 35 میلی‌متری 11.1 مگاپیکسلی عرضه کرد. به لطف استفاده از سنسور فول‌فریم این دوربین با تمامی لنزهای EF سازگار بود و توانست برای چند سال توازن بازار دوربین‌های حرفه‌ای را به نفع کانن تغییر دهد.

2003

کانن EOS 300D، یک DSLR کوچک به بازار معرفی شد.

 

2007

مدل EOS-1Ds Mark III با سنسور فول‌فریم 21.1 مگاپیکسلی CMOS و حداکثر سرعت عکاسی پیاپی 5 فریم بر ثانیه معرفی شد.

 

2008

EOS 5D Mark II، اولین دوربین فول‌فریم DSLR با قابلیت فیلم‌برداری Full HD به بازار عرضه شد.

5D Mark II اولین دوربین DSLR با قابلیت فیلم‌برداری Full HD بود و حتی در برخی از تولیدات سینمایی نیز مورد استفاده قرار گرفت

2009

کانن EOS 7D با قابلیت فیلم‌برداری Full HD و عکاسی پیاپی 8 فریم بر ثانیه معرفی شد. این دوربین به دلیل قیمت مناسب و قابلیت‌های مشابه انواع حرفه‌ای در بین فیلم‌سازان مستقل و عکاسان نیمه‌حرفه‌ای محبوبیت زیادی پیدا کرد.

 

2011

کانن با ارائه‌ی سری Cinema EOS وارد بازار دوربین‌های سینمایی می‌شود.

 

2012

مدل EOS-1D X به بازار عرضه شد. این دوربین دارای سرعتی بسیار بالا بود و برای عکاسی ورزشی طراحی شده بود و به شکل وسیعی در المپیک 2012 مورد استفاده قرار گرفت.

2012

سری بدون‌آینه‌ی EOS M به بازار معرفی شد.

 

2013

کانن EOS 70D با سیستم فوکوس Dual Pixel به بازار عرضه شد. این سیستم فوکوس به‌خصوص در بین فیلم‌سازان مستقل محبوبیت زیادی پیدا کرد.

 

2014

با افزایش کیفیت دوربین گوشی‌های هوشمند، فروش دوربین‌های کامپکت با کاهش زیادی روبرو شد. به همین دلیل کانن اولین مدل کامپکت خود با سنسور یک اینچی به نام PowerShot G7 X را عرضه کرد که به فروش خوبی هم دست پیدا کرد.

2015

کانن مدل‌های EOS 5Ds و EOS 5Ds R را به بازار عرضه کرد. این دوربین‌ها دارای رزولوشن 50.6 مگاپیکسل هستند که هنوز هم بالاترین در بین دوربین‌های فول‌فریم به‌حساب می‌آید.

5Ds و 5Ds R همچنان بیشترین رزولوشن را در بین دوربین‌های فول‌فریم دارند.

2016

گسترش محبوبیت گوشی‌های هوشمند و بهبود قابل‌توجه کیفیت عکاسی این دستگاه‌ها، کمپانی‌های دوربین‌ساز را به‌شدت تحت فشار گذاشته است. کانن نیز در این زمینه مستثنا نبوده و با کاهش فروش زیادی در بخش دوربین‌های کامپکت روبرو شده است. ولی این کمپانی همچنان بزرگ‌ترین تأمین‌کننده‌ی دوربین‌های عکاسی است و توانست در سال 2016 نیز سهم خود را از بازار دوربین‌های DSLR افزایش دهد. درحالی‌که فروش دوربین‌های DSLR با کاهش 7 درصدی در سال 2016 مواجه بود، فروش DSLR های کانن دچار افت نشد.

بااین‌حال کاهش فروش دوربین‌های کامپکت و افزایش ارزش یِن ژاپن موجب شدند که این کمپانی در سال 2016 با کاهش سود روبرو شود.

دوربین‌ها و لنزهای کانن در المپیک 2016

این کمپانی در سال 2016 مدل‌های جدید EOS M5، EOS 5D Mark IV، EOS 1300D، EOS 80D، G7 X Mark II و مدل پرچم‌دار 1D X Mark II را معرفی کرد. دوربین‌های سطح بالای این کمپانی مانند 1D X Mark II، 7D Mark II و 5Ds به‌صورت وسیعی در المپیک 2016 مورد استفاده قرار گرفتند.

نیکون در آستانه‌ی صد سالگی: نگاهی به تاریخچه‌ی این کمپانی عظیم ژاپنی

معمولاً وقتی سخن از دوربین‌های عکاسی به میان می‌آید، نیکون یکی از اولین نام‌هایی است که در ذهن افراد تداعی می‌شود. این کمپانی پرآوازه در سال 2017، صدمین سالگرد تاسیس‌اش را جشن می‌گیرد و در حالی 100 ساله می‌شود که همچنان از موثرترین و قدرتمندترین کمپانی‌ها در زمینه‌ی اپتیک و تصویربرداری به حساب می‌آید.

این کمپانی در سال 1917 و از به هم پیوستن سه کمپانی اپتیک ژاپنی شکل گرفت و Nippon Kogaku K.K نام داشت. مرکز مدیریت این کمپانی در توکیو قرار داشت و خیلی زود به خاطر کیفیت بالای لنزهایشان به شهرت رسیدند. این کمپانی سال‌های اولیه‌ی عمر خود را صرف ساخت انواع میکروسکوپ، دوربین‌های دوچشمی و تلسکوپ‌ها کرد و حتی لنزهای اولین دوربین‌های کانن نیز ساخت این کمپانی بودند.

اولین لوگوی نیکون

در حال حاضر نیکون یک امپراتوری صنعتی چندملیتی است که محصولاتی مانند دوربین‌های عکاسی حرفه‌ای و خانگی، تجهیزات اندازه‌گیری دقیق، لنز دوربین، میکروسکوپ، تجهیزات پزشکی، دوربین‌های دوچشمی، دوربین‌های نظامی و استپرهای فوتولیتوگرافی را تولید می‌کند.

نیکون که از معروف‌ترین برندهای دوربین در جهان است، همواره به خاطر کیفیت ساخت بالا و پاسخگویی به نیازهای مشتریان شناخته می‌شود و این اصول را همواره‌ سرلوحه‌ی کارش قرار داده‌ است. ما هم تصمیم گرفتیم تاریخچه‌ی کوتاهی از این کمپانی که در آساتانه 100 سالگی‌اش قرار دارد را از ابتدای تأسیس تاکنون در اختیار مخاطبین پیکسل قرار دهیم. در ادامه با ما همراه باشید تا مهم‌ترین وقایع و محصولات در تاریخ این کمپانی را به‌صورت خلاصه مرور کنیم:

 

1917

کمپانی Nippon Kogaku K.K از ترکیب سه سازنده‌ی ژاپنی و به مرکزیت توکیو به وجود آمد.

 

1918

ساخت کارخانه‌ی Oi Dai-ichi به پایان می‌رسد و تحقیقات و توسعه در زمینه‌ی تولید شیشه‌های اپتیکال آغاز می‌شود.

 

1921

اولین دوربین‌های دوچشمی نیکون ساخته می‌شوند.

 

1925

اولین میکروسکوپ نیکون، با نام JOICO به بازار راه پیدا می‌کند.

1931

نیکون اولین تلسکوپ خود را در موزه‌ی علوم توکیو نصب می‌کند. این تلسکوپ که در زمان ساختش بزرگ‌ترین قطر را در جهان داشت تا سال 2005 نیز مورد استفاده قرار می‌گرفت.

 

1932

نام Nikkor برای لنزهای دوربین کمپانی انتخاب و ثبت می‌شود.

 

جنگ جهانی دوم

با شروع جنگ جهانی دوم فعالیت‌های این کمپانی برای ساخت تجهیزات اپتیکال نظامی گسترش می‌یابد و به 30 خط تولید با 2000 کارمند می‌رسد.

 

1945

با پایان جنگ جهانی دوم، تمرکز کمپانی دوباره به سمت تولید دوربین، میکروسکوپ، دوربین‌های دوچشمی و تجهیزات اندازه‌گیری دقیق سوق پیدا می‌کند.

 

1946

نام Nikon برای ساخت دوربین‌های عکاسی کوچک به ثبت می‌رسد.

 

1948

اولین دوربین عکاسی نیکون به نام Nikon we به بازار ارائه می‌شود.

اولین دوربین Nippon Kogaku K.K ابتدا با نام Nikon معرفی شد، ولی برای این که بتوانند از این نام برای محصولات بعدی نیز استفاده کنند آن را به Nikon 1 تغییر دادند

1949

سهام کمپانی در بورس‌های توکیو و اوزاکا برای فروش ارائه می‌شود.

 

1954

اولین میکروسکوپ Stereoscopic نیکون به بازار ارائه می‌شود. این میکروسکوپ تنها مدل ساخته‌شده در ژاپن بود که از فنّاوری three-step variator استفاده می‌کرد. به‌این‌ترتیب فوکوس در اثر زوم دچار تغییر نمی‌شد.

 

1955

اولین میکروسکوپ Phase Contrast نیکون ساخته می‌شود که اجازه‌ی مشاهده‌ی سلول‌ها و باکتری‌های بدون رنگ را می‌داد.

 

1959

نیکون مدل F به بازار ارائه می‌شود. این مدل اولین دوربین نیکون بود که به‌صورت وسیعی به فروش رسید و با وقوع جنگ ویتنام در دهه‌ی 60 در بین عکاسان خبری به شهرتی رؤیایی رسید. نیکون F یک دوربین SLR با قابلیت تعویض لنز بود.

نیکون F در دهه‌ی 60 میلادی به شهرتی رویایی دست پیدا کرد

1963

دوربین NIKONOS، به‌عنوان دوربینی برای تمامی شرایط آب و هوایی به بازار ارائه شد. این دوربین در مقابل فشار، آب و خوردگی مقاوم بود.

1968

شعبه‌ی اروپایی نیکون در شهر آمستردام تأسیس شد.

 

1980

دوربین SLR نیکون F3 به بازار معرفی می‌شود. این دوربین به حالت تقدم دیافراگم الکترونیکی مجهز شده بود. طراحی آن توسط طراح ایتالیایی Giugiaro انجام گرفته بود و تأثیر زیادی بر دوربین‌های بعد از خودش گذاشت.

1981

شعبه‌ی نیکون در ایالات‌متحده تأسیس شد.

 

1983

دوربین کامپکت L35AF به بازار معرفی شد. این مدل اولین دوربین کامپکت نیکون به حساب می‌آید و به فوکوس خودکار مجهز شده بود و در ایالات‌متحده با نام One-touch شناخته می‌شد.

 

1986

مدل SLR نیکون F-501 به بازار ارائه شد. این مدل اولین دوربین SLR نیکون بود که از فوکوس خودکار بهره می‌گرفت.

نیکون F-501 با قابلیت فوکوس خودکار

1988

نام کمپانی به Nikon Corporation تغییر داده شد.

لوگوی نیکون در سال 1988

1995

در این سال دوربین‌های عکاسی دیجیتال E2 و E2s با همکاری فوجی به بازار ارائه می‌شوند، این دوربین‌های SLR از لنزهای سری F پشتیبانی می‌کردند.

 

1997

دوربین‌های دیجیتال CoolPix 100 و CoolPix 300 به بازار ارائه می‌شوند. این دو دوربین اولین مدل‌های کامپکت دیجیتال نیکون بودند.

1999

دوربین دیجیتال اس‌ال‌آر D1 به بازار ارائه می‌شود. این دوربین کیفیت عکاسی عالی را با عملکردی سریع ترکیب می‌کرد و به‌نوعی اولین دوربین دیجیتال حرفه‌ای با قیمت قابل‌قبول به‌حساب می‌آمد. D1 خیلی سریع به دوربین موردعلاقه‌ی خبرنگاران تبدیل شد و موجب محبوبیت دوربین‌های DSLR گردید.

2003

نیکون لوگوی جدیدش را معرفی می‌کند.

2004

مدل SLR نیکون F6 به بازار معرفی شد. این دوربین توانایی‌های دوربین‌های سری F نیکون را با قابلیت‌های پیشرفته‌ی جدید ترکیب کرد.

 

2007

نیکون در چند سال ابتدایی قرن 21، در زمینه‌ی دوربین‌های دیجیتال از کانن عقب افتاده بود و با عرضه‌ی مدل D3 توانست دوباره توازن را برقرار کند. این دوربین دارای حداکثر ایزوی 6400 بود و از سیستم فوکوس 51 نقطه‌ای بهره می‌گرفت. بد نیست بدانید D3 اولین دوربین DSLR فول‌فریم نیکون نیز به‌حساب می‌آید.

مدل D3 دوباره نیکون را به صحنه‌ی رقابت بازگرداند

2010

نیکون D3S و D3X و لنزهای NIKKOR به‌صورت رسمی در ایستگاه فضایی بین‌المللی مورد استفاده قرار می‌گیرند.

 

2011

با معرفی مدل‌های 1 J1 و V1، نیکون وارد بازار دوربین‌های بدون آینه با لنز قابل تعویض می‌شود.

 

2012

مدل پرچم‌دار D4 به بازار ارائه می‌شود. این دوربین دارای عملکردی عالی در نور کم بود و سرعت بسیار بالایی داشت و برای برآورده کردن نیاز عکاسان ورزشی طراحی شده بود.

 

2013

مدل کامپکت CoolPix A با سنسور DX به بازار ارائه می‌شود. این دوربین اولین مدل کامپکت نیکون با سنسور DX بود.

CoolPix A، اولین دوربین کامپکت نیکون با سنسور DX

2013

نیکون 1 AW1، اولین دوربین ضدآب و ضد شوک جهان با لنز قابل تعویض به بازار ارائه شد.

 

2015

موزه‌ی نیکون تأسیس شد.

موزه‌ی نیکون

2016

نیکون در سال 2016 محصولات برجسته‌ی زیادی را به بازار ارائه کرد. طبق رسم همیشگی در سال برگزاری المپیک، پرچم‌دار جدید خود، D5 را رونمایی کردند. دوربین مبتدی D3400 به بازار ارائه شد و سری اکشن KeyMission با سه مدل مختلف معرفی شدند. مدل D500 نیز در بازار دوربین‌های کراپ طوفانی را به راه انداخت.

2016 برای نیکون سال خوبی بود. دوربین‌های این کمپانی مانند D3300، D5500 و D7200 در گروه قیمتی خود بهترین‌ها بودند و بیشتر منابع معتبر، خرید آن‌ها را توصیه کردند. بعلاوه مدل D500 توانست در سایت DPreview به دو عنوان “دوربین سطح بالای سال” و “محصول سال” دست پیدا کند.

نیکون D500 توانست عنوان “محصول برگزیده‌ی سال” سایت DPreview را کسب کند

در رده‌بندی سایت DxoMark نیز نیکون D810 همچنان پس از سونی a7R II در رده‌ی دوم قرار دارد و حتی محصولات جدیدتر کانن و پنتاکس نیز نتوانستند بر روی جایگاه آن تأثیری بگذارند.

افزایش فروش گوشی‌های هوشمند و بهتر شدن کیفیت دوربین این دستگاه‌ها کمپانی‌های سازنده‌ی دوربین را به‌شدت تحت‌فشار گذاشته است. بااین‌حال نیکون سال مالی موفقی را پشت سر گذاشت و با وجود کاهش فروش، شاهد افزایش 54 درصدی سود و افزایش 23.8 درصدی در درآمد عملیاتی بود.

قیمت سهام این کمپانی نیز افزایش ثابتی را تجربه کرد. پیش‌بینی‌های مالی نشان می‌دهند که نیکون در سه‌ماهه‌ی اول 2017 نیز با قدرت به کار خود ادامه خواهد داد، هرچند که بازار دوربین‌های دیجیتال همچنان در حال کوچک‌تر شدن است.

هر آنچه که باید در مورد نورسنج‌ بدانید

اولین و ابتدایی‌ترین پیش‌نیاز ثبت یک عکس زیبا، شناخت نور و کنترل آن است. مهم نیست چقدر خلاقیت به خرج می‌دهید، ابتدا باید از نظر فنی بر عکاسی احاطه پیدا کنید و اولین قدم درک نوردهی صحیح و کار با ابزارهای نورسنجی است. به همین دلیل در این مطلب قصد داریم چرایی و چگونگی استفاده از نورسنج‌ها را مورد بحث قرار دهیم.

در این مطلب می‌خواهیم بیشتر در مورد نورسنج‌های دستی یا Handheld توضیح دهیم. البته تقریباً همه‌ی دوربین‌های امروزی دارای نورسنج داخلی هستند، ولی ما قصد داریم در مورد مزایای نورسنج‌های دستی یا Handheld نسبت به انواع داخلی دوربین‌ها و کاربردهای آن‌ها بحث کنیم.

نورسنج چیست؟

اولین قدم آن است که بدانیم نورسنج چیست. نورسنج دستی یا Handheld دستگاهی است که از یک فوتوسل برای اندازه‌گیری شدت نور استفاده می‌کند. این دستگاه‌ها پس از اندازه‌گیری شدت نور قادر هستند یکی از فاکتورهای مثلث نوردهی را به کاربر اعلام کنند. یعنی کاربر ایزوی مورداستفاده‌اش را وارد دستگاه می‌کند، سپس در صورت تعیین سرعت شاتر، خروجی دستگاه دیافراگم مناسب و در صورت تعیین دیافراگم، خروجی دستگاه سرعت شاتر مناسب خواهد بود.

به‌این‌ترتیب قادر خواهید بود دوربین خود را بر روی نوردهی مناسب تنظیم کنید. البته به‌طورکلی نورسنج‌ها به دو صورت مستقیم و انعکاسی نور را اندازه‌گیری می‌کنند که در ادامه به آن‌ها خواهیم پرداخت.

شاید به این مطلب نیز علاقه داشته باشید: نورسنجی و اصلاح دقیق تراز سفیدی با کارت‌های خاکستری

نورسنجی مستقیم و نورسنجی انعکاسی

همان‌طور که گفته شد، نورسنج‌ها به دو روش مختلف می‌توانند نور را اندازه‌گیری کنند، روش اول به نام نورسنجی مستقیم یا Incident Metering شناخته می‌شود. در این روش نورسنج میزان نوری را که بر روی سوژه تابانده می‌شود می‌سنجد. این روش در کل بسیار دقیق است، زیرا سطوح براق و با تیرگی یا روشنی زیاد نمی‌توانند آن را دچار خطا کنند. ولی برای نورسنجی سوژه‌های در حال حرکت یا با فاصله‌ی زیاد کاربردی نیست.

روش دوم به نام نورسنجی انعکاسی یا Reflective Metering شناخته می‌شود. نورسنجی انعکاسی روشی است که نورسنج دوربین‌ها نیز از آن استفاده می‌کنند. در این روش، نورسنج میزان نور منعکس‌شده از سوژه را اندازه‌گیری می‌کند. نورسنج دوربین‌های دیجیتال دارای چند روش مختلف برای اندازه‌گیری نور به روش انعکاسی هستند؛ روش‌هایی مانند Evaluative، Zone Metering یا Spot Metering. مزیت این روش نورسنجی در این است که نیازی به نزدیک شدن به سوژه ندارید، ولی تحت تأثیر کنتراست، سطوح براق، نور تابانده شده از پشت سوژه و … دچار خطای زیادی می‌شوند.

نورسنج‌های دستی یا Handheld که قادر به انجام نورسنجی انعکاسی هستند نیز از روش‌های مختلفی استفاده می‌کنند. عمومی‌ترین روش چیزی شبیه به Evaluative یا Matrix Metering است که در دوربین‌ها دیده می‌شود. در این روش نورسنج، نور منعکس‌شده از حدود 30 تا 40 درجه از منظره را اندازه‌گیری کرده و متوسط آن را محاسبه می‌کند. در این روش همان‌طور که اشاره شد امکان خطا زیاد است.

Spot Metering زیرشاخه‌ای از نورسنجی انعکاسی است که در آن تنها نور بخش کوچکی از تصویر (بین 1 یا 3درجه) اندازه‌گیری می‌شود. به‌این‌ترتیب کاربر خواهد توانست نور منعکس‌شده از هر قسمت منظره یا سوژه را به‌دقت اندازه‌گیری کند و روشنایی یا تاریکی سایر قسمت‌های تصویر بر روی آن تأثیری نخواهند داشت.

Spot Metering به‌خصوص برای عکاسی از مناظر پرکنتراست بسیار کاربردی است. با استفاده از یک کارت خاکستری 18درصد می‌توان دقت آن را افزایش هم داد. بسیاری از نورسنج‌ها را می‌توانید به نورسنج Spot Metering نیز مجهز کنید، ولی امروزه بیشتر نورسنج‌های حرفه‌ای قادر هستند این نوع نورسنجی را نیز انجام دهند. به‌طور مثال Sekonic L-758Cine DigitalMaster یک نورسنج حرفه‌ای است که یک اسپات‌متر 1درجه نیز دارد.

انواع دیگری از نورسنج‌ها نیز وجود دارند که می‌توانند نور فلاش را بسنجند و با نام فلاش‌متر شناخته می‌شوند. سنجش نور فلاش کمی با سنجش نور محیط متفاوت است، زیرا مدت‌زمان تابش نور فلاش‌ها بسیار کم است و گاهی اوقات تنها در حد 1/1000 ثانیه می‌باشد. به همین دلیل برخی از نورسنج‌ها قادر هستند فلاش را به کار بیندازند و به روش مستقیم نور آن را بسنجند. در چنین حالتی تنها ایزو و سرعت شاتر به نورسنج داده می‌شود و خروجی نورسنج، دیافراگم مناسب خواهد بود.

البته اکثر نورسنج‌های جدید حالت‌هایی نیز برای فلاش‌متری دارند. حتی نورسنج‌های ارزان‌قیمت و سبکی مانند Sekonic L-308S Flashmate نیز می‌توانند با استفاده از کابل PC یا به‌صورت بی‌سیم به فلاش‌ها متصل شوند و نور آن‌ها را اندازه‌گیری کنند. این مدل به‌خصوص بسیار جالب است، زیرا نه‌تنها نورسنجی مستقیم محیطی انجام می‌دهد، بلکه یک فلاش‌متر هم هست و می‌توان کلاهک آن را به‌صورت کشویی جابجا کرد و از آن برای نورسنجی انعکاسی نیز استفاده نمود.

در نهایت بد نیست اشاره‌ای به نورسنج‌های سینمایی داشته باشیم. یکی از فرق‌های اصلی این نوع نورسنج‌ها این است که می‌توان با آن‌ها فاکتور فریم بر ثانیه نیز تعیین کرد. نورسنج‌هایی مانند Sekonic L-758Cine DigitalMaster که به آن اشاره کردیم قابلیت استفاده به‌عنوان نورسنج سینمایی را نیز دارند.

در کل کمپانی Sekonic از پرسابقه‌ترین کمپانی‌ها در زمینه‌ی ساخت نورسنج به شمار می‌رود و تنوع زیادی از نورسنج‌های مختلف را در اختیار خریداران می‌گذارند. تقریباً به دنبال هر نوع نورسنجی که باشید آن را در بین محصولات Sekonic پیدا خواهید کرد.

 

نورسنج دستی در مقابل نورسنج داخلی دوربین

دوربین‌های دیجیتال جدید دارای تکنولوژی نورسنج داخلی هستند که با دقت مناسبی می‌تواند نوردهی را تعیین کند. به همین دلیل بسیاری از افراد در خصوص کاربردی بودن نورسنج‌های دستی شک دارند. این موضوع در موارد زیادی صحیح است، به‌خصوص اینکه سیستم نورسنجی انعکاسی اکثر دوربین‌ها قادر است این کار را در حالت‌های مختلفی ازجمله Spot Metering انجام دهد.

ولی موارد زیادی وجود دارند که نیاز به یک نورسنج دستی احساس می‌شود. به‌طور مثال نورسنج دوربین قادر به سنجش نور چند فلاش نیست. بعلاوه با استفاده از نورسنج دوربین نمی‌توان نور چند فلاش را نسبت به یکدیگر اندازه‌گیری کرد. بسیاری از نورسنج‌های دستی برای این منظور دارای دو کلاهک کروی و تخت هستند. کلاهک کروی برای نورسنجی عمومی، به‌خصوص پرتره مناسب است، و می‌توان از کلاهک تخت به‌طور مثال برای سنجش مستقیم نور فلاش و مقایسه‌ی آن با نور فلاش دیگر استفاده کرد. این‌ها درواقع مزیت‌های نورسنجی مستقیم نسبت به نورسنجی انعکاسی هستند.

برای مثال می‌توانید در عکس زیر مشاهده کنید که چگونه نورسنج انعکاسی داخل دوربین به خاطر محیط تاریک و رنگ روشن جمجمه دچار خطا شده است:

ولی در این عکس به لطف استفاده از نورسنجی مستقیم، نوردهی به‌صورت صحیح صورت گرفته است. به‌خصوص به شباهت نور تابانده شده بر روی کلاهک با نور روی سوژه دقت کنید:

البته حتی برای نورسنجی انعکاسی نیز دوربین‌ها دارای محدودیت‌هایی هستند. به‌طور مثال نورسنج‌های دستی با قابلیت Spot Metering دارای حافظه داخلی هستند تا بتوانید نورسنجی قسمت‌های مختلف تصویر را ثبت کرده و سپس از آن‌ها میانگین بگیرید. یا می‌توانید با استفاده از حافظه‌ی نورسنج، گستره‌ی دینامیکی مناظر را اندازه‌گیری کنید.

ممکن است بسیاری از افراد کار با نورسنج‌های دستی را پیچیده بیابند و به همین دلیل از آن‌ها دوری کنند. ولی نورسنج‌هایی مانند Sekonic Litemaster Pro L-478D نیز وجود دارند که به صفحه‌نمایش لمسی مجهز هستند. به‌این‌ترتیب هر کاربر امروزی می‌تواند خیلی راحت و درست مانند یک گوشی هوشمند با آن کار کند.

 

روش کار با نورسنج‌های Handheld

برای استفاده از نورسنجی مستقیم باید پس از وارد کردن دو فاکتور نوردهی، کلاهک نورسنج را رو به لنز دوربین و جلوی سوژه نگاه دارید تا فاکتور نوردهی سوم را در اختیارتان بگذارد. حتماً توجه داشته باشید که کلاهک را به سمت منبع نور نگه ندارید، بلکه باید رو به لنز دوربین نگاه داشته شود.

اگر بخواهید از این روش برای نورسنجی مناظر استفاده کنید می‌توانید خارج از نور مستقیم آفتاب آن را رو به لنز نگاه دارید و از اطلاعاتی که می‌دهد استفاده کنید، ولی به‌طورکلی برای این کار مناسب نیست.

برای استفاده از Spot Metering باید چشم خود را به چشمی بچسبانید و از نقطه یا نقاط موردنظرتان نورسنجی کنید. می‌توانید با فشردن دکمه‌ی حافظه هر بار عدد به‌دست‌آمده را به حافظه بسپارید و درنهایت نیز متوسط آن‌ها را با استفاده از خود نورسنج محاسبه کنید.

این روش برای عکاسی از مناظر و ساختمان‌ها ایدئال است، البته می‌توان از آن برای عکاسی پرتره و عکاسی از اشیاء نیز استفاده کرد.

درنهایت می‌توانید نور فلاش را نیز با استفاده از کابل PC یا به‌صورت بی‌سیم اندازه‌گیری کنید. برای این کار فلاش‌های خود را در مکان مناسب تنظیم کنید، سپس کلاهک فلاش‌متر را رو به لنز دوربین و جلوی سوژه قرار دهید. البته می‌توان از فلاش‌متر برای به دست آوردن نسبت نور چند فلاش نیز استفاده کرد. برای این کار معمولاً از کلاهک تخت استفاده می‌شود و نورسنج را رو به هر فلاش نگاه داشته و نور آن را می‌سنجند. با ضبط اعداد به‌دست‌آمده در حافظه می‌توانید نسبت قدرت فلاش‌های خود را به دست آورده و مطابق میل تنظیم‌شان کنید.

RED Helium 8K رکورد DxOMark را جابجا کرد

اگر به عکاسی علاقمند هستید به احتمال زیاد با سایت DxOMark هم آشنایی دارید. این سایت سنسورهای عکاسی و لنزهای مختلف را به صورت علمی مورد بررسی و آزمایش قرار داده و بر اساس متغیرهای مشخصی به آن‌ها امتیاز می‌دهد. طی چند سال اخیر این امتیازات و آزمایشات تبدیل به یکی از مهم‌ترین راهنماها برای خرید دوربین شده‌اند.

شاید بسیاری از افراد تا کنون فکر می‌کردند که DxOMark حداکثر امتیاز را 100 در نظر می‌گیرد، ولی به لطف سنسورهای قدرتمند RED می‌دانیم که این امتیازات می‌توانند از 100 هم عبور کنند و Helium 8K S35، ساخته‌ی کمپانی RED، به تازگی توانسته است به امتیاز 108 دست پیدا کند.

این دوربین در واقع برای سینماتوگرافی طراحی و ساخته شده ولی سنسور آن به قدری خوب است که DxOMark آن را یک غول عکاسی دانسته است. البته توجه داشته باشید که برای به دست آوردن چنین کیفیتی باید قیمتی حدود 50 هزار دلار را بپردازید.

DxOMark می‌نویسد: “Helium 8K یک دستاورد قابل‌توجه برای RED به‌حساب می‌آید. کیفیت تصویر تراز اول، سرعت بالا و پشتیبانی از فرمت RAW 16بیت، آن را به رقیبی قدرتمند برای DSLRهای سطح بالا و حتی دوربین‌های Medium Format تبدیل کرده‌اند، البته برای کسانی که بودجه‌ی خرید آن را داشته باشند.”

تنها سنسور دیگری که توانسته است در آزمایش‌های DxOMark از امتیاز 100 عبور کند مربوط به RED Epic Dragon است. البته هر دو دوربین RED پروتوتایپ هستند، بنابراین جایگاه a7R II در بالای جدول همچنان ایمن است.

ولی این سنسور از هر نظر از سنسور استفاده‌شده در  a7R II قدرتمندتر است. گستره‌ی دینامیکی فوق‌العاده‌ی 15.2EV، عمق رنگ 27.5 بیت و عملکرد فوق‌العاده‌اش در ایزوهای بالا آن‌ را 10 امتیاز بالاتر از a7R II قرار داده‌اند.

جالب این‌که سنسور Helium 8K درواقع از سنسور فول‌فریم کوچک‌تر بوده و بیشتر به ابعاد سنسورهای APS-H عکاسی نزدیک است. بااین‌حال می‌توانید در نمودارهای زیر مشاهده کنید که عملکرد آن از بهترین‌ دوربین‌های فول‌فریم نیز برتر است:

این سنسور در دوربین RED WEAPON 8K مورد استفاده قرار گرفته است و می‌تواند با کیفیت 8K و سرعت 60 فریم بر ثانیه فیلم‌برداری کند. یک بار دیگر به این اعداد توجه کنید: 8K با سرعت 60 فریم بر ثانیه، یعنی ثبت 60 عکس 33 مگاپیکسلی در هر ثانیه!

نمودار زیر نیز مقایسه‌ی نسبت سیگنال به نویز Helium 8K S35 و a7R II را به نمایش گذاشته است و می‌توانید ببینید که Helium 8K با فاصله‌ی زیادی بهتر است.

با Reverse Ring وارد دنیای عکاسی ماکرو شوید

یکی از جذاب‌ترین شاخه‌های عکاسی، عکاسی ماکرو است. در این روش که برای عکاسی از اجسام کوچک یا ثبت دقیق جزئیات استفاده می‌شود، لنزهایی با بزرگ‌نمایی 1:1 مورد استفاده قرار می‌گیرند. به‌این‌ترتیب می‌توانید جزئیاتی فوق‌العاده را ثبت و مشاهده کنید. برای این‌که بتوانید با دوربین DSLR خود عکس‌های ماکرو ثبت کنید نیاز به لنزهای ماکرو خواهید داشت. مشکل این است که این‌گونه لنزها اغلب گران‌قیمت هستند و معمولاً وزن زیادی هم دارند. یک راه‌حل ارزان‌قیمت و ساده استفاده از Reverse Ring است.

Reverse Ring یا رینگ معکوس نوعی مبدل است که با استفاده از آن می‌توانید لنز خود را به‌صورت برعکس بر روی دوربین نصب کنید تا تبدیل به یک لنز ماکرو شود. این‌گونه مبدل‌ها قیمت بسیار کمی دارند و با استفاده از آن‌ها می‌توانید عکس‌های ماکرو با کیفیتی قابل‌توجه را ثبت نمایید. یک سمت مبدل به پیچ فیلتر لنز متصل شده و سمت دیگر به مانت دوربین وصل می‌شود تا بتوانید لنز را به‌صورت برعکس به دوربین متصل کنید.

چه نوع لنزی؟

Reverse Ring یا رینگ معکوس را تقریباً بر روی هر نوع لنزی می‌توانید استفاده کنید. ولی اکثر افراد ترجیح می‌دهند آن‌ها را بر روی لنزهای پرایم 50 میلی‌متری به کار بگیرند. زیرا این نوع لنزها ارزان هستند، معمولاً دیافراگم‌های سریعی دارند و وقتی آن‌ها را برعکس استفاده می‌کنید بزرگ‌نمایی تقریبی 1:1 را در اختیارتان می‌گذارند.

توجه داشته باشید که هر چه لنز وایدتر باشد بزرگنمایی بیشتری را در اختیارتان می‌گذارد. بعلاوه وقتی لنز را به‌صورت برعکس به دوربین متصل می‌کنید قابلیت دریافت اطلاعات از دوربین را نخواهد داشت، بنابراین نمی‌توانید فوکوس و دیافراگم آن را تنظیم کنید. به همین دلیل بهتر است از لنزهای قدیمی استفاده کنید که دارای حلقه‌ی دستی برای تنظیم دیافراگم هستند.

البته به دلیل قطع ارتباط لنز با دوربین، فوکوس خودکار نیز انجام‌پذیر نخواهد بود، به همین دلیل لنزهای زوم نیز می‌توانند مفید واقع شوند، زیرا می‌توان زوم آن‌ها را تا حدودی برای فوکوس مورداستفاده قرار داد.

چه تنظیماتی؟

همان‌طور که گفته شد وقتی لنز را با استفاده از Reverse Ring به‌صورت برعکس نصب می‌کنید، نمی‌توانید دیافراگم، فوکوس و … را با استفاده از دوربین تغییر دهید. اگر لنزی که استفاده می‌کنید دارای حلقه‌ی دیافراگم است، می‌توانید از آن برای تنظیم دیافراگم استفاده کنید. این مورد را بیشتر در لنزهای قدیمی خواهید یافت، ولی برخی از سازندگان مانند Samyang و نیکون همچنان لنزهایی با دیافراگم دستی تولید می‌کنند.

اگر لنز شما دارای تنظیم دستی برای دیافراگم نیست می‌توانید از روش‌های زیر استفاده کنید:

  • اکثر لنزها در حالت پیش‌فرض بر روی بسته‌ترین دیافراگم قرار می‌گیرند. یعنی وقتی آن‌ها را از دوربین جدا می‌کنید دیافراگمشان بر روی حالت بسته قرار می‌گیرد و نور بسیار کمی را به درون لنز راه می‌دهد. در این مواقع لنزهای نیکون، سونی و پنتاکس دارای راه‌حلی هستند تا دیافراگم را بر روی بازترین حالت قرار دهید. بر روی مانت این نوع لنزها یک اهرم مثلثی کوچک وجود دارد که با فشردن آن، دیافراگم باز می‌شود. می‌توانید با چسبی آن را در حالت فشرده نگه دارید تا دیافراگم همیشه باز باشد.
  • لنزهای کانن فاقد چنین اهرمی هستند، ولی می‌توانید از روش دیگری برای تنظیم دیافراگم استفاده کنید. لنز را در جهت صحیح بر روی دوربین نصب کنید، دیافراگم موردنظر را تنظیم نمایید. سپس دکمه‌ی DoF preview را نگه دارید و هم‌زمان لنز را از دوربین جدا کنید. به‌این‌ترتیب لنز بر روی همان دیافراگمی که تنظیم کرده بودید باقی می‌ماند.

برای فوکوس نیز مجبور خواهید بود با جلو و عقب کردن خود دوربین به فوکوس مورد نظر برسید. فقط به این موضوع دقت کنید که در زمان استفاده از لنزهای ماکرو عمق میدان به‌شدت کم است. به همین دلیل بهتر است از یک تک‌پایه یا سه‌پایه کمک بگیرید. ممکن است ابتدا وقتی به داخل منظره‌یاب نگاه می‌کنید همه‌جا تار باشد، توجه داشته باشید که باید برای به دست آوردن فوکوس لنز را به میزان زیادی به سوژه نزدیک کنید. اکثر اوقات نیاز به فاصله‌ای کمتر از 5 سانتی‌متر خواهید داشت.

توصیه‌ی دیگر این است که دوربین را در حالت Manual قرار دهید، زیرا دوربین لنز را تشخیص نمی‌دهد و طبیعتاً قادر به نورسنجی در سایر حالت‌ها نخواهد بود.

وقتی این تنظیمات را به‌درستی انجام دهید می‌توانید با یک لنز و یک مبدل ارزان‌قیمت عکس‌هایی همچون نمونه‌های زیر را ثبت کنید:

تمامی عکس‌های بالا با استفاده از Reverse Ring و بدون استفاده از لنز ماکرو گرفته شده‌اند.

 

چگونه Reverse Ring مناسب را انتخاب کنید؟

همانگونه که اشاره شد یک سمت Reverse Ring به پیچ فیلتر لنز و سمت دیگر آن به مانت دوربین متصل می‌شود. بنابراین این نوع مبدل‌ها باید با مانت دوربین و سایز فیلتر لنز هماهنگی داشته باشند. به‌طور مثال اگر از یک لنز Canon 28mm F/2.8 STM استفاده می‌کنید مانت Reverse Ring از نوع Canon EF و سایز فیلتر 52 میلی‌متر خواهد بود: 52mm Reverse Macro Lens Adapter Ring For Canon EF Lens

اکثر لنزهای جدید کانن از مانت‌های EF و EF-S استفاده می‌کنند که برای هر دو از Reverse Ring با مانت EF استفاده می‌شود. به همین ترتیب نیکون نیز از لنزهای با مانت F بهره می‌گیرد. برای به دست آوردن سایز پیچ فیلتر نیز کافی ست به روی لنز نگاه کنید و قطر پیچ فیلتر را خواهید یافت.

اگر شما هم با رینگ‌های معکوس عکس‌های ماکرو گرفته‌اید، تجربه‌های خود را با ما در میان بگذارید.